# قفح — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D8%AD/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%81%D8%AD/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قفح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D8%AD.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: قفح

الأَزهري: قَفَح فلانٌ عن الشيء إِذا امتنع عنه. وقَفَحَتْ نَفْسُه عن الطعام إِذا تركه؛ وأَنشد:
يَسُفُّ خُراطَةَ مَكْرِ الجِنا
بِ، حتى تَرَى نَفْسَه قافِحَهْ
قال شمر: قافِحَةٌ أَي تاركة؛ قال: والخُراطَة ما انخرط عِيدانُه وورقه؛ وقال ابن دريد: قَفَحْتُ الشيء أَقْفَحُه إِذا اسْتَفَفْته.

### Türkçe

الأزهري: **قَفَح** falan kimse şeyden, ondan imtina ettiği zaman (denir). Ve nefsi **قَفَحَتْ** yemekten, onu terk ettiği zaman (denir); ve inşad etti:

يَسُفُّ خُراطَةَ مَكْرِ الجِنا
بِ، حتى تَرَى نَفْسَه **قافِحَهْ**

Şemmer dedi: **قافِحَةٌ** yani terk eden; dedi: ve **الخُراطَة** onun çubukları ve yaprağı yontulup çıkarılan şeydir;

İbn Düreyd dedi: **قَفَحْتُ** şeyi **أَقْفَحُه**; onu istifaf ettiğim zaman (denir).
