# فكك — Salmone

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%83%D9%83/sozluk/salmone
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%83%D9%83/entries/salmone

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فكك](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%83%D9%83.md)
- Salmone: H. Anthony Salmone · 19. yy

## Madde başı: فكك

فَكَّ
فَكَّ U ( n.ac. فَكّ 1 ),
a.  Separated, parted; loosed, loosened, untied, undid; broke ( seal ); solved, settled, disentangled ( difficulty ).

b.  Sprained, dislocated, disjointed   ( bone ).

c.  Opened, unclosed ( hand ).

d.  ( n. ac. فَكّ 1 ,  فَكَاْك 22 ,  فَكَّاْك 28 ), Loosed, let go, set free, freed, liberated, emancipated; ransomed.

e.  ( n. ac. فَكّ 1 ,  فُكُوْك 27 ), Redeemed ( pledge ).

f.  Was decrepit.

g.  A ( n. ac. فَكَك 4 ), Was sprained, dislocated, disjointed.

h.  ( n. ac. فَكّ 1 ,  فَكَّة 1t ), Grew stupid.

فَكَّكَ
فَكَّكَ II ,
a.  see I (a) ,

c.  .

تَفَكَّكَ
تَفَكَّكَ V ,
a.  Was separated, parted.

b.  Had no self-control, no self-restraint.

اِنْفَكَكَ
اِنْفَكَكَ VII ,
a.  Was, became separated, undone, loosed; was dislocated; were wide apart ( fingers ).

b.  Was set free, liberated, emancipated, ransomed.

c.  [ 'An ], Ceased, left off, discontinued, desisted from.

d.  [ Min ] [ coll. ], Freed himself from, got rid of.

اِفْتَكَكَ
اِفْتَكَكَ VIII ,
a.  see I (e) .

اِسْتَفْكَكَ
اِسْتَفْكَكَ X ,
a.  Tried to loose, undo, separate &c.

فَكّ
فَكّ 1 ,
a.  Loosening; separation.

b.  Dislocation, sprain.

c.  ( pl. فُكُوْك 27 ), Jaw.

فَكَّة
فَكَّة 1t ,
a.  Imbecility.

b.  [ art. ], The Corona Borealis ( constellation ).

أَفْكَكُ
أَفْكَكُ 14 , ( pl. فُكّ 3 ),
a.  One having a dislocated shoulder.

فَاْكِك
فَاْكِك 21 , ( pl. فَكَكَة 4t ,  فِكَاْك 23 ),
a.  Separating, loosening &c.

b.  Decrepit.

c.  Foolish.

فَكَاْك
فَكَاْك 22 ,
a.  Ransommoney.

b.  see 1 (b) .

فِكَاْك
فِكَاْك 23 ,
a.  see 22 (a) .

فَكَّاْك
فَكَّاْك 28 ,
a.  see 21 (a) .

صَاحِب فَكَّة
صَاحِب فَكَّة
a.  [ coll. ], Incoherent; rambler.

لَا يَنْفَكُّ عَن قُبْحِ فِعْلِهِ
لَا يَنْفَكُّ عَن قُبْحِ فِعْلِهِ
a.  He does not desist from his evildoing.

### Türkçe

**فَكَّ**
**فَكَّ** U ( n.ac. **فَكّ** 1 ),
a. Ayırdı, ayırıp parçaladı; gevşetti, gevşekleştirdi, çözdü, açtı; (mühür) kırdı; (güçlüğü) çözdü, halletti, düğümünü çözdü.

b. Burktu, çıkardı, ekleminden oynattı (kemik).

c. Açtı, kapalı olmaktan çıkardı (el).

d. ( n. ac. **فَكّ** 1 , **فَكَاْك** 22 , **فَكَّاْك** 28 ), Gevşetti; salıverdi, serbest bıraktı, özgür kıldı, azat etti; fidye ile kurtardı.

e. ( n. ac. **فَكّ** 1 , **فُكُوْك** 27 ), (rehni) kurtardı.

f. Kocamıştı.

g. A ( n. ac. **فَكَك** 4 ), Burkuldu, çıktı, ekleminden oynadı.

h. ( n. ac. **فَكّ** 1 , **فَكَّة** 1t ), Aptallaştı.

**فَكَّكَ**
**فَكَّكَ** II ,
a. I (a)’ya bak,

c. .

**تَفَكَّكَ**
**تَفَكَّكَ** V ,
a. Ayrıldı, parçalandı.

b. Öz-denetimi yoktu, kendini tutma yoktu.

**اِنْفَكَكَ**
**اِنْفَكَكَ** VII ,
a. Ayrıldı, ayrılmış oldu; çözülmüş oldu, gevşemiş oldu; çıkmış oldu; (parmaklar) birbirinden genişçe ayrılmış oldu.

b. Serbest bırakılmış oldu, özgür kılınmış oldu, azat edilmiş oldu, fidye ile kurtarılmış oldu.

c. [ 'An ], Vazgeçti, bıraktı, kesip bıraktı, geri durdu.

d. [ Min ] [ coll. ], Kendini -den kurtardı, -den sıyrıldı.

**اِفْتَكَكَ**
**اِفْتَكَكَ** VIII ,
a. I (e)’ye bak.

**اِسْتَفْكَكَ**
**اِسْتَفْكَكَ** X ,
a. Gevşetmeye, çözmeye, ayırmaya vb. çalıştı.

**فَكّ**
**فَكّ** 1 ,
a. Gevşetme; ayırma.

b. Çıkık, burkulma.

c. ( pl. **فُكُوْك** 27 ), Çene.

**فَكَّة**
**فَكَّة** 1t ,
a. Ahmaklık.

b. [ art. ], **Corona Borealis** (takımyıldız).

**أَفْكَكُ**
**أَفْكَكُ** 14 , ( pl. **فُكّ** 3 ),
a. Omzu çıkık olan kimse.

**فَاْكِك**
**فَاْكِك** 21 , ( pl. **فَكَكَة** 4t , **فِكَاْك** 23 ),
a. Ayıran, gevşeten vb.

b. Kocamış.

c. Ahmak.

**فَكَاْك**
**فَكَاْك** 22 ,
a. Fidye parası.

b. 1 (b)’ye bak.

**فِكَاْك**
**فِكَاْك** 23 ,
a. 22 (a)’ya bak.

**فَكَّاْك**
**فَكَّاْك** 28 ,
a. 21 (a)’ya bak.

**صَاحِب فَكَّة**
**صَاحِب فَكَّة**
a. [ coll. ], Tutarsız; saçmalayan.

**لَا يَنْفَكُّ عَن قُبْحِ فِعْلِهِ**
**لَا يَنْفَكُّ عَن قُبْحِ فِعْلِهِ**
a. Kötü fiilinden vazgeçmez.
