# قفس — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D8%B3/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%81%D8%B3/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قفس](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D8%B3.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: قفس

قَفَس الشيءَ يَقْفِسُه قَفْساً: أَخذه أَخذ انتزاع وغضب. اللحياني: قَفَس فلان فلاناً يَقْفِسُه قَفْساً إِذا جَذَبه بشعره سُفْلاً. ويقال: تركتهما يَتَقافَسان بشعُورهما.
والقَفْساء: المَعِدَة؛ عن ابن الأَعرابي؛ وأَنشد:
أَلْقَيت في قَفْسائه ما شَغَلَهْ
قال ثعلب: معناه أَطعَمَه حتى شبِع. والقَفْساء: الأَمَة اللَّئيمة الرَّديئة، ولا تنعت الحُرَّة بها. ابن شميل: امرأَة قَفْساء وقَفاسِ وعبدٌ أَقْفَس إِذا كانا لئِيمَيْن. والأَقْفَس من الرجال: المُقْرِف ابن الأَمَة.
وقَفَسَ الرجل قُفُوساً: مات، وكذلك فَقَس، وهما لغتان، وكذلك طَفَس وفَطَسَ إِذا مات. والقُفْسُ: جِيل يكون بِكِرْمان في جِبالها كالأَكْراد؛ وأَنشد:
وكم قَطَعْنا من عَدُوّ شُرْسِ،
زُطٍّ وأَكْرادٍ وقُفْسٍ قُفْسِ
وهو بالصاد أَيضاً، وهي مضارعة.

### Türkçe

**قَفَس** şeyi **يَقْفِسُه** **قَفْساً**: onu koparıp alma ve öfke ile bir alışla aldı.

el-Lihyânî: falan, falanı **يَقْفِسُه** **قَفْساً**; saçından aşağıya doğru çektiği zaman.

Ve denilir: ikisini, saçlarıyla **يَتَقافَسان** hâlinde bıraktım.

Ve **القَفْساء**: mide; İbnü’l-A‘râbî’den; ve inşâd etti:
أَلْقَيت في قَفْسائه ما شَغَلَهْ

Sa‘leb dedi: mânâsı, onu doyuncaya kadar yedirdi. Ve **القَفْساء**: aşağılık, kötü cariye; hür kadın onunla nitelenmez. İbn Şümeyl: **امرأَة قَفْساء** ve **قَفاسِ** ve köle **أَقْفَس**; ikisi de aşağılık oldukları zaman. Ve erkeklerden **الأَقْفَس**: cariye oğlundan olan, soyu karışık.

Ve adam **قَفَسَ** **قُفُوساً**: öldü; aynı şekilde **فَقَس**; ikisi iki lehçedir; aynı şekilde **طَفَس** ve **فَطَسَ**; öldüğü zaman. Ve **القُفْسُ**: Kirman’da, dağlarında Kürtler gibi olan bir nesil; ve inşâd etti:
وكم قَطَعْنا من عَدُوّ شُرْسِ،
زُطٍّ وأَكْرادٍ وقُفْسٍ قُفْسِ

Ve o, **بالصاد** ile de (gelir); o, (harfçe) yakınlaşmadır.
