# فهه — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%87%D9%87/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%87%D9%87/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فهه](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%87%D9%87.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فهه

: ( *!الفَهَّةُ *!والفَهاهَةُ *!والفَهْفَهَةُ : العِيُّ ) ؛ ) وعلى الأَوَّلَيْن اقْتَصَرَ الجوْهرِيُّ ؛ ( وقد فَهِهَ ، كفَرِحَ ) ، *!فَهَهاً : ( عَيِيَ .
( و ) *!فَهِهَ ( الشَّيءَ : نَسِيَهُ ) . ) يقالُ : أَتَيْتُ فلاناً فبَيَّنْتُ له أَمْرِي كُلَّه إلاَّ شيئاً *!فَهِهْتُه ، أَي نَسِيْتُه ؛ عن ابنِ شُمَيْلٍ .
( *!وأَفْهَهَهُ اللَّهُ *!وفَهَّهَهُ ) : ) جَعَلَهُ *!فهّاً ، ( فَهْوَ *!فَهٌّ *!وفَهِيهٌ *!وفَهْفَهٌ ) ؛ ) الأخيرَةُ عن ابنِ دُرَيْدٍ ؛ أَي كَلِيلُ اللِّسانِ عَيِيٌّ عن حاجَتِه .
يقالُ : سَفِيهٌ *!فَهِيهٌ ؛ وأَنْشَدَ الجوْهرِيُّ :
فلم تُلْفِني *!فَهًّا ولم تُلْفِ حُجَّتي مُلَجْلَجَةً أَبْغي لها مَنْ يُقِيمُها ( وهو *!فَهْفاهٌ على المالِ ) : ) أَي ( حَسَنُ القِيامِ به ) .

( وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!فَهَّ عن الشيءِ *!يَفَهُّ *!فَهًّا : نَسِيَه .
وأَفَهَّهُ غيرُهُ : أَنْساهُ . يقالُ : خَرَجْتُ لحاجَةٍ *!فأَفَهَّني عنها فُلانٌ : أَي أَنْسانِيها .
*!والفَهَّةُ : المرَّةُ مِن *!الفَهَاهَةِ .
وكلمةٌ *!فَهَّةٌ : ذاتُ *!فَهاهَةٍ .
*!والفَهَّةُ : الغَفْلَةُ .
وأَيْضاً : السَّقْطَةُ والجَهْلَةُ .
وقد فَهَّ يَفَهُّ *!فَهاهَةً وفَهَّةً : جاءَتْ منه سَقْطَةٌ مِن العِيِّ وغيرِهِ .
وامْرأَةٌ *!فَهَّةٌ : عَيِيَّةٌ عن حاجَتِها .
وقالَ ابنُ دُرَيْدٍ : أَفَهَّني عن حاجَتِي : شَغَلَنِي عنها .
وقالَ ابنُ شُمَيْل : *!فَهّ الرّجُلُ في خُطْبَتِه وحُجَّتِه إذا لم يُبالِغْ فيها ولم يَشْفِها .
*!وفَهْفَهَ : سَقَطَ من مرْتبَةٍ عالِيَةٍ إلى سُفْلٍ ؛ عن ابنِ الأَعْرابيِّ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :

### Türkçe

: ( **الفَهَّةُ** ve **الفَهاهَةُ** ve **الفَهْفَهَةُ**: dilsizliktir )؛ ) ve ilk ikisi üzerine Cevherî iktisar etti؛ ( ve **فَهِهَ**، **كَفَرِحَ** )، **فَهَهاً**: ( dilsiz oldu.
( ve ) **فَهِهَ** ( **الشَّيءَ**: onu unuttu ) . ) denilir: Falana geldim de ona işimin hepsini açıkladım, ancak bir şeyi **فَهِهْتُه**; yani onu unuttum; İbn Şümeyl’den.
( **وأَفْهَهَهُ اللَّهُ** ve **فَهَّهَهُ** ): ) onu **فهّاً** kıldı, ( o ise **فَهٌّ** **وفَهِيهٌ** **وفَهْفَهٌ** )؛ ) sonuncusu İbn Düreyd’dendir؛ yani dili ağır, ihtiyacı hakkında dilsizdir.
Denilir: **سَفِيهٌ فَهِيهٌ**; ve Cevherî inşad etti:
فلم تُلْفِني **فَهًّا** ولم تُلْفِ حُجَّتي مُلَجْلَجَةً أَبْغي لها مَنْ يُقِيمُها ( ve o, mal hakkında **فَهْفاهٌ**’dır ): ) yani ( onunla iyi kaim olandır ) .

( Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
**فَهَّ** şeyden **يَفَهُّ فَهًّا**: onu unuttu.
Ve başkası onu **أَفَهَّهُ**: ona unutturdu. Denilir: Bir ihtiyaç için çıktım da falan beni ondan **فأَفَهَّني**: yani onu bana unutturdu.
**والفَهَّةُ**: **الفَهَاهَةِ**’den bir kerredir.
Ve **فَهَّةٌ** bir kelime: **فَهاهَةٍ** sahibi olandır.
**والفَهَّةُ**: gaflettir.
Ve ayrıca: sürçme ve cehalettir.
Ve **فَهَّ يَفَهُّ فَهاهَةً وفَهَّةً**: ondan dilsizlikten ve başkasından bir sürçme geldi.
Ve **فَهَّةٌ** bir kadın: ihtiyacı hakkında dilsizdir.
Ve İbn Düreyd dedi: Beni ihtiyacımdan **أَفَهَّني**: beni ondan meşgul etti.
Ve İbn Şümeyl dedi: Erkek, hutbesinde ve hüccetinde **فَهّ** olur; onda mübalağa etmediği ve onu doyurmadığı zaman.
**وفَهْفَهَ**: yüksek bir mertebeden aşağıya düştü; İbnü’l-A‘râbî’den.
Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
