# قص — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B5/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%B5/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قص](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B5.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: قص

قَصَّهُ
1 قَصَّهُ ذ , (S, M, A, Msb, K,) aor. قَصُ٣َ , inf. n. قَصٌّ, (M, Msb,) He cut it; (S, Msb;) or he clipped it, or shore it, or cut off from it; (A, K;) namely, hair, (S, M, A, K,) and wool, (M,) and plumage, (A,) and a nail of a finger or toe; (M, K;) with the مِقَصّ, q. v.: (A, K:) as also ↓ قصّصهُ, (M, A,) and, by permutation, قَصَّاهُ: (M:) or these two forms have an intensive signification: or you say, الظُّفْرَ وَنَحْوَهُ ↓ قَصَّيْتُ, meaning, I pared the nail and the like. (Msb.) ― -b2- Also, He (a weaver) cut off from it, namely, a garment, or piece of cloth, its unwoven end, or extremity, consisting of warp without woof. (M.) ― -b3- And He cut off the extremities of his ears. (IAar, M.) قُصِّيهِ occurs in a trad., as meaning, Take thou from the extremities of his ears. (TA.) [But this may be from the root قصو, q. v.] ― -b4- And [hence,] قَصَّ اللّٰهُ خَطَايَاهُ (assumed tropical:) God diminished, or took or deducted from, [the account of] his sins. (TA, from a trad.) -A2- قَصَّ أَثَرَهُ, (S, M, A, Msb, K,) aor. قَصُ٣َ , (M, TA,) inf. n. قَصَصٌ, (S, M, A, O, L, K,) in [some of] the copies of the K قَصِيصٌ, but the former is the right, (TA,) and قَصٌّ, (T, M, K,) He followed, or followed after, his track, or footsteps, in pursuit; endeavoured to trace him, or track him; (S, M, A, Msb, K, &c.;) or he did so by degrees: (TA:) or by night: or at any time: (M, TA:) which last is the correct explanation: (TA:) and قَصَّهُ signifies the same, (A, TA,) and so اثره ↓ اقتصّ, (S, K,) and اثره ↓ تقصّص: (S, M, K:) and قَسَّ is a dial. form of the same. (TA.) You say, خَرَجَ فُلَانٌ قَصَصًا فِى أَثَرِ فُلَانٍ Such a one went forth following, or following after, the footsteps of such a one, in pursuit. (TA.) And it is said in the Kur, [xviii. 63,] (S,) فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا (S, K) And they both returned by the way by which they had come, retracing their footsteps. (K, TA.) ― -b2- [And hence,] قَصَّ عَلَيْهِ الخَبَرَ, (S, M, Msb, * K, *) and الحَدِيثَ, and الرُّؤْيَا, (A,) aor. قَصُ٣َ , (M, TA,) inf. n. قَصَصٌ, (M, TA,) or this is a subst. put in the place of the inf. n. so that it has become predominant over it, (S,) and قَصٌّ, (M, TA,) or the latter only is the inf. n., and the former is [only] a subst., (Msb,) He related to him the piece of news, or information, (S, M, Msb,) and the tradition, or story, and the dream, (A,) in its proper manner (عَلَى وَجْهِهِ): (S, Msb:) or he made it known [to him]: (K:) and الحَدِيثَ ↓ اقتصّ he related the tradition, or story, in its proper manner (عَلَى وَجْهِهِ); (S, K, TA;) as though he followed its traces, in pursuit, and related it accordingly: (TA:) [i. e., he pursued the course of the tradition, or story:] and الخَبَرَ ↓ تقصّص he pursued, or sought after, the particulars of the news, or information, gradually, and deliberately. (M.) قَصَّ is also said to signify He recited, or delivered, a [discourse such as is termed] خُطْبَة. (TA.) And it is said in the Kur, [xii. 3,] نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ القَصَصِ We explain unto thee with the best explanation: (K, TA:) or, as some say, قَصٌّ is the inf. n. of the verb used in this sense, and قَصَصٌ is a subst. [syn. with قِصَّةٌ, q. v.]. (TA.) And in a trad. respecting the Children of Israel it is said, لَمَّا قَصُّوا هَلَكُوا: or لَمَّا هَلَكُوا قَصُّوا: accord. to different relations: meaning, When they relied upon words, and neglected works, they perished: or when they perished, by neglecting works, they inclined to, and relied upon, stories. (TA.) -A3- قَصَّهُ المَوْتُ, and قَصَّهُ عَلَى المَوْتِ, or مِنَ المَوْتِ: see 4.

٢
2 قصّصهُ ذ and قَصَّاهُ : see I, first signification. -A2- قصّص, (S,) inf. n. تَقْصِيصٌ, (A, K,) He plastered, or built, (TA,) a house, (S, K, TA,) and a tomb, which it is forbidden to do, (A, TA,) with gypsum; (TA;) syn. جَصَّصَ: (S, K:) of the dial. of El-Hijلz. (TA, art. جص.)

قاصّهُ
3 قاصّهُ ذ , (Msb,) inf. n. مُقَاصَّةٌ (A, Mgh, Msb) and قِصَاصٌ, (S, A, Mgh, Msb, K,) [which latter is the more common,] He (the relation of a slain man, A, Mgh, TA, or one who has been wounded, Mgh, [or mutilated,]) retaliated upon him by slaying him, or wounding him, (S, * Mgh, Msb, K,) or mutilating him, (S, * Msb, K, *) so as to make him quit, or even, with him. (Mgh.) See also 8. ― -b2- Hence, (A, Mgh,) (tropical:) He made him quit, or even, with himself: used in a general way. (Mgh.) You say, قاصّ صَاحِبَهُ, (S, Mgh, Msb, * K,) inf. ns. as above, (Msb,) (tropical:) He made his fellow quit, or even, with him, (Mgh,) in a reckoning, (S, Mgh, K,) or other thing, (S, K,) by withholding from him the like of what the latter owed to him; (Mgh;) he made a debt which his fellow owed him to be as a requital of a like debt which he owed his fellow: [but Fei adds,] this is taken from اـِقْتِصَاصُ الأَثَرِ: and hence the former signification, relating to retaliation of slaughter and wounding and mutilation, which, however, is the predominant signification. (Msb.) You say also, قَاصَصْتُهُ بِمَا كَانَ لِى قَبْلَهُ, [or, more probably, قِبَلَهُ, or perhaps عَلَيْهِ,] (tropical:) I withheld from him the like of what he owed me. (A, TA.) ISd says, (TA,) The phrase قُوصَّ زَيْدٌ مَا عَلَيْهِ has been mentioned; and means, in my opinion, (assumed tropical:) Zeyd was reckoned with for what he owed: though made trans. without a particle, as implying the meaning of أُغْرِمَ and the like. (M, TA.)

اقصّهُ
4 اقصّهُ ذ , inf. n. اـِقْصَاصٌ, He retaliated for him; (M;) as also ↓ اقتصّهُ; (A; [so in a copy of that work; but I think it is a mistake for اقصّهُ, or for اقتصّ لَهُ, q. v.]) or اقتصّ مِنْهُ. (TA [but this seems to be a mistake for اقتصّ لَهُ.]) You say, اقصّ فُلَانًا مِنْ فُلَانٍ He (a governor, or prince,) retaliated for such a one upon such a one, (S, K,) by wounding the latter like as he had wounded the former, (S, Msb, K,) or by slaying the latter for the slaughter of the former; (S, K;) and the like. (TA.) ― -b2- اقصّ الرَّجُلُ مِنُ نَفْسِهِ The man gave power, or authority, to retaliate upon himself, (K, TA,) by doing to him the like of that which he had done, whether it be slaughter or mutilation or beating or wounding. (TA.) [Whence the saying,] أَقْصَصْتُكَ الجُرْحَةَ (tropical:) I authorize thee to adduce anything whereby to invalidate the testimony. (A, * TA, art. جرح.) -A2- ضَرَبَهُ حَتَّى أَقَصَّهُ مِنَ المَوْتِ, (S, K,) and عَلَى المَوْتِ ↓ قَصَّهُ, (K,) He beat him until he made him to be near to death: (S, K:) and Fr used to say, ضربه حتّى أَقَصَّهُ المَوْتَ [meaning as above]. (S.) You say [also], أَقْصَصْتُهُ عَلَى المَوْتِ [I made him to be near to death]. (M.) And a poet says,
فَقَدْ أَقْصَصْتَ أُمَّكَ بِالْهُزَالِ
meaning, Thou hast made thy mother to be near to death. (TA.) ― -b2- Fr also said, (S,) المَوْتُ ↓ قَصَّهُ and أَقَصَّهُ المَوْتُ [in the L and TA قَصَّهُ مِنَ المَوْتِ and أَقَصَّهُ مِنْهُ, which seems to be a mistranscription,] both signifying Death became near to him: (S, K:) or he became at the point of death, and then escaped; (TA;) and so أَقَصَّتْهُ شَعُوبُ: (M:) and أَقَصَّ على المَوْتِ he became at the point of death. (M.)

٥
5 تقصّص ذ and تَقَصَّى : see 8. -A2- تقصّص أَثَرَهُ: see قَصَّ اثره. ― -b2- تقصّص الخَبَرَ: see قَصَّ عَلَيْهِ الخَبَرَ. ― -b3- تقصّص كَلَامَهُ He preserved in his memory his speech, or discourse. (AZ, M, K.)

تقاصّوا
6 تقاصّوا ذ They made themselves quits, or even, one with another, by retaliation, (M, TA,) slaying for slaying, or wounding for wounding. (M.) A poet says,
فَرُمْنَا القِصَاصَ وَكَانَ التَّقَاص
صُ حُكْمًا وَعَدْلًا عَلَى الْمُسْلِمِينَا
[And we sought retaliation so as to make a party quit, or even, with us; for people's making themselves quits, or even, one with another, by retaliation, is a statute, and an act of justice, appointed to the Muslims]: in which التَّقَاصُّ is an instance of a deviation from a general rule, as it presents two quiescent letters together in poetry; wherefore some relate it differently, saying, القِصَاصُ: and there is no other instance of the kind excepting one verse cited by Akh:
وَلَوْلَا خِدَاشٌ أَخَدْتُ دَوَاب
بَ سَعْدٍ وَلَمْ أَعْطِهِ مَا عَلَيْهَا
but Aboo-Is-hلk thinks, that, if this verse be genuine, the right reading is دَوَابِبَ سَعْدٍ, as the making the duplication of a letter distinct is allowable in poetry; or رَوَاحِلَ سَعْدٍ. (M, TA.) This is the primary signification of the verb. (TA.) ― -b2- And hence, (A, * Mgh, * TA,) [or, accord. to Fei, the reverse is the case, (see 3,)] (tropical:) They made themselves quits, or even, one with another, in a reckoning, (S, A, Mgh, K,) or other thing (S, A, K) one withholding from another the like of what the latter owed him. (Mgh.)

اقتصّ
8 اقتصّ ذ It (hair [or the like]) was, or became, cut, or clipped, or shorn, (M, TA,) with the مِقَصّ; (TA;) as also ↓ تقصّص and تَقَصَّى. (M, TA.) -A2- اقتصّ أَثَرَهُ: see قَصَّ اثره. ― -b2- اقتصّ الحَدِيثَ: see قَصَّ عَلَيْهِ الخَبَرَ. -A3- He retaliated, slaying for slaying, or wounding for wounding. (M.) You say, اقتصّ لِفُلَانٍ مِنْ فُلَانٍ (S, A, K) He retaliated for such a one upon such a one, by wounding the latter like as he had wounded the former, or by slaying the latter for the slaughter of the former, (S, K, TA,) and the like; (TA;) as also مِنْهُ ↓ أَقَصَّهُ. (S, K.) [See the latter verb, first signification.] And ↓ أَفَصَّهُ, inf. n. اـِقْصَاصٌ, signifies [also] He (the Sultلn) slew him in retaliation. (Msb.) ― -b2- اِقْتِصَاصٌ, as a subst., [i. e., having no verb corresponding to the signification here following, though I do not see how this can be asserted, for one may certainly say اُقْتُصَّ مِنْهُ,] also signifies The being done to like as one has done, whether it be slaughter or mutilation or beating or wounding. (TA.) ― -b3- See also 10.

استقصّ
10 استقصّ ذ He sought, or demanded, retaliation, i. e., slaying for slaying, or wounding for wounding. (M.) ― -b2- استقصّهُ He asked of him to retaliate for him: (S, A, Msb, K:) and ↓ اقتصّهُ signifies the same accord. to the K; but the author has been misled into saying this by misunderstanding the following passage in the O; تقصّص اثره مثل قَصَّهُ واقتصّهُ واستقصّهُ سَأَلَهُ أَنْ يُقِصَّهُ, in which واقتصّه terminates a clause. (TA.)

قَصٌّ
قَصٌّ ذ (M, K) and ↓ قَصَصٌ (M, TA) What is cut, or clipped, or shorn, of the wool of a sheep. (M, K, TA.) See also قُصَاصَةٌ. -A2- Also, both words, (S, M, A, K,) and ↓ قَصْقَصٌ (M, TA) The breast (M, A, K) of anything: (M:) or the head thereof, (S, K,) called in Persian سر سينه [i. e. سَرْسِينَهْ, applied to the pit at the head of the breast]; and such is the قَصَص of the sheep or goat, &c.: (S:) or the middle thereof: (M, K:) or the bone thereof, (M, K,) of a man or other animal; (TA;) [i. e. the sternum;] the soft bone into which are set the cartilaginous ends of the [seven upper pairs of the] ribs, in the middle of the breast: (Lth, TA:) pl. قِصَاصٌ [a reg. pl. of the first]. (K.) Hence the saying, هُوَ أَلْزَمُ لَكَ مِنْ شُعَيْرَاتِ قَصِّكَ, (S,) or هُوَ أَلْزَمُ بِكَ مِنْ شَعَرَاتِ قَصِّكَ, and ↓ قَصَصِكَ, (M, TA,) [He is more closely adherent to thee than the little hairs, or the hairs, of thy breast, &c.:] because as often as they are cut they grow [afresh]: (As, TA:) meaning, he will not separate himself from thee, nor canst thou cast him from thee: applied to him who denies his relation: and also to him who denies a due that is incumbent on him. (Sgh, TA.) ― -b2- Also, the same three words, (the first and ↓ second accord. to the TA, and the ↓ third accord. to the K) and ↓ قَصِيصٌ, (K,) The place of growth of the hair of the breast. (K, TA.) -A3- قَصٌّ, (JK, and so in one place in a copy of the M, and in the TA,) or ↓ قِصٌّ, (so in one place in a copy of the M) and ↓ قَصَّةٌ and ↓ قِصَّةٌ, (M,) i. q. جَصٌّ, (JK,) or جِصٌّ, (M,) [i. e. Gypsum;] قَصَّةٌ is syn. with جصّ (S, Msb) in the dial. of El-Hijلz: (S:) or ↓ قَصَّةٌ and ↓ قِصَّةٌ, (K,) the latter on the authority of IDrd, (TA,) and said by Aboo-Bekr to be with kesr, but by others said to be with fet-h, (Seer, TA,) are syn. with جَصَّةٌ [and جِصَّةٌ, ns. un. of جَصٌّ and جِصٌّ]: (K:) or signify stones of جصّ [or gypsum]: (TA:) pl. قِصَاصٌ [reg. as pl. of قَصَّةٌ]: (K:) and ↓ قَصَّاصٌ is a dial. form of قَصٌّ [app. as syn. with جَصٌّ and جِصٌّ], a subst., like جَيَّارٌ [which is nearly, if not exactly, syn. with جِيرٌ and جَِصٌّ]. (M, L.) In a trad. of Zeyneb, occurs this expression: عَلَى مَلْحُودَةٍ ↓ يَاقَصَّةً [O gypsum upon buried corpses!] by which she likens the bodies of the persons addressed to tombs made of جصّ, and their souls to the corpses contained in the tombs. (TA.)

قِصٌّ
قِصٌّ ذ : see قَصٌّ, last signification; the latter in three places.

قَصَّةٌ
قَصَّةٌ ذ : see قَصٌّ, last signification; the latter in three places.

قُصَّةٌ
قُصَّةٌ ذ The hair over the forehead; syn. نَاصِيَةٌ, (M, A,) or شَعَرُ النَّاصِيَةِ; (S, K;) accord. to some, (TA,) of a horse: (M, TA:) or what comes forward, thereof, over the face: (M, TA:) and the ناصية of a woman: (M:) or the طُرَّة, i. e., the ناصية, [or front hair of the head,] which is cut over (lit. over against, حِذَآءَ,) the forehead: (Mgh, Msb:) or what a woman makes, in the fore part of her head, by cutting the hair of that part, excepting over her temples: (TA:) or it signifies, as some say, (Mgh,) or signifies also, (M, A,) any lock of hair: (M, A, Mgh:) pl. قُصَصٌ (M, Msb, K) and قِصَاصٌ. (M, K) See also قُصَاصٌ.

قِصَّةٌ
قِصَّةٌ ذ A story; a narrative: (S, M, TA:) and what is written: (S, K:) and an affair; or a case: (S, Msb, K:) and ↓ قَصَصٌ is syn. therewith, in the first of the above senses; (S, * M, A, * Msb, * TA;) and signifies a story, or narrative, related: (M, TA:) and ↓ قَصِيصَةٌ also is syn. with قِصَّةٌ [in the first of the above senses], (A, K,) and so is ↓ قَصِيصٌ: (A:) the pl. of قِصَّةٌ is قِصَصٌ, (S, Msb, K,) and أَقَا صِيصُ is a pl. pl.: (A, * TA:) and the pl. of ↓ قَصِيصَةٌ is قَصَائِصُ. (A, * TA.) You say, لَهُ قِصَّةٌ عَجِيبَةٌ and قَصَصٌ &c. [He has, or to him, or it, relates, a wonderful story]. (A.) And فِى رَأْسِهِ قِصَّةٌ (tropical:) In his head is a speech; or the like. (TA.) And مَا قِصَّتُكَ What is thine affair? or thy case? (Msb.) And رَفَعَ قِصَّةً اـِلَى السُّلْطَانِ [He referred an affair, or a case, to the Sultلn]. (A.) -A2- See also قَصٌّ, last signification.

قَصَصٌ
قَصَصٌ ذ : see قَصٌّ, first signification. -A2- See also قِصَّةٌ. -A3- See also قصٌّ, again, second and third significations.

قَصَاصٌ
قَصَاصٌ ذ : see قُصَاص.

قُصَاصُ الشَّعَرِ
قُصَاصُ الشَّعَرِ ذ and ↓ قِصَاصُهُ and ↓ قَصَاصُهُ, (S, M, A, Mgh, K,) of which three forms the first is the most common, (S,) The part where the growth of the hair terminates, (As, S, M, A, * Mgh, K,) in the fore part and the hind part (As, S, M) of the head; (M;) or in the fore part or the hind part; (K;) or in the fore part of the head and around it; (A;) or in the fore part of the head or around it; (Mgh;) or in the middle of the head: (TA:) or the extremity of the back of the neck: (M, TA:) or the whole circuit [of the hair], behind and before and around; and one says also الشَّعَرِ ↓ قُصَاصَةُ: (TA:) and الشَّعَرِ ↓ مَقَصُّ, of which the pl. is مَقَاصُّ, signifies the same as قُصَاصُهُ; (As, TA;) or the part where it is taken with the scissors: (TA:) القُصَاصُ also signifies the place along which the scissors run in the middle of the head: (M, K:) or the extremity of the back of the neck: (K:) or the part where the growth of the hair terminates (K, TA) in the fore part of the head; or in the fore part and the hind part thereof; as before explained. (TA.) ― -b2- You say also, عَضَّ بِقُصَاصِ كَفَّيهْهِ, meaning, (tropical:) He bit the extremities of his two hands, where they meet together. (A, TA.)

قِصَاصٌ
قِصَاصٌ ذ : see قُصَاص. -A2- Also, (S, M, Msb, K,) and ↓ قَصَاصَآءُ, (so in a copy of the M, and in the CK, and in a MS copy of the K [in the TA ↓ قُصَاصَآءُ, which I think a mistake,]) and ↓ قِصَاصَآءُ, (M, K,) [the first an inf. n. of 3, q. v.,] i. q. قَوَدٌ; (S, K;) Retaliation, by slaying for slaying, and wounding for wounding, (M, Msb, TA,) and mutilating for mutilating. (Msb.)

قَصِيصٌ
قَصِيصٌ ذ : see مَقْصُوصٌ: -A2- and قِصَّةٌ: -A3- and قَصٌّ, third signification.

قُصَاصَةٌ
قُصَاصَةٌ ذ Cuttings, or what is cut off (M, A) with the مِقَصّ, (A,) of hair, (Lh, M, A,) and of the unwoven end, or extremity, of a garment, or piece of cloth. (M.) ― -b2- See also قُصَاص.

قَصِيصَةٌ
قَصِيصَةٌ ذ A camel, (M, K,) or horse, or the like, (M,) with which one follows, or follows after, (M, K,) footsteps, (M,) or the footsteps of travellingcamels: (K:) pl. قَصَائِصُ. (Ibn-'Abbلd, TA.) -A2- See also قِصَّةٌ, in two places.

قَصَاصَآءُ
قَصَاصَآءُ ذ , or قُصَاصَآءُ, and قِصَاصَآءُ: see قِصَاصٌ.

قَصَّاصٌ
قَصَّاصٌ ذ : see قَصٌّ, last signification.

قَصْقَصٌ
قَصْقَصٌ ذ : see قَصٌّ, second and third significations.

قَاصٌّ
قَاصٌّ ذ A relater of a story or narrative (K, TA) in its proper course; as though he followed its meanings and expressions; or of stories, or narratives; as some say, because he pursues story after story: (TA:) pl. قُصَّاصٌ. (A, TA.) ― -b2- And One who recites, or delivers, the kind of discourse termed خُطْبَة. (TA.)

أَقَاصِيصُ
أَقَاصِيصُ ذ : see قِصَّةُ.

مَقَصُّ الشَّعَرِ
مَقَصُّ الشَّعَرِ ذ : see قُصَاص.

مِقَصٌّ
مِقَصٌّ ذ A مِقْرَاض [or single blade of scissors or shears], (S, A, K,) with which one cuts, or clips, or shears; (TA;) one of the things whereof a pair is called مِقَصَّانِ: (S, K:) or مِقَصَّانِ signifies the thing with which one cuts hair [&c.]; and has no sing., accord. to the lexicologists, though Sb assigns to it a sing.: (M:) some say, that the use of the sing. is a mistake of the vulgar: (MF:) the pl. is مَقَاصُّ. (A, TA.)

مُقَصَّصٌ
مُقَصَّصٌ ذ : see مَقْصُوصٌ, in two places. -A2- A tomb plastered with قَصّ [or gypsum]: and in like manner مُقَصَّصَةٌ applied to a city (مَدِينَة). (M, TA.)

مَقْصُوصٌ
مَقْصُوصٌ ذ Cut, clipped, or shorn; applied to hair [&c.]; as also ↓ قَصِيصٌ: (M, TA:) and to a wing; as also ↓ مُقَصَّصٌ. (A.) مَقْصُوصُ الخَنَاحِ A bird having the wing clipped. (S.) And ↓ مُقَصَّصٌ Having the forelocks clipped, or shorn. (Meyd, in Golius.)

### Türkçe

**قَصَّهُ**
1 **قَصَّهُ** ذ , (S, M, A, Msb, K,) muzârîsi **قَصُ٣َ** , mastarı **قَصٌّ**, (M, Msb,) O onu kesti; (S, Msb;) yahut onu kırptı, yahut kırktı, yahut ondan kesti; (A, K;) yani saç, (S, M, A, K,) ve yün, (M,) ve tüy örtüsü, (A,) ve el ya da ayak parmağının tırnağı; (M, K;) **مِقَصّ** ile, bkz.: (A, K:) bunun gibi ↓ **قصّصهُ**, (M, A,) ve yer değiştirme ile **قَصَّاهُ**: (M:) yahut bu iki şekil şiddet (mübalağa) anlamı taşır: yahut sen **الظُّفْرَ وَنَحْوَهُ** ↓ **قَصَّيْتُ** dersin; anlamı: tırnağı ve benzerini yonttum. (Msb.) ― -b2- Ayrıca, O (bir dokumacı) ondan kesti; yani bir elbisenin yahut kumaş parçasının, atkısız çözgüden ibaret dokunmamış ucunu yahut kenarını. (M.) ― -b3- Ve O, kulaklarının uçlarını kesti. (IAar, M.) **قُصِّيهِ** bir rivayette geçer; anlamı: Onun kulaklarının uçlarından al. (TA.) [Fakat bu, **قصو** kökünden olabilir, bkz.] ― -b4- Ve [bundan dolayı,] **قَصَّ اللّٰهُ خَطَايَاهُ** (farzedilen mecaz:) Allah onun günahlarını azalttı; yahut [günahlarının hesabından] aldı yahut düşürdü. (TA, bir rivayetten.) -A2- **قَصَّ أَثَرَهُ**, (S, M, A, Msb, K,) muzârîsi **قَصُ٣َ** , (M, TA,) mastarı **قَصَصٌ**, (S, M, A, O, L, K,) K’nin bazı nüshalarında **قَصِيصٌ**, fakat birincisi doğrudur, (TA,) ve **قَصٌّ**, (T, M, K,) O, izini yahut ayak izlerini takip etti, peşine düştü; onu iz sürmeye, yahut izini bulmaya çalıştı; (S, M, A, Msb, K, vb.;) yahut bunu derece derece yaptı: (TA:) yahut geceleyin: yahut herhangi bir vakitte: (M, TA:) ki sonuncusu doğru açıklamadır: (TA:) ve **قَصَّهُ** aynı anlama gelir, (A, TA,) ve yine **اثره** ↓ **اقتصّ**, (S, K,) ve **اثره** ↓ **تقصّص**: (S, M, K:) ve **قَسَّ** bunun lehçe şeklidir. (TA.) Sen dersin: **خَرَجَ فُلَانٌ قَصَصًا فِى أَثَرِ فُلَانٍ**: Falan kimse, falanın ayak izlerini takip ederek, peşine düşerek çıktı. (TA.) Ve Kur’ân’da [xviii. 63] şöyle denmiştir, (S,) **فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا** (S, K): İkisi de geldikleri yol üzere geri döndüler; ayak izlerini yeniden izleyerek. (K, TA.) ― -b2- [Ve bundan dolayı,] **قَصَّ عَلَيْهِ الخَبَرَ**, (S, M, Msb, * K, *) ve **الحَدِيثَ**, ve **الرُّؤْيَا**, (A,) muzârîsi **قَصُ٣َ** , (M, TA,) mastarı **قَصَصٌ**, (M, TA,) yahut bu, mastarın yerine konmuş bir isimdir; böylece ona galip olmuştur, (S,) ve **قَصٌّ**, (M, TA,) yahut mastar yalnız ikincisidir ve birincisi yalnız isimdir, (Msb,) O, ona haberi/bilgiyi, (S, M, Msb,) ve hadisi/kıssayı, ve rüyayı, (A,) kendi düzgün tarzı üzere (**عَلَى وَجْهِهِ**) anlattı: (S, Msb:) yahut onu [ona] bildirdi: (K:) ve **الحَدِيثَ** ↓ **اقتصّ**: hadisi/kıssayı kendi düzgün tarzı üzere (**عَلَى وَجْهِهِ**) anlattı; (S, K, TA;) sanki onun izlerini takip edip ona göre anlatmıştır: (TA:) [yani hadisin yahut kıssanın seyrini takip etti:] ve **الخَبَرَ** ↓ **تقصّص**: haberdeki/bilgideki ayrıntıları derece derece ve ağır ağır takip etti yahut aradı. (M.) **قَصَّ** ayrıca, O, **خُطْبَة** denilen türden bir söylevi okudu yahut irad etti, anlamında da söylenir. (TA.) Ve Kur’ân’da [xii. 3] şöyle denmiştir: **نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ القَصَصِ**: Sana en güzel açıklama ile açıklarız: (K, TA:) yahut bazılarına göre **قَصٌّ**, bu anlamda kullanılan fiilin mastarıdır; **قَصَصٌ** ise bir isimdir [**قِصَّةٌ** ile eşanlamlı, bkz.]. (TA.) Ve İsrailoğulları hakkında bir rivayette şöyle denmiştir: **لَمَّا قَصُّوا هَلَكُوا**: yahut **لَمَّا هَلَكُوا قَصُّوا**: farklı rivayetlere göre: anlamı: Sözlere dayandıklarında ve amelleri ihmal ettiklerinde helâk oldular; yahut amelleri ihmal ederek helâk olduklarında, kıssalara meylettiler ve onlara dayandılar. (TA.) -A3- **قَصَّهُ المَوْتُ**, ve **قَصَّهُ عَلَى المَوْتِ**, yahut **مِنَ المَوْتِ**: 4’e bak.

**٢**
2 **قصّصهُ** ذ ve **قَصَّاهُ**: I’in birinci anlamına bak. -A2- **قصّص**, (S,) mastarı **تَقْصِيصٌ**, (A, K,) O, alçıyla sıvadı yahut yaptı (TA) bir evi, (S, K, TA,) ve bir kabri—ki bunu yapmak yasaktır— (A, TA,) alçıyla; (TA;) eşanlamlısı **جَصَّصَ**: (S, K:) Hicaz lehçesindendir. (TA, md. **جص**.)

**قاصّهُ**
3 **قاصّهُ** ذ , (Msb,) mastarı **مُقَاصَّةٌ** (A, Mgh, Msb) ve **قِصَاصٌ**, (S, A, Mgh, Msb, K,) [ikincisi daha yaygındır,] O (öldürülmüş kimsenin yakını; A, Mgh, TA; yahut yaralanmışın; Mgh; [yahut sakat bırakılmışın]) ona karşı kısas yaptı; onu öldürerek yahut yaralayarak, (S, * Mgh, Msb, K,) yahut sakatlayarak, (S, * Msb, K, *) böylece onunla denk/ödeş kılacak şekilde. (Mgh.) 8’e de bak. ― -b2- Bundan dolayı, (A, Mgh,) (mecaz:) O, onu kendisiyle denk/ödeş kıldı: genel olarak kullanılır. (Mgh.) Sen dersin: **قاصّ صَاحِبَهُ**, (S, Mgh, Msb, * K,) mastarları yukarıdaki gibi, (Msb,) (mecaz:) O, hesablaşmada, (S, Mgh, K,) yahut başka bir şeyde, (S, K,) arkadaşını kendisiyle denk/ödeş kıldı; ona borçlu olduğu şeyin benzerini ondan alıkoyarak; (Mgh;) arkadaşının kendisine borçlu olduğu bir borcu, kendisinin arkadaşına borçlu olduğu benzer bir borca karşılık kıldı: [fakat Fei ekler:] bu, **اـِقْتِصَاصُ الأَثَرِ**’den alınmıştır; ve buradan, öldürme ve yaralama ve sakatlama kısasıyla ilgili olan önceki anlam; ancak baskın anlam budur. (Msb.) Sen ayrıca dersin: **قَاصَصْتُهُ بِمَا كَانَ لِى قَبْلَهُ**, [yahut daha muhtemel **قِبَلَهُ**, yahut belki **عَلَيْهِ**,] (mecaz:) Ona, bana borçlu olduğu şeyin benzerini alıkoydum. (A, TA.) ISd der ki, (TA,) **قُوصَّ زَيْدٌ مَا عَلَيْهِ** ibaresi zikredilmiştir; ve benim kanaatime göre anlamı, (farzedilen mecaz:) Zeyd, borçlu olduğu şey hakkında hesaba çekildi: her ne kadar edat olmaksızın geçişli yapılmışsa da; çünkü **أُغْرِمَ** ve benzerlerinin anlamını içerir. (M, TA.)

**اقصّهُ**
4 **اقصّهُ** ذ , mastarı **اـِقْصَاصٌ**, O, onun için kısas yaptı; (M;) bunun gibi ↓ **اقتصّهُ**; (A; [o eserin bir nüshasında böyle; fakat bence bu, **اقصّهُ** yerine yahut **اقتصّ لَهُ**, bkz., yerine bir hatadır]) yahut **اقتصّ مِنْهُ**. (TA [fakat bu, **اقتصّ لَهُ** yerine bir hata gibi görünür.]) Sen dersin: **اقصّ فُلَانًا مِنْ فُلَانٍ**: O (bir vali yahut emir) falan kimse için falan kimseye karşı kısas yaptı, (S, K,) ikincisini, birincisini yaraladığı gibi yaralayarak, (S, Msb, K,) yahut ikincisini, birincisini öldürmesine karşılık öldürerek; (S, K;) ve benzeri. (TA.) ― -b2- **اقصّ الرَّجُلُ مِنُ نَفْسِهِ**: Adam, kendisine karşı kısas yapılmasına güç yahut yetki verdi, (K, TA,) ona, yaptığı şeyin benzerinin yapılması suretiyle; ister öldürme olsun ister sakatlama ister dövme ister yaralama. (TA.) [Bundan, şu söz:] **أَقْصَصْتُكَ الجُرْحَةَ** (mecaz:) Sana, şahitliği geçersiz kılacak herhangi bir şeyi ileri sürme yetkisi verdim. (A, * TA, md. **جرح**.) -A2- **ضَرَبَهُ حَتَّى أَقَصَّهُ مِنَ المَوْتِ**, (S, K,) ve **عَلَى المَوْتِ** ↓ **قَصَّهُ**, (K,) O, onu, ölüme yakın kılıncaya kadar dövdü: (S, K:) ve Fr şöyle derdi: **ضربه حتّى أَقَصَّهُ المَوْتَ** [yukarıdaki anlamda]. (S.) Sen [ayrıca] dersin: **أَقْصَصْتُهُ عَلَى المَوْتِ** [onu ölüme yakın kıldım]. (M.) Ve bir şair der ki,
فَقَدْ أَقْصَصْتَ أُمَّكَ بِالْهُزَالِ
anlamı: Sen, zayıflıkla anneni ölüme yakın kıldın. (TA.) ― -b2- Fr ayrıca dedi ki, (S,) **المَوْتُ** ↓ **قَصَّهُ** ve **أَقَصَّهُ المَوْتُ** [L ve TA’da **قَصَّهُ مِنَ المَوْتِ** ve **أَقَصَّهُ مِنْهُ**; bu bir yanlış yazım gibi görünür,] ikisi de: Ölüm ona yakın oldu, anlamındadır: (S, K:) yahut o, ölüm noktasına geldi, sonra kurtuldu; (TA;) ve bunun gibi **أَقَصَّتْهُ شَعُوبُ**: (M:) ve **أَقَصَّ على المَوْتِ**: o, ölüm noktasına geldi. (M.)

**٥**
5 **تقصّص** ذ ve **تَقَصَّى**: 8’e bak. -A2- **تقصّص أَثَرَهُ**: **قَصَّ اثره**’ye bak. ― -b2- **تقصّص الخَبَرَ**: **قَصَّ عَلَيْهِ الخَبَرَ**’e bak. ― -b3- **تقصّص كَلَامَهُ**: O, onun sözünü yahut konuşmasını hafızasında korudu. (AZ, M, K.)

**تقاصّوا**
6 **تقاصّوا** ذ Onlar, kısas yoluyla birbirleriyle ödeş/denk oldular, (M, TA,) öldürmeye karşı öldürme, yahut yaralamaya karşı yaralama. (M.) Bir şair der ki,
فَرُمْنَا القِصَاصَ وَكَانَ التَّقَاص
صُ حُكْمًا وَعَدْلًا عَلَى الْمُسْلِمِينَا
[Ve biz, bir tarafı bizimle ödeş/denk kılacak kısası istedik; çünkü kısas yoluyla insanların birbirleriyle ödeş/denk olması, Müslümanlar üzerine bir hüküm ve bir adalettir]: burada **التَّقَاصُّ**, şiirde iki sâkin harfi bir araya getirdiği için genel bir kaideden sapma örneğidir; bu yüzden bazıları onu farklı rivayet eder, **القِصَاصُ** diyerek; ve bunun türünden başka örnek yoktur; yalnız Akh’ın naklettiği bir beyit hariç:
وَلَوْلَا خِدَاشٌ أَخَدْتُ دَوَاب
بَ سَعْدٍ وَلَمْ أَعْطِهِ مَا عَلَيْهَا
fakat Aboo-Is-hلk, bu beyit sahihse, doğru okunuşun **دَوَابِبَ سَعْدٍ** olduğunu düşünür; çünkü şiirde bir harfin şeddeli oluşunu ayrı göstermek caizdir; yahut **رَوَاحِلَ سَعْدٍ**. (M, TA.) Bu, fiilin asıl anlamıdır. (TA.) ― -b2- Ve bundan dolayı, (A, * Mgh, * TA,) [yahut Fei’ye göre bunun tersi söz konusudur, (3’e bak,)] (mecaz:) Onlar, hesapta, (S, A, Mgh, K,) yahut başka bir şeyde, (S, A, K,) birbirleriyle ödeş/denk oldular; biri, diğerinden, ötekinin ona borçlu olduğu şeyin benzerini alıkoyarak. (Mgh.)

**اقتصّ**
8 **اقتصّ** ذ O (saç [yahut benzeri]) **مِقَصّ** ile kesildi, yahut kırpıldı, yahut kırkıldı. (M, TA.) bunun gibi ↓ **تقصّص** ve **تَقَصَّى**. (M, TA.) -A2- **اقتصّ أَثَرَهُ**: **قَصَّ اثره**’ye bak. ― -b2- **اقتصّ الحَدِيثَ**: **قَصَّ عَلَيْهِ الخَبَرَ**’e bak. -A3- O, kısas yaptı; öldürmeye karşı öldürme, yahut yaralamaya karşı yaralama. (M.) Sen dersin: **اقتصّ لِفُلَانٍ مِنْ فُلَانٍ** (S, A, K): O, falan kimse için falan kimseye karşı kısas yaptı; ikincisini, birincisini yaraladığı gibi yaralayarak, yahut ikincisini, birincisini öldürmesine karşılık öldürerek, (S, K, TA,) ve benzeri; (TA;) bunun gibi **مِنْهُ** ↓ **أَقَصَّهُ**. (S, K.) [Son fiile, birinci anlama bak.] Ve ↓ **أَفَصَّهُ**, mastarı **اـِقْصَاصٌ**, [ayrıca] şu anlama gelir: O (Sultan) onu kısas olarak öldürdü. (Msb.) ― -b2- **اِقْتِصَاصٌ**, isim olarak, [yani aşağıdaki anlama karşılık bir fiili olmayan; gerçi bunun nasıl ileri sürülebileceğini görmüyorum; çünkü elbette **اُقْتُصَّ مِنْهُ** denebilir,] ayrıca şu anlama gelir: Kişinin yaptığı gibi kendisine yapılması; ister öldürme olsun ister sakatlama ister dövme ister yaralama. (TA.) ― -b3- 10’a da bak.

**استقصّ**
10 **استقصّ** ذ O, kısas istedi yahut talep etti; yani öldürmeye karşı öldürme, yahut yaralamaya karşı yaralama. (M.) ― -b2- **استقصّهُ**: O, ondan, kendisi için kısas yapmasını istedi: (S, A, Msb, K:) ve ↓ **اقتصّهُ** K’ye göre aynı anlama gelir; fakat müellif, O’daki şu pasajı yanlış anlayarak bunu söylemeye sürüklenmiştir: **تقصّص اثره مثل قَصَّهُ واقتصّهُ واستقصّهُ سَأَلَهُ أَنْ يُقِصَّهُ**, burada **واقتصّه** bir cümlenin sonudur. (TA.)

**قَصٌّ**
**قَصٌّ** ذ (M, K) ve ↓ **قَصَصٌ** (M, TA) Koyunun yününden kesilen, kırpılan, kırkılan şey. (M, K, TA.) **قُصَاصَةٌ**’ye de bak. -A2- Ayrıca, iki kelime de, (S, M, A, K,) ve ↓ **قَصْقَصٌ** (M, TA) Herhangi bir şeyin göğsü: (M, A, K) (M:) yahut onun başı, (S, K,) Farsçada سر سينه diye adlandırılır [yani göğsün başındaki çukur için kullanılan سَرْسِينَهْ]; koyunun yahut keçinin vb. **قَصَص**’ı böyledir: (S:) yahut onun ortasıdır: (M, K:) yahut onun kemiğidir, (M, K,) insanın yahut başka hayvanın; (TA;) [yani sternum;] göğsün ortasında, kaburgaların [yedi üst çiftinin] kıkırdak uçlarının yerleştirildiği yumuşak kemik: (Lth, TA:) çoğulu **قِصَاصٌ** [birincinin düzenli çoğulu]. (K.) Bundan şu söz: **هُوَ أَلْزَمُ لَكَ مِنْ شُعَيْرَاتِ قَصِّكَ**, (S,) yahut **هُوَ أَلْزَمُ بِكَ مِنْ شَعَرَاتِ قَصِّكَ**, ve ↓ **قَصَصِكَ**, (M, TA,) [O, senin göğsünün küçük tüylerinden yahut tüylerinden daha sıkı sana yapışıktır]: çünkü ne zaman kesilseler yeniden biterler: (As, TA:) anlamı: senden ayrılmaz; sen de onu kendinden atamazsın: nesebini inkâr eden kimseye uygulanır; ve ayrıca, üzerinde vacip olan bir hakkı inkâr edene de. (Sgh, TA.) ― -b2- Ayrıca, aynı üç kelime, (birincisi ve ↓ ikincisi TA’ya göre, ↓ üçüncüsü K’ye göre) ve ↓ **قَصِيصٌ**, (K,) Göğüs kıllarının bittiği yer. (K, TA.) -A3- **قَصٌّ**, (JK, ve M’nin bir nüshasında bir yerde böyle, ve TA’da,) yahut ↓ **قِصٌّ**, (M’nin bir nüshasında bir yerde böyle) ve ↓ **قَصَّةٌ** ve ↓ **قِصَّةٌ**, (M,) **جَصٌّ** ile aynı, (JK,) yahut **جِصٌّ**, (M,) [yani alçı;] **قَصَّةٌ**, Hicaz lehçesinde **جصّ** ile eşanlamlıdır: (S, Msb) (S:) yahut ↓ **قَصَّةٌ** ve ↓ **قِصَّةٌ**, (K,) ikincisi IDrd rivayetiyle, (TA,) ve Aboo-Bekr tarafından kesre ile olduğu söylenmiş, başkaları tarafından fetha ile olduğu söylenmiştir, (Seer, TA,) **جَصَّةٌ** [ve **جِصَّةٌ**, **جَصٌّ** ve **جِصٌّ**’ün tekili] ile eşanlamlıdır: (K:) yahut **جصّ** [yahut alçı] taşları demektir: (TA:) çoğulu **قِصَاصٌ** [**قَصَّةٌ**’nin düzenli çoğulu]: (K:) ve ↓ **قَصَّاصٌ**, **قَصٌّ**’un lehçe şeklidir [görünüşe göre **جَصٌّ** ve **جِصٌّ** ile eşanlamlı olarak], bir isimdir; **جَيَّارٌ** gibi [ki o, **جِيرٌ** ve **جَِصٌّ** ile neredeyse, hatta tam olarak, eşanlamlıdır]. (M, L.) Zeyneb’in bir rivayetinde şu ifade geçer: **عَلَى مَلْحُودَةٍ** ↓ **يَاقَصَّةً** [Ey gömülü cesetler üzerine alçı!] bununla, hitap edilenlerin bedenlerini **جصّ** ile yapılmış kabirlere, ruhlarını da kabirlerdeki cesetlere benzetir. (TA.)

**قِصٌّ**
**قِصٌّ** ذ : **قَصٌّ**’a bak, son anlam; orada üç yerde.

**قَصَّةٌ**
**قَصَّةٌ** ذ : **قَصٌّ**’a bak, son anlam; orada üç yerde.

**قُصَّةٌ**
**قُصَّةٌ** ذ Alnın üzerindeki saç; eşanlamlısı **نَاصِيَةٌ**, (M, A,) yahut **شَعَرُ النَّاصِيَةِ**; (S, K;) bazılarına göre, (TA,) atın: (M, TA:) yahut onun yüz üzerine doğru gelen kısmı: (M, TA:) ve kadının **ناصية**’si: (M:) yahut **طُرَّة**, yani **ناصية**, [yahut başın ön saçı,] alnın karşısı hizasında (**حِذَآءَ**) kesilen: (Mgh, Msb:) yahut kadının, başının ön kısmında, o kısmın saçını keserek yaptığı şey; şakaklarının üzeri hariç: (TA:) yahut bazılarına göre anlamı şudur, (Mgh,) yahut ayrıca şu anlama da gelir, (M, A,) herhangi bir saç lülesi: (M, A, Mgh:) çoğulu **قُصَصٌ** (M, Msb, K) ve **قِصَاصٌ**. (M, K) **قُصَاصٌ**’a da bak.

**قِصَّةٌ**
**قِصَّةٌ** ذ Bir kıssa; bir anlatı: (S, M, TA:) ve yazılmış olan şey: (S, K:) ve bir iş; yahut bir dava/hal: (S, Msb, K:) ve ↓ **قَصَصٌ** birinci yukarıdaki anlamda bununla eşanlamlıdır; (S, * M, A, * Msb, * TA;) ve anlatılmış bir kıssa yahut anlatı demektir: (M, TA:) ve ↓ **قَصِيصَةٌ** da, [yukarıdaki birinci anlamda] **قِصَّةٌ** ile eşanlamlıdır, (A, K,) ve ↓ **قَصِيصٌ** da böyledir: (A:) **قِصَّةٌ**’nin çoğulu **قِصَصٌ**’tır, (S, Msb, K,) ve **أَقَا صِيصُ** çoğulun çoğuludur: (A, * TA:) ve ↓ **قَصِيصَةٌ**’nin çoğulu **قَصَائِصُ**’tur. (A, * TA.) Sen dersin: **لَهُ قِصَّةٌ عَجِيبَةٌ** ve **قَصَصٌ** vb. [Onun bir acayip kıssası vardır]. (A.) Ve **فِى رَأْسِهِ قِصَّةٌ** (mecaz:) Onun başında bir söz vardır; yahut benzeri. (TA.) Ve **مَا قِصَّتُكَ**: Senin işin nedir? yahut halin nedir? (Msb.) Ve **رَفَعَ قِصَّةً اـِلَى السُّلْطَانِ**: O, bir işi yahut davayı sultana arz etti. (A.) -A2- **قَصٌّ**’a da bak, son anlam.

**قَصَصٌ**
**قَصَصٌ** ذ : **قَصٌّ**’a bak, birinci anlam. -A2- **قِصَّةٌ**’ye de bak. -A3- **قصٌّ**’a yine bak, ikinci ve üçüncü anlamlar.

**قَصَاصٌ**
**قَصَاصٌ** ذ : **قُصَاص**’a bak.

**قُصَاصُ الشَّعَرِ**
**قُصَاصُ الشَّعَرِ** ذ ve ↓ **قِصَاصُهُ** ve ↓ **قَصَاصُهُ**, (S, M, A, Mgh, K,) bu üç şekilden birincisi en yaygındır, (S,) Saçın bittiği yer; (As, S, M, A, * Mgh, K,) başın ön kısmında ve arka kısmında; (As, S, M) (M;) yahut ön kısmında veya arka kısmında; (K;) yahut başın ön kısmında ve onun çevresinde; (A;) yahut başın ön kısmında veya onun çevresinde; (Mgh;) yahut başın ortasında: (TA:) yahut ensenin arka ucudur: (M, TA:) yahut [saçın] arka ve ön ve çevre olmak üzere bütün çevrimi; ve ayrıca **الشَّعَرِ** ↓ **قُصَاصَةُ** da denir: (TA:) ve **الشَّعَرِ** ↓ **مَقَصُّ**, bunun çoğulu **مَقَاصُّ**’tur, **قُصَاصُهُ** ile aynı anlama gelir; (As, TA;) yahut makasla tutulduğu yer: (TA:) **القُصَاصُ** ayrıca, başın ortasında makasın yürüdüğü çizgi boyunca olan yer demektir: (M, K:) yahut ensenin arka ucu: (K:) yahut saçın bittiği yer (K, TA) başın ön kısmında; yahut onun ön ve arka kısmında; daha önce açıklandığı üzere. (TA.) ― -b2- Sen ayrıca dersin: **عَضَّ بِقُصَاصِ كَفَّيهْهِ**, anlamı, (mecaz:) İki elinin birleştiği yerde, iki elinin uçlarını ısırdı. (A, TA.)

**قِصَاصٌ**
**قِصَاصٌ** ذ : **قُصَاص**’a bak. -A2- Ayrıca, (S, M, Msb, K,) ve ↓ **قَصَاصَآءُ**, (M’nin bir nüshasında ve CK’de ve K’nin bir yazma nüshasında böyle; [TA’da ↓ **قُصَاصَآءُ**; bence bu hatadır,]) ve ↓ **قِصَاصَآءُ**, (M, K,) [birincisi 3’ün mastarıdır, bkz.,] **قَوَدٌ** ile aynı; (S, K;) kısas; öldürmeye karşı öldürme, yaralamaya karşı yaralama, (M, Msb, TA,) ve sakatlamaya karşı sakatlama. (Msb.)

**قَصِيصٌ**
**قَصِيصٌ** ذ : **مَقْصُوصٌ**’a bak: -A2- ve **قِصَّةٌ**’ye: -A3- ve **قَصٌّ**’a, üçüncü anlam.

**قُصَاصَةٌ**
**قُصَاصَةٌ** ذ Saçtan, (Lh, M, A,) ve elbisenin yahut kumaş parçasının dokunmamış ucundan yahut kenarından, (M,) **مِقَصّ** ile (A,) kesilen kırpıntılar yahut kesilip atılan şey. (M, A.) ― -b2- **قُصَاص**’a da bak.

**قَصِيصَةٌ**
**قَصِيصَةٌ** ذ Bir deve, (M, K,) yahut at, yahut benzeri, (M,) onunla ayak izleri, (M,) yahut yolculuk develerinin ayak izleri takip edilir yahut peşine düşülür: (K:) çoğulu **قَصَائِصُ**. (Ibn-'Abbلd, TA.) -A2- **قِصَّةٌ**’ye de bak, iki yerde.

**قَصَاصَآءُ**
**قَصَاصَآءُ** ذ , yahut **قُصَاصَآءُ**, ve **قِصَاصَآءُ**: **قِصَاصٌ**’a bak.

**قَصَّاصٌ**
**قَصَّاصٌ** ذ : **قَصٌّ**’a bak, son anlam.

**قَصْقَصٌ**
**قَصْقَصٌ** ذ : **قَصٌّ**’a bak, ikinci ve üçüncü anlamlar.

**قَاصٌّ**
**قَاصٌّ** ذ Bir kıssayı yahut anlatıyı (K, TA) düzgün seyri içinde anlatan; sanki onun manalarını ve lafızlarını takip eder; yahut kıssaları/anlatıları anlatan; bazılarına göre, kıssadan kıssaya koştuğu için: (TA:) çoğulu **قُصَّاصٌ**. (A, TA.) ― -b2- Ve **خُطْبَة** denilen türden söylevi okuyan yahut irad eden kimse. (TA.)

**أَقَاصِيصُ**
**أَقَاصِيصُ** ذ : **قِصَّةُ**’ye bak.

**مَقَصُّ الشَّعَرِ**
**مَقَصُّ الشَّعَرِ** ذ : **قُصَاص**’a bak.

**مِقَصٌّ**
**مِقَصٌّ** ذ Bir **مِقْرَاض** [makasın yahut kırkma aletinin tek bıçağı], (S, A, K,) onunla kesilir, kırpılır, kırkılır; (TA;) bir çifti **مِقَصَّانِ** diye adlandırılan şeylerden biri: (S, K:) yahut **مِقَصَّانِ**, saç vb. kesilen şey demektir; lugatçılara göre tekili yoktur; gerçi Sb ona bir tekil nispet eder: (M:) bazıları tekilin kullanımının avamın hatası olduğunu söyler: (MF:) çoğulu **مَقَاصُّ**’tur. (A, TA.)

**مُقَصَّصٌ**
**مُقَصَّصٌ** ذ : **مَقْصُوصٌ**’a bak, iki yerde. -A2- **قَصّ** [yahut alçı] ile sıvanmış bir kabir; ve aynı şekilde **مُقَصَّصَةٌ**, bir şehre (**مَدِينَة**) nispetle. (M, TA.)

**مَقْصُوصٌ**
**مَقْصُوصٌ** ذ Kesilmiş, kırpılmış, kırkılmış; saça vb. uygulanır; bunun gibi ↓ **قَصِيصٌ**: (M, TA:) ve kanada uygulanır; bunun gibi ↓ **مُقَصَّصٌ**. (A.) **مَقْصُوصُ الخَنَاحِ**: Kanadı kırpılmış kuş. (S.) Ve ↓ **مُقَصَّصٌ**: perçemleri kırpılmış yahut kırkılmış olan. (Meyd, Golius’ta.)
