# قتد — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%AA%D8%AF/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%AA%D8%AF/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قتد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%AA%D8%AF.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: قتد

ق د ت
قتد ، تقد : ( مستعملان ) .
قتد : قال الليث : القَتَدُ : من أَدَوات الرَّحْل والجميع القُتود والأقتاد .
قلت : وَالقَتادُ : شجرٌ ذو شوك لا تأكله الإبل إلا في عام جِدْبٍ ، فيجيء الرجل ويُضرِم فيه النارَ حتى يحترق شوكُه ، ثم يُرعيه إِبلَه ، ويُسَمّى ذلك التَّقتيد . وقد قتّدَ القَتَادَ ، إذا لَوّح أطرافه بالنار .
وقال الشاعر يصف إبله وسقيَه أَلْبانَها الناسَ في سنة الْمَحْل :
وتَرَى لها زمنَ القتاد على الثّرى
رَخَماً ولا يَحيا لها فُصُلُ
وقوله : ترى لها ( رَخَماً على الثَّرَى ) يعني الرّغّوة شَبّهها في بياضها بالرّخَم ، وهي طير بِيض .
وقوله : ( ولا يَحيا لها فُصُلٌ ، لأنّه يؤثِر بأَلْبانها أَضيافَه ويَنحَرُ فُصْلانها ولا يقتنيها إلى أن يُحيِيَ الناسَ .
وقُتَائِدَةُ جبَل وتَقْتُدُ : اسم رَكيّة بعينها ، ومنه قول الراجز :
وذكرَتْ تَقْتُدَ بَرْدَ مائها
نصب بَرَدَ ، لأنّه جعله بدلاً من تَقْتُد .
تقتد : أبو العباس عن ابن الأعرابي : التِقْدة : الكُزبرة ، وَالنِقْدة بالنون : الكَرَوْيا .

### Türkçe

ق د ت
**قتد** , **تقد** : (ikisi de kullanılmıştır).
**قتد** : Leys dedi: **القَتَدُ**: semerin aletlerindendir; çoğulu **القُتود** ve **الأقتاد**’dır.
Dedim: **القَتادُ**: dikenli bir ağaçtır; develer onu ancak kıtlık yılında yer; bunun üzerine adam gelir, onda ateş yakar; ta ki dikeni yanıp kül oluncaya kadar; sonra onu develerine otlatır; buna **التَّقتيد** denir. Ve **قتّدَ القَتَادَ** olmuştur; uçlarını ateşle dağladıysa.
Şair, develerini ve onların sütlerini kıtlık yılında insanlara içirmesini vasfederek dedi:
وتَرَى لها زمنَ القتاد على الثّرى
رَخَماً ولا يَحيا لها فُصُلُ
Ve onun sözü: “( **رَخَماً على الثَّرَى** ) görürsün”: köpüğü kastediyor; beyazlığında onu **الرّخَم**’a benzetti; o, beyaz kuşlardır.
Ve onun sözü: “( **ولا يَحيا لها فُصُلٌ** )”: çünkü sütleriyle misafirlerini tercih eder ve yavrularını boğazlar; ve insanları yaşatıncaya kadar onları edinmez.
Ve **قُتَائِدَةُ** bir dağdır; ve **تَقْتُدُ**: belirli bir kuyunun adıdır; ondan, recez şairinin sözü:
وذكرَتْ **تَقْتُدَ** بَرْدَ مائها
**بَرَدَ**’ı nasbetti; çünkü onu **تَقْتُد**’den bedel kıldı.
**تقتد** : Ebü’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: **التِقْدة**: kişniştir; ve **النِقْدة** ( **النون** ile): karavyadır.
