# قتر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%AA%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%AA%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قتر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%AA%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: قتر

القاف والتاء والراء معهما
ق ت ر، ر ت ق، ت ق ر، ق ر ت، ت ر ق مستعملات
قتر: القُتْر: الرُّمْقةُ في النفقة، ويقال: فلان لا ينفق عليهم إلا رمقة، أي مساك رمق. وهو يُقترُ عليهم، فهو مُقَترٌ وقَتُورٌ، واقتر الرجل، فهو مُقتِرُ إذا أقل فهو مُقِلُّ.
والقُتارُ: ريح اللحم المشوي والمحرق، وريح العود الذي يحرق فيذكى به. والعظم ونحوه.
والتَّقتيرُ: تهييج القُتار.
والقُتْرَةُ: هي الناموس يَقتَتِرُ فيها الرامي.
والقُتْرَةُ: كثبة من بعر أو حصى تكون قُتَراً قُتَراً.
والقَتَرةُ: ما يغشى الوجه من غبرة الموت والكرب، يقال: غشيته قَتَرةٌ وقَتَرٌ، كله واحد.
وأبو قِتْرةَ: كنية إبليس.
وابن قِتْرةَ: حية لا ينجو سليمها.
والقاتِرُ من الرحال والسروج إذا وضع على الظهر أخذ مكانه لا يتقدم ولا يتأخر ولا يميل.
والقِتْرُ: سهام صغار هذلية، ويقال: أغاليك إلى عشر أو أكثر فذاك القِترُ.
وتقول: كم جعلتم قِتْرَكم.
ويقال: هي القُطْنةُ التي يرمى بها الهدف، أو هي القصبة.
وتقول هذيل: أكل حتى اقْتَرَّ، في الناس وغيرهم، والاقترِارُ الشبع.
والإبل تَقتَرُّ بأبوالها قليلاً قليلاً.
والقَتيرُ: الشيب.
تقر: التًّقرةُ والتَّقرُ، أحدهما الكرويا، والآخر التوابل.
قرت: قَرَت الدم يَقرتُ قُرُوتاً. ودم قارِتٌ: يبس بين الجلد واللحم. ومسك قارِتٌ: أجوده وأخفه، قال:
يعل بقراتٍ من المسك قاتِنِ
والقَرّاتُ: الفعال من ذلك.
رتق: الرَّتْقُ إلحام الفتق وإصلاحه، يقال: رتقت فتقه حتى ارتَتَقَ، وقال تعالى: "والسماءِ ذاتِ الرجعِ، والأرضِ ذاتِ الصدع"، أي كانت السماوات لا ينزل منها رجع، والأرض رَتْقاءُ لا يكون فيها صدع، ولا يخرج منها صدع حتى فتقهما الله بالماء والنبات رزقاً للعباد.
وجارية رَتْقَاءُ بينة الرَّتْقِ أي لا خرق لها إلا المبال خاصة.
ترق: التًّرْقُوَةُ: وهو وصل عظم بين ثغرة النحر والعاتق في الجانبين.
والتِّرْياقُ لغة في الدِّرْياقِ وهو دواء.

### Türkçe

**القاف** ve **التاء** ve **الراء** bunlarla birlikte

ق ت ر، ر ت ق، ت ق ر، ق ر ت، ت ر ق kullanımdadırlar.

قتر: **القُتْر**: nafakada **الرُّمْقةُ**; ve denilir: falan onlara ancak bir **رمقة** infak eder; yani **رمق** tutucu. Ve o, onlara karşı **يُقترُ**; o hâlde o **مُقَترٌ** ve **قَتُورٌ**dur. Ve adam **اقتر** etti; o hâlde o **مُقتِرُ**dur; eğer azalttıysa o **مُقِلُّ**dür.

Ve **القُتارُ**: kızartılmış ve yakılmış etin kokusu; ve yakılıp onunla tütsülenilen öd ağacının kokusu. Ve kemik ve benzeri.

Ve **التَّقتيرُ**: **القُتار**ı harekete geçirmek.

Ve **القُتْرَةُ**: o, okçunun içinde **يَقتَتِرُ** ettiği sivrisinektir.

Ve **القُتْرَةُ**: gübreden veya çakıldan bir yığındır; **قُتَراً قُتَراً** olur.

Ve **القَتَرةُ**: ölümün ve kederin tozundan yüzü kaplayan şeydir; denilir: ona **قَتَرةٌ** ve **قَتَرٌ** kapladı; hepsi birdir.

Ve **أبو قِتْرةَ**: İblîs’in künyesidir.

Ve **ابن قِتْرةَ**: sokulmuşu kurtulmayan bir yılandır.

Ve **القاتِرُ**: heybelerden ve eyerlerden; sırtın üzerine konulduğunda yerini alır; ne ileri gider ne geri kalır ve ne de eğilir.

Ve **القِتْرُ**: Hüzeyl’e ait küçük oklardır; ve denilir: ondan on’a veya daha fazlasına kadar; işte o **القِترُ**dür.

Ve dersin: sizin **قِتْرَكم**i ne kadar yaptınız?

Ve denilir: o, hedefe atılan **القُطْنةُ**dir; yahut o, kamıştır.

Ve Hüzeyl der: insanlarda ve başkalarında, yiyip de **اقْتَرَّ** edinceye kadar; ve **الاقترِارُ** tokluktur.

Ve develer, idrarlarıyla azar azar **تَقتَرُّ** eder.

Ve **القَتيرُ**: ak saçtır.

تقر: **التًّقرةُ** ve **التَّقرُ**; ikisinden biri kimyondur, diğeri baharattır.

قرت: kan **قَرَت** eder; **يَقرتُ** **قُرُوتاً**. Ve **دم قارِتٌ**: deri ile et arasında kurumuştur. Ve **مسك قارِتٌ**: onun en iyisi ve en hafifidir; dedi ki:

يعل بقراتٍ من المسك قاتِنِ

Ve **القَرّاتُ**: bunun fiil ismidir.

رتق: **الرَّتْقُ**: yırtığı yamamak ve onu düzeltmektir; denilir: yırtığını **رتقت** ettim, ta ki **ارتَتَقَ** edinceye kadar. Ve Yüce Allah dedi: "والسماءِ ذاتِ الرجعِ، والأرضِ ذاتِ الصدع"، yani gökler, ondan **رجع** inmeyen idi; ve yer **رَتْقاءُ** idi, onda **صدع** olmazdı; ve Allah onları su ve bitki ile, kullara rızık olarak, yarıncaya kadar ondan **صدع** çıkmazdı.

Ve bir cariye **رَتْقَاءُ**dur; **الرَّتْقِ**i açıkça belli; yani ona, yalnızca idrar yolu dışında, hiçbir yarık yoktur.

ترق: **التًّرْقُوَةُ**: o, boğaz çukurunun ve omuzun arasında, iki yanda, bir kemiğin birleşimidir.

Ve **التِّرْياقُ**: **الدِّرْياقِ** hakkında bir dildir; o ise bir ilaçtır.
