# قفص — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D8%B5/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%81%D8%B5/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قفص](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D8%B5.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: قفص

القاف والصاد والفاء معهما
ق ص ف، ص ف ق، ق ف ص، ف ق ص مستعملات قصف: القَصْفُ: كسر قناة، ونحوها نصفين.
يقال: قَصَفْتُها إذا انكسرت ولم تبن، فإذا بانت قيل: انقصَفتْ.
ورجل قَصِفٌ: سريع الانكسار عن النجدة.
وانقَصَفَ القوم عن كذا إذا خلوا عنه فترة وخذلاناً.
والأَقْصَفُ: الذي انكسرت ثنيته من النصف، وثنية قَصْفاءُ.
والقَصْفُ: اللعب واللهو.
والقاصِفُ: الريح الشديدة تَقْصِفُ الشجرة أي تكسرها.
وقَصَفَ البعير أنيابه يقصِفُها قَصْفاً وقَصيفاً، وهو صريف أنيابه.
صفق: وصَفْقا العنق جانباه، وأصل ذلك الصَّفْقُ أي السقع.
وانصَفَقَ القوم يميناً وشمالاً، والريح تَصفِقُ الثوب في كل صَفْقٍ أي يضطرب.
واصطفَقَ القوم: اضطربوا.
وصَفَقت رأسه بيدي، وعينه صَفقة أي ضربة.
وصِفاقُ البطن: الجلد الباطن الذي يلي سواد البطن، ويقال: جلد البطن كله صِفاق.
والصًّفقةُ: ضرب اليد على اليد في البيع والبيعة.
واصطَفَقَ القوم على أمير واحد أي اجتمعوا عليه، والسين جائز في كله.
قفص: القَفَصُ للطير، والسين لا يجوز.
ورجل قَفِصٌ: منقبض بعضه إلى بعض.
فقص: الفَقّوصُ: البطيخ، بلغة مصر: الذي لم ينضج.

### Türkçe

**القاف** ve **الصاد** ve **الفاء** bunlarla birlikte

**ق ص ف**، **ص ف ق**، **ق ف ص**، **ف ق ص** kullanımdadır. **قصف**: **القَصْفُ**: bir kamışı ve benzerini iki yarı olarak kırmaktır.

**قَصَفْتُها** denir; kırıldığı ve ayrılmadığı zaman. Ayrıldığı zaman ise **انقصَفتْ** denir.

Ve bir adam **قَصِفٌ**: yiğitlikten çabuk kırılan (çabuk çöken).

Ve **انقَصَفَ القوم عن كذا**: bir müddet ve yüzüstü bırakma ile ondan boşaldıkları (ondan uzak kaldıkları) zaman.

Ve **الأَقْصَفُ**: ön dişi ortasından kırılmış olan; ve bir ön diş **قَصْفاءُ**dur.

Ve **القَصْفُ**: oyun ve eğlencedir.

Ve **القاصِفُ**: şiddetli rüzgâr; ağacı **تَقْصِفُ** eder, yani onu kırar.

Ve deve, azı dişlerini **قَصَفَ** eder; onları **يقصِفُها** **قَصْفاً** ve **قَصيفاً** (diye); ve o, azı dişlerinin gıcırdamasıdır.

**صفق**: ve boynun iki yanı **صَفْقا**dır; bunun aslı **الصَّفْقُ**tur, yani vurma.

Ve kavim sağa ve sola **انصَفَقَ** etti; ve rüzgâr elbiseyi her **صَفْقٍ**te **تَصفِقُ** eder, yani çalkalanır.

Ve kavim **اصطفَقَ** etti: çalkalandılar.

Ve başını elimle **صَفَقت** ettim; ve gözü **صَفقة**dır, yani bir darbe.

Ve karının **صِفاقُ**u: karın karalığına bitişik olan iç deridir; ve denir ki: karın derisinin tamamı **صِفاق**tır.

Ve **الصًّفقةُ**: alışverişte ve biatte elin ele vurulmasıdır.

Ve kavim tek bir emir üzerinde **اصطَفَقَ** etti; yani onun üzerinde toplandılar; ve **السين** hepsinde caizdir.

**قفص**: **القَفَصُ** kuş içindir; ve **السين** caiz değildir.

Ve bir adam **قَفِصٌ**: bir kısmı bir kısmına doğru büzülmüş (çekilmiş) olan.

**فقص**: **الفَقّوصُ**: karpuzdur; Mısır diliyle: olgunlaşmamış olan.
