# فور — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%88%D8%B1/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%88%D8%B1/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فور](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%88%D8%B1.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: فور

ف و ر
فارت القدر وفارت فوّارتها‏.‏
وعين فوّاره في أرض خوّارة‏.‏
وفار الماء من العين‏.‏
ومن المجاز‏:‏ فار الغضب وأخاف أن تفور عليّ وقال ذلك في فورة الغضب‏.‏
ويقال‏:‏ فلان ثار ثائره وفار فائه إذا اشتد غضبه‏.‏
وبنو فلان تفور علينا قدرهم‏.‏
قال‏:‏ تفور علينا قدرهم فنديمها ونفثؤها عنا إذا حميها غلا وشرب فورة العقار وهي طفاوتها وما فار منها‏.‏
وأخذت الشيء بفورته أي بحداثته‏.‏
وقفلوا من غزوة وخرجوا من فورهم إلى أخرى‏.‏
وانظر إلى فوّارتي وركيه وهما اللتان تفوران أي تتحركان إذا مشى الفرس ويقال لهما‏:‏ فوّارتا الورك ودوّارتاه ومنه قولهم‏:‏ ‏"‏ لا أفعل ذلك ما لألأت الفور ‏"‏ أي بصبصت التي تفور بأذنابها أي تحرّكها قيل‏:‏ هي الظباء وقيل‏:‏ أولاد الأروى‏.‏

### Türkçe

ف و ر
**فارت** tencere kaynadı ve onun **فوّارتها**’sı (kaynama kabarması) kaynadı.
Ve **عين فوّاره** (fışkıran kaynak) **في أرض خوّارة** (çökük/gevşek bir arazide).
Ve su kaynaktan **فار** (fışkırdı/kaynayıp çıktı).
Ve mecazdandır: öfke **فار** (kabardı) ve korkarım ki bana karşı **تفور** (kabarırsın); bunu öfkenin **فورة**’sında (kabarmasında) söyledi.
Ve denilir: falanın **ثار ثائره**’i ve **فار فائه**’si, öfkesi şiddetlendiği zaman.
Ve falan oğulları, bize karşı onların tenceresi **تفور** (kabarır/taşar).
Dedi ki: onların tenceresi bize karşı **تفور**; biz de onu **فنديمها** (yatıştırırız) ve onu bizden **ونفثؤها** (uzaklaştırırız); onun sıcağı kızışınca **غلا** (kaynadı). Ve içti **فورة العقار**’ı (şarabın kabarmasını), o onun **طفاوتها**’sıdır (yüzey kabarcıkları/köpüğü) ve ondan **فار** (taşan/kabarıp çıkan) şeydir.
Ve şeyi onun **بفورته**’siyle aldım; yani onun yeniliğiyle.
Ve bir gazveden döndüler ve onların **فورهم**’ünden (hemen ardından/ara vermeden) diğerine çıktılar.
Ve bak benim **فوّارتي وركيه**’ne; ikisi, at yürüdüğü zaman **تفوران** (hareket eder) olan ikisidir; ve onlara denilir: **فوّارتا الورك** ve onun **دوّارتاه**’ı. Ve ondandır onların sözü: "Onu yapmam, **ما لألأت الفور**" yani kuyruklarıyla **تفور** (kıpırdayan) yani onu hareket ettiren (hayvanlar) **بصبصت** (kuyruk salladı) müddetçe. Denildi ki: onlar **الظباء**’dır; ve denildi ki: **أولاد الأروى**’dır.
