# فلحس — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%AD%D8%B3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%84%D8%AD%D8%B3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فلحس](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%AD%D8%B3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فلحس

الفلحس، كجعفر: الحريص من الرجال، وعن الليث: هي فلحسة. والكلب أيضا: فلحس. وقال ابن الأعرابي: الفلحس: الدب المسن. وعن أبي عبيد: الفلحس في المثل: من يتحين طعام الناس، نقله ابن سيده. وقيل: الفلحس: رجل رئيس من بني شيبان، زعموا أنه كان إذا أعطي سهمه من الغنيمة سأل سهما لامرأته ثم لناقته. ونص الجوهري: كان يسأل سهما في الجيش وهو في بيته، فيعطى لعزه وسؤدده، فإذا أعطيه سأل لامرأته، فإذا أعطيه سأل لبعيره، فقالوا: أسأل من فلحس، وضرب به المثل، وكذا قولهم: أعظم في نفسه من فلحس. وفي ابنه زاهر قيل العصا من العصية أي لا يكون ابن فلحس إلا مثله. والفلحسة، بهاء: المرأة الرسحاء، قاله الليث، وزاد الفراء: فلحس: الصغيرة العجز. والفلحاس، بالكسر: القبيح السمج، نقله الصاغاني. وتفلحس الرجل: مثل تطفل. ومما يستدرك عليه: الفلحس: السائل الملح. ورجل فلنحس، كسفرجل: أكول، حكاه كراع، قاله ابن سيده: وأراه فلحسا. وقال أبو عبيدة: الفلحس: العريض، كما في العباب.

### Türkçe

**الفلحس**، **كجعفر**: erkeklerden hırslı olan; ve Leys’ten: o **فلحسة**’dir. Ve köpek de: **فلحس**.

İbnü’l-A‘râbî dedi: **الفلحس**: yaşlı ayı.

Ebû Ubeyd’den: meselde **الفلحس**: insanların yemeğini kollayan kimse; onu İbn Sîdeh nakletti.

Ve denildi: **الفلحس**: Benî Şeybân’dan reis bir adam; onun, ganimetten payı verildiğinde karısı için bir pay, sonra devesi için (bir pay) istediğini iddia ettiler.

Cevherî’nin nassı: evinde iken orduda bir pay isterdi; izzet ve seyyidliği için ona verilirdi; onu verince karısı için isterdi; onu verince devesi için isterdi; bunun üzerine: **أسأل من فلحس** dediler ve onunla mesel darb olundu; yine onların sözü: **أعظم في نفسه من فلحس**.

Ve oğlu Zâhir hakkında **العصا من العصية** denildi; yani **فلحس**’ın oğlu ancak onun gibi olur.

**الفلحسة**، **بهاء**: kalçaları geniş kadın; Leys söyledi; Ferrâ da artırdı: **فلحس**: küçük kalçalı.

**الفلحاس**، **بالكسر**: çirkin, sevimsiz; Sâgânî nakletti.

Adam **تفلحس** etti: **تطفل** gibi.

Ve ona istidrâk olunanlardandır: **الفلحس**: ısrarcı dilenci.

**ورجل فلنحس**، **كسفرجل**: çok yiyen; Kırâ‘ rivayet etti; İbn Sîdeh söyledi: ve ben onu **فلحسا** görüyorum.

Ebû Ubeyde dedi: **الفلحس**: geniş (olan), **العباب**’da olduğu gibi.
