# قحلف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%AD%D9%84%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%AD%D9%84%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قحلف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%AD%D9%84%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: قحلف

قَحْلَفَ ما في الإناء وقَحْفَله: أَكَله أَجْمع.
قدف: القَدْف: غَرْف الماء من الحوض أَو من شيءٍ تَصُبُّه بكفك، عُمانيّة، والقُداف: الغُرْفة منه. وقالت العُمانية بنت جُلَنْدى حيث أَلْبَسَت السُّلَحْفاةَ حليها فغاصت فأَقبلت تَغْتَرِفُ من البحر بكفها وتَصبّه على الساحل وهي تنادي: يا لقومي، نَزافِ نَزافِ لم يَبق في البحر غيرُ قُداف أَي غير حَفْنَة. ابن دريد وذكر قصة هذه الحمقاء ثم قال: والقُداف جَرَّةٌ من فَخّار. والقَدْف: الكَرَبُ الذي يقال له الرَّفُوج من جريد النخل وهو أَصل العِذْق. والقَدْفُ: الصبّ. والقَدْفُ: النَّزْح. والقَدْف: أَن يَثْبُت للكَرَب أَطراف طِوال بعد أَن تقطع عنه الجريد، أَزْدِيّةٌ. وذو القداف: موضع؛ قال:
كأَنه بذي القدافِ سِيدُ،
وبالرِّشاء مُسْبِل وَرودُ
(* قوله «وبالرشاء» هو بالكسر والمدّ موضع فضبطه بالفتح في مادة ورد خطأ.)

### Türkçe

**قَحْلَفَ** kaptaki şeyi ve **قَحْفَله**: onu bütünüyle yedi.

**قدف**: **القَدْف**: havuzdan yahut avucunla döktüğün bir şeyden suyu avuçlayıp almak; Umânîcedir. **القُداف**: ondan alınan avuçlamadır. Umâniyye bint Cülendâ, kaplumbağaya ziynetini giydirdiği, o da daldığı zaman şöyle dedi: Derken avucuyla denizden avuçlayıp alıyor ve onu sahile döküyordu; o, “Ey kavmim! **نَزافِ نَزافِ**; denizde **قُداف**dan, yani bir avuçtan başka kalmadı!” diye sesleniyordu. İbn Düreyd, bu ahmağın kıssasını zikretti; sonra dedi ki: **القُداف** çömlekçi çamurundan bir testidir. **القَدْف**: hurma dalının yaprak saplarından olan ve **الرَّفُوج** denilen **الكَرَب**tir; o, salkımın köküdür. **القَدْفُ**: dökmedir. **القَدْفُ**: su çekip boşaltmadır. **القَدْف**: hurma dalının yaprak sapına, ondan yaprak sapları kesildikten sonra uzun uçların sabit kalmasıdır; Ezdîcedir. **وذو القداف**: bir yerdir; dedi ki:

Sanki o, **ذي القداف**’da bir efendidir,
ve **الرِّشاء**’da sarkıtılmış bir varış vardır.

(* “**وبالرِّشاء**” sözü, kesre ve med ile bir yerdir; onu **ورد** maddesinde fetha ile ضبط etmek hatadır.)
