# قلش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%84%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%84%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قلش](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%84%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: قلش

القلاش، كسحاب، أهمله الجوهري، وقال الصاغاني عن ابن عباد: هو الصغير المنقبض من كل شئ. والقلاشة، كسحابة، ولو قال بهاء كان أخصر: الصغر والقصر، عن ابن عباد أيضا. وأقليش، بالضم: د، بالأندلس، من أعمال شنتمرية، هي اليوم للفرنج، وقال الحميدي: هي من أعمال طليطلة، منه أبو العباس أحمد بن معد بن عيسى بن وكيل التجيبي الأقليشي الأندلسي. قال أبو طاهر السلفي في معجم السفر: كان من أهل المعرفة باللغات والأنحاء والعلوم الشرعية، ومن مشايخه أبو محمد بن السيد البطليوسي، وأبو الحسن بن بسيطة الداني، وله شعر جيد، قدم علينا الإسكندرية سنة 546، وقرأ على كثيرا، وتوجه للحجاز، وبلغنا أنه توفي بمكة. انتهى. قال الصاغاني: وهو شيخ شيخنا. قلت: ومنه أيضا أبو العباس، أحمد بن القاسم المقرئ الأقليشي. وعبد الله بن يحيى التجيبي الأقليشي، أبو محمد، يعرف بابن الوحشي، سمع الحديث بطليطلة، توفي سنة 503. وأقلوش، كأسلوب: د، من أعمال غرناطة، بالأندلس، قاله السلفي، ومنه أحمد بن القاسم بن عيسى الأقلوشي، أبو العباس المقرئ، رحل إلى المشرق، وحدث عن عبد الوهاب بن الحسن الكلابي الدمشقي، روى عنه محمد بن عبد الله بن عبد الرحمن الخولاني، ووصفه بالصلاح، نقله ياقوت. وقليوشة: د، بالأندلس وفي العباب: قيلوشة.
 وقلشانة بالفتح: د، بإفريقية أو ما يقاربها، نقله الصاغاني. قلت: ويقال أيضا بالتحريك، وبالجيم بدل الشين، ومنه أبو عبد الله محمد بن عمر بن محمد ابن عبد الله بن محمد بن عبد الله بن محمد، القلشاني التونسي، قاضي الجماعة بتونس، ولد سنة 818، وأخذ عن أبيه وعمه، وأبي القاسم البرزالي. وقال الليث: الأقلش: اسم أعجمي، وهو دخيل؛ لأنه ليس في كلام العرب شين بعد لام في كلمة عربية محضة، والشينات كلها في كلام العرب قبل اللامات وكذلك القلاش ليس بعربي أبضا. قلت: ويعنون به الملاعب، والذي لا يملك شيئا، أو لا يثبت على شئ واحد. وقليشان: قرية من أعمال مصر، من كورة حوف رمسيس.

### Türkçe

**القلاش**، **كسحاب**: Cevherî onu ihmal etti; Sâgânî İbn Abbâd’dan şöyle dedi: O, her şeyden küçük, büzülmüş olandır. Ve **القلاشة**، **كسحابة**: eğer **بهاء** ile deseydi daha kısa olurdu: küçüklük ve kısalık; yine İbn Abbâd’dan. Ve **أقليش**، (zamme ile): bir belde; Endülüs’te, Şentemeriyye amellerinden; bugün Frenklerindir. Humeydî dedi: O, Tuleytula amellerindendir; ondan Ebü’l-Abbâs Ahmed b. Ma‘d b. Îsâ b. Vekîl et-Tücîbî el-**أقليشي** el-Endelüsî (vardır). Ebû Tâhir es-Silefî **معجم السفر**’de dedi: Diller, nahivler ve şer‘î ilimler hakkında marifet ehli idi; şeyhlerinden Ebû Muhammed b. es-Seyyid el-Batliyûsî ve Ebû’l-Hasen b. Basîta ed-Dânî (vardır). Onun iyi şiiri vardır. İskenderiye’ye 546 senesinde geldi, benden çok okudu, Hicaz’a yöneldi; bize ulaştı ki Mekke’de vefat etti. Bitti. Sâgânî dedi: O, şeyhimizin şeyhidir. Dedim: Ondan ayrıca Ebü’l-Abbâs, Ahmed b. el-Kâsım el-mukrî el-**أقليشي** (vardır). Ve Abdullah b. Yahyâ et-Tücîbî el-**أقليشي** Ebû Muhammed; İbnü’l-Vahşî diye bilinir; Tuleytula’da hadisi işitti; 503 senesinde vefat etti. Ve **أقلوش**، **كأسلوب**: bir belde; Endülüs’te, Gırnata amellerinden; es-Silefî onu söyledi. Ondan Ahmed b. el-Kâsım b. Îsâ el-**أقلوشي** Ebü’l-Abbâs el-mukrî (vardır); Maşrık’a yolculuk etti; Abdülvehhâb b. el-Hasen el-Kilâbî ed-Dımaşkî’den hadis rivayet etti; ondan Muhammed b. Abdullah b. Abdurrahman el-Havlânî rivayet etti; onu salâh ile vasfetti; Yâkût onu nakletti. Ve **قليوشة**: bir belde; Endülüs’te. Ve **العباب**’da: **قيلوشة** denildi.

Ve **قلشانة** (fetha ile): bir belde; İfrîkıyye’de yahut ona yakın; Sâgânî onu nakletti. Dedim: Hareke ile de söylenir; ve **الجيم** ile **الشين** yerine. Ondan Ebû Abdullah Muhammed b. Ömer b. Muhammed b. Abdullah b. Muhammed b. Abdullah b. Muhammed el-**قلشاني** et-Tûnisî, Tunus’ta cemaat kadısı (vardır); 818 senesinde doğdu; babasından, amcasından ve Ebü’l-Kâsım el-Berzalî’den aldı. Leys dedi: **الأقلش** acemî bir isimdir ve dâhildir; çünkü Arapların sözünde, sırf Arapça bir kelimede **لام**’dan sonra **شين** yoktur; **الشينات**’ın hepsi Arapların sözünde **اللامات**’tan öncedir. Keza **القلاش** da sırf Arapça değildir. Dedim: Onunla oyunbazı ve hiçbir şeye sahip olmayanı, yahut tek bir şey üzerinde sebat etmeyeni kastederler. Ve **قليشان**: Mısır amellerinden bir köy; Hûf Remsîs kûresindendir.
