# فظظ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B8%D8%B8/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B8%D8%B8/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فظظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B8%D8%B8.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فظظ

باب الظاء والفاء
ف ظ يستعمل فقط
فظ:
رجلٌ فَظُّ: ذو فَظاظة، أي فيه غِلَظٌ في مَنطقِه وتَجَهُّمٌ والفَظَظُ خُشُونةٌ في الكلام.
والفَظُّ: ماءُ الكَرِش، والعَرَب إذا اضطَرّت شَقُّوا الكَرِش وشَرِبوا منها الماءَ، ويقال: افتظَّ ماءَها وافتَظّوا ماءَها.

### Türkçe

ظاء ve فاء بابı
ف ظ yalnızca kullanılır.
**فظ**:
**رجلٌ فَظُّ**: **فَظاظة** sahibi; yani onun sözünde bir kabalık ve surat asma vardır; **الفَظَظُ** sözde bir pürüzlülüktür.
**الفَظُّ**: işkembenin suyu; Araplar zaruret içine düştüklerinde işkembeyi yararlar ve ondan suyu içerler; ve denilir: “Onun suyunu **افتظَّ** etti” ve “Onun suyunu **افتَظّوا** ettiler.”
