# فند — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%86%D8%AF/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%86%D8%AF/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فند](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%86%D8%AF.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: فند

فَنِدَ
1 فَنِدَ ذ , aor. فَنَدَ , (TK,) inf. n. فَنَدٌ; (S, M, A, O, L, K, TA;) or فند, [perhaps فَنَدَ, not فَنِدَ,] inf. n. فُنُودٌ; (IKtt, TA;) and ↓ افند, (S, IKtt, L,) inf. n. اـِفْنَادٌ; (S, L, K;) He lied; uttered a falsehood; said what was untrue: (S, M, IKtt, A, O, L, K:) this is [said to be] the primary signification. (L.) ↓ قَوْلٍ اـِفْنَادٍ is used by a poet for قَوْلٍ ذِى اـِفْنَادٍ [A saying having, or characterized by, lying, or falsehood]. (M, L.) ― -b2- And فَنِدَ. aor. فَنَدَ , (TK,) inf. n. فَنَدٌ, (M, O, K,) He erred, or committed a mistake or mistakes, (M, O, K, TK,) in extreme old age, (O,) in speech, or in judgment, or opinion: (M, K, TK:) and ↓ افند he made many mistakes in his speech. (As, TA in art. سهب.) ― -b3- And فَنِدَ, aor. فَنَدَ , (IKtt, TA, TK,) inf. n. فَنَدٌ; (T, S, M, IKtt, A, O, L, K;) and ↓ افند; (S, M, IKtt, L;) He became weak in judgment by reason of extreme old age (S, IKtt, A, O, L;) or he became unsound in mind, (M, L, K,) [in such a state that] his intellect, or intelligence, was denied, or disapproved. (T, M, K, TK, الفَنَدُ being expl. in the T and M and K by اـِنْكَارُ العَقْلِ, and فَنَدَ in the TK by انكر عقله [meaning أُنْكِرَ عَقْلُهُ], and in like manner افند [of which see the part. n., مُفْنِدٌ, below, as expl. in the A],) by reason of extreme old age, (T, M, K, TK,) or disease; (M, K, TK:) primarily thus restricted to the case of old age, but sometimes used without the being so restricted: (M:) and ↓ افند is also expl. as signifying he became weak in intellect, or doted: (IKtt, TA:) and as signifying he became extremely aged, because he who has become so speaks perverted language; from the same verb as signifying he lied. (L,) ― -b4- [And فَنِدَ, inf. n. فَنَدٌ, app. signifies also He was, or became, impotent: and unthankful for the favour of God: see فِنْدٌ.]

فنّدهُ
2 فنّدهُ ذ , inf. n. تَفْنِيدٌ, He pronounced him to be a liar, an utterer of falsehood, or a sayer of what was untrue. (Fr, M, K.) ― -b2- See also 4. ― -b3- He blamed him, (S, O, L,) and pronounced his judgment to be weak: (S, A, O, L:) or he pronounced him, (Fr, T,) or it, i. e. his judgment, (IAar, T,) to be weak. (Fr, IAar, T.) And He pronounced him to be impotent, or lacking in ability. (Fr, M, L, K.) -A2- فنّد فَرَسًا He acquired, or got for himself, a horse: (T, O, TA:) so says Hلroon Ibn-'Abd-Allah, as mentioned by Sh: but (Az says) I know it not in this sense: thus in the T: (TA:) or [rather] he took him for the purpose of tying him, or keeping post, on the enemy's frontier, (T, TA,) and as a refuge to which to have recourse (T, O, TA) when suddenly attacked by the enemy; (T, TA;) from فِنْدٌ, (T, O, TA,) signifying “ a شِمْرَاخ, ” (O,) or “ a great شمراخ, ” (T, TA,) “ of a mountain, ” (T, O, TA,) or as signifying “ a great mountain: ” (O:) or i. q. ضَمَّرَهُ [as meaning he made him light of flesh for military service], (O, K, TA,) so as to be like the branch of a tree, termed فِنْد. (O, TA.) -A3- فنّد فُلَانًا عَلَى الأَمْرِ He desired, of such a one, [the performance of] the affair; (K, TA;) as also ↓ فاندهُ, (O, K, TA, in the O فِى الأَمْرِ,) inf. n. مُفَانَدَةٌ; (TA;) and ↓ تفنّدهُ. (O, K, TA.) -A4- فنّد فِى الشَّرَابِ He kept constantly, or perseveringly, to be beverage, or wine. (AHn, M, K, TA.) -A5- And فنّد (inf. n. تَفْنِيدٌ, TA) He sat upon a فِنْد, (T, L,) i. e. a شِمْرَاخ of a mountain. (T, O, K.)

3 فَاْنَدَ see 2, near the end of the paragraph.

افند
4 افند ذ , inf. n. اـِفْنَادٌ, as intrans.: see 1, in five places. -A2- افندهُ (inf. n. as above, TA) He charged him with error in judgment, or opinion; as also ↓ فنّدهُ. (M, K.) ― -b2- And It (old age) rendered him weak in judgment, or unsound in mind: (L:) or it (extreme old age) caused him to have little understanding; [or to be] like a stone. (A.)

تفنّد
5 تفنّد ذ He repented, (K, B, TA,) مِنْهُ [of it]. (T, K.) -A2- تفنّدهُ: see 2, near the end.

اُفْتُنِدَ
8 اُفْتُنِدَ ذ He was caused to perish by reason of extreme old age. (O.)

فَنْدٌ
فَنْدٌ ذ : see the next paragraph, first sentence.

فِنْدٌ
فِنْدٌ ذ (T, S, M, A, O, L, K) and ↓ فَنْدٌ (Ibn- 'Abbلd, O, K) A great mountain: (IF, O, K:) or a mountain apart from others: (Ibn-Abi-l- Hadeed, TA:) or a portion of a mountain, (Ibn- 'Abbلd, S, O, K,) or a great portion thereof, (M, TA,) having tallness, or length, [app. the former,] (Ibn-'Abbلd, S, O, K, TA,) and some add, with slenderness: (TA:) or a head, or round and tall and slender head, or peak, (شِمْرَاخ,) of a mountain: (T, A:) or a great peak or head (شمراخ, T, L, or رَأْس, M, L,) of a mountain: (T, M, L:) or a رُكْن [i. e. a side, or an outward part, or the strongest side or outward part,] of a mountain: (L:) pl. أَفْنَادٌ. (M, L.) One says of a bulky and heavy man, كَأَنَّهُ فِنْدٌ, meaning As though he were a head, or peak, (شِمْرَاخ,) of a mountain. (A.) ― -b2- And the former (فِنْدٌ) is the sing. of أَفْنَاد in the phrase أَفْنَادُ اللَّيْلِ, (T,) which means The component parts, or portions, of the night. (T, O, K, TA.) ― -b3- And A congregated party (T, O, K, TA.) of men. (T, O.) One says, هُمْ فِنْدٌ عَلَى حِدَةٍ They are a party by itself. (T, TA.) And it is said in a trad., (T.) respecting the Prophet, (T, O, K,) that, when he died, (O.) صَلَّى النَّاسُ عَلَيْهِ أَفْنَادًا أَفْنَادًا i. e. [The people prayed for him, or invoked blessing upon him,] one by one, without an Imلm; (Th, T, O, K;) or companies after companies: (O, K:) and they were computed to be thirty thousand, with sixty thousand angels; two angels to every one (T, O, K) of the believers. (T, O.) And the Prophet said, (T, O, K,) after announcing that he would be among the first that should die, (T, O,) تَتَّبِعُونِى أَفْنَادًا أَفْنَادًا يُهْلِكُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا, meaning [Ye will follow me] in scattered companies, company after company; [killing one another;] أَفْنَادًا being pl. of فِنْد; (Nh, TA;) and in like manner is expl. a similar phrase in a trad. of 'ءïsheh: (T, TA:) or the former means ↓ ذَوِى فَنَدٍ i. e. [impotent; and unthankful; lit] having impotence; and unthankfulness for [God's] favour. (O, K, TA.) ― -b4- And A sort, or species: (K, TA:) pl. أَفْنَادٌ: one says, جَاؤُوا أَفْنَادًا They came being diverse sorts. (TA.) ― -b5- And A branch of a tree. (T, O, K. *) ― -b6- And Land upon which rain has not fallen; (T, O, K;) also termed ↓ فِندية [app. فِنْدِيَّةٌ]. (T.)

فَنَدٌ
فَنَدٌ ذ [inf. n. of فَنِدَ, q. v.: as a subst.,] i. q. فُحْشٌ [app. as meaning Exorbitance in speech]; and error in judgment: pl. أَفْنَادٌ. (Ham p. 112.) ― -b2- See also فِنْدٌ, near the end.

فِنْدَةٌ
فِنْدَةٌ ذ A complete branch from which a bow is made. (O.)

فِندية
فِندية ذ [app. فِنْدِيَّةٌ]: see فِنْدٌ, last sentence.

فِنْدَأْوَةٌ
فِنْدَأْوَةٌ ذ (in the O and CK without hemz) A sharp قَدُوم [or adz]. (S, O, K.) ― -b2- And A bold, or fearless, she-camel. (IAar and Sh, TA in art. عدأ.)

فِنْدَأْيَةٌ
فِنْدَأْيَةٌ ذ An adz, or an axe, or a hoe; syn. فَأْسٌ: (I'Aar, T, L:) or a broad-headed فأس: (M, L:) pl. فَنَادِيدُ, which is anomalous. (IAar, T, L.)

فَانِيدٌ
فَانِيدٌ ذ A sort of sweetmeat, made of concrete juice of the sugar-cane (قَنْد, q. v.,) and starch (نَشًا): a foreign word; for the measure فَاعِيلٌ is not found in Arabic; and therefore the lexicographers have not mentioned it: (Msb:) it is also written with ذ; (MF;) and is an arabicized word, from [the Pers.] پَانِيدْ [or پَانِيذْ]: (K voce فَانِيذ:) but is more properly with د. (MF.)

مُفْنِدٌ
مُفْنِدٌ ذ , (T, S, L, K,) or ↓ مُفَنَّدٌ, [meaning Weak in judgment, or unsound in mind, &c., (see 1,) by reason of extreme old age, or disease,] an epithet applied to a man only: you do not use the fem. form, with ة, applying it to an old woman, because [it is held that] she has not possessed judgment (T, S, M, L, K) in her youth (T, S, M, L) or at any time: (K:) or both مُفْنِدٌ and ↓ مُفَنَّدٌ signify [as above: or] one whose intellect, or intelligence, is denied, or disapproved, (أَنْكِرَ عَقْلُهُ,) by reason of extreme old age: or who confounds [things] in his speech: (A:) or the former, or ↓ the latter, signifies loquacious by reason of unsoundness of mind: (As, T:) and the former signifies weak in intellect: (L:) [and extremely aged: (see 1:)] and the same, (T,) or ↓ the latter, (L,) weak in judgment; notwithstanding he may be strong in body: and weak in body; notwithstanding he may be right in judgment: and weak in judgment and in body. (Fr, T, L.)

مُفَنَّدٌ
مُفَنَّدٌ ذ : see the next preceding paragraph, in four places.

### Türkçe

**فَنِدَ**
1 **فَنِدَ** **ذ** , muzâri‘i **فَنَدَ** , (TK,) mastarı **فَنَدٌ**; (S, M, A, O, L, K, TA;) yahut **فند**, [belki **فَنَدَ**, **فَنِدَ** değil,] mastarı **فُنُودٌ**; (IKtt, TA;) ve ↓ **افند**, (S, IKtt, L,) mastarı **اـِفْنَادٌ**; (S, L, K;) Yalan söyledi; bir yalanı dile getirdi; doğru olmayanı söyledi: (S, M, IKtt, A, O, L, K:) bu, [denildiğine göre] aslî anlamdır. (L.) ↓ **قَوْلٍ اـِفْنَادٍ** bir şair tarafından **قَوْلٍ ذِى اـِفْنَادٍ** için kullanılır [yalanı, yahut yalancılığı bulunan, yahut onunla nitelenmiş bir söz]. (M, L.) ― -b2- Ve **فَنِدَ**. muzâri‘i **فَنَدَ** , (TK,) mastarı **فَنَدٌ**, (M, O, K,) Aşırı ihtiyarlıkta, (O,) sözde, yahut hükümde, yahut görüşte hata etti, yahut bir hata yahut hatalar işledi: (M, K, TK:) ve ↓ **افند** sözünde çok hata yaptı. (As, TA, md. **سهب**’de.) ― -b3- Ve **فَنِدَ**, muzâri‘i **فَنَدَ** , (IKtt, TA, TK,) mastarı **فَنَدٌ**; (T, S, M, IKtt, A, O, L, K;) ve ↓ **افند**; (S, M, IKtt, L;) Aşırı ihtiyarlık sebebiyle hükümde zayıfladı (S, IKtt, A, O, L;) yahut akılda bozuldu, (M, L, K,) [öyle bir hâlde ki] onun aklı, yahut zekâsı inkâr edildi, yahut reddedildi. (T, M, K, TK, **الفَنَدُ**’ün T ve M ve K’da **اـِنْكَارُ العَقْلِ** ile açıklanması, ve **فَنَدَ**’ın TK’da **انكر عقله** ile [manası **أُنْكِرَ عَقْلُهُ**] açıklanması, ve benzeri şekilde **افند** [bunun için aşağıda ism-i fâil **مُفْنِدٌ**’e bak; A’da açıklandığı üzere],) aşırı ihtiyarlık sebebiyle, (T, M, K, TK,) yahut hastalık; (M, K, TK:) aslî olarak böylece ihtiyarlık hâline tahsis edilmiştir; fakat bazen bu tahsis olmaksızın kullanılır: (M:) ve ↓ **افند** ayrıca “akılda zayıfladı, yahut bunadı” diye de açıklanır: (IKtt, TA:) ve “çok ihtiyarladı” diye de; çünkü böyle olan kimse eğri-büğrü dil konuşur; yalan söyledi anlamındaki fiilden: (L,) ― -b4- [Ve **فَنِدَ**, mastarı **فَنَدٌ**, görünüşe göre ayrıca “iktidarsız oldu, yahut iktidarsızlaştı” anlamına da gelir: ve Allah’ın nimetine karşı nankör oldu: **فِنْدٌ**’e bak.]

**فنّدهُ**
2 **فنّدهُ** **ذ** , mastarı **تَفْنِيدٌ**, Onu yalancı, yalan söyleyen, yahut doğru olmayanı söyleyen diye niteledi. (Fr, M, K.) ― -b2- 4’e de bak. ― -b3- Onu ayıpladı, (S, O, L,) ve hükmünü zayıf diye niteledi: (S, A, O, L:) yahut onu, (Fr, T,) yahut onu, yani hükmünü, (IAar, T,) zayıf diye niteledi. (Fr, IAar, T.) Ve onu iktidarsız, yahut kudretten yoksun diye niteledi. (Fr, M, L, K.) -A2- **فنّد فَرَسًا** Bir at edindi, yahut kendisi için bir at elde etti: (T, O, TA:) Hârûn İbn-‘Abd-Allah böyle söyler, Sh’nin naklettiği üzere: fakat (Az der ki) ben onu bu anlamda bilmem: T’de böyledir: (TA:) yahut [daha doğrusu] onu düşmanın sınırında bağlamak, yahut nöbet tutmak maksadıyla aldı, (T, TA,) ve düşman tarafından ansızın saldırıya uğradığında başvurulacak bir sığınak olarak (T, O, TA); (T, TA;) **فِنْدٌ**’den, (T, O, TA,) “bir **شِمْرَاخ**” (O,) yahut “büyük bir **شمراخ**” (T, TA,) “bir dağın” (T, O, TA,) yahut “büyük bir dağ” anlamında: (O:) yahut **ضَمَّرَهُ** ile eş anlamlıdır [askerî hizmet için etini inceltti anlamında], (O, K, TA,) böylece **فِنْد** denilen bir ağacın dalı gibi olsun diye. (O, TA.) -A3- **فنّد فُلَانًا عَلَى الأَمْرِ** Böyle birinden işin [yerine getirilmesini] istedi; (K, TA;) bunun gibi ↓ **فاندهُ**, (O, K, TA, O’da **فِى الأَمْرِ**, ) mastarı **مُفَانَدَةٌ**; (TA;) ve ↓ **تفنّدهُ**. (O, K, TA.) -A4- **فنّد فِى الشَّرَابِ** İçeceğe, yahut şaraba sürekli, yahut ısrarla devam etti. (AHn, M, K, TA.) -A5- Ve **فنّد** (mastarı **تَفْنِيدٌ**, TA) Bir **فِنْد** üzerine oturdu, (T, L,) yani bir dağın **شِمْرَاخ**’ı üzerine. (T, O, K.)

3 **فَاْنَدَ**: 2’ye bak, paragrafın sonuna yakın.

**افند**
4 **افند** **ذ** , mastarı **اـِفْنَادٌ**, lâzım olarak: 1’e bak, beş yerde. -A2- **افندهُ** (mastarı yukarıdaki gibi, TA) Onu hükümde, yahut görüşte hata ile itham etti; bunun gibi ↓ **فنّدهُ**. (M, K.) ― -b2- Ve O (ihtiyarlık) onu hükümde zayıf, yahut akılda bozuk kıldı: (L:) yahut o (aşırı ihtiyarlık) onun anlayışını az kıldı; [yahut onu] taş gibi [kıldı]. (A.)

**تفنّد**
5 **تفنّد** **ذ** Tevbe etti, (K, B, TA,) **مِنْهُ** [ondan]. (T, K.) -A2- **تفنّدهُ**: 2’ye bak, paragrafın sonuna yakın.

**اُفْتُنِدَ**
8 **اُفْتُنِدَ** **ذ** Aşırı ihtiyarlık sebebiyle helâk olmaya uğratıldı. (O.)

**فَنْدٌ**
**فَنْدٌ** **ذ** : bir sonraki paragrafın ilk cümlesine bak.

**فِنْدٌ**
**فِنْدٌ** **ذ** (T, S, M, A, O, L, K) ve ↓ **فَنْدٌ** (Ibn- ‘Abbâd, O, K) Büyük bir dağ: (IF, O, K:) yahut diğerlerinden ayrı bir dağ: (Ibn-Abi-l- Hadeed, TA:) yahut bir dağın bir parçası, (Ibn- ‘Abbâd, S, O, K,) yahut onun büyük bir parçası, (M, TA,) yükseklik, yahut uzunluk sahibi, [görünüşe göre birincisi,] (Ibn-‘Abbâd, S, O, K, TA,) ve bazıları ekler: incelikle birlikte: (TA:) yahut bir dağın başı, yahut yuvarlak ve yüksek ve ince başı, yahut tepesi, (**شِمْرَاخ**, ) (T, A:) yahut bir dağın büyük tepesi yahut başı (**شمراخ**, T, L, yahut **رَأْس**, M, L,) : (T, M, L:) yahut bir dağın **رُكْن**’ü [yani bir yanı, yahut dış kısmı, yahut en sağlam yanı yahut dış kısmı]: (L:) çoğulu **أَفْنَادٌ**. (M, L.) İri ve ağır bir adam hakkında **كَأَنَّهُ فِنْدٌ** denir; manası: sanki bir dağın başı, yahut tepesi (**شِمْرَاخ**) gibidir. (A.) ― -b2- Ve birincisi (**فِنْدٌ**) ibaredeki **أَفْنَاد**’ın tekilidir: **أَفْنَادُ اللَّيْلِ**, (T,) bunun anlamı: gecenin bileşen kısımları, yahut bölümleri. (T, O, K, TA.) ― -b3- Ve insanların toplu bir cemaati (T, O, K, TA.) . (T, O.) **هُمْ فِنْدٌ عَلَى حِدَةٍ** denir: onlar başlı başına bir topluluktur. (T, TA.) Ve bir rivayette denilmiştir, (T.) Peygamber hakkında, (T, O, K,) o öldüğünde, (O.) **صَلَّى النَّاسُ عَلَيْهِ أَفْنَادًا أَفْنَادًا** yani [insanlar onun üzerine namaz kıldı, yahut ona salât etti,] birer birer, bir imam olmaksızın; (Th, T, O, K;) yahut bölük bölük, bölüklerden sonra: (O, K:) ve onlar otuz bin olarak sayıldı; altmış bin melek ile; her bir (T, O, K) mümine iki melek. (T, O.) Ve Peygamber dedi, (T, O, K,) öleceklerin ilkleri arasında olacağını haber verdikten sonra, (T, O,) **تَتَّبِعُونِى أَفْنَادًا أَفْنَادًا يُهْلِكُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا**, manası: [beni takip edeceksiniz] dağınık bölükler hâlinde, bölük bölük; [birbirinizi helâk ederek;] **أَفْنَادًا**, **فِنْد**’ün çoğuludur; (Nh, TA;) ve benzeri şekilde ‘Âişe’nin bir rivayetindeki benzer bir ibare de böyle açıklanır: (T, TA:) yahut birincisi şu demektir: ↓ **ذَوِى فَنَدٍ** yani [iktidarsız; ve nankör; lafzen] iktidarsızlığı olan; ve [Allah’ın] nimetine karşı nankörlüğü olan. (O, K, TA.) ― -b4- Ve bir tür, yahut cins: (K, TA:) çoğulu **أَفْنَادٌ**: **جَاؤُوا أَفْنَادًا** denir: çeşitli türler olarak geldiler. (TA.) ― -b5- Ve bir ağacın dalı. (T, O, K. *) ― -b6- Ve üzerine yağmur düşmemiş arazi; (T, O, K;) buna ayrıca ↓ **فِندية** [görünüşe göre **فِنْدِيَّةٌ**] denir. (T.)

**فَنَدٌ**
**فَنَدٌ** **ذ** [**فَنِدَ**’ın mastarıdır, ona bak: isim olarak,] **فُحْشٌ** ile eş anlamlıdır [görünüşe göre sözde aşırılık anlamında]; ve hükümde hata: çoğulu **أَفْنَادٌ**. (Ham s. 112.) ― -b2- **فِنْدٌ**’e de bak, sonlara yakın.

**فِنْدَةٌ**
**فِنْدَةٌ** **ذ** Yay yapılan, tam bir dal. (O.)

**فِندية**
**فِندية** **ذ** [görünüşe göre **فِنْدِيَّةٌ**]: **فِنْدٌ**’e bak, son cümle.

**فِنْدَأْوَةٌ**
**فِنْدَأْوَةٌ** **ذ** (O ve CK’da hemzesiz) Keskin bir **قَدُوم** [yahut keser]. (S, O, K.) ― -b2- Ve cesur, yahut korkusuz bir dişi deve. (IAar ve Sh, TA, md. **عدأ**’de.)

**فِنْدَأْيَةٌ**
**فِنْدَأْيَةٌ** **ذ** Bir keser, yahut balta, yahut çapa; eş anlamlısı **فَأْسٌ**: (I'Aar, T, L:) yahut geniş başlı bir **فأس**: (M, L:) çoğulu **فَنَادِيدُ**, ki bu aykırıdır. (IAar, T, L.)

**فَانِيدٌ**
**فَانِيدٌ** **ذ** Şeker kamışının katılaşmış suyundan (**قَنْد**, ona bak,) ve nişastadan (**نَشًا**) yapılan bir tür tatlı: yabancı bir kelimedir; çünkü **فَاعِيلٌ** vezni Arapçada bulunmaz; bu yüzden sözlükçüler onu zikretmemişlerdir: (Msb:) **ذ** ile de yazılır: (MF;) ve [Farsça] **پَانِيدْ** [yahut **پَانِيذْ**]’den Arapçalaştırılmış bir kelimedir: (K, **فَانِيذ** maddesinde:) fakat daha doğru olanı **د** iledir. (MF.)

**مُفْنِدٌ**
**مُفْنِدٌ** **ذ** , (T, S, L, K,) yahut ↓ **مُفَنَّدٌ**, [aşırı ihtiyarlık yahut hastalık sebebiyle hükümde zayıf, yahut akılda bozuk, vb. (1’e bak),] yalnızca erkeğe uygulanan bir sıfattır: yaşlı bir kadına uygulayarak **ة** ile müennesini kullanmazsın; çünkü [kabul edildiğine göre] o, gençliğinde (T, S, M, L, K) hükme sahip olmamıştır (T, S, M, L) yahut herhangi bir zamanda: (K:) yahut hem **مُفْنِدٌ** hem ↓ **مُفَنَّدٌ** [yukarıdaki gibi; yahut] aşırı ihtiyarlık sebebiyle aklı, yahut zekâsı inkâr edilmiş, yahut reddedilmiş (**أَنْكِرَ عَقْلُهُ**) kimse; yahut sözünde [şeyleri] karıştıran kimse anlamına gelir: (A:) yahut birincisi, yahut ↓ ikincisi, akıl bozukluğu sebebiyle çok konuşan anlamına gelir: (As, T:) ve birincisi akılda zayıf anlamına gelir: (L:) [ve çok ihtiyarlamış: (1’e bak:)] ve aynı (T,) yahut ↓ ikincisi, (L,) hükümde zayıf; bedende güçlü olsa bile: ve bedende zayıf; hükümde doğru olsa bile: ve hükümde ve bedende zayıf. (Fr, T, L.)

**مُفَنَّدٌ**
**مُفَنَّدٌ** **ذ** : bir önceki paragrafa bak, dört yerde.
