# قسح (ق-س-ح) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B3%D8%AD
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%B3%D8%AD

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ق - س - ح
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B3%D8%AD/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الحاء والقاف والسين معهما
ق س ح، س ح ق مستعملان فقط
قسح:
القَسْحُ: صَلابةُ الانعاظ، إنّه لقُسّاح مَقْسُوحٌ. قال زائدة: القَسْحُ الفَتْل الشَّديد في الحَبْل. قَسَحْتُه قَسْحاً.
سحق:
السَّحْق: دونَ الدَّقّ، وفي العَدْوِ دونَ الحُضْر وفوق السَّحْج، قال العجاج:
سَحْقاً من الجِدِّ وسَحْجاً باطِلاً
ويقال للثَّوْب البالي: سَحَقَه البلَى ودَعَكَه اللُّبْس، قال:
وليسَ عليكَ إلّا طَيْلَسانٌ		نَصِببيُّ وإلا سَحْقُ نِيمِ
وقال:
سَحْقُ البِلَى جدَّتَه فانسحقا
وهو يَسْحَقُه سَحْقاً. ويقال: سَحَقَه وسَحَجَه إذا طَرَدَه طَرْداً شديداً، قال:
كانَتْ لنا جارةٌ فأزعَجَهـا		قاذورةٌ تَسحَقُ النَّوَى قُدُما
والسَحْقُ: البُعد. ولغة أهل الحجاز بعدٌ له وسُحْقٌ، يجعلونه اسماً، والنَّصْبُ على الدُعاء عليه، أي أبعَدَه اللهُ وأسحَقَه. وأتانٌ سَحُوق، وحِمارٌ سَحُوق، وهو طِوال المَسانّ ويجمَع على سُحُق، قال:
يُمنّيني النسيبُ قُبَيلَ شَهـرٍ		وقد أعيتْنيَ السُحُقُ الطِوالُ
والعَيْنُ تسحق الدَّمعَ سحقاً، ودَمْعٌ مُنْسحِق، ودُمُوع مَساحيقُ كما تقولُ: مُنْكسِر ومَكاسير، قال الراعي:
طَلَى طَرفَ عَيْنَيه مَساحيقُ ذُرَّفُ
والاسِحاقُ: ارتِفاعُ الضَّرْع ولُزُوقُه بالبطنِ، قال لبيد:
حتى إذا يَئِسَتْ وأسْحَقَ حالقٌ		لم يُبلِه إرضاعُها وفِطامُها
ويُرْوَى: لم َيْبُله أي لم يُجَرِّ بْه. ومَكانٌ سَحيقٌ: أي بعيد. والسَّوْحَق: الطويل.

##### Türkçe

باب **الحاء** ve **القاف** ve **السين** onlarla birlikte

**ق س ح**، **س ح ق** yalnızca kullanılmış olan ikisidir
**قسح**:
**القَسْحُ**: sertliktir, (yani) dikleşmenin sertliği; “o, elbette **قُسّاح** **مَقْسُوحٌ**dur.” **زائدة** dedi: **القَسْحُ** ipte şiddetli bükmedir. “Onu **قَسَحْتُه** **قَسْحاً**.”

**سحق**:
**السَّحْق**: dövmenin altındadır; koşmada da **الحُضْر**’ın altında ve **السَّحْج**’ın üstündedir. **العجاج** dedi:
**سَحْقاً** ciddiyetten, ve **سَحْجاً** bâtıl olarak

Ve yıpranmış elbiseye denir: “Onu yıpranma **سَحَقَه** ve giyme onu ovdu (**دَعَكَه**).” Dedi:
Ve senin üzerinde ancak bir **طَيْلَسانٌ** vardır		**نَصِببيُّ**; yoksa **سَحْقُ نِيمِ**

Ve dedi:
**سَحْقُ البِلَى** onu yeniledi de, o da **فانسحقا**

Ve o, onu **يَسْحَقُه** **سَحْقاً**. Ve denir: Onu **سَحَقَه** ve **سَحَجَه**; onu şiddetli bir kovmayla kovduğu zaman. Dedi:
Bizim bir komşumuz vardı; onu ürküttü		yaşlı çekirdekleri eskiden **تَسحَقُ** bir pislik

Ve **السَحْقُ**: uzaklıktır. Ve Hicaz ehlinin dili: “ona bir uzaklık ve **سُحْقٌ** vardır”; onu isim yaparlar. Ve nasb, ona beddua üzerinedir; yani: Allah onu uzaklaştırsın ve onu **أسحَقَه**. Ve **أتانٌ سَحُوق** ve **حِمارٌ سَحُوق**; o, azı dişleri uzun olandır; ve **سُحُق** üzerine cem‘ edilir. Dedi:
Nesib beni bir ay öncesinde umutlandırıyor		halbuki uzun **السُحُقُ** beni âciz bırakmıştır

Ve göz, gözyaşını **تسحق** **سحقاً**; ve **دَمْعٌ مُنْسحِق**; ve **دُمُوع مَساحيقُ**; senin “**مُنْكسِر** ve **مَكاسير**” dediğin gibi. **الراعي** dedi:
İki gözünün kenarını **مَساحيقُ** **ذُرَّفُ** kapladı

Ve **الاسِحاقُ**: memenin yükselmesi ve karnına yapışmasıdır. **لبيد** dedi:
Ta ki ümitsizliğe düştüğünde ve bir **حالقٌ** **أسْحَقَ** ettiğinde		emzirmesi ve sütten kesmesi onu yıpratmadı

Ve rivayet olunur: “**لم َيْبُله**” yani: onu denemedi. Ve **مَكانٌ سَحيقٌ**: yani uzak. Ve **السَّوْحَق**: uzun olan.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B3%D8%AD/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ح ق س
قسح ، سحق
المستعمل من وجوهه : قسح ، سحق .
قسح : قال الليث : القَسْحُ : بقاء الإنعاظ . يقال : إنه لقُساحٌ مَقْسُوحٌ . وقَاسَحَه : يابَسَه ، والقُسُوحُ : اليُبْسُ . وإِنَّهُ لقَاسِحٌ : يابسٌ . سحق : الليث : السَّحْقُ : دونَ الدَّقِّ . وقال غيره : سَحَقَتِ الرِّيحُ الأرضَ وسَهَكَتْهُ إذا قَشَرَت وَجْهَ الأرضِ بشدَّةِ هُبُوبها . ومُسَاحَقَةُ النِّسَاءِ لفظ مُوَلَّدٌ . وقال الليث : السَّحْقُ في العَدْو : دون الحُضْر وفوْق السَّحْج . وقال رُؤبةُ : فَهِيَ تَعَاطَى شَدَّةَ المُكايَلا سَحْقاً من الْجِدِّ وسَحْجاً باطِلا وقال آخر : كانت لنَا جَارَةٌ فَأَزْعَجَها فَاذُورَة تَسْحَق النَّوَى قُدُمَا قال : والسَّحْقُ : الثَّوْبُ البَالي ، والفِعْلُ الانسحاقُ وقد سَحَقَهُ البِلَى ودَعْكُ اللُّبْسِ ، وقال أبو زيد : ثَوْبٌ سَحْقٌ وهو الْخَلَقُ . وقال غيره : هو الذي قد انْسَحَق ولان ، وفي حديث عمر أنه قال : مَنْ زَافَتْ عليهِ دراهمُهُ فلْيأتِ بها السُّوقَ وليَشْترِ بها ثَوْبَ سَحَقٍ ولا يُخَالِفُ النَّاسَ أَنَّها جِيادٌ . وقال الليث : السّحْقُ كالبُعْد . تقول : سُحْقاً لهُ : بُعْداً ، ولغةُ أهل الحجاز : بُعْدٌ لهُ وسُحْقٌ ، يجعلونه اسماً ، والنَّصْبُ عَلَى الدُّعَاء عليه ، يريدون به : أبعده الله وَأَسْحَقهُ سُحْقاً وبُعْداً ، وإِنَّهُ لبَعيدٌ سحيقٌ . وقال الفراء في قوله : ( بِذَنبِهِمْ فَسُحْقًا لاَِصْحَ ? بِ ) ( الملك : 11 ) اجتمعوا على التخفيف ، ولو قُرئت فسُحْقاً كانت لغةً حسنة . وقال الزجاج : فسُحْقاً منصوبٌ على المصدر . أسْحَقَهم الله سُحْقاً أي باعدهم من رَحمتِه مُباعدةً . وقال غيره : سَحَقه الله وأسْحَقه أي أبعده ، ومنه قولُه : تَسْحَق النوى قُدماً أبو عُبيد وغيره : السَّحوق مِن النخل : الطويلةُ ، وأتانٌ سَحوقٌ ، وحمارٌ سحوق والجميع السُّحُقُ وهي الطِّوال المَسانّ ، وأنشد أبو عُبيد في صفة النخل : سُحُقٌ يمتِّعها الصَّفا وسَرِيُّه عُمٌّ نَواعِمُ بينهن كُرومُ أبو عُبيد عن الأصمعي : إذا طالت النخلة مع انْجِرادٍ فهي سَحوقٌ . وقال شَمِر : هي الجرداء الطويلةُ التي لا كربَ فيها وأنشد : وسالفةٌ كسَحوق اللِّيانِ أَضْرَم فيها الغَوِيُّ السُّعُرْ شبَّه عُنُق الفرس بالنخلة الجرداء . وقال الليث : العيْنُ تسحق الدمعَ سَحْقاً .
ودُموعٌ مساحيقُ ، وأنشد : طَلَى طرفَ عينيه مساحيقُ ذُرَّفُ كما تقول : منكسِرٌ ، ومكاسر . قلت : جعل المساحِيقَ جمعَ المُنْسَحِق وهو المُنْدَفق . قال زُهَيْرٌ : ( قِتْبٌ وغَرْبٌ إذا ما أُفرغ انسحقا ) وقال الليث : الإسحاق : ارتفاع الضرع ولُزُوقُه بالبطن . وقال لبيد : حتى إذا يَبِسَت وأسحق حالِقٌ لم يُبْلِه إرضاعُها وفِطامُها وقال شمر : أسحقَ الضَّرْع : ذهبَ ما فيه ، وانسحقت الدَّلْوُ : ذهب مافيها ، وأسحقت ضَرَّتُها : ضَمَرَت وذهب لبنها . وقال الأصمعيُّ : أسحَقَ : يَبِسَ . وقال أبو عُبيد : أسحَقَ الضّرْع : ذهب لبنُه وبَلِي . قال : والسَّوحَقُ : الطويلُ من الرجال . وقال الأصمعيُّ : من الأمطار السَّحَائقُ الواحدةُ سحيقَةٌ وهو المطر العظيم القطر ، الشديد الوَقْع ، القليل العَرِمُ . قال : ومنها السَّحيفةُ بالفاء وهي المطرة التي تجْرُف ما مرت به . وساحُوق : بَلد ، وقال : وهُنَّ بساحُوقٍ تداركنَ ذالِقا

##### Türkçe

ح ق س
**قسح** , **سحق**
Kullanılan (müstamel) yönlerinden: **قسح** , **سحق**.

**قسح**: Leys dedi: **القَسْحُ**: **الإنعاظ**’ın kalmasıdır. Denir ki: “Şüphesiz o, **لَقُساحٌ مَقْسُوحٌ**.” Ve **قَاسَحَه**: onu kuruttu; **القُسُوحُ**: kuruluk. Ve şüphesiz o, **لَقَاسِحٌ**: kuru.

**سحق**: Leys: **السَّحْقُ**: **الدَّقِّ**’in altındadır. Başkası dedi: Rüzgâr, şiddetli esişiyle yerin yüzünü soyup kaldırdığı zaman **سَحَقَتِ** rüzgâr yeri ve **سَهَكَتْهُ**. Ve **مُسَاحَقَةُ النِّسَاءِ** yeni türetilmiş bir lafızdır. Leys dedi: Koşuda **السَّحْقُ**: **الحُضْر**’ın altında ve **السَّحْج**’in üstündedir. Rü’be dedi:
فَهِيَ تَعَاطَى شَدَّةَ المُكايَلا
سَحْقاً من الْجِدِّ وسَحْجاً باطِلا

Bir başkası dedi:
كانت لنَا جَارَةٌ فَأَزْعَجَها
فَاذُورَة تَسْحَق النَّوَى قُدُمَا

Dedi ki: **السَّحْقُ**: eskiyen elbisedir; fiil **الانسحاق**’tır. Eskime ve giyimin ovması onu **سَحَقَهُ**. Ebû Zeyd dedi: **ثَوْبٌ سَحْقٌ**; o, **الْخَلَقُ**tur. Başkası dedi: O, **انْسَحَق** etmiş ve yumuşamış olandır. Ömer’in hadisinde: O dedi ki: “Kimin dirhemleri üzerine **زَافَتْ** olursa, onları pazara getirsin ve onlarla **ثَوْبَ سَحَقٍ** satın alsın; insanların onun iyi (kaliteli) olduğuna dair muhalefet etmesin.” Leys dedi: **السّحْقُ** uzaklık gibidir. Dersin ki: “**سُحْقاً** لهُ”: “uzaklık (olsun)”; Hicaz ehlinin dili: “**بُعْدٌ** لهُ” ve “**سُحْقٌ**”; onu isim yaparlar; nasb, ona beddua üzerinedir; bununla “Allah onu uzaklaştırsın ve onu **سُحْقاً** ve **بُعْداً** uzaklaştırsın”ı isterler. Ve şüphesiz o, **لبَعيدٌ سحيقٌ**. Ferrâ, şu sözünde: ( بِذَنبِهِمْ فَسُحْقًا لاَِصْحَ ? بِ ) (الملك: 11) dedi: Hafifletme üzerinde birleştiler; eğer “**فَسُحْقاً**” diye okunmuş olsaydı güzel bir dil olurdu. Zeccâc dedi: “**فَسُحْقاً**” masdar üzerine mansuptur. Allah onları **أسْحَقَهم**: yani onları rahmetinden uzaklaştırma ile uzaklaştırdı. Başkası dedi: Allah onu **سَحَقه** ve **أسْحَقه**; yani onu uzaklaştırdı; bundan da onun sözü: “**تَسْحَق النوى قُدماً**”.

Ebû Ubeyd ve başkaları: Hurma ağacından **السَّحوق**: uzun olandır; **وأتانٌ سَحوقٌ** ve **حمارٌ سحوق**; hepsinin çoğulu **السُّحُقُ**tur; onlar, uzun yaşlı (ileri yaşlı) olanlardır. Ebû Ubeyd hurma ağacının sıfatında şu beyti okudu:
سُحُقٌ يمتِّعها الصَّفا وسَرِيُّه
عُمٌّ نَواعِمُ بينهن كُرومُ

Ebû Ubeyd, Asmaî’den: Hurma ağacı, soyulmuşlukla birlikte uzadığı zaman o **سَحوقٌ**tur. Şemir dedi: O, üzerinde **كرب** bulunmayan uzun, çıplak (yaprak sapı kalıntısız) olandır; ve şu beyti okudu:
وسالفةٌ كسَحوق اللِّيانِ
أَضْرَم فيها الغَوِيُّ السُّعُرْ

Atın boynunu, çıplak hurma ağacına benzetti. Leys dedi: Göz, gözyaşını **سَحْقاً** ezer (sıkar). Ve **ودُموعٌ مساحيقُ**; ve şu beyti okudu:
طَلَى طرفَ عينيه مساحيقُ ذُرَّفُ

Senin “**منكسِرٌ**” ve “**مكاسر**” dediğin gibi. Ben dedim: **المساحِيقَ**’i, **المُنْسَحِق**’in çoğulu yaptı; o, **المُنْدَفق**tır. Züheyr dedi:
( قِتْبٌ وغَرْبٌ إذا ما أُفرغ انسحقا )

Leys dedi: **الإسحاق**: memenin yükselmesi ve karnına yapışmasıdır. Lebîd dedi:
حتى إذا يَبِسَت وأسحق حالِقٌ
لم يُبْلِه إرضاعُها وفِطامُها

Şemir dedi: **أسحقَ الضَّرْع**: içindekinin gitmesidir; **وانسحقت الدَّلْوُ**: içindekinin gitmesidir; **وأسحقت ضَرَّتُها**: zayıfladı ve sütü gitti. Asmaî dedi: **أسحَقَ**: kurudu. Ebû Ubeyd dedi: **أسحَقَ الضّرْع**: sütü gitti ve eskidi. Dedi ki: **السَّوحَقُ**: erkeklerden uzun olandır. Asmaî dedi: Yağmurlardan **السَّحَائقُ**; bir tanesi **سحيقَةٌ**; o, damlası büyük, vuruşu şiddetli, **العَرِمُ**’u az olan büyük yağmurdur. Dedi ki: Ondan **السَّحيفةُ** ( **الفاء** ile) vardır; o, geçtiği şeyi süpürüp götüren yağmurdur. **وساحُوق**: bir beldedir; ve dedi:
وهُنَّ بساحُوقٍ تداركنَ ذالِقا

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B3%D8%AD/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

القَسْحُ والقُساحُ والقُسوحُ: بقاء الانعاظ؛ وقيل: هو شدّة الانعاظ ويُبْسُه.
قَسَحَ يَقْسَحُ قُسوحاً، وأَقْسَحَ: كَثُر انعاظُه، وهو قاسِحٌ وقُساحٌ ومَقْسُوحٌ، هذه حكاية أَهل اللغة؛ قال ابن سيده: ولا أَجري للفظ مفعولٍ هنا وجهاً إِلا أَن يكون موضوعاً موضع فاعل كقوله تعالى: كان وعْدُه مَأْتِيّاً أَي آتياً. الأَزهري: إِنه لَقُساح مَقْسوح. وقاسَحَه: يابَسه.ورُمح قاسِحٌ: صُلْب شديد. والقُسوحُ: اليُبْسُ. وقَسَحَ الشيءُ قَساحةً وقُسوحةً إِذا صَلُبَ.

##### Türkçe

**القَسْحُ** ve **القُساحُ** ve **القُسوحُ**: **الانعاظ**’ın kalması; ve denildi ki: o, **الانعاظ**’ın şiddeti ve onun kuruluğudur.

**قَسَحَ** **يَقْسَحُ** **قُسوحاً**, ve **أَقْسَحَ**: **انعاظُه** çoğaldı; ve o, **قاسِحٌ** ve **قُساحٌ** ve **مَقْسُوحٌ**’dur; bu, dil ehlinin naklidir; İbn Sîde dedi ki: Burada **مفعولٍ** lafzı için bir vech yürütmem; ancak, yüce Allah’ın sözü gibi, fâil yerine konulmuş olması müstesna: **كان وعْدُه مَأْتِيّاً** yani **آتياً**. el-Ezherî: Şüphesiz o, **لَقُساح مَقْسوح**’tur. Ve **قاسَحَه**: onu kuruttu. Ve **رُمح قاسِحٌ**: sert, şiddetli katı. Ve **القُسوحُ**: kuruluk. Ve **قَسَحَ** şey **قَساحةً** ve **قُسوحةً**; sertleştiği zaman.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B3%D8%AD/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

قسح الشيء، كمنع، قساحة، بالفتح، وقسوحة، بالضم: صلب. وقسح الرجل: أنعظ أو كثر إنعاظه، يقسح قسوحا، كأقسح، من باب الإفعال، وفي بعض النسخ كاقتسح، من باب الافتعال. وهو قاسح وقساح ومقسوح، هذه حكاية أهل اللغة. قال ابن سيده: ولا أدري للفظ مفعول هنا وجها، إلا أن يكون موضوعا موضع فاعل، كقوله تعالى:  كان وعده مأتيا  أي آتيا. وقسح الحبل: فتله. والقسح، محركة والقسوح والقساح: اليبس، أو بقية الإنعاظ، أو شدته. وفي التهذيب: إنه لقساح مقسوح: يابس صلب. وقاسحه: يابسه. وثوب قاسح: غليظ. ورمح قاسح: صلب شديد.

##### Türkçe

**قسح** şey, **كمنع**, **قساحة**, fetha ile, ve **قسوحة**, damme ile: sert oldu. Ve **قسح** adam: erekte oldu yahut ereksiyonunun çokluğu oldu; **يقسح** **قسوحا**, **كأقسح**, **من باب الإفعال**, ve bazı nüshalarda **كاقتسح**, **من باب الافتعال**. Ve o, **قاسح** ve **قساح** ve **مقسوح**tur; bu, lugat ehlinin naklidir. İbn Sîde dedi: Burada **مفعول** lafzı için bir vech bilmiyorum; ancak **فاعل** yerinde konulmuş olması müstesna; Yüce Allah’ın sözü gibi: **كان وعده مأتيا** yani “gelen”. Ve **قسح** ip: onu büktü. Ve **القسح**, harekeli, ve **القسوح** ve **القساح**: kuruluk; yahut ereksiyonun kalıntısı; yahut onun şiddeti. Ve **التهذيب**’de: “Şüphesiz o, **لقساح مقسوح**tur”: kuru, sert. Ve **قاسحه**: onun kurusu. Ve **ثوب قاسح**: kalın. Ve **رمح قاسح**: sert, şiddetli.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B3%D8%AD/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

قَسَحَ
1 قَسَحَ ذ , aor. قَسَحَ , inf. n. قَسَاحَةٌ and قُسُوحَةٌ, It was, or became, hard, firm, or tough. (S, [in two copies belonging to me, but omitted in a third,] K.) ― -b2- And قَسَحَ He twisted a rope. (K.) -A2- Also, aor. as above, inf. n. قُسُوحٌ, (TA,) and ↓ أَقسح (in some copies of the K ↓ اقتسح, TA,) He (a man) was much, or frequently, excited by vehement lust: (S, [in two copies belonging to me, but omitted in a third,] K:) or was excited by vehement lust. (TA.)

قاسَحَهُ
3 قاسَحَهُ ذ He treated him with dryness and hardness, or niggardliness; syn. يَابَسَهُ. (L, K.)

4 أَقْسَحَ see 1.

8 اـِقْتَسَحَ see 1.

قَسَحٌ
قَسَحٌ ذ , (K,) and ↓ قُسُوحٌ, and ↓ قَسَاحٌ, (TA,) Dryness, syn. يُبْسٌ; ― -b2- or the remains of vehement lust, (K,) or its continuance, or its intenseness. (L.)

قَاسِحٌ
قَاسِحٌ ذ A hard and strong spear. (TA.) ― -b2- A thick or coarse garment, syn. غَلِيظٌ. (K.) -A2- Also, and ↓ قُسَاحٌ, and ↓ مَقْسُوحٌ, A man in a state of excitement, or frequently in a state of excitement, by vehement lust. ISd knows no way of accounting for the last of these epithets but by supposing it to be used for the act. part. n., like مَأْتِيًّا in the Kur, xix, 62, for آتِيًا. (TA.)

قَسَاحٌ
قَسَاحٌ ذ : see قَسَحٌ.

قُسَاحٌ
قُسَاحٌ ذ : see قَاسِحٌ ― -b2- [You say also] اـِنَّهُ لَقُسَاحٌ ↓ مَقْسُوح (T, K) Verily he is dry or hard. (TA.)

قُسُوحٌ
قُسُوحٌ ذ : see قَسَحٌ.

مَقْسُوحٌ
مَقْسُوحٌ ذ : see قَاسِحٌ and قُسَاحٌ.

##### Türkçe

قَسَحَ
1 **قَسَحَ** ذ , muzârîsi **قَسَحَ** , mastar ismi **قَسَاحَةٌ** ve **قُسُوحَةٌ**, Sert, sağlam veya katı idi yahut oldu. (S, [bende bulunan iki nüshada var, fakat üçüncüde düşürülmüş,] K.) ― -b2- Ve **قَسَحَ** İpi büktü. (K.) -A2- Keza, muzârîsi yukarıdaki gibi, mastar ismi **قُسُوحٌ**, (TA,) ve ↓ **أَقسح** (K’nın bazı nüshalarında ↓ **اقتسح**, TA,) O (bir adam) şiddetli şehvetle çokça yahut sıkça tahrik olurdu: (S, [bende bulunan iki nüshada var, fakat üçüncüde düşürülmüş,] K:) yahut şiddetli şehvetle tahrik olurdu. (TA.)

قاسَحَهُ
3 **قاسَحَهُ** ذ Ona kuruluk ve sertlikle, yahut cimrilikle muamele etti; eş anlamlısı **يَابَسَهُ**. (L, K.)

4 **أَقْسَحَ** bk. 1.

8 **اـِقْتَسَحَ** bk. 1.

قَسَحٌ
**قَسَحٌ** ذ , (K,) ve ↓ **قُسُوحٌ**, ve ↓ **قَسَاحٌ**, (TA,) Kuruluk, eş anlamlısı **يُبْسٌ**; ― -b2- yahut şiddetli şehvetin kalıntıları, (K,) yahut onun devamı, yahut onun şiddeti. (L.)

قَاسِحٌ
**قَاسِحٌ** ذ Sert ve güçlü bir mızrak. (TA.) ― -b2- Kalın yahut kaba bir elbise, eş anlamlısı **غَلِيظٌ**. (K.) -A2- Keza, ve ↓ **قُسَاحٌ**, ve ↓ **مَقْسُوحٌ**, Şiddetli şehvetle tahrik hâlinde olan, yahut sıkça tahrik hâlinde olan bir adam. ISd, bu sıfatların sonuncusunu açıklamanın, onu fiil ism-i fâili için kullanılmış saymaktan başka bir yolunu bilmez; Kur’ân, xix, 62’de **آتِيًا** yerine **مَأْتِيًّا** gibi. (TA.)

قَسَاحٌ
**قَسَاحٌ** ذ : bk. **قَسَحٌ**.

قُسَاحٌ
**قُسَاحٌ** ذ : bk. **قَاسِحٌ** ― -b2- [Şunu da dersin] **اـِنَّهُ لَقُسَاحٌ** ↓ **مَقْسُوح** (T, K) Şüphesiz o kurudur yahut serttir. (TA.)

قُسُوحٌ
**قُسُوحٌ** ذ : bk. **قَسَحٌ**.

مَقْسُوحٌ
**مَقْسُوحٌ** ذ : bk. **قَاسِحٌ** ve **قُسَاحٌ**.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B3%D8%AD/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

قَسَحَ
قَسَحَ A ( n. ac. قَسَاْحَة 22t ,  قُسُوْحَة 27t ),
a.  Was hard, firm, tough.

b.  Twisted ( rope ).

c.  ( n. ac. قُسُوْح 27 ), Was lustful.

قَاْسَحَ
قَاْسَحَ III ,
a.  Treated harshly.

أَقْسَحَ
أَقْسَحَ IV ,  اِقْتَسَحَ VIII ,
a.  see I (c) .

قَسَح
قَسَح 4 ,
a.  Dryness.

b.  Priapism, lustfulness, lust.

قَاْسِح
قَاْسِح 21 ,
a.  Hard.

b.  Lustful.

قَسَاْح
قَسَاْح 22 ,
a.  see 4 (a) .

قُسَاْح
قُسَاْح 24 ,
a.  see 21 (a) .

قُسُوْح
قُسُوْح 27 ,
a.  see 4 (a) .

قَسڤحَ
N. P. قَسڤحَ I ,
a.  see 21 (a) .

##### Türkçe

**قَسَحَ**
**قَسَحَ** A ( n. ac. **قَسَاْحَة** 22t ,  **قُسُوْحَة** 27t ),
a. Sert, sağlam, çetin idi.

b. (İpi) büktü.

c. ( n. ac. **قُسُوْح** 27 ), şehvetli idi.

**قَاْسَحَ**
**قَاْسَحَ** III ,
a. Sert davrandı.

**أَقْسَحَ**
**أَقْسَحَ** IV ,  **اِقْتَسَحَ** VIII ,
a. I (c)’ye bak.

**قَسَح**
**قَسَح** 4 ,
a. Kuruluk.

b. Priapizm, şehvetlilik, şehvet.

**قَاْسِح**
**قَاْسِح** 21 ,
a. Sert.

b. Şehvetli.

**قَسَاْح**
**قَسَاْح** 22 ,
a. 4 (a)’ya bak.

**قُسَاْح**
**قُسَاْح** 24 ,
a. 21 (a)’ya bak.

**قُسُوْح**
**قُسُوْح** 27 ,
a. 4 (a)’ya bak.

**قَسڤحَ**
N. P. **قَسڤحَ** I ,
a. 21 (a)’ya bak.
