# قرن — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B1%D9%86/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%B1%D9%86/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قرن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B1%D9%86.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: قرن

قَرَنَ شَيْئًا بِشَىْءٍ
1 قَرَنَ شَيْئًا بِشَىْءٍ ذ He connected, coupled, or conjoined, a thing with a thing. (S.)

قَارَنَهُ
3 قَارَنَهُ ذ , (S,) inf. n. قِرَانٌ, (S, K,) and مُقَارَنَةٌ, (K,) He associated with him; became his companion. (S, K.)

أَقْرَنَ
4 أَقْرَنَ ذ He gave of a thing two by two. (A 'Obeyd in T, in art. بد, voce أَبَدَّ.) See أَبَدَّ. ― -b2- أَقْرَنَ الشَّىْءَ, (Msb,) or لِلشَّىْءِ, (K,) [the latter more probably right,] He was able and strong to do, or effect, &c., the thing; (Msb, K;) He had the requisite ability and strength for it.

قِرْنٌ
قِرْنٌ ذ One who opposes, or contends with, another, in science, or in fight, &c.; (Msb;) an opponent; a competitor; an adversary; an antagonist: or one's equal, or match, in courage, (S, K,) or generally, one's equal, match, or fellow. (K.)

قَرْنٌ
قَرْنٌ ذ One's equal in age; syn. لِدَةٌ, (K,) or تِرْبٌ: with fet-h when relating to age, and with kesr when relating to fighting and the like. (Har, pp. 572,64.) ― -b2- قَرْنٌ, (JK, Msb,) or قَرْنٌ مِنَ النَّاسِ, (S,) [A generation of men;] people of one time (JK, * S, Ez-Zejjلjee, Msb,) succeeding another قَرْن, (JK,) among whom is a prophet, or class of learned men, whether its years be many or few. (Ez-Zejjلjee, Msb.) ― -b3- قَرْنٌ The part of the head of a human being which in an animal is the place whence the horn grows: (K:) or the side, (S,) or upper side, (K,) of the head: (S, K:) or [more exactly the temporal ridge (see صُدْغٌ) i. e.] the edge of the هَامَة (which is the middle and main part of the head [i. e. of the cranium]), on the right and on the left. (Zj, in his “ Khalk el-Insلn. ”) ― -b4- قُرُونٌ of the head: see a verse cited voce خَيَّطَ. قُرُونٌ of horses: see أَجَمُّ. ― -b5- قَرْنٌ of a solid hoof: see جُبَّةٌ. ― -b6- قَرْنٌ of a desert, the most elevated part. (TA in art. جحف.) ― -b7- قَرْنُ أَعْفَرَ, as meaning A spear-head, see أَعْفَرُ. ― -b8- قَرْنٌ A pod, like that of the locust tree: pl. قُرُونٌ. Occurring often in the work of AHn on plants, and in the TA, &c. See غَافٌ. ― -b9- قَرْنٌ [A thing] in a she-camel, which is like the عَفَل in a woman; and which is cauterized with heated stones. (AA, TA, in art. عفل.) ― -b10- قَرْنٌ An issue of sweat: pl. قُرُونٌ: see two ex. voce سَنَّ.

قَرَنٌ
قَرَنٌ ذ and ↓ قِرَانٌ A cord of twisted bark which is bound upon the neck of each of the ploughing bulls (K, * TA) and to the middle of which is then bound the لُؤمَة [or whole apparatus of the plough]. (TA.) See فَدَّانٌ. ― -b2- [The pl.] أَقْرَانٌ Sons of one mother from different men. (TA, voce عَيْنٌ.) ― -b3- قَرَنٌ: see جَعْبَةٌ.

قُرْنَةٌ
قُرْنَةٌ ذ The “ horn ” of the uterus.

قِرَانٌ
قِرَانٌ ذ : see قَرَنٌ.

أَبَرَمًا قَرُونًا
أَبَرَمًا قَرُونًا ذ : see بَرَمٌ.

قَرِينٌ
قَرِينٌ ذ An associate; a comrade; a companion. (S, K.) قَرِينَةٌ A connexion; relation. ― -b2- قَرِينَةٌ [A clause of rhyming prose, considered as connected with the similar clause preceding or following; the two together being termed قرينتان]. (Har, pp. 9, 23.) ― -b3- Also, A context, in an absolute sense. ― -b4- ↓ أَسْمَحَتْ قَرُونَتُهُ and قَرِينَتُهُ: see 1 in art. سمح.

قَرُونَةٌ
قَرُونَةٌ ذ : see قرِينٌ.

أَقْرَنُ
أَقْرَنُ ذ [Horned; having horns]. (S, voce كَرَّازٌ [which see]). See an ex. of the fem. قَرْنَآءُ, voce دَانَ in art. دين.

مِقْرَنٌ
مِقْرَنٌ ذ : see مِخْذَفٌ.

مُقَرَّنٌ
مُقَرَّنٌ ذ : see خَشْخَاشٌ.

### Türkçe

قَرَنَ شَيْئًا بِشَىْءٍ
1 **قَرَنَ شَيْئًا بِشَىْءٍ** ذ Bir şeyi bir şeye bağladı, çiftledi yahut bitiştirdi. (S.)

قَارَنَهُ
3 **قَارَنَهُ** ذ, (S,) mastarı **قِرَانٌ**, (S, K,) ve **مُقَارَنَةٌ**, (K,) Onunla arkadaşlık etti; onun yoldaşı oldu. (S, K.)

أَقْرَنَ
4 **أَقْرَنَ** ذ Bir şeyden ikişer ikişer verdi. (T’de, madde بد’de, أَبَدَّ lafzı hakkında, A ‘Obeyd.) **أَبَدَّ**’ye bak. ― -b2- **أَقْرَنَ الشَّىْءَ**, (Msb,) yahut **لِلشَّىْءِ**, (K,) [ikincisi daha muhtemelen doğrudur,] Şeyi yapmaya yahut gerçekleştirmeye vb. muktedir ve güçlü oldu; (Msb, K;) bunun için gerekli kudret ve güce sahip oldu.

قِرْنٌ
**قِرْنٌ** ذ İlimde yahut savaşta vb. bir başkasına karşı duran yahut çekişen kimse; (Msb;) bir rakip; bir yarışmacı; bir hasım; bir karşıt: yahut cesarette (S, K) veya genel olarak birinin dengi, eşi yahut benzeri. (K.)

قَرْنٌ
**قَرْنٌ** ذ Yaşça birinin dengi; eş anlamlısı **لِدَةٌ**, (K,) yahut **تِرْبٌ**: yaşla ilgili olduğunda fetḥa ile, savaşma ve benzeriyle ilgili olduğunda kesra ile. (Har, s. 572,64.) ― -b2- **قَرْنٌ**, (JK, Msb,) yahut **قَرْنٌ مِنَ النَّاسِ**, (S,) [İnsanlardan bir nesil;] bir **قَرْن**’ın ardından gelen (JK,) bir zamanın insanları (JK, * S, Ez-Zejjلjee, Msb,); aralarında bir peygamber yahut âlimler sınıfı bulunan; yılları çok da olsa az da olsa. (Ez-Zejjلjee, Msb.) ― -b3- **قَرْنٌ** İnsanın başının, hayvanda boynuzun çıktığı yer olan kısmı: (K:) yahut başın yanı, (S,) yahut üst yanı: (K:) (S, K:) yahut [daha tam olarak (bk. **صُدْغٌ**) yani] sağda ve solda **هَامَة**’nin (başın orta ve ana kısmı [yani kafatası]) kenarı. (Zj, “Khalk el-Insلn”ında.) ― -b4- Başın **قُرُونٌ**’u: **خَيَّطَ** maddesinde zikredilen bir beyte bak. Atların **قُرُونٌ**’u: **أَجَمُّ**’a bak. ― -b5- Katı bir tırnağın **قَرْنٌ**’u: **جُبَّةٌ**’ye bak. ― -b6- Bir çölün **قَرْنٌ**’u, en yüksek kısmı. (جحف maddesinde TA.) ― -b7- Mızrak ucu manasında **قَرْنُ أَعْفَرَ**: **أَعْفَرُ**’a bak. ― -b8- **قَرْنٌ** Keçiboynuzu ağacınınkine benzer bir bakla; çoğulu **قُرُونٌ**. Bitkiler hakkında AHn’ın eserinde ve TA’da vb. çokça geçer. **غَافٌ**’a bak. ― -b9- **قَرْنٌ** Dişi devede, kadındaki **عَفَل** gibi olan bir [şey]; ve kızgın taşlarla dağlanır. (عفل maddesinde AA, TA.) ― -b10- **قَرْنٌ** Bir ter çıkışı; çoğulu **قُرُونٌ**: **سَنَّ** maddesinde iki örneğe bak.

قَرَنٌ
**قَرَنٌ** ذ ve ↓ **قِرَانٌ** Çift sürülen öküzlerin her birinin boynuna bağlanan (K, * TA) ve ortasına sonra **لُؤمَة** [yahut sabanın bütün takımı] bağlanan, bükülmüş kabuktan bir ip. (TA.) **فَدَّانٌ**’a bak. ― -b2- [Çoğulu] **أَقْرَانٌ** Farklı erkeklerden, bir anneden olan oğullar. (عَيْنٌ lafzında TA.) ― -b3- **قَرَنٌ**: **جَعْبَةٌ**’ye bak.

قُرْنَةٌ
**قُرْنَةٌ** ذ Rahmin “boynuzu”.

قِرَانٌ
**قِرَانٌ** ذ: **قَرَنٌ**’a bak.

أَبَرَمًا قَرُونًا
**أَبَرَمًا قَرُونًا** ذ: **بَرَمٌ**’a bak.

قَرِينٌ
**قَرِينٌ** ذ Bir ortak; bir yoldaş; bir arkadaş. (S, K.) **قَرِينَةٌ** Bir bağ; ilişki. ― -b2- **قَرِينَةٌ** [Kendinden önceki yahut sonraki benzer cümleyle bağlantılı sayılan secili nesir cümlesi; ikisine birlikte قرينتان denir]. (Har, s. 9, 23.) ― -b3- Ayrıca, mutlak manada bir bağlam. ― -b4- ↓ **أَسْمَحَتْ قَرُونَتُهُ** ve **قَرِينَتُهُ**: سمح maddesinde 1’e bak.

قَرُونَةٌ
**قَرُونَةٌ** ذ: **قرِينٌ**’e bak.

أَقْرَنُ
**أَقْرَنُ** ذ [Boynuzlu; boynuzları olan]. (S, **كَرَّازٌ** lafzında [ona bak]). Dişisinin örneği olan **قَرْنَآءُ**’a, دين maddesinde **دَانَ** lafzında bak.

مِقْرَنٌ
**مِقْرَنٌ** ذ: **مِخْذَفٌ**’e bak.

مُقَرَّنٌ
**مُقَرَّنٌ** ذ: **خَشْخَاشٌ**’a bak.
