# فنن — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%86%D9%86/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%86%D9%86/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فنن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%86%D9%86.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فنن

باب النون والفاء
ن ف، ف ن مستعملان
نف:
النَّفْنَفُ: الهواء. وكلُّ شيءٍ بينَه وبينَ الأَرْض مهوىً فهو نَفْنَفٌ. قال ذو الرّمة:
ترى قُرْطَها في واضح اللِّيتِ مشرفاً		على هَلَكٍ في نَفـنَـفٍ يتـرجّـح
وقال: إذا عَلَوْنَ نَفْنَفاً فَنَفْنَفا يريد: المفازة.
فن:
الفَنُّ: الحال، والفُنونُ: الضُّرُوبُ، يُقال: رعينا فنونَ النّبات، وأَصَبنا فُنُونَ الأموال، ويجمع على أَفْنانٍ أيضاً، قال:
قد لبست الدّهر من أفنانه		كلّ فنٍّ ناعمٍ منه حَبِـرْ
وأَفانينُ الشَباب: أوائلُهُ، ويقال: الأفانين: أشياء مختلفة، مثل؛ ضُروب الرِّياح، وضُروب السَّيل، وضروب الطّبخ، ونحوها.
والرّجل يُفَنِّنُ الكلامَ، أي: يَشْتَقُّ في فَنٍّ بعْدَ فَنٍّ.
والتِّفَنُّنُ: فِعلُكَ.
والتَّفْنينُ: فِعلُ الثَّوْب إذا بَلِيَ من غَيْرِ تَشَقُّقٍ.
والفَنَنُ: الغُصنُ، وجَمْعُه: أفنان.

### Türkçe

باب **النون** و**الفاء**
**ن ف**، **ف ن** kullanılan ikisidir.
**نف**:
**النَّفْنَفُ**: hava. Ve her şey ki onunla yer arasında bir düşüş yeri vardır; o, **نَفْنَفٌ**’tur. ذو الرّمة dedi ki:
Küpesini, açık yanakta, yüksekçe görürsün		**نَفـنَـفٍ** içinde sallanıp duran bir helâk üzerine
Ve dedi: **نَفْنَفاً**’a yükseldiklerinde, **فَنَفْنَفا**; ister: çöl.
**فن**:
**الفَنُّ**: hâl; **الفُنونُ**: türler. Denilir: bitkinin **فنونَ**’unu otlattık; malların **فُنُونَ**’unu elde ettik. Ve **أَفْنانٍ** üzerine de toplanır. Dedi ki:
Dehrden, onun **أفنانه**’inden giydim		ondan her yumuşak **فنٍّ**; sevinçli
Ve **أَفانينُ الشَباب**: onun evvelleri. Ve denilir: **الأفانين**: farklı şeyler; meselâ rüzgârların türleri, selin türleri, pişirmenin türleri ve benzerleri.
Ve adam sözü **يُفَنِّنُ**; yani: bir **فَنٍّ**’den sonra bir **فَنٍّ** içinde dallanıp budaklanır.
Ve **التِّفَنُّنُ**: senin fiilin.
Ve **التَّفْنينُ**: elbisenin fiili; çatlama olmaksızın eskidiği zaman.
Ve **الفَنَنُ**: dal; onun çoğulu: **أفنان**.
