# قلد — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%84%D8%AF/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%84%D8%AF/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قلد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%84%D8%AF.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: قلد

القلادَةُ: التي في العنق. وقَلَّدْتُ المرأة فَتَقَلَّدَتْ هي. ومنه التَقليد في الدينِ، وتَقليدُ الوُلاةِ الأعمالَ. وتَقْليدُ البَدَنةِ: أن يُعلَّقَ في عنقها شيءٌ ليُعلمَ أنَّها هَدْيٌ. ويقال: تَقَلَّدْتُ السيفَ. ومُقَلَّدُ الرجُلِ: موضعُ نِجاد السيف على مُنكِبه. والمُقَلَّدُ من الخيل: السابقُ يُقَلَّدُ شيئاً ليُعرَف أنَّه قد سبق. وقَلَدْتُ الحبلَ أقْلِدُهُ قَلْداً، أي فَتَلْتُهُ؛ والحبلُ قَليدٌ ومَقْلودٌ. والقَلْدُ أيضاً: السِوارُ المفتول من فضة. والقِلْدُ بالكسر: يومٌ تأتي فيه الرِبْعُ ومنه سمِّيت قوافل جدَّةَ إلى مكة قِلْداً. وسَقتْنا السماء قِلْداً في كلِّ أسبوع، أي مطرتْنا لوقتٍ. والقِلْدَةُ: القشدةُ. والإقْليدُ: المفتاح. والمِقْلَدُ: مِفتاحٌ كالمنجل ربَّما يُقْلَدُ به الكلأ كما يُقْلَدُ القَتُّ إذا جُعل حبالاً، أي يُفتل؛ والجمع المقاليد. وأقْلَدَ البحر على خلقٍ كثيرٍ، أي غرَّقهم، كأنَّه أُغْلِقَ عليهم.

### Türkçe

**القلادَةُ**: boyundaki (şey). Ve “Ben kadını **قَلَّدْتُ**” (boynuna taktım), o da kendisi **فَتَقَلَّدَتْ** (boynuna takındı). Bundan (da) dindeki **التَقليد** ve valilerin işlere **تَقليدُ الوُلاةِ الأعمالَ** (tayin etmeleri) (vardır). Ve **تَقْليدُ البَدَنةِ**: onun boynuna bir şey asılmasıdır; onun bir **هَدْيٌ** olduğu bilinsin diye. Ve denilir: “Ben kılıcı **تَقَلَّدْتُ**.” Ve **مُقَلَّدُ الرجُلِ**: kılıç kınının yerinin, omzu üzerindeki yeri. Ve atlardan **المُقَلَّدُ**: öne geçen (attır); öne geçtiği bilinsin diye ona bir şey **يُقَلَّدُ** (takılır). Ve “Ben ipi **قَلَدْتُ**; onu **أقْلِدُهُ** **قَلْداً**”, yani onu büktüm; ip **قَليدٌ** ve **مَقْلودٌ**dur. Ve **القَلْدُ** da: gümüşten bükülmüş bileziktir. Ve kesre ile **القِلْدُ**: içinde **الرِبْعُ**’ın geldiği bir gündür; bundan dolayı Cidde’den Mekke’ye kervanlara **قِلْداً** adı verilmiştir. Ve “Gök bize her hafta bir **قِلْداً** içirdi”, yani bize bir vakit için yağmur yağdırdı. Ve **القِلْدَةُ**: kaymaktır. Ve **الإقْليدُ**: anahtardır. Ve **المِقْلَدُ**: orak gibi bir anahtardır; onunla ot bazen **يُقْلَدُ**; **القَتُّ** ipler yapıldığında **يُقْلَدُ** (bükülür) gibi; yani bükülür; çoğulu **المقاليد**’dir. Ve “Deniz birçok yaratık üzerine **أقْلَدَ**”, yani onları boğdu; sanki onların üzerine kapatılmıştır.
