# قفف — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D9%81/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%81%D9%81/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%81%D9%81.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: قفف

ق ف ف
شيخ كأنه قفّة‏.‏
واستقفّ الشيخ‏:‏ تقبّض‏.‏
وقفّت الشجرة‏:‏ يبست‏.‏
وجفّت الأرض وقفّت‏:‏ يبس بقلها جفوفاً وقفوفاً وأرض جافة‏:‏ قافّة‏.‏
والإبل ترعى فيما شاءت من جفيف وقفيف‏:‏ من يبس الكلإ‏.‏
وفلان قفّافٌ يقفّ الدراهم‏:‏ يسرقها بين الأصابع‏.‏
وقفقفت أسنانه وتقفقفت‏:‏ اصطكت من البرد والخوف‏.‏

### Türkçe

ق ف ف
İhtiyar, sanki **قفّة** gibidir.‏
İhtiyar **استقفّ** etti: büzüldü.‏
Ağaç **وقفّت**: kurudu.‏
Toprak kurudu ve **قفّت**: otunun kuruması, **جفوفاً** ve **قفوفاً** (şeklinde) kurudu; kuru toprak: **قافّة**.‏
Develer, kuru otun kurumuşundan olan **جفيف** ve **قفيف**’ten dilediğini otlar.‏
Falan kimse **قفّافٌ**dur, dirhemleri **يقفّ** eder: onları parmakların arasından çalar.‏
Dişleri **قفقفت** ve **تقفقفت**: soğuktan ve korkudan birbirine vurdu.‏
