# فلع — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%B9/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%84%D8%B9/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فلع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%84%D8%B9.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فلع

فلعه، كمنعه: شقه، وشدخه، كفلع السنام بالسكين. فلعه: قطعه، بالسيف وغيره، كفلعه تفليعا، شدد للمبالغة، فانفلع وتفلع، يقال ذلك لكل ما يشقق، قال طفيل الغنوي:
  نشق العهاد الحو لم ترع قبلـنـا                      كما شق بالموسى السنام المفلع

  وقال شمر: يقال: فلخته، وقفخته، وسلعته، وفلعته، كل ذلك إذا أوضحته. والفلع، بالفتح، ويكسر: الشق في القدم وغيرها، وكذلك الفلح والفلج، ج: فلوع، وفلوح، وفلوج. والفالعة: الداهية، ج: فوالع. والفلعة، بالكسر: القطعة من السنام، جمعها فلع، كعنب. ولعن الله فلعتها: شتم، نقله الجوهري، وفي التهذيب: يقال للأمة إذا سبت: قبح الله فلعتها، يعنون مشق جهازها، أو ما تشقق من عقبها. ومزادة مفلعة، كمعظمة: خرزت من قطع الجلود. نقله الصاغاني. وسيف فلوع، كصبور: قطاع، من فلعه، إذا قطعه، ج: فلع، بالضم. ومما يستدرك عليه: تفلعت البيضة، وانفلعت: انفلقت، عن ابن فارس. وتفلعت قدمه: تشققت، نقله الجوهري. وسيف مفلع، كمنبر: قاطع. وقال كراع: الفلعة، محركة: الفرج، وقبح الله فلعتها، كأنه اسم ذلك المكان منها.

### Türkçe

**فلعه**، **كمنعه**: onu yardı; ve onu ezdi; **كفلع السنام بالسكين** gibi.

**فلعه**: onu kesti; kılıçla ve başkasıyla; **كفلعه تفليعا** gibi; mübalağa için şeddelendi; böylece **انفلع** ve **تفلع**; bu, yarılan her şey için söylenir. Tufeyl el-Ğanevî dedi ki:
  Bizden önce hiç görmediğin o yaşlı develeri yararız                      tıpkı usturanın yarılmış hörgücü yarması gibi

Ve Şemmer dedi: denilir: **فلخته** ve **وقفخته** ve **سلعته** ve **فلعته**; bunların hepsi, onu açığa çıkardığın zaman (söylenir). Ve **الفلع**; fetha ile, ve kesrelenir: ayakta ve başkasında yarık; ve yine **الفلح** ve **الفلج**; çoğulu: **فلوع** ve **فلوح** ve **فلوج**. Ve **الفالعة**: musibet; çoğulu: **فوالع**. Ve **الفلعة**; kesre ile: hörgüçten parça; cem‘i **فلع**; **كعنب** gibi. Ve “Allah onun **فلعتها**’sına lanet etsin”: sövdü; el-Cevherî onu nakletti. Ve **التهذيب**’de: sövdüğü zaman cariye için denilir: “Allah onun **فلعتها**’sını çirkin kılsın”; onun eyer takımının yarığını, yahut topuğundan yarılan şeyi kastederler. Ve **مزادة مفلعة**; **كمعظمة** gibi: deri parçalarından dikilmiştir. es-Sâğânî onu nakletti. Ve **سيف فلوع**; **كصبور** gibi: kesici; **فلعه**’den, onu kestiği zaman; çoğulu: **فلع**; damme ile. Ve ona ilâve olarak (şu da) istidrâk edilir: **تفلعت البيضة** ve **انفلعت**: **انفلقت**; İbn Fâris’ten. Ve **تفلعت قدمه**: çatladı; el-Cevherî onu nakletti. Ve **سيف مفلع**; **كمنبر** gibi: kesici. Ve Kurâ‘ dedi: **الفلعة**; harekeli: ferç; ve “Allah onun **فلعتها**’sını çirkin kılsın”; sanki ondan o yerin adıdır.
