# فلج — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%AC/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%84%D8%AC/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فلج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%AC.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: فلج

فَلَجَ
1 فَلَجَ ذ , aor. فَلُجَ , (S, M, O, L, Msb, K,) and فَلِجَ , (K,) or the latter only [when the verb is trans. as] in فَلَجَ القَوْمَ, (TA,) inf. n. فَلْجٌ, (S, O, K,) or فُلُوجٌ, (Msb,) or both, and, accord. to Kr, فُلْجٌ and فَلَجٌ, but it is said in the L that these two are simple substs: (TA;) and ↓ افلج, inf. n. اـِفْلَاجٌ; (K, TA;) the latter verb authorized by AO and Ktr and others, but omitted by Th in the Fs; (TA;) He succeeded; succeeded in an enterprise or a contest; overcame, conquered, or gained a victory: (S, O, K, &c.:) or he attained his object; gained what he sought. (Msb.) One says, مَنْ يَأْتِ الحَكَمَ وَحْدهُ يَفْلُجْ [He who comes to the judge by himself will succeed, or overcome, or gain his cause]: a proverb. (S, O.) And فَلَجَ عَلَى خَصْمِهِ, (S, O,) and ↓ افلج, (TA,) He (a man) succeeded against, or overcame, his adversary; (S, O, TA;) and got before him, or got precedence of him. (TA.) And فَلَجَ بِحُجَّتِهِ, (Msb, TA,) and فِى حُجَّتِهِ, (TA,) He established, (Msb,) or he overcame by and in, (TA,) his argument, plea, allegation, or proof. (Msb, TA.) And فَلَجَتْ حُجَّتُهُ [His argument, &c., was successful]. (A.) And فَلَجَ سَهْمُهُ, and ↓ افلج, His arrow was successful. (O, TA.) And فَلَجَتْ بِقَلْبِى She (a woman) took away [or captivated] my heart. (A, TA.) ― -b2- And فَلَجَ القَوْمَ, in which case only one says يَفْلُجُ and يَفْلِجُ, and فَلَجَ أَصْحَابَهَ, He (a man) succeeded against, or overcame, the people, or party, and his companions. (TA.) ― -b3- فَلَجَ, aor. فَلِجَ , (S, M, O, L, K,) and فَلُجَ , (K,) or the former only, (MF. TA,) inf. n. فَلْجٌ, He divided a thing; parted it; divided it in parts or shares; or distributed it: (S, O, K;) as also ↓ فلّج, inf. n. تَفْلِيجٌ: (O, K:) he divided property, (Mgh, TA,) or running water: (TA:) and he divided a thing in halves. (M, L, Msb, TA.) One says, فَلَجَتُ الشَّىْءَ بَيْنَهُمْ I divided, parted, or distributed, the thing between them, or among them. (S, O.) And فَلَجَ الشَّىْءَ بَيْنَهُمَا He divided the thing between them two in halves. (M, L, TA.) And فَلَجْتُ أَلْفًا, aor. فَلِجَ , inf. n. فَلْجٌ and فُلُوجٌ, I divided, parted, or distributed, a thousand [dirhems] by means of the فِلْج, a well-known measure of capacity. (Msb.) ― -b4- And فَلَجْتُ الشَّىْءَ, (S, Msb, K, *) aor. in this case and in other cases following فَلُجَ and فَلِجَ , (K,) or فَلُجَ only, (TA,) [but it is implied in the S and O and Msb that it is فَلِجَ ,] inf. n. فَلْجٌ, (K,) I split the thing, clave it, or divided it lengthwise: (S, O:) or I split the thing, &c., into two halves: (Msb, K:) or فَلَجْتُ الشَّىْءَ فَلْجَيْنِ has this latter meaning. (S, O.) ― -b5- And فَلَجْتُ الأَرْضَ لِلزِّرَاعَةِ, (S, O, K, *) inf. n. فَلْجٌ, (K,) [like فَلَحْتُهَا,] I furrowed, or ploughed, the land for sowing. (S, O, K.) ― -b6- And هُوَ يَفْلُجُ الأَمْرَ He looks into, and divides, or distributes, and manages, the thing, or affair. (L, TA.) ― -b7- And فَلَجَ, inf. n. فَلْجٌ, He imposed the [tax called] جِزُيَة. (K.) One says, فَلَجَ الجِزْيَةَ عَلَى القَوْمِ, (T, S, Mgh, * O, &c.,) and فَلَجَ القَوْمَ, (TA,) He imposed the جزية upon the people, or party; (T, S, Mgh, O, &c.:) he di(??) the جزية among the people, or party, (??) upon each person his portion: (As, Mgh; *) and فَلَجَ الجِزْيَةَ بَيْنَهُمْ: (A:) [said to be] from فِلْجٌ, or فَالِجٌ, (As, Mgh,) or القَفِيزُالفَالِجُ; (A'Obeyd, S, O;) signifying a certain measure of capacity; because the جزيه used to he paid in wheat, or corn: (As, Mgh:) or the verb in this sense (??) arabicized word. (Shifل el-Ghaleel.) -A2- فَلِجَ, aor. فَلَجَ , inf. n. فَلَجٌ and فَلَجَةٌ, He had what is termed فَلَجٌ, meaning [as expl. below, i. e.] width. between the teeth, and feet [or legs, and arms], &c. (Lh, TA.) ― -b2- فَلِجَ, (Th, S, O, Msb, K,) inf. n. فَالِجٌ, one of the [few] inf. as. of the measure فَاعِلٌ; (ISd, TA;) and فَلِجَ, aor. فَلَجَ , mentioned by IKtt and Es-Sarakustee and others; (MF, TA;) but the former alone is mentioned by Th in the Fs, and by other celebrated lexicologists; (TA;) [and vulg. ↓ انفج;] He had the disease termed الفَالِجُ [expl. below]. (Th, S, O. Msb, K.)

2 فَلَّجَ see 1, former half: ― -b2- and see also فَلَجٌ, in two places.

فالجهُ
3 فالجهُ ذ He contended with him, trying which of them should succeed, or overcome. (TA.) Hence one says, (TA,) أُفَالِجُكَ أُمُورًا مِنَ الحَقِّ I will contend with thee, trying which of us shall succeed, to accomplish affairs of right. (A, TA.)

افلج
4 افلج ذ as intrans.: see 1, former half, in three places. -A2- افلجهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ God made him to succeed against him; to overcome him, conquer him, or gain the victory over him: (S, O, K: *) and made him to excel him. (TA.) ― -b2- And خَاصَيْتُ فَأَفْلَجَنَى I contended in an altercation, disputed, or litigated, and he decided in my favour, and judged me to have prevailed against, or overcome, my adversary. (TA, from a trad.) ― -b3- And افلج اللّٰهُ حُجَّتَهُ, (S, O, Msb,) or بُرْهَانَهُ, (K, *) God made his argument, plea, allegation, or proof, right, and manifest, or clear: (S, O, K: *) or established it. (Msb.)

تفلّجت قَدَمُهُ
5 تفلّجت قَدَمُهُ ذ His foot became cracked, or chapped. (S, O, K.) [See also مُتَفَلِّح, in art. فلح.] ― -b2- [And تفلّجت said of a woman, She made open spaces between her front teeth: see the part. n., voce أَفْلَجُ.]

انفلج الصُّبْحُ
7 انفلج الصُّبْحُ ذ i. q. انبلج [The daybreak shone, or shone brightly]. (TA.) -A2- See also 1, last sentence.

استفلج فُلَانٌ بِأَمْرِهِ
10 استفلج فُلَانٌ بِأَمْرِهِ ذ Such a one mastered, or became master of, his affair: and so استفلح, with ح. (A, TA.) [See the latter verb.]

فَلْجٌ
فَلْجٌ ذ an inf. n. of فَلَجَ [q. v.]. (S, O, K, &c.) ― -b2- And [probably as such] i. q. قَمْرٌ [app. as meaning An overcoming in a game of hazard]; as also ↓ فُلْجٌ. (L.) -A2- See also فَالِجٌ, in two places. -A3- Also, and ↓ فِلْجٌ, (S, O, K,) and ↓ فُلُجٌّ, [q. v.,] (Seer, L,) [or perhaps this is a mistranscription for فَلْجٌ or فِلْجٌ,] The half of a thing: (S, O, K:) pl. of the first and second فُلُوجٌ. (S, O.) One says, هُمَا فَلْجَانِ They two are two halves. (K.) ― -b2- And one says, فِى رِجْلِهِ فُلُوجٌ, [pl. of فَلْجٌ,] In his foot are fissures, or cracks; as also فُلُوحٌ. (S in art. فلح.) ― -b3- See also فَلَجٌ.

فُلْجٌ
فُلْجٌ ذ (S, O, K) and ↓ فَلَجٌ (L) and ↓ فُلْجَةٌ, (O, K,) substs., (or, accord. to some, the first and second are inf. ns., TA,) Success; success in an enterprise or a contest; conquest; or victory. (S, O, L, K.) One says, لِمَنَ الفُلْجُ and ↓ الفَلَجُ To whom belongs success, or the conquest, or victory? (Lh, L.) ― -b2- See also فَلْجٌ.

فِلْجٌ
فِلْجٌ ذ : see فَلْجٌ. ― -b2- Also, (S, O, Msb, K,) and ↓ فَالِجٌ, (TA,) or قَفِيزٌ فَالِجٌ, (AO, S, O,) A certain measure of capacity, (AO, S, O, Msb, K,) well known, (Msb, K,) with which things are divided, (TA,) of large size, said to be the same as the قَفِيز [q. v.]; and ↓ فَالِجٌ is said to be an arabicized word, from the Syriac فالغا: (L: [but see فُلُجٌّ:]) it is said that the ↓ فَالِج [thus in my copy of the Mgh, but it is there strangely added that it is “ with fet-h, ” as though فَالَج,] is two fifths of what is termed الكُرُّ المُعَدَّلُ, [see art. كر,] and, by 'Alee Ibn-'Eesà, that it is larger than the فِلْج: in the T, the ↓ فَالِج is said to be the half of the great كُرّ; and the فِلْج is the measure of capacity that is called in Syriac فَالَغَا. (Mgh.)

فَلَجٌ
فَلَجٌ ذ : see فُلْجٌ, in two places. -A2- It is also an inf. n. of فَلِجَ [q. v.]: (Lh, TA:) and signifies Distance, or width, between the teeth; (K;) as also ↓ تَفْلِيجٌ: (TA:) or, between the medial and lateral incisors, (T, S, O,) when natural; and تَفْلِيجٌ, distance, or width, between those teeth when it is the effect of art. (T.) فَلَجٌ in all the teeth is disapproved, and not at all beautiful; but it is esteemed goodly when only between the two middle teeth. (TA.) ― -b2- Also Distance, or width, between the feet, (Lth, O, K, TA,) in the posterior direction: (O, TA:) or, between the shanks; like فَحَجٌ: (ISd, TA:) or crookedness, or curvature, [or a bowing outwards,] of the arms. (TA. [See أَفْلَجُ.]) And The turning over of the foot upon the outer side, and displacement of the heel; in a neuter sense. (L.) -A3- Also, (S, K,) and, accord. to the S, فَلْجٌ, but this is a mistake, (IB, K,) A river: (A'Obeyd, TA:) or a small river: (S, O, K:) a rivulet, or streamlet; syn. جَدْوَلٌ: (A:) or a running spring of water: or running water: (R, TA:) or a large well: (Ibn-Kunلseh, TA:) pl. أَفْلَاجٌ (S, O) and فَلَجَاتٌ (R, TA) [or فُلْجَانٌ, for] فُلْجَانٌ signifies rivulets, streamlets, or small channels, for the irrigation of seed-produce: and ↓ فُلُجٌ, with two dammehs, signifies a rivulet, streamlet, or small channel, for irrigation, running to every part of a garden. (L.) ― -b2- فَلَجٌ is also sometimes used as an epithet: one says مَآءٌ فَلَجٌ meaning Running water: and عَيْنٌ فَلَجٌ a running spring of water. (L.) -A4- And الفَلَجُ signifies The daybreak. (TA.)

فَلِجٌ
فَلِجٌ ذ [part. n. of فَلِجَ]: see an ex. voce أَفْلَجُ.

فُلُجٌ
فُلُجٌ ذ : see فَلَجٌ, last sentence but two. ― -b2- It is also a pl. of فَلِيجٌ [q. v. voce فَلِيجَةٌ].

فَلْجَةٌ
فَلْجَةٌ ذ : see فَلِيجَةٌ.

فُلْجَةٌ
فُلْجَةٌ ذ : see فُلْجٌ.

فَلَجَاتٌ
فَلَجَاتٌ ذ Fields, or lands, sown, or for sowing. (TA. [See also فَلَحَةٌ, in art. فلح.]) ― -b2- See also فَلَجٌ, last sentence but two.

فُلُجٌّ
فُلُجٌّ ذ , [thus in the L,] accord. to Sb, A sort of men: one says, النَّاسُ فُلُجَّانِ The people, or men, are two sorts; [for ex.,] consisting of entering and going out: [but I think it most probable that فُلُجٌّ and فُلُجَّانِ are mistranscriptions for فِلْجٌ and فِلْجَانِ, for] Seer says that فلج signifying “ a half ” and “ a sort ” is derived from فِلْجٌ syn. with قَفِيزٌ: thus he makes فِلْجٌ an Arabic word. (L.) See also فَلْجٌ.

فِلْجَانٌ
فِلْجَانٌ ذ , [said to be] from فِلْجٌ signifying “ a certain measure of capacity, ” [but app. from the Pers. فِنْجَان,] A [small porcelain or earthenware] cup out of which coffee &c. is drunk; commonly pronounced by the vulgar فِنْجَان and فِنْجَال [from the Pers. پِنْگَان and پِنْگَال, and also called ↓ فِلْجَانَةٌ, vulgarly فِنْجَانَة; and ↓ فِيَالَجَة: (see سَوْمَلَةٌ:) pl. فَلَاجِينُ and فَنَاجِينُ and فَنَاجِيلُ]. (TA.)

فِلْجَانَةٌ
فِلْجَانَةٌ ذ : see the next preceding paragraph.

فَلِيجٌ
فَلِيجٌ ذ : see the paragraph here following.

فَليِجَةٌ
فَليِجَةٌ ذ One of the oblong pieces of cloth of a tent: (TA:) or, of a [tent of the kind called] خِبَآء: (As, S, O, K:) As says, I know not in what part it is: (TA:) ↓ فَلِيجٌ appears to be used for it by poetic license; or the word may be one of those pronounced with and without ة; or without ة it may be a pl. [or coll. gen. n.] of which the sing. [or n. un.] is with ة: (M, TA:) [or] فَلِيجٌ signifies a single oblong piece of a بِجَاد [q. v.]; and its pl. is فُلُجٌ: (L and TA in art. بجد:) and [in like manner] ↓ فَلْجَةٌ signifies a piece of a بِجَاد. (TA in the present art.) ― -b2- See also فَلِيحَةٌ, with ح.

فَلُّوجٌ
فَلُّوجٌ ذ A writer. (Ibn-Jembeh, O, K.) And A manager and reckoner: from the phrase هُوَ يَفْلُجُ الأَمْرَ, expl. above. (TA.)

فَلُّوجَةٌ
فَلُّوجَةٌ ذ Land that is put into a right, or proper, state for sowing; (S, O, K;) good, clear, land prepared for sowing: (TA:) pl. فَلَالِيجُ. (S, O, K.) And [hence, app.,] Any one town, or village, of the Sawلd: (O, K: *) pl. as above. (O.)

رَجُلٌ فَالِجٌ فِى حُجَّتِهِ
رَجُلٌ فَالِجٌ فِى حُجَّتِهِ ذ A man who succeeds, or overcomes, in his argument, plea, allegation, or the like; as also ↓ فَلْجٌ. (TA.) And السَّهْمُ الفَالِجُ The arrow that is successful: (S, O, K:) the winning arrow in the game called المَيْسِر: or it may mean the arrow that is successful in a contest at archery. (TA.) -A2- See also فِلْجٌ, in four places. ― -b2- فَالِجٌ (S, O, L, K) and ↓ فَلْجٌ (L) also signify A large, or bulky, camel, with two humps, that is brought from Es-Sind for the purpose of covering: (S, O, * K:) or a camel with two humps, between the Bukhtee (البُخْتِىّ) and the Arabian: so called because his hump is divided in halves, or because his two humps have different inclinations: (L:) pl. of the former فَوَالِجُ. (S, M, K; all in art. صر.) ― -b3- And الفَالِجُ signifies [Palsy, or paralysis, whether partial or general; hemiplegia or paraplegia:] a disease arising from a flaccidity in one of the lateral halves of the body; (A;) or a flaccidity in one of the lateral halves of the body, (K, TA,) arising suddenly, (TA,) occasioned by an efflux of a phlegmatic humour, and causing the passages of the spirit to become obstructed; (K, TA;) this being its first effect; it deprives the patient of his senses and his motion; and is sometimes in one member: (TA:) or a flatus (رِيحٌ S, O, L, TA) which attacks a man, and deprives him [of the use] of one lateral half of the body; (thus in the L, and the like is said in the 'Eyn; TA;) whence it is thus called: (IDrd, S, O:) or a disease that arises in one of the lateral halves of the body, occasioning the loss of the senses and of motion, and sometimes in both lateral halves, and sudden in its attack; on the seventh [day] it is dangerous; but when it has passed the seventh, its acuteness ceases; and when it has passed the fourteenth, it becomes a chronic disease: (Msb:) it is called in a trad. of Aboo-Hureyreh دَآءُ الأَنْبِيَآءِ [the disease of the prophets]: and is said by Et-Tedmuree, in the Expos. of the Fs, to be a disease that attacks a man when the venters (بُطُون) of the brain become filled with certain moistures, or humours, occasioning the loss of sensation and of the motions of the members, and rendering the patient like a dead person, understanding nothing. (TA.) -A3- أَنَا مِنْ هٰذَا الأَمْرِ فَالِجُ بْنُ خَلَاوَةَ, or كَفَالِجِ بْنِ خَلَاوَةَ, is a saying expl. in art. خلو.

فَيْلَجٌ
فَيْلَجٌ ذ [The cocoon of a silk-worm;] the thing from which قَزّ is obtained: an arabicized word; [from the Pers. پِيلَهْ pélah; but said to be] originally فَيْلَق, and thus some pronounce it. (Msb,)

فِيَالَجَةٌ
فِيَالَجَةٌ ذ : see فِلْجَانٌ. [فَيَالِجَة occurs in art. قز in the TA, as its pl.; being there expl. as meaning small cups (فَنَاجِين) in which wine (شَرَاب) is drunk: but I think that this may be taken from a mistranscription for فِيَالَجَة.]

أَفْلَجُ
أَفْلَجُ ذ , (TA,) or أَفْلَجُ الأَسْنَانِ, (S, Mgh, O, K, TA,) applied to a man, and فَلْجَآءُ الأَسْنَانِ applied to a woman, (S, O,) for the teeth must be mentioned, (IDrd, S, O, K,) [but MF disputes this,] and الأَسْنَانِ ↓ مُفَلَّجُ, applied to a man, accord. to one reading of a trad., (TA,) Having the teeth separate, one from another: (TA:) or, distant, or wide apart, one from another: (Mgh, * K:) or having the medial and lateral incisors distant, one from another, or wide apart. (S, O.) [See also أَفْرَقُ.] And الثَّنَايَا ↓ مُفَلَّجُ A man having an interstice between the middle pair of teeth; (S, O, K;) as also الثَّنَايَا ↓ فَلِجُ; (A;) contr. of مُتَرَاصُّ الثَّنَايَا. (S, O.) And ↓ مُتَفَلِّجَةٌ A woman that makes open spaces between her front teeth, for the purpose of improving their appearance. (L, from a trad., in which a curse is pronounced against her who does this.) And ثَغْرٌ أَفْلَجُ Front teeth that are separate, or distant, or wide apart, one from another; and ↓ مُفَلَّجٌ signifies the same [app. when they are rendered so artificially: see فَلَجٌ]. (TA.) ― -b2- And أَفْلَجُ applied to a man, Having a crookedness, or curvature, [or bowing outwards,] in the arms: when it is in the legs, the person is termed أَفْحَجُ: (L:) or wide between the arms: (O, K:) or wide between the paps; (S, L;) which last explanation is said in the K to be erroneous; but he who is wide between the paps is also wide between the arms. (MF.) ― -b3- هِنٌ أَفْلَجُ A vulva, of a woman, whereof the labia majora are wide apart. (L.) ― -b4- فَرَسٌ أَفْلَجُ A horse having the prominent parts of the haunch-bones wide apart. (IDrd, O, L.)

أَفْلَجِىٌّ
[ أَفْلَجِىٌّ ذ Having the fingers wide apart. (Freytag, from the Deewلn of the Hudhalees.)]

مُفْلَجٌ
مُفْلَجٌ ذ [Rendered] successful, or victorious; and safe, or secure. (KL.) [See also its verb.]

مُفَلَّجٌ
مُفَلَّجٌ ذ : see أَفْلَجُ, in three places. ― -b2- أَمْرٌ مُفَلَّجٌ An affair not rightly disposed or directed. (O, K.)

مَفْلُوجٌ
مَفْلُوجٌ ذ Having the disease termed الفَالِجٌ. (S, Mgh, O, Msb, K.)

مُتَفَلِّجَةٌ
مُتَفَلِّجَةٌ ذ : see أَفْلَجُ.

### Türkçe

**فَلَجَ**
1 **فَلَجَ** ذ, muzârîsi **فَلُجَ**, (S, M, O, L, Msb, K,) ve **فَلِجَ**, (K,) yahut ikincisi yalnızca [fiil müteaddî olduğunda] **فَلَجَ القَوْمَ**’da, (TA,) mastarı **فَلْجٌ**, (S, O, K,) yahut **فُلُوجٌ**, (Msb,) yahut ikisi birden; ve Kr’ye göre **فُلْجٌ** ve **فَلَجٌ**, fakat L’de bu ikisinin basit isimler olduğu söylenir: (TA;) ve ↓ **افلج**, mastarı **اـِفْلَاجٌ**; (K, TA;) bu son fiil AO ve Ktr ve başkalarınca câiz görülmüş, fakat Th tarafından Fs’de zikredilmemiştir; (TA;) Başardı; bir işte yahut bir müsabakada başardı; galip geldi, yendi, yahut zafer kazandı: (S, O, K, &c.:) yahut maksadına ulaştı; aradığını elde etti. (Msb.) Şöyle denir: **مَنْ يَأْتِ الحَكَمَ وَحْدهُ يَفْلُجْ** [Kim hâkime tek başına gelirse başarır, yahut galip gelir, yahut davasını kazanır]: bir darb-ı meseldir. (S, O.) Ve **فَلَجَ عَلَى خَصْمِهِ**, (S, O,) ve ↓ **افلج**, (TA,) O (bir adam) hasmına karşı başardı, yahut onu yendi; (S, O, TA;) ve onun önüne geçti, yahut ona takaddüm etti. (TA.) Ve **فَلَجَ بِحُجَّتِهِ**, (Msb, TA,) ve **فِى حُجَّتِهِ**, (TA,) O, (Msb,) yahut deliliyle ve delilinde, (TA,) hüccetini, davasını, iddiasını yahut burhanını ikame etti, (Msb, TA.) Ve **فَلَجَتْ حُجَّتُهُ** [Onun hücceti vb. başarılı oldu]. (A.) Ve **فَلَجَ سَهْمُهُ**, ve ↓ **افلج**, Onun oku başarılı oldu. (O, TA.) Ve **فَلَجَتْ بِقَلْبِى** O (bir kadın) kalbimi alıp götürdü [yahut esir etti]. (A, TA.) ― -b2- Ve **فَلَجَ القَوْمَ**, ki bu durumda yalnızca **يَفْلُجُ** ve **يَفْلِجُ** denir, ve **فَلَجَ أَصْحَابَهَ**, O (bir adam) kavme yahut fırkaya ve arkadaşlarına karşı başardı, yahut onları yendi. (TA.) ― -b3- **فَلَجَ**, muzârîsi **فَلِجَ**, (S, M, O, L, K,) ve **فَلُجَ**, (K,) yahut birincisi yalnızca, (MF. TA,) mastarı **فَلْجٌ**, O bir şeyi böldü; onu ayırdı; onu parçalara yahut hisselere böldü; yahut taksim etti: (S, O, K;) bunun gibi ↓ **فلّج**, mastarı **تَفْلِيجٌ**: (O, K:) o malı böldü, (Mgh, TA,) yahut akan suyu: (TA:) ve o bir şeyi iki yarıya böldü. (M, L, Msb, TA.) Şöyle denir: **فَلَجَتُ الشَّىْءَ بَيْنَهُمْ** Ben şeyi aralarında böldüm, ayırdım yahut taksim ettim. (S, O.) Ve **فَلَجَ الشَّىْءَ بَيْنَهُمَا** O, şeyi ikisi arasında iki yarıya böldü. (M, L, TA.) Ve **فَلَجْتُ أَلْفًا**, muzârîsi **فَلِجَ**, mastarı **فَلْجٌ** ve **فُلُوجٌ**, Ben, kapasite ölçüsü olarak meşhur **فِلْج** vasıtasıyla bin [dirhemi] böldüm, ayırdım yahut taksim ettim. (Msb.) ― -b4- Ve **فَلَجْتُ الشَّىْءَ**, (S, Msb, K, *) muzârîsi bu durumda ve aşağıdaki diğer durumlarda **فَلُجَ** ve **فَلِجَ**, (K,) yahut yalnızca **فَلُجَ**, (TA,) [fakat S ve O ve Msb’de bunun **فَلِجَ** olduğu ima edilir,] mastarı **فَلْجٌ**, (K,) Ben şeyi yardım; onu çatlattım; yahut onu boylamasına böldüm: (S, O:) yahut ben şeyi vb. iki yarıya böldüm: (Msb, K:) yahut **فَلَجْتُ الشَّىْءَ فَلْجَيْنِ** bu son manaya gelir. (S, O.) ― -b5- Ve **فَلَجْتُ الأَرْضَ لِلزِّرَاعَةِ**, (S, O, K, *) mastarı **فَلْجٌ**, (K,) [**فَلَحْتُهَا** gibi,] Ben ekim için toprağı karık açtım yahut sürdüm. (S, O, K.) ― -b6- Ve **هُوَ يَفْلُجُ الأَمْرَ** O, işe yahut meseleye bakar; onu böler yahut taksim eder; ve onu idare eder. (L, TA.) ― -b7- Ve **فَلَجَ**, mastarı **فَلْجٌ**, O, [**جِزُيَة** denilen] vergiyi koydu. (K.) Şöyle denir: **فَلَجَ الجِزْيَةَ عَلَى القَوْمِ**, (T, S, Mgh, * O, &c.,) ve **فَلَجَ القَوْمَ**, (TA,) O, **جزية**yi kavmin yahut fırkanın üzerine koydu; (T, S, Mgh, O, &c.:) o, **جزية**yi kavim yahut fırka arasında taksim etti, (??) her kişiye hissesini (??): (As, Mgh; *) ve **فَلَجَ الجِزْيَةَ بَيْنَهُمْ**: (A:) [denildiğine göre] **فِلْجٌ**’den, yahut **فَالِجٌ**’den, (As, Mgh,) yahut **القَفِيزُالفَالِجُ**’den; (A'Obeyd, S, O;) belirli bir kapasite ölçüsünü ifade eder; çünkü **جزيه** eskiden buğday yahut hububat olarak ödenirdi: (As, Mgh:) yahut fiil bu manada (??) arapçalaştırılmış bir kelimedir. (Shifل el-Ghaleel.) -A2- **فَلِجَ**, muzârîsi **فَلَجَ**, mastarı **فَلَجٌ** ve **فَلَجَةٌ**, Onda **فَلَجٌ** denilen şey vardı; bunun manası [aşağıda açıklandığı üzere, yani] dişler arasında, ve ayaklar [yahut bacaklar, ve kollar] vb. arasında genişliktir. (Lh, TA.) ― -b2- **فَلِجَ**, (Th, S, O, Msb, K,) mastarı **فَالِجٌ**, vezni **فَاعِلٌ** olan [az sayıdaki] mastarlardan biridir; (ISd, TA;) ve **فَلِجَ**, muzârîsi **فَلَجَ**, IKtt ve Es-Sarakustee ve başkalarınca zikredilmiştir; (MF, TA;) fakat Th tarafından Fs’de ve diğer meşhur lugatçılar tarafından yalnızca birincisi zikredilmiştir; (TA;) [ve avamca ↓ **انفج**;] Onda **الفَالِجُ** denilen hastalık vardı [aşağıda açıklanmıştır]. (Th, S, O. Msb, K.)

2 **فَلَّجَ**: 1’in ilk yarısına bak: ― -b2- ve ayrıca **فَلَجٌ**’a da iki yerde bak.

**فالجهُ**
3 **فالجهُ** ذ O, onunla çekişti; hangisinin başaracağı yahut galip geleceği denenerek. (TA.) Bundan dolayı şöyle denir, (TA,) **أُفَالِجُكَ أُمُورًا مِنَ الحَقِّ** Ben seninle hak işlerinde çekişeceğim; hangimizin başaracağını deneyeceğiz. (A, TA.)

**افلج**
4 **افلج** ذ lâzım olarak: 1’in ilk yarısına üç yerde bak. -A2- **افلجهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ** Allah onu ona karşı başarılı kıldı; onu yenmesini, mağlup etmesini yahut ona karşı zafer kazanmasını sağladı: (S, O, K: *) ve onu ona üstün kıldı. (TA.) ― -b2- Ve **خَاصَيْتُ فَأَفْلَجَنَى** Ben münakaşada çekiştim, tartıştım yahut muhakeme oldum; o da benim lehime hükmetti ve beni hasmıma karşı galip gelmiş yahut onu yenmiş saydı. (TA, bir rivayetten.) ― -b3- Ve **افلج اللّٰهُ حُجَّتَهُ**, (S, O, Msb,) yahut **بُرْهَانَهُ**, (K, *) Allah onun hüccetini, davasını, iddiasını yahut burhanını hak ve açık yahut berrak kıldı: (S, O, K: *) yahut onu sabit kıldı. (Msb.)

**تفلّجت قَدَمُهُ**
5 **تفلّجت قَدَمُهُ** ذ Onun ayağı çatladı yahut yarıldı. (S, O, K.) [Ayrıca فلح maddesinde **مُتَفَلِّح**’e de bak.] ― -b2- [Ve **تفلّجت** bir kadın hakkında denildiğinde, Ön dişleri arasında açıklıklar yaptı: ism-i fâil için **أَفْلَجُ** maddesine bak.]

**انفلج الصُّبْحُ**
7 **انفلج الصُّبْحُ** ذ **انبلج** ile aynı (TA) [Tan yeri parladı, yahut parlakça parladı]. -A2- Ayrıca 1’in son cümlesine de bak.

**استفلج فُلَانٌ بِأَمْرِهِ**
10 **استفلج فُلَانٌ بِأَمْرِهِ** ذ Falanca, işine hâkim oldu yahut işinin hâkimi oldu: ve bunun gibi **استفلح**, **ح** ile. (A, TA.) [Son fiile bak.]

**فَلْجٌ**
**فَلْجٌ** ذ **فَلَجَ**’ın mastarıdır [bk.]. (S, O, K, &c.) ― -b2- Ve [muhtemelen bu olarak] **قَمْرٌ** ile aynı; [görünüşe göre kumarda bir galibiyet manasında]; bunun gibi ↓ **فُلْجٌ**. (L.) -A2- Ayrıca **فَالِجٌ**’e de iki yerde bak. -A3- Ayrıca, ve ↓ **فِلْجٌ**, (S, O, K,) ve ↓ **فُلُجٌّ**, [bk.,] (Seer, L,) [yahut belki bu **فَلْجٌ** yahut **فِلْجٌ** için bir yanlış yazımdır,] Bir şeyin yarısı: (S, O, K:) birinci ve ikinci kelimenin çoğulu **فُلُوجٌ**. (S, O.) Şöyle denir: **هُمَا فَلْجَانِ** Onlar ikisi iki yarıdır. (K.) ― -b2- Ve şöyle denir: **فِى رِجْلِهِ فُلُوجٌ**, [**فَلْجٌ**’ün çoğulu,] Onun ayağında yarıklar yahut çatlaklar vardır; bunun gibi **فُلُوحٌ**. (S, فلح maddesinde.) ― -b3- Ayrıca **فَلَجٌ**’a bak.

**فُلْجٌ**
**فُلْجٌ** ذ (S, O, K) ve ↓ **فَلَجٌ** (L) ve ↓ **فُلْجَةٌ**, (O, K,) isimlerdir, (yahut bazılarına göre birinci ve ikinci mastardır, TA,) Başarı; bir işte yahut bir müsabakada başarı; fetih; yahut zafer. (S, O, L, K.) Şöyle denir: **لِمَنَ الفُلْجُ** ve ↓ **الفَلَجُ** Başarı, yahut fetih, yahut zafer kime aittir? (Lh, L.) ― -b2- Ayrıca **فَلْجٌ**’e bak.

**فِلْجٌ**
**فِلْجٌ** ذ: **فَلْجٌ**’e bak. ― -b2- Ayrıca, (S, O, Msb, K,) ve ↓ **فَالِجٌ**, (TA,) yahut **قَفِيزٌ فَالِجٌ**, (AO, S, O,) Belirli bir kapasite ölçüsü, (AO, S, O, Msb, K,) meşhur, (Msb, K,) şeylerin onunla bölündüğü, (TA,) büyükçe; **قَفِيز** ile aynı olduğu söylenir [bk.]; ve ↓ **فَالِجٌ**’in Süryanice **فالغا**’dan arapçalaştırılmış bir kelime olduğu söylenir: (L: [fakat **فُلُجٌّ**’e bak:]) denilir ki ↓ **فَالِج** [Mgh nüshamda böyle; fakat orada garipçe “fet-h ile” diye eklenmiştir; sanki **فَالَج** imiş gibi,] **الكُرُّ المُعَدَّلُ** denilenin beşte ikisidir, [كر maddesine bak,] ve 'Alee Ibn-'Eesà’ya göre o, **فِلْج**’den daha büyüktür: T’de ↓ **فَالِج**’in büyük **كُرّ**’ün yarısı olduğu söylenir; ve **فِلْج**’in Süryanicede **فَالَغَا** denilen kapasite ölçüsü olduğu söylenir. (Mgh.)

**فَلَجٌ**
**فَلَجٌ** ذ: iki yerde **فُلْجٌ**’e bak. -A2- Ayrıca **فَلِجَ**’ın mastarıdır [bk.]: (Lh, TA:) ve dişler arasındaki mesafe yahut genişlik manasına gelir; (K;) bunun gibi ↓ **تَفْلِيجٌ**: (TA:) yahut orta ve yan kesici dişler arasında, (T, S, O,) tabii olduğunda; ve **تَفْلِيجٌ**, o dişler arasında, sanatın eseri olduğunda mesafe yahut genişliktir. (T.) Bütün dişlerde **فَلَجٌ** mekruhtur ve hiç güzel değildir; fakat yalnız iki orta diş arasında olduğunda güzel sayılır. (TA.) ― -b2- Ayrıca ayaklar arasında, (Lth, O, K, TA,) arkaya doğru yönde mesafe yahut genişlik: (O, TA:) yahut incikler arasında; **فَحَجٌ** gibi: (ISd, TA:) yahut kolların eğriliği yahut kıvrıklığı [yahut dışa doğru bükülmesi]. (TA. [**أَفْلَجُ**’e bak.]) Ve ayağın dış tarafa dönmesi ve topuğun yerinden kayması; nötr manada. (L.) -A3- Ayrıca, (S, K,) ve S’ye göre **فَلْجٌ**, fakat bu bir hatadır, (IB, K,) Bir nehir: (A'Obeyd, TA:) yahut küçük bir nehir: (S, O, K:) bir dere yahut küçük akarsu; eş anlamlısı **جَدْوَلٌ**: (A:) yahut akan bir su kaynağı: yahut akan su: (R, TA:) yahut büyük bir kuyu: (Ibn-Kunلseh, TA:) çoğulu **أَفْلَاجٌ** (S, O) ve **فَلَجَاتٌ** (R, TA) [yahut **فُلْجَانٌ**, zira] **فُلْجَانٌ** ekin sulamak için küçük dereler, küçük akarsular yahut küçük kanallar demektir: ve ↓ **فُلُجٌ**, iki damme ile, sulama için bir dere, küçük akarsu yahut küçük kanal demektir; bahçenin her tarafına akan. (L.) ― -b2- **فَلَجٌ** bazen sıfat olarak da kullanılır: **مَآءٌ فَلَجٌ** denir, manası Akan sudur: ve **عَيْنٌ فَلَجٌ** akan bir su kaynağıdır. (L.) -A4- Ve **الفَلَجُ** tan yeri demektir. (TA.)

**فَلِجٌ**
**فَلِجٌ** ذ [**فَلِجَ**’ın ism-i fâili]: **أَفْلَجُ** maddesinde bir örneğe bak.

**فُلُجٌ**
**فُلُجٌ** ذ: sondan iki önceki cümlede **فَلَجٌ**’e bak. ― -b2- Ayrıca **فَلِيجٌ**’in çoğuludur [bk. **فَلِيجَةٌ** maddesinde].

**فَلْجَةٌ**
**فَلْجَةٌ** ذ: **فَلِيجَةٌ**’e bak.

**فُلْجَةٌ**
**فُلْجَةٌ** ذ: **فُلْجٌ**’e bak.

**فَلَجَاتٌ**
**فَلَجَاتٌ** ذ Ekilmiş yahut ekim için olan tarlalar yahut araziler. (TA. [Ayrıca فلح maddesinde **فَلَحَةٌ**’e de bak.]) ― -b2- Ayrıca sondan iki önceki cümlede **فَلَجٌ**’e bak.

**فُلُجٌّ**
**فُلُجٌّ** ذ, [L’de böyle,] Sb’ye göre, bir çeşit insanlar: şöyle denir, **النَّاسُ فُلُجَّانِ** İnsanlar yahut erkekler iki çeşittir; [mesela,] giren ve çıkanlardan oluşur: [fakat en muhtemel olan, **فُلُجٌّ** ve **فُلُجَّانِ**’ın **فِلْجٌ** ve **فِلْجَانِ** için yanlış yazım olmasıdır; zira] Seer der ki “yarı” ve “çeşit” manasındaki فلج, **قَفِيزٌ** ile eş anlamlı **فِلْجٌ**’den türemiştir: böylece o, **فِلْجٌ**’i Arapça bir kelime yapar. (L.) Ayrıca **فَلْجٌ**’e bak.

**فِلْجَانٌ**
**فِلْجَانٌ** ذ, [denildiğine göre] “belirli bir kapasite ölçüsü” manasındaki **فِلْجٌ**’den; [fakat görünüşe göre Farsça **فِنْجَان**’dan,] Kahve vb. içilen [küçük porselen yahut toprak] fincan; avamca genellikle **فِنْجَان** ve **فِنْجَال** diye telaffuz edilir [Farsça پِنْگَان ve پِنْگَال’dan; ve ayrıca ↓ **فِلْجَانَةٌ** diye de adlandırılır, avamca **فِنْجَانَة**; ve ↓ **فِيَالَجَة**: (**سَوْمَلَةٌ**’ye bak:) çoğulu **فَلَاجِينُ** ve **فَنَاجِينُ** ve **فَنَاجِيلُ**]. (TA.)

**فِلْجَانَةٌ**
**فِلْجَانَةٌ** ذ: bir önceki paragrafa bak.

**فَلِيجٌ**
**فَلِيجٌ** ذ: aşağıdaki paragrafa bak.

**فَليِجَةٌ**
**فَليِجَةٌ** ذ Bir çadırın uzunlamasına kumaş parçalarından biri: (TA:) yahut [**خِبَآء** denilen türden] bir çadırın: (As, S, O, K:) As der ki, onun hangi kısmında olduğunu bilmem: (TA:) ↓ **فَلِيجٌ** şiir zaruretiyle onun için kullanılmış görünür; yahut kelime, ة ile ve ة’siz söylenenlerden olabilir; yahut ة’siz olanı, tekili [yahut isim birimi] ة ile olan bir çoğul [yahut cins ismi] olabilir: (M, TA:) [yahut] **فَلِيجٌ**, bir **بِجَاد**’ın [bk.] tek bir uzun parçası demektir; ve onun çoğulu **فُلُجٌ**’dür: (L ve TA, بجد maddesinde:) ve [aynı şekilde] ↓ **فَلْجَةٌ** bir **بِجَاد** parçası demektir. (TA, bu maddede.) ― -b2- Ayrıca **فَلِيحَةٌ**’e, **ح** ile, bak.

**فَلُّوجٌ**
**فَلُّوجٌ** ذ Bir kâtip. (Ibn-Jembeh, O, K.) Ve bir idareci ve hesapçı: **هُوَ يَفْلُجُ الأَمْرَ** ibaresinden; yukarıda açıklanmıştır. (TA.)

**فَلُّوجَةٌ**
**فَلُّوجَةٌ** ذ Ekim için düzgün yahut uygun hale getirilen arazi; (S, O, K;) ekim için hazırlanmış iyi, temiz arazi: (TA:) çoğulu **فَلَالِيجُ**. (S, O, K.) Ve [bundan dolayı, görünüşe göre,] Sawلd’in herhangi bir kasabası yahut köyü: (O, K: *) çoğulu yukarıdaki gibidir. (O.)

**رَجُلٌ فَالِجٌ فِى حُجَّتِهِ**
**رَجُلٌ فَالِجٌ فِى حُجَّتِهِ** ذ Hüccetinde, davasında, iddiasında yahut benzerinde başarılı olan yahut galip gelen bir adam; bunun gibi ↓ **فَلْجٌ**. (TA.) Ve **السَّهْمُ الفَالِجُ** Başarılı olan ok: (S, O, K:) **المَيْسِر** denilen oyunda kazanan ok; yahut okçuluk müsabakasında başarılı olan ok manasına gelebilir. (TA.) -A2- Ayrıca dört yerde **فِلْجٌ**’e bak. ― -b2- **فَالِجٌ** (S, O, L, K) ve ↓ **فَلْجٌ** (L) ayrıca, örtü için Es-Sind’den getirilen, iki hörgüçlü büyük yahut iri bir deve demektir: (S, O, * K:) yahut Bukhtee (**البُخْتِىّ**) ile Arap devesi arasında iki hörgüçlü bir deve; hörgücü iki yarıya bölünmüş olduğu için, yahut iki hörgücünün meyilleri farklı olduğu için böyle adlandırılmıştır: (L:) birincisinin çoğulu **فَوَالِجُ**. (S, M, K; hepsi صر maddesinde.) ― -b3- Ve **الفَالِجُ** [kısmi yahut genel felç; hemipleji yahut parapleji:] bedenin iki yan yarısından birinde gevşeklikten doğan bir hastalık demektir; (A;) yahut bedenin iki yan yarısından birinde gevşeklik, (K, TA,) ansızın meydana gelen, (TA,) balgamî bir hıltın akmasıyla oluşan ve ruhun geçitlerinin tıkanmasına sebep olan; (K, TA;) bu onun ilk etkisidir; hastayı duyularından ve hareketinden mahrum eder; bazen tek bir uzuvda olur: (TA:) yahut bir rüzgâr (**رِيحٌ** S, O, L, TA) ki bir adama isabet eder ve onu bedenin iki yan yarısından birinden [yararlanamaz hale] mahrum eder; (L’de böyle, ve benzeri 'Eyn’de söylenir; TA;) bundan dolayı böyle adlandırılmıştır: (IDrd, S, O:) yahut bedenin iki yan yarısından birinde ortaya çıkan, duyuların ve hareketin kaybına yol açan, bazen iki yan yarısında da olan, ve ansızın gelen bir hastalık: yedinci [gün] tehlikelidir; fakat yedinciyi geçince şiddeti kesilir; on dördüncüyü geçince kronik bir hastalık olur: (Msb:) Aboo-Hureyreh rivayetinde **دَآءُ الأَنْبِيَآءِ** [peygamberlerin hastalığı] diye adlandırılmıştır: ve Et-Tedmuree tarafından Fs şerhinde, beynin karıncıkları (**بُطُون**) belirli rutubetlerle yahut hıltlarla dolduğunda bir adama isabet eden, duyunun ve uzuvların hareketlerinin kaybına sebep olan, hastayı ölü gibi kılan, hiçbir şey anlamayan bir hastalık olduğu söylenir. (TA.) -A3- **أَنَا مِنْ هٰذَا الأَمْرِ فَالِجُ بْنُ خَلَاوَةَ**, yahut **كَفَالِجِ بْنِ خَلَاوَةَ**, خلو maddesinde açıklanan bir sözdür.

**فَيْلَجٌ**
**فَيْلَجٌ** ذ [İpekböceği kozası;] **قَزّ**’ın elde edildiği şey: arapçalaştırılmış bir kelime; [Farsça پِيلَهْ pélah’tan; fakat denildiğine göre] aslında **فَيْلَق** idi, ve bazıları böyle telaffuz eder. (Msb,)

**فِيَالَجَةٌ**
**فِيَالَجَةٌ** ذ: **فِلْجَانٌ**’a bak. [TA’da قز maddesinde **فَيَالِجَة** onun çoğulu olarak geçer; orada şarap (**شَرَاب**) içilen küçük fincanlar (**فَنَاجِين**) manasında açıklanmıştır: fakat bunun **فِيَالَجَة** için bir yanlış yazımdan alınmış olabileceğini düşünüyorum.]

**أَفْلَجُ**
**أَفْلَجُ** ذ, (TA,) yahut **أَفْلَجُ الأَسْنَانِ**, (S, Mgh, O, K, TA,) bir erkeğe söylenir; ve **فَلْجَآءُ الأَسْنَانِ** bir kadına söylenir, (S, O,) zira dişlerin zikredilmesi gerekir, (IDrd, S, O, K,) [fakat MF buna itiraz eder,] ve **الأَسْنَانِ** ↓ **مُفَلَّجُ**, bir erkeğe söylenir, bir rivayetin bir kıraatına göre, (TA,) Dişleri birbirinden ayrı olan: (TA:) yahut birbirinden uzak yahut aralıklı olan: (Mgh, * K:) yahut orta ve yan kesici dişleri birbirinden uzak yahut aralıklı olan. (S, O.) [Ayrıca **أَفْرَقُ**’a bak.] Ve **الثَّنَايَا** ↓ **مُفَلَّجُ** Orta iki diş arasında bir aralığı olan adam; (S, O, K;) bunun gibi **الثَّنَايَا** ↓ **فَلِجُ**; (A;) **مُتَرَاصُّ الثَّنَايَا**’nın zıddıdır. (S, O.) Ve ↓ **مُتَفَلِّجَةٌ** Ön dişleri arasında, görünüşlerini güzelleştirmek için, açıklıklar yapan kadın. (L, bir rivayetten; onda bunu yapan kadına lanet edilmiştir.) Ve **ثَغْرٌ أَفْلَجُ** Ön dişleri birbirinden ayrı yahut uzak yahut aralıklı olan; ve ↓ **مُفَلَّجٌ** aynı manaya gelir [görünüşe göre yapay olarak böyle yapıldığında: **فَلَجٌ**’e bak]. (TA.) ― -b2- Ve **أَفْلَجُ** bir erkeğe söylenir: kollarda eğrilik yahut kıvrıklık [yahut dışa doğru bükülme] bulunan: bu bacaklarda olduğunda kişiye **أَفْحَجُ** denir: (L:) yahut kollar arasında geniş olan: (O, K:) yahut memeler arasında geniş olan; (S, L;) bu son açıklamanın K’de hatalı olduğu söylenir; fakat memeler arasında geniş olan, kollar arasında da geniştir. (MF.) ― -b3- **هِنٌ أَفْلَجُ** Büyük dudakları geniş aralıklı olan bir kadının ferci. (L.) ― -b4- **فَرَسٌ أَفْلَجُ** Kalça kemiklerinin çıkıntılı kısımları geniş aralıklı olan at. (IDrd, O, L.)

**أَفْلَجِىٌّ**
[ **أَفْلَجِىٌّ** ذ Parmakları geniş aralıklı olan. (Freytag, Hudhalees’in Deewلn’ından.)]

**مُفْلَجٌ**
**مُفْلَجٌ** ذ Başarılı kılınmış yahut muzaffer kılınmış; ve emniyette yahut güvende. (KL.) [Ayrıca fiiline bak.]

**مُفَلَّجٌ**
**مُفَلَّجٌ** ذ: üç yerde **أَفْلَجُ**’a bak. ― -b2- **أَمْرٌ مُفَلَّجٌ** Düzgünce düzenlenmemiş yahut yönlendirilmemiş bir iş. (O, K.)

**مَفْلُوجٌ**
**مَفْلُوجٌ** ذ **الفَالِجٌ** denilen hastalığı olan. (S, Mgh, O, Msb, K.)

**مُتَفَلِّجَةٌ**
**مُتَفَلِّجَةٌ** ذ: **أَفْلَجُ**’a bak.
