# فلص — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%B5/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%84%D8%B5/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فلص](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%B5.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فلص

باب الصاد واللام والفاء معهما
ل ص ف، ص ل ف، ف ل ص، ف ص ل مستعملات
لصف:
اللَّصَفُ لغةٌ في الأَصَفِ، والواحدة لَصَفَةٌ، وهي ثَمَرةُ حشيشةٍ تُجعَلُ في المَرَق لها عُصارةٌ يُصطَبَغُ بها تُمْرِىءُ الطعامَ.
ولَصافِ: أرض لبني تميم، قال النابغة.
بمُصطحِبات من لَصافِ وَثَبْرةٍ
صلف:
الصَّلَفُ: مُجاوَزةُ قَدْر الظَّرْفِ والبَراعةِ والادِّعاءِ فوقَ ذلك.
وآفَةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ.
وطَعامٌ صَلِفٌ اي كالمَسيخِ الذي لا طَعْمَ له.
والصَّلْفُ والصَّليفُ نَعْتٌ للذَّكَر.
والصَّليفان: صَفْحتا العُنُقِ.
وصَلِفَتِ المرأةُ عند زَوْجِها تَصْلَفُ صَلَفاً فهي صَلِفَةٌ من نساءٍ صَلِفاتٍ وصَلائف اذا لم تَحظَ عنده وأَبغَضَها.
فلص:
الانفِلاص: التَفَلُّتُ من الكَفِّ ونحوه.
ورِشاءٌ فَلِصٌ اذا كان فَلُوتاً.
فصل:
الفَصلُ: بَوْنُ ما بين الشَّيئينِ.
والفَصْلُ من الجَسَد: موضِعُ المَفْصِل، وبين كل فَصْلَيْنِ وَصْلٌ.
والفَصْلُ: القَضاء بين الحقِّ والباطل، واسمُ ذلكَ القضاءِ فَيصَلٌ.
وقضاءٌ فَيْصَليٌّ وفاصِلٌ.
وحُكْمٌ فاصِلٌ.
والفَصيلةُ فَخِذُ الرجلِ من قومه الذين هو منهم.
والفُصلانُ جمعُ الفَصيل، وهو وَلَدُ الإِبِل.
والفَصيلُ: حائطٌ قصيرٌ دون سور المدينة والحِصْنِ.
والانفِصالُ مطاوَعَةُ فَصلٍ.
والمَفصِل: اللِّسانُ.
والمَفصِلُ أيضاً: كلُّ مكان في الجَبَل لا تَطلُعُ عليه الشمسُ، قال الهُذليّ:
مَطافيل أبكارٍ حديثٍ نِتاجُهـا		يُشابُ بماءٍ مثلِ ماءِ المَفاصِلِ
والفاصلة في العَروض: ان يَجمَعَ ثلاثةَ أحرُفٍ متحرِّكةٍ والرابعُ ساكنٌ مِثلُ: فَعِلَنْ.
وقال: فاذا اجتمَعَتُ. أربعَةُ أحرفٍ متحرِّكةٌ فهي الفاضِلةُ- بالضاد معجمةً-، مثل: فَعَلَهُنْ.

### Türkçe

باب **الصاد** و**اللام** و**الفاء** معهما
**ل ص ف**، **ص ل ف**، **ف ل ص**، **ف ص ل** مستعملات

**لصف**:
**اللَّصَفُ** **لغةٌ** في **الأَصَفِ**; ve bir tanesi **لَصَفَةٌ**’dir; o, bir otun meyvesidir; suya katılır; onun bir özsuyu vardır; onunla boyanılır; yemeği hazmettiren (iştah açan) olur.
Ve **لَصافِ**: Benî Temîm’e ait bir arazidir; **النابغة** dedi.
بمُصطحِبات من **لَصافِ** وَثَبْرةٍ

**صلف**:
**الصَّلَفُ**: zarafet ve maharet ve iddianın ölçüsünü aşmak, ve bunun üstünde (daha da ileri) olmak.
Ve zarafetin âfeti **الصَّلَفُ**’tur.
Ve **طَعامٌ صَلِفٌ**: yani tadı olmayan, **المَسيخِ** gibi.
Ve **الصَّلْفُ** ve **الصَّليفُ** erkek için bir niteleme (sıfat)tır.
Ve **الصَّليفان**: boynun iki yanı (iki yüzü).
Ve kadın kocasının yanında **صَلِفَتِ**; **تَصْلَفُ** **صَلَفاً**; böylece o **صَلِفَةٌ**’dir; **نساءٍ صَلِفاتٍ** ve **صَلائف** (den)dir; eğer onun yanında (kocasının yanında) pay/itibar bulmaz ve o (koca) ona buğzederse.

**فلص**:
**الانفِلاص**: avuçtan ve benzerinden sıyrılıp kurtulmak.
Ve **رِشاءٌ فَلِصٌ**: eğer **فَلُوتاً** ise.

**فصل**:
**الفَصلُ**: iki şey arasındaki ayrım (mesafe).
Ve bedenden **الفَصْلُ**: eklem yerinin bulunduğu yer; ve her iki **فَصْل** arasında bir **وَصْلٌ** vardır.
Ve **الفَصْلُ**: hak ile bâtıl arasında hüküm vermek; ve o hükmün adı **فَيصَلٌ**’dir.
Ve **قضاءٌ فَيْصَليٌّ** ve **فاصِلٌ**.
Ve **حُكْمٌ فاصِلٌ**.
Ve **الفَصيلةُ**: kişinin, kendilerinden olduğu kavminden olan (kimselerden) uyluğu (kolu/şubesi).
Ve **الفُصلانُ**: **الفَصيل**’in çoğuludur; o, devenin yavrusudur.
Ve **الفَصيلُ**: şehrin suru ve kalenin aşağısında (onlardan daha alçak) kısa bir duvar.
Ve **الانفِصالُ**: **فَصلٍ**’ün mutâvaatı (edilgen/karşılık fiili).
Ve **المَفصِل**: dil.
Ve **المَفصِلُ** ayrıca: dağda güneşin üzerine doğmadığı her yer; **الهُذليّ** dedi:
مَطافيل أبكارٍ حديثٍ نِتاجُهـا		يُشابُ بماءٍ مثلِ ماءِ **المَفاصِلِ**
Ve arûzda **الفاصلة**: üç harekeli harfi bir araya getirmek ve dördüncüsü sâkin olmak; şu gibi: **فَعِلَنْ**.
Ve dedi: artık dört harekeli harf bir araya geldiğinde o **الفاضِلةُ**’dir — **بالضاد** معجمةً —; şu gibi: **فَعَلَهُنْ**.
