# فقص — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%82%D8%B5/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%82%D8%B5/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فقص](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%82%D8%B5.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فقص

القاف والصاد والفاء معهما
ق ص ف، ص ف ق، ق ف ص، ف ق ص مستعملات قصف: القَصْفُ: كسر قناة، ونحوها نصفين.
يقال: قَصَفْتُها إذا انكسرت ولم تبن، فإذا بانت قيل: انقصَفتْ.
ورجل قَصِفٌ: سريع الانكسار عن النجدة.
وانقَصَفَ القوم عن كذا إذا خلوا عنه فترة وخذلاناً.
والأَقْصَفُ: الذي انكسرت ثنيته من النصف، وثنية قَصْفاءُ.
والقَصْفُ: اللعب واللهو.
والقاصِفُ: الريح الشديدة تَقْصِفُ الشجرة أي تكسرها.
وقَصَفَ البعير أنيابه يقصِفُها قَصْفاً وقَصيفاً، وهو صريف أنيابه.
صفق: وصَفْقا العنق جانباه، وأصل ذلك الصَّفْقُ أي السقع.
وانصَفَقَ القوم يميناً وشمالاً، والريح تَصفِقُ الثوب في كل صَفْقٍ أي يضطرب.
واصطفَقَ القوم: اضطربوا.
وصَفَقت رأسه بيدي، وعينه صَفقة أي ضربة.
وصِفاقُ البطن: الجلد الباطن الذي يلي سواد البطن، ويقال: جلد البطن كله صِفاق.
والصًّفقةُ: ضرب اليد على اليد في البيع والبيعة.
واصطَفَقَ القوم على أمير واحد أي اجتمعوا عليه، والسين جائز في كله.
قفص: القَفَصُ للطير، والسين لا يجوز.
ورجل قَفِصٌ: منقبض بعضه إلى بعض.
فقص: الفَقّوصُ: البطيخ، بلغة مصر: الذي لم ينضج.

### Türkçe

**القاف** ve **الصاد** ve **الفاء** bunlarla birlikte

**ق ص ف**، **ص ف ق**، **ق ف ص**، **ف ق ص** kullanımdadır. **قصف**: **القَصْفُ**: bir kamışı ve benzerini iki yarım olarak kırmaktır.

Denir: **قَصَفْتُها**; kırıldığı ve ayrılmadığı zaman. Ayrıldığı zaman ise: **انقصَفتْ** denir.

Ve bir adam **قَصِفٌ**: yiğitlikten çabuk kırılan (çabuk çözülen).

Ve **انقَصَفَ** kavim şundan (**عن كذا**) (uzaklaştı); bir süre boş bırakma ve yüzüstü bırakma ile.

Ve **الأَقْصَفُ**: ön dişi ortasından kırılmış olan; ve bir ön diş **قَصْفاءُ**dur.

Ve **القَصْفُ**: oyun ve eğlencedir.

Ve **القاصِفُ**: şiddetli rüzgâr; ağacı **تَقْصِفُ**; yani onu kırar.

Ve deve, azı dişlerini **قَصَفَ**; onları **يقصِفُها** **قَصْفاً** ve **قَصيفاً**; ve o, azı dişlerinin gıcırtısıdır.

**صفق**: ve boynun iki yanı **صَفْقا**dır; bunun aslı **الصَّفْقُ**tur; yani vurmadır.

Ve kavim sağa ve sola **انصَفَقَ**; ve rüzgâr elbiseyi her **صَفْقٍ**te **تَصفِقُ**; yani çalkalanır.

Ve kavim **اصطفَقَ**: çalkalandılar.

Ve başını elimle **صَفَقت**; ve gözü **صَفقة**dır; yani bir darbedir.

Ve karın **صِفاقُ**u: karın karalığına bitişik olan iç deridir; ve denir: karın derisinin tümü **صِفاق**tır.

Ve **الصًّفقةُ**: alışverişte ve biatte elin ele vurulmasıdır.

Ve kavim tek bir emir üzerinde **اصطَفَقَ**; yani onun üzerinde toplandılar; ve **السين** hepsinde caizdir.

**قفص**: **القَفَصُ** kuş içindir; ve **السين** caiz değildir.

Ve bir adam **قَفِصٌ**: bir kısmı bir kısmına doğru büzülmüş.

**فقص**: **الفَقّوصُ**: kavun-karpuz; Mısır diliyle: olgunlaşmamış olan.
