# قعا — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B9%D8%A7/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D8%B9%D8%A7/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قعا](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D8%B9%D8%A7.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: قعا

أقعى الكلب، إذا جلسَ على استه مفترشاً رجلَيه وناصباً يديه. وقد جاء النهي عن الإقعاء في الصلاة، وهو أن يضع أليتَيه على عقبيه بين السجدتين. وهذا تفسير الفقهاء، فأمَّا أهل اللغة فالإقْعاءُ عندهم: أن يلصق الرجل أليتيه بالأرض وينصب ساقيه ويتسانَدَ إلى ظهره. أبو زيد: قَعا الفحل على الناقة يَقْعو قَعْواً وقُعُوًّا، على فُعولٍ، مثل قاعَ. وقد يكون القُعُوُّ للظليم أيضاً. قال ابن دريد: امرأة قَعْواءُ: دقيقة الساقين. والقَعْو: خشبتان في البكرة فيهما المحور؛ فإذا كان من حديدٍ فهو الخُطَّاف.

### Türkçe

**أقعى** köpek; kıçının üzerine oturup iki ayağını yayarak ve iki elini dikerek oturduğu zaman (denir). Namazda **الإقعاء**dan nehiy gelmiştir; o da iki secde arasında iki kalçasını iki topuğu üzerine koymasıdır. Bu, fakihlerin tefsiridir; أما lugat ehline gelince, **الإقعاء** onların yanında: kişinin iki kalçasını yere yapıştırması, iki baldırını dikmesi ve sırtına dayanmasıdır. Ebû Zeyd: **قَعا** aygır dişinin üzerine çıktı; **يَقْعو** **قَعْواً** ve **قُعُوًّا**, **فُعول** üzere, **قاعَ** gibi. **القُعُوُّ** devekuşu erkeği için de olabilir. İbn Düreyd dedi: **امرأة قَعْواءُ**: iki bacağı ince (olan kadın). Ve **القَعْو**: makarada, içinde mil bulunan iki tahta; eğer demirden olursa o **الخُطَّاف**tır.
