# فوف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%88%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D9%88%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فوف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D9%88%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فوف

الفوف، بالفتح والضم ولو قال: ويضم لكان أخصر وأغنى عن ذكر الفتح: مثانة البقر نقله الصاغاني في التكملة. والفوف: مصدر الفوفة، يقال: ما فاف عني بخير ولا زنجر، وهو يفوف به فوفا والفوفة الاسم، وهو أن يسأله شيئا فيقول بظفر إبهامه على ظفر سبابته، ولا مثل هذا وأما الزنجرة فأن يأخذ بطن الظفر من طرف الثنية، ومنه قول الشاعر:
  وأرسلت إلى سلمى                      بأن النفس مشغوفه
  فما جادت لنا سلمى                      بزنجير ولا فوفـه والفوف بالضم: البياض الذي يكون في أظفار الأحداث نقله الجوهري، أو بالضم أكثر وقد روي فيه الفتح، وهو قليل الواحدة بهاء. والفوف بالضم: القشرة التي تكون على حبة القلب. وفي التهذيب: هي القشرة الرقيقة على النواة دون لحمة التمر قال: وهي القطمير أيضا. وكل قشر: فوف، وفوفة. وقال الجوهري: الفوف: الحبة البيضاء في باطن النواة التي تنبت منها النخلة. والفوف: ضرب من برود اليمن وقال ابن الأعرابي: وهي ثياب رقاق من ثياب اليمن موشاة. والفوف: قطع القطن ثبت في بعض أصول الصحاح، وسقط من بعض. والفوف في قول ابن أحمر:
  والفوف تنسجه الدبور وأت                      لال ملمعة القرا شـقـر الزهر، شبهه بالفوف من الثياب تنسجه الدبور إذا مرضت به، وأتلال: جمع تل، والملمعة من النور والزهر. وقولهم: ما ذاق فوفا: أي وسئل ابن الأعرابي عن الفوف فلم يعرفه، وأنشد ابن السكيت:
  وأنت لا تغنين عني فوفا أي: شيئا، والواحدة فوفة. وبرد مفوف، كمعظم: رقيق كما في الصحاح. أو فيه خطوط بيض. وقولهم: برد أفواف، مضافة كما في الصحاح، وكذا حلة أفواف: أي رقيق وهي جمع فوف، ومنه حديث عثمان: وعليه حلة أفواف وقال الليث: الأفواف: ضرب من عصب البرود. وفافان: ع، على دجلة تحت ميافارقين نقله الصاغاني في التكميلة.
 ومما يستدرك عليه: برد فوفي، وثوثي، على البدل، حكاه يعقوب: فيه خطوط بيض. وغرفة مفوفة، جاء ذكرها في حديث كعب، وتفويفها: لبنة من ذهب وأخرى من ذهب وأخرى من فضة.

### Türkçe

**الفوف**; fetha ve damme iledir; “ve yudammu” deseydi daha kısa olur ve fethayı zikretmekten daha yeterli olurdu: sığırın mesanesi; bunu es-Sâğânî “et-Tekmile”de nakletti. Ve **الفوف**: **الفوفة**’nin masdarıdır; denir ki: “Benden hayırla ne **فاف** etti ne de **زنجر**”; o, onunla **فوفا** olarak **يفوف** eder; **الفوفة** isimdir; o da şudur: ondan bir şey ister de o, başparmağının tırnağıyla işaret parmağının tırnağı üzerinde (bir işaretle) “bunun benzeri yok” der. **الزنجرة** ise şudur: tırnağın karnını, ön dişin ucundan tutmasıdır. Bundan şairin sözü:
  Selmâ’ya gönderdim                      ki nefis **مشغوفه**
  Selmâ bize cömertlik etmedi                      ne **زنجير** ile ne de **فوفـه** ile

Ve **الفوف** damme ile: çocukların tırnaklarında bulunan beyazlık; bunu el-Cevherî nakletti; yahut damme ile daha çoktur; onda fetha da rivayet edilmiştir ve o azdır; bir tanesi **بهاء** iledir. Ve **الفوف** damme ile: kalp tanesi üzerindeki kabuk. Ve “et-Tehzîb”de: o, hurmanın etinden ayrı olarak çekirdeğin üzerindeki ince kabuktur, dedi; ve o, **القطمير** dedir. Ve her kabuk: **فوف** ve **فوفة**’dir. El-Cevherî dedi: **الفوف**: çekirdeğin içinde, hurma ağacının ondan bittiği beyaz tanedir. Ve **الفوف**: Yemen bürdelerinden bir türdür. İbnü’l-A‘râbî dedi: o, Yemen elbiselerinden nakışlı ince elbiselerdir. Ve **الفوف**: pamuk parçalarıdır; “es-Sıhâh”ın bazı asıllarında sabit oldu, bazısından düştü. Ve İbn Ahmer’in sözünde **الفوف**:
  Ve **الفوف**’u **الدبور** dokur ve                      parıltılı **أتلال**; **القرا**’nın **شـقـر الزهر**’i,
Onu, hastalandığında **الدبور**’un dokuduğu elbiselerden **الفوف**’a benzetti; **أتلال**: **تل**’in cem‘idir; **الملمعة** ise nurdan ve **الزهر**dendir. Ve onların sözü: “**فوفا** tatmadı”: yani; ve İbnü’l-A‘râbî’ye **الفوف** soruldu da onu bilmedi; İbnü’s-Sikkît inşâd etti:
  Ve sen benden **فوفا**’yı gidermiyorsun
Yani: bir şeyi; bir tanesi **فوفة**’dir. Ve **برد مفوف**; “**معظم**” gibi: “es-Sıhâh”ta olduğu üzere incedir. Yahut onda beyaz çizgiler vardır. Ve onların sözü: **برد أفواف**; “es-Sıhâh”ta olduğu üzere izafetli; yine **حلة أفواف**: yani incedir; o, **فوف**’un cem‘idir. Bundan Osman hadisi: “Üzerinde **حلة أفواف** vardı.” Leys dedi: **الأفواف**: bürdelerin sinirinden bir türdür. Ve **فافان**: bir yer adıdır; Dicle üzerinde, Miyâfârikîn’in altında; bunu es-Sâğânî “et-Tekmile”de nakletti.

Ve ona istidrâk olunanlardandır: **برد فوفي** ve **ثوثي**; bedel üzere; Yakub bunu hikâye etti: onda beyaz çizgiler vardır. Ve **غرفة مفوفة**; Ka‘b hadîsinde zikri geldi; onun **تفويفها**’sı: bir tuğla altından, bir diğeri altından ve bir diğeri gümüştendir.
