# فوا (ف-و-ا) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%88%D8%A7
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%88%D8%A7

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ف - و - ا
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%88%D8%A7/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الفُوَّةُ: عُروقُ يصبغ بها، وهي بالفارسية رُوِينَه. وتقديرها حُوَّةٌ وقُوَّةٌ. وثوبٌ مُفَوَّى، أي مصبوغٌ بالفُوَّةِ، كما تقول: شيء مُقَوَّى، من القوة.

##### Türkçe

**الفُوَّةُ**: Onunla boyama yapılan damarlar; o, Farsçada **رُوِينَه**’dir. Onun takdiri **حُوَّةٌ** ve **قُوَّةٌ**’dir. Ve **ثوبٌ مُفَوَّى**; yani **الفُوَّةِ** ile boyanmış; tıpkı senin “**شيء مُقَوَّى**” demen gibi; kuvvetten.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%88%D8%A7/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الفُوّةُ: عُروق نبات يستخرج من الأَرض يُصبغ بها، وفي التهذيب: يصبغ بها الثياب، يقال لها بالفارسية رُوين، وفي الصحاح رُوِينَه، ولفظها على تقدير حُوّة وقُوّة. وقال أَبو حنيفة: الفُوّة عروق ولها نبات يسمو دقيقاً، في رأْسه حَب أَحمر شديد الحمرة كثير الماء يكتب بمائه وينقش؛ قال الأَسود ابن يعفر:
جَرَّتْ بها الرِّيحُ أَذْيالاً مُظاهَرةً،
كما تَجُرُّ ثِيابَ الفُوّةِ العُرُسُ
وأَدِيمٌ مُفَوىً: مصبوغ بها، وكذلك الثوب وأرض مُفَوَّاة: ذاتُ فُوّة. وقال أَبو حنيفة: كثيرة الفُوَّة؛ قال الأَزهري: ولو وصفت به أَرضاً لا يزرع فيها غيره قلت أَرضٌ مَفْواة من المَفاوِي، وثوب مُفَوًّى لأَن الهاء التي في الفُوَّة ليست بأَصلية بل هي هاء التأْنيث. وثوب مُفَوًّى أَي مصبوغ بالفُوَّة كما تقول شيء مُقَوًّى من القُوَّة.

##### Türkçe

**الفُوّةُ**: Yerden çıkarılan, onunla boyama yapılan bir bitkinin kökleridir; **التهذيب**’de: Onunla elbiseler boyanır; ona Farsçada **رُوين** denir; **الصحاح**’ta **رُوِينَه** (vardır); onun lafzı **حُوّة** ve **قُوّة** takdiri üzerinedir. Ebû Hanîfe dedi: **الفُوّة** köklerdir; onun ince diye adlandırılan bir bitkisi vardır; başında şiddetli kırmızılıkta, suyu çok kırmızı bir tane vardır; onun suyuyla yazılır ve nakşedilir; **الأَسود ابن يعفر** dedi:

Onunla rüzgâr, birbirine eklenmiş etekler sürükledi,
gelinler **ثِيابَ الفُوّةِ**’yi sürüklediği gibi.

Ve **أَدِيمٌ مُفَوىً**: onunla boyanmış (deri); aynı şekilde elbise; ve **أرض مُفَوَّاة**: **فُوّة** sahibi (olan). Ebû Hanîfe dedi: **كثيرة الفُوَّة**; **الأَزهري** dedi: Ve onunla, içinde ondan başkası ekilmeyen bir yeri vasfetsen, **أَرضٌ مَفْواة** dersin, **المَفاوِي**’den; ve **ثوب مُفَوًّى**; çünkü **الفُوَّة**’deki **الهاء** aslî değildir; bilakis o, dişillik **هاء**’sıdır. Ve **ثوب مُفَوًّى** yani **الفُوَّة** ile boyanmış; tıpkı **القُوَّة**’den **شيء مُقَوًّى** dediğin gibi.
