# قرص — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B1%D8%B5/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%B1%D8%B5/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قرص](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B1%D8%B5.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: قرص

القرص: أخذك لحم الإنسان بإصبعيك حتى تؤلمه  ، وفي العباب: حتى يؤلمه ذلك. وقيل: هو التجميش والغمز بالإصبع. قرصه يقرصه، بالضم، قرصا، فهو مقروض. القرص:  لسع البراغيث  ، وهو مجاز. ومن سجعات الأساس: قرصهم البعوض قرصات، رقصوا منها رقصات. القرص:  القبض   على الجلد  بالإصبعين حتى يؤلم. القرص:  القطع  . ومنه حديث دم المحيض: حتيه بضلع واقرصيه بماء وسدر  . والدم وغيره مما يصيب الثوب إذا قرص كان أذهب للأثر من أن يغسل باليد كلها: وقال ابن الأثير: القرص: الدلك بأطراف الأصابع والأظفار مع صب الماء عليه، حتى يذهب أثره. القرص:  بسط العجين  ، وقد قرصته المرأة تقرصه، بالضم، قرصا، أي بسطته وقطعته قرصة قرصة. وكلما أخذت شيئا بين شيئين أو قطعته فقد قرصته. من المجاز:  القوارص من الكلام  : هي  التي تنعصك وتؤلمك  ، كالقرص في الجسد. تقول: أتتني من فلان قوارص، ولا تزال تقرصني من فلان قارصة، أي كلمة مؤذية. قال الفرزدق:
  قوارص تأتيني فتحتقرونهـا                      وقد يملأ القطر الإناء فيفعم

  وقال الأعشى يهجو علقمة بن علاثة:
  فإن تتعدني أتعدك بمـثـلـهـا                      وسوف أريك الباقيات القوارصا  والقارص: دويبة كالبق  تقرص، وهو مجاز. القارص: الحامض من ألبان الإبل خاصة، وقيل: هو  لبن يحذي اللسان  ، فأطلق ولم يخصص الإبل. وقال الأصمعي وحده: إذا حذى اللبن اللسان فهو قارص، وهو مجاز.  أو  هو  حامض يحلب عليه حليب كثير حتى تذهب الحموضة  . ظاهر سياقه أنه من معاني القارص، وهو خطأ، وإنما هو تفسير الممحل من اللبن، وقد أخذه من كلام الصاغاني في العباب واشتبه عليه. ونصه في شاهد القارص، قال أبو النجم يصف راعيا:
  يحلف بالله سوى التحلل
  ما ذاق ثفلا منذ عام أول إلا من القارص والممحل قال: الممحل: الذي قد أخذ طعما، وهو دون القارص، وقد صير في السقاء. ويقال: هو الحامض يحلب عليه حليب كثير حتى تذهب عنه الحموضة. انتهى. فهو ساق هذه العبارة في معنى الممحل لا القارص، وعجيب من المصنف، رحمه الله تعالى، كيف لم يتأمل لذلك. ولعمري إن هذا لإحدى الكبر. فتأمل.  والمقراص  ، كمحراب:  السكين المعقرب الرأس  ، قال الصاغاني: هكذا يسميه بعض الناس، أي فهي ليست من اللغة الفصحى، وهو مجاز أيضا.  وقرص: بالضم: تل بأرض غسان  ، كأنه سمي لاستدارته كهيئة القرص. قال عبيد بن الأبرص:
  ثم عجناهن خوصا كالقطـا ال                      قاربات الماء من أين الكلال
  نحو قرص يوم جالت حوله ال                      خيل قبا عن يمين وشـمـال أضاف الأين إلى الكلال، وإن تقارب معناهما، لأنه أراد بالأين الفتور، وبالكلال الإعياء، كما في اللسان. قيل:  قرص هو  ابن أخت الحارث بن أبي شمر الغساني  ، وهو المراد في قول ابن الأبرص.  والقرصة: الخبزة  ، ويقال: هي الصغيرة جدا، كالقرص  ، والتذكير أكثر. وأنشد الأصمعي يصف حية:
  كأن قرصا من عجين معتلث
  هامته في مثل كثاب العبث

   ج  القرص  قرصه، وأقراص  ، مثل غصن، وغصنة وأغصان. جمع القرصة:  قرص  ، كغرفة وغرف. وفي الحديث:  فأتي بثلاثة قرصة من شعير  . من المجاز: القرص:  عين الشمس  ، يقولون: غاب قرص الشمس، وظاهره أنه تسمى به عين الشمس عامة، ومنهم من خصصه عند غيبوبتها. وقال الليث: تسمى عين الشمس قرصة، بالهاء، عند الغيبوبة:  والقريص  ، كأمير:  ضرب من الأدم  ، قاله الليث، وهو القريس، بلغة قيس، وقد تقدم في السين.  والقراص، كرمان: البابونج  ، وهو نور الأقحوان الأصفر إذا يبس، الواحدة بهاء. هكذا نقله الجوهري عن أبي عمرو. قال أبو حنيفة: أخبرني أعرابي من أزد السراة قال: القراص قراصان: أحدهما العقار، وقد وصفناه في  ع ق ر  ، وقال هناك: العقار:  عشب  يرتفع نصف القامة، ربعي  ، له أفنان وورق أوسع من ورق الحوك، شديد الخضرة، وله ثمرة كالبنادق، ولا نور له ولا حب، ولا يلابسه حيوان إلا أمضه، حتى كأنما كوي بالنار، ثم يشرى به الجسد  قال: وترى الكلب إذا التبس به يعوي مما يناله وكذلك غير الكلب  قال: ويدعى عقار ناعمة، وقد تقدم وجه تسميته في  ع ق ر  قال: والآخر ينبت كالجرجير، يطول ويسمو، وله زهر أصفر تجرسه النحل وله  حراوة، كحراوة الجرجير و  حب صغار حمر، والسوام تحبه وتحبط عنه كثيرا  لحراوته  حتى تنقد بطونها. وإنما رأيت الإبل تأكل منه الأكلة الواحدة فتحبط  منه  والناس يحذرونه ما دام غضا، فإذا ولى ذهب ذلك عنه. قال: ولصفرة نوره قال  الأخطل  ووصف ثور وحش:
  كأنه من ندى القراص مغتسـل                      بالورس أو رائح من بيت عطار وقال ابن هرمة في مثله:
  تردد في القراص حتى كأنما                      تكتم من ألوانه أو تـحـنـأ قال: وقال بعض الرواة: إنما قال تكتم أو تحنأ، لأن من القراص ما لونه أصفر، ومنه ما نوره إلى السواد. ومعنى تكتم: تخضب بالكتم. وتحنأ: تخضب بالحناء. وأنشد قول النابغة الجعدي، رضي الله تعالى عنه:
  براحا كسا القريان ظاهر ليطـهـا                      جسادا من القراص أحوى وأصفرا هذه رواية الأخفش، وروى الأصمعي براح. وروى غيرهما برح أي بواسعة. وقال أبو زياد: من العشب القراص، وهو عشبة صفراء، وزهرتها صفراء، ولا يأكلها شيء من المال إلا هريق فمه ماء، ومنابته القيعان، قال: وقال بعض الرواة: القراص من الذكور. وكل هذا كلام الدينوري. قال ابن عباد: وقيل: القراص:  الورس  . يقولون:  أحمر قراص  ، كرمان:  قانئ  ، شديد الحمرة. وقال كراع: أي أحمر غليظ، وقد تقدم في  ف ر ص  أيضا مثل ذلك فتأمل. وفي رجز الجن:
  يأكلن من قراص
  وحمصيص آص

  وقد تقدم في  حمص  . قرص  كفرح: دام على  المقارصة، وهي  المنافرة والغيبة  ، وهو مجاز. القراص،  ككتاب: ماء لبني عمرو بن كلاب  ، أورده الصاغاني وياقوت.  والقرصنة  ، بالضم:  نعت من القرص  ، بالفتح.  كسمعنة ونظرنة  ، أي على وزنها، من السمع والنظر.  وتقريص العجين: تقطيعه  قرصة قرصة، والتشديد للتكثير، وقد قرصته قرصا، وقرصته تقريصا. من المجاز:  حلي مقرص  ، كمعظم، أي  مستدير كالقرص  ، وهذا قول ابن فارس. وقال ابن دريد: أي مرصع بالجوهر. قلت: ويسمونه أيضا القرص. قال الصاغاني: والتركيب يدل على قبض شيء بأطراف الأصابع مع نتر يكون، وقد شذ عن هذا التركيب القراص للنبت. قلت: لا شذوذ فيه عند التأمل الصادق، وتكون تسميته بضرب من المجاز. ومما يستدرك عليه: القارصة: اسم فاعلة من القرص بالأصابع. ومنه حديث علي، رضي الله تعالى عنه  أنه قضى في القارصة والقامصة والواقصة بالدية أثلاثا  . هن ثلاث جوار، كن يلعبن فتراكبن، فقرصت السفلى الوسطى فقمصت فسقطت العليا فوقصت عنقها، فجعل ثلثي الدية على الثنتين، وأسقط ثلث العليا لأنها أعانت على نفسها. جعل الزمخشري هذا الحديث مرفوعا، وهو من كلام علي، رضي الله تعالى عنه. والواقصة بمعنى الموقوصة، كعيشة راضية، وسيأتي في موضعه. وفي المثل:  عدا القارص فحزر  أي جاوز الحد إلى أن حمض، يضرب في تفاقم الأمر واشتداده، وأورده الجوهري وتركه المصنف قصورا. والمقارص: الأوعية التي يقرص فيها اللبن، الواحدة مقرصة قال القتال الكلابي:
  وأنتم أناس تعجـبـون بـرأيكـم                      إذا جعلت ما في المقارص تهدر والمقرص: كمعظم: المقطع المأخوذ بين شيئين. وروي في حديث المحيض  قرصيه بالماء  أي قطعيه به، عن أبي عبيد. ويجمع القرص بمعنى الرغيف أيضا على قراص، بالكسر. والمقارص: أرضون تنبت القراص. ومن المجاز: بينهما مقارصات. وتقول: رأيتهما يتقارظان، ثم رأيتهما يتقارصان. ونبيذ قارص: يحذي اللسان، وفيه قروصة. وقرصته الحية، فهو مقروص. والقريص، كجميز: عشب وكأنه القراص، من لغة العامة. ولجام قراص وقروص: يؤذي الدابة. وقرصه البرد، وبرد قارص. وقرص الماء: برده، والسين في هؤلاء لغة، وقد تقدم. وقورص، بالضم وكسر الراء: قرية بمصر من المنوفية، وقد وردتها،  أو  هي بالسين وقد تقدم. والحسين بن أبي نصر الحريمي بن القارص، وأخوه الحسن، محدثان سمعا من ابن الحصين.

### Türkçe

**القرص**: senin insanın etini iki parmağınla almandır; ta ki onu acıtsın; **العباب**’da: ta ki bu onu acıtsın. Ve denildi: o, parmakla **التجميش** ve **الغمز**’dir. **قرصه يقرصه**; zamme ile; **قرصا**; o hâlde o **مقروض**’dur. **القرص**: pirelerin sokmasıdır; ve o mecazdır. **الأساس**’ın secilerinden: **قرصهم البعوض قرصات، رقصوا منها رقصات**. **القرص**: deriyi iki parmakla tutmaktır; ta ki acıtsın. **القرص**: kesmedir. Ondandır, hayız kanı hadisi: **حتيه بضلع واقرصيه بماء وسدر**. Ve kan ve benzeri, elbiseye isabet eden şeylerden, eğer **قرص** edilirse, bütün elle yıkanmasından daha çok izi gidericidir. Ve İbnü’l-Esîr dedi: **القرص**: suyu onun üzerine dökmekle birlikte parmak uçları ve tırnaklarla ovmaktır; ta ki izi gitsin. **القرص**: hamuru yaymaktır; ve kadın onu **قرصته المرأة تقرصه**; zamme ile; **قرصا**; yani onu yaydı ve onu **قرصة قرصة** kesti. Ve her ne zaman iki şey arasında bir şeyi alırsan yahut onu kesersen, muhakkak onu **قرصته** etmişsindir.

Mecazdan: **القوارص من الكلام**: o, seni büken ve sana acı verenlerdir; bedendeki **القرص** gibi. Dersin ki: **أتتني من فلان قوارص**; ve falandan bir **قارصة** hâlâ beni **تقرصني** eder; yani incitici bir söz. el-Ferezdak dedi:
  **قوارص تأتيني فتحتقرونهـا                      وقد يملأ القطر الإناء فيفعم**

Ve el-A‘şâ, ‘Alkame b. ‘Ulâse’yi hicvederek dedi:
  **فإن تتعدني أتعدك بمـثـلـهـا                      وسوف أريك الباقيات القوارصا**

Ve **القارص**: tahta kurusu gibi bir küçük canlıdır; ısırır; ve o mecazdır. **القارص**: özellikle deve sütlerinden ekşi olandır; ve denildi: o, dili sızlatan bir süttür; böylece mutlak olarak söylendi ve develerle tahsis edilmedi. Ve yalnız el-Asma‘î dedi: süt dili sızlatırsa o **قارص**’tır; ve o mecazdır. Yahut o, üzerine çok süt sağılır da ekşilik gidinceye kadar (bırakılan) ekşidir. Siyakının zahiri, bunun **القارص**’ın mânalarından olduğudur; ve bu hatadır; ancak o, sütten **الممحل**’in tefsiridir; ve onu **العباب**’da es-Sâgânî’nin sözünden almış ve ona karışık gelmiştir. Ve onun nassı, **القارص** şâhidinde: Ebû’n-Necm, bir çobanı vasfederek dedi:
  **يحلف بالله سوى التحلل**
  **ما ذاق ثفلا منذ عام أول إلا من القارص والممحل**
Dedi: **الممحل**: tad almış olandır; ve o, **القارص**’tan aşağıdır; ve kırbada hâle getirilmiştir. Ve denilir: o, üzerine çok süt sağılır da ekşilik ondan gidinceye kadar (bırakılan) ekşidir. Bitti. O hâlde o, bu ibareyi **الممحل** mânasında sevk etmiştir, **القارص**’ta değil. Ve musanniften—Allah ona rahmet etsin—tuhaf: bunun için nasıl teemmül etmedi. Ve ömrüme yemin olsun ki bu, büyüklerden bir tanesidir. Öyleyse teemmül et.

Ve **المقراص**, **محراب** gibi: başı akrep gibi kıvrık bıçaktır. es-Sâgânî dedi: bazı insanlar onu böyle adlandırır; yani o, fasih dilden değildir; ve o da mecazdır.

Ve **قرص**: zamme ile: Gassân toprağında bir tepedir; sanki yuvarlaklığı sebebiyle, **القرص** heyeti gibi diye adlandırılmıştır. ‘Ubeyd b. el-Ebras dedi:
  **ثم عجناهن خوصا كالقطـا ال                      قاربات الماء من أين الكلال**
  **نحو قرص يوم جالت حوله ال                      خيل قبا عن يمين وشـمـال**
**الأين**’i **الكلال**’a izafe etti; her ne kadar mânaları yakınsa da; çünkü **الأين** ile gevşekliği, **الكلال** ile yorgun düşmeyi kastetti; **اللسان**’da olduğu gibi. Denildi: **قرص** o, **ابن أخت الحارث بن أبي شمر الغساني**’dir; ve İbnü’l-Ebras’ın sözünde murad edilen odur.

Ve **القرصة**: ekmektir; ve denilir: o, pek küçüktür; **القرص** gibi; ve müzekkerlik daha çoktur. el-Asma‘î, bir yılanı vasfederek inşad etti:
  **كأن قرصا من عجين معتلث**
  **هامته في مثل كثاب العبث**

**ج** **القرص**: **قرصه** ve **أقراص**; **غصن** gibi; ve **غصنة** ve **أغصان**. **القرصة**’nın cemi: **قرص**; **غرفة** ve **غرف** gibi. Hadiste: **فأتي بثلاثة قرصة من شعير**.

Mecazdan: **القرص**: güneşin gözü; derler: **غاب قرص الشمس**; ve zahiri, onunla güneşin gözünün genel olarak adlandırıldığıdır; ve onlardan kimi, onu batışı sırasında tahsis etmiştir. Ve el-Leys dedi: güneşin gözü, batışta, **قرصة** diye, **هاء** ile adlandırılır.

Ve **القريص**, **أمير** gibi: deriden bir türdür; el-Leys söyledi; ve o, **القريس**’tir; Kays lehçesiyle; ve daha önce **السين**’de geçti.

Ve **القراص**, **رمان** gibi: papatyadır; ve o, sarı papatyanın çiçeğidir, kuruduğu zaman; bir tanesi **هاء** iledir. el-Cevherî bunu Ebû ‘Amr’dan böyle nakletti. Ebû Hanîfe dedi: Ezd es-Serât’tan bir bedevî bana haber verdi, dedi: **القراص** iki **قراص**’tır: birisi **العقار**’dır; onu **ع ق ر**’de vasfettik; ve orada dedi: **العقار**: yarım boy kadar yükselen bir ottur; baharlık; onun dalları ve **الحوك** yaprağından daha geniş yaprağı vardır; çok yeşildir; ve onun fındıklar gibi bir meyvesi vardır; ve onun ne çiçeği vardır ne tohumu; ve ona bir hayvan temas etmez ki onu acıtmasın; ta ki sanki ateşle dağlanmış gibi; sonra onunla beden kabuk bağlar. Dedi: köpeği ona bulaşınca, ona isabet edenden dolayı uluduğunu görürsün; köpek dışındakiler de böyledir. Dedi: ona **عقار ناعمة** denilir; ve adlandırılmasının vechi **ع ق ر**’de geçti. Dedi: diğeri tere gibi biter; uzar ve yükselir; ve onun sarı bir çiçeği vardır, arılar onu toplar; ve onda bir **حراوة** vardır; tere **حراوة**’si gibi; ve küçük kırmızı taneler vardır; ve davarlar onu sever; ve onun **حراوة**’si sebebiyle ondan çokça şişer; ta ki karınları delinmiş gibi olur. Dedi: ben develerin ondan bir tek yiyişi yediğini gördüm de ondan şişti; ve insanlar onu taze oldukça sakınırlar; sonra geçince bu ondan gider. Dedi: çiçeğinin sarılığından dolayı el-Ahtal dedi ve bir yaban öküzünü vasfetti:
  **كأنه من ندى القراص مغتسـل                      بالورس أو رائح من بيت عطار**
Ve İbn Hirme onun benzerinde dedi:
  **تردد في القراص حتى كأنما                      تكتم من ألوانه أو تـحـنـأ**
Dedi: ve bazı râviler dedi: ancak **تكتم** yahut **تحنأ** dedi; çünkü **القراص**’tan, rengi sarı olan vardır; ve ondan, çiçeği siyahlığa meyleden vardır. **تكتم**’in mânası: **الكتم** ile boyanmak. Ve **تحنأ**: kına ile boyanmak. Ve en-Nâbiga el-Ca‘dî’nin—Allah Teâlâ ondan razı olsun—sözünü inşad etti:
  **براحا كسا القريان ظاهر ليطـهـا                      جسادا من القراص أحوى وأصفرا**
Bu, el-Ahfeş’in rivayetidir; el-Asma‘î **براح** rivayet etti. Ve başkaları **برح** rivayet etti; yani geniş olanla. Ve Ebû Ziyâd dedi: ottan **القراص** vardır; ve o, sarı bir ottur; ve onun çiçeği sarıdır; ve maldan hiçbir şey onu yemez ki ağzı su akıtılmasın; ve onun bitiş yerleri çukur düzlüklerdir. Dedi: ve bazı râviler dedi: **القراص** erkeklerdendir. Ve bütün bunlar ed-Dîneverî’nin sözüdür.

İbn ‘Abbâd dedi: ve denildi: **القراص**: **الورس**’tur. Derler: **أحمر قراص**. Ve **قراص**, **رمان** gibi: **قانئ**; şiddetli kırmızıdır. Ve Kurâ‘ dedi: yani kalın kırmızı; ve bunun benzeri **ف ر ص**’ta da geçti; öyleyse teemmül et.

Ve cinlerin recezinde:
  **يأكلن من قراص**
  **وحمصيص آص**

Ve daha önce **حمص**’ta geçti. **قرص** ( **كفرح** gibi): **المقارصة** üzerinde devam etti; o da **المنافرة** ve **الغيبة**’dir; ve o mecazdır. **القراص** ( **ككتاب** gibi): Benî Amr b. Kilâb’a ait bir sudur; onu es-Sağânî ve Yâkût zikretti. **القرصنة** ise, (zammesiyle): **القرص**’tan (fethasıyla) bir sıfattır; **كسمعنة ونظرنة** gibi; yani onun vezni üzerinedir; **السمع** ve **النظر**’den.

Ve hamurun **تقريص**’i: onu **قرصة قرصة** kesmektir; şeddeli oluş çokluk içindir. Ve onu **قرصا** ile **قرصت**; ve onu **تقريصا** ile **قرصته**.

Mecazdan: **حلي مقرص** ( **كمعظم** gibi): yani **كالقرص** yuvarlaktır; bu, İbn Fâris’in sözüdür. İbn Düreyd dedi ki: yani cevherle süslenmiş (murassa‘). Dedim: Ona ayrıca **القرص** da derler. es-Sağânî dedi ki: Terkip, parmak uçlarıyla, bir çekiş bulunarak, bir şeyi kavramaya delâlet eder; bu terkipten, bitki için olan **القراص** şâz olmuştur. Dedim: Doğru bir teemmülle onda şüzûz yoktur; ve onun adlandırılması mecazdan bir tür ile olur.

Ve ona (müellife) istidrâk olunanlardandır: **القارصة**: parmaklarla **القرص**’tan ism-i fâildir. Ondandır: Ali’nin, Allah Teâlâ ondan razı olsun, **القارصة** ve **القامصة** ve **الواقصة** hakkında diyeti üçte birler olarak hükmettiği hadisi. Bunlar üç câriyedir; oynuyorlardı da birbirlerinin üzerine bindiler; en alttaki ortadakini **قرصت** etti, o da **قمصت** etti; böylece en üstteki düştü ve onun boynunu **وقصت** etti; bunun üzerine diyetin üçte ikisini iki tanesinin üzerine kıldı; ve en üsttekinin üçte birini düşürdü; çünkü kendi aleyhine yardım etmişti. ez-Zemahşerî bu hadisi merfû‘ kıldı; hâlbuki o, Ali’nin, Allah Teâlâ ondan razı olsun, sözündendir. Ve **الواقصة**, **الموقوصة** mânâsınadır; **عيشة راضية** gibi; ve yerinde gelecektir.

Ve meselde: **عدا القارص فحزر**; yani sınırı aştı, ta ki **حمض** etti; işin şiddetlenmesi ve sertleşmesi hakkında darb-ı mesel yapılır. el-Cevherî onu zikretti; musannif ise kusurla onu terk etti.

Ve **المقارص**: sütün içinde **يقرص** edildiği kaplardır; bir tanesi **مقرصة**’dır. el-Kattâl el-Kilâbî dedi ki:

  Ve siz, görüşünüzle hayrete düşen kimselersiniz;
  **المقارص**’ta olan şey döküldürüldüğünde.

Ve **المقرص** ( **كمعظم** gibi): iki şey arasından alınmış kesit/parça. Ve hayız hadîsinde rivayet olundu: **قرصيه بالماء**; yani onu onunla kes; Ebû Ubeyd’den.

Ve **القرص**, **الرغيف** mânâsıyla da **قراص** üzerine (kesre ile) cem‘ olunur. Ve **المقارص**: **القراص** bitiren arazilerdir.

Ve mecazdan: aralarında **مقارصات** vardır. Ve dersin ki: onları **يتقارظان** gördüm; sonra onları **يتقارصان** gördüm.

Ve **نبيذ قارص**: dili yakalar; ve onda **قروصة** vardır. Ve yılan onu **قرصته** etti; o da **مقروص**tur.

Ve **القريص** ( **كجميز** gibi): bir ottur; sanki o **القراص**’tır; avamın dilindendir.

Ve **لجام قراص وقروص**: binek hayvanına eziyet eder. Ve soğuk onu **قرصه** etti; ve **برد قارص**. Ve **قرص الماء**: onun soğuğu; ve bu kimselerde **السين** bir dildir; ve daha önce geçti.

Ve **قورص** (zamme ile ve **الراء**’ın kesresiyle): Mısır’da el-Menûfiyye’den bir köydür; ona vardım; yahut o **بالسين** iledir; ve daha önce geçti.

Ve el-Hüseyn b. Ebî Nasr el-Harîmî b. **القارص**, ve kardeşi el-Hasen: iki muhaddistir; İbnü’l-Husayn’dan semâ‘ ettiler.
