# قلل — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%84%D9%84/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%84%D9%84/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قلل](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%84%D9%84.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: قلل

القاف مع اللام
ق ل، ل ق مستعملان قَلَّ: قل الشيء فهو قليلٌ، ورجلٌ قليلٌ: صغير الجثة، والقُلُّ: القليلُ، قال لبيد:
كلُّ بني حُرةٍ مصيرُهـمُ		قُلٌّ وإن أكثرت من العددِ
والقُلالُ: القليلُ أيضاً.
والقُلة والقِلَّةُ لغتان، والقُلَّةُ رأس كل شيء.
والرجل يُقِلُّ الشيء فيحمله، وكذلك يَسْتَقِلُّه.
واسَتَقلَّ الطائر ارتفع من الأرض. واستَقلَّ النَّباتُ إِذا أنافَ، والقَومُ إذا أَمعَنُوا في مَسِيرِهم.
والقَلقَلةُ والتَّقُلقُلُ: قِلَّةُ الثبوت في المكان.
ويقال: مِقلاق وقَلِقٌ، والمِسمارُ السَّلِسُ يَتَقَلْقَلُ في موضِعه إذا قَلِقَ.
وفَرَسٌ قُلقُلٌ: جَوادٌ سريعٌ.
والقَلقَلَةُ: شِدَّة الصِّياحِ والإِكْثارِ في الكلام.
والقِلْقِلُ: شجر له حب أسود عظيم، يؤكل.
والقُلْقُلانيُّ:طائر كالفاخِتةِ.
والقُلاقِلُ: ضرب من النبات، وكذلك القُلْقُلانُ، قال:
كأنّ صوتَ حَلْيِها إِذَا نجَفلْ
هَزُّ رياحٍ قُلْقُلاناً قد ذَبَلْ
لق: واللَّقْلَقَةُ: شِدَّة الصياح، واللَّقْلاقُ: الصَّوْتُ.
واللَّقْلاقُ: طائر أعجمي.
اللَّقْلَقَةُ: شدة اضطراب الشيء في تحركه، يقال: يتَلَقْلَقُ ويتَقَلْقَلُ، لغتان، قال:
شبه الأفاعي خيفة تُلَقْلِقُ

### Türkçe

**القاف** ile **اللام**
**ق ل**، **ل ق** kullanımdadır: **قَلَّ**: şey az oldu; o da azdır. Ve **رجلٌ قليلٌ**: beden yapısı küçük. Ve **القُلُّ**: az olan. Lebîd dedi ki:
كلُّ بني حُرةٍ مصيرُهـمُ		قُلٌّ وإن أكثرت من العددِ
Ve **القُلالُ**: yine az olan.
Ve **القُلة** ile **القِلَّةُ** iki lehçedir; **القُلَّةُ** her şeyin başıdır.
Ve adam şeyi **يُقِلُّ** eder de onu taşır; aynı şekilde onu **يَسْتَقِلُّ** eder.
Ve **اسَتَقلَّ** kuş yerden yükseldi. Ve **استَقلَّ النَّباتُ**: yükseldiği zaman; ve **القَومُ**: yürüyüşlerinde iyice ilerledikleri zaman.
Ve **القَلقَلةُ** ile **التَّقُلقُلُ**: mekânda sebatın azlığıdır.
Ve denilir: **مِقلاق** ve **قَلِقٌ**; ve yumuşak çivi, **قَلِقَ** olduğu zaman yerinde **يَتَقَلْقَلُ** eder.
Ve **فَرَسٌ قُلقُلٌ**: hızlı bir iyi attır.
Ve **القَلقَلَةُ**: bağırmanın şiddeti ve sözde çoğaltmadır.
Ve **القِلْقِلُ**: büyük siyah tanesi olan, yenilen bir ağaçtır.
Ve **القُلْقُلانيُّ**: **الفاخِتةِ** gibi bir kuştur.
Ve **القُلاقِلُ**: bir çeşit bitkidir; aynı şekilde **القُلْقُلانُ**; dedi ki:
كأنّ صوتَ حَلْيِها إِذَا نجَفلْ
هَزُّ رياحٍ قُلْقُلاناً قد ذَبَلْ
**لق**: ve **اللَّقْلَقَةُ**: bağırmanın şiddetidir; ve **اللَّقْلاقُ**: sestir.
Ve **اللَّقْلاقُ**: yabancı bir kuştur.
**اللَّقْلَقَةُ**: şeyin hareketinde şiddetli çalkantısıdır; denilir: **يتَلَقْلَقُ** ve **يتَقَلْقَلُ**; iki lehçedir; dedi ki:
شبه الأفاعي خيفة تُلَقْلِقُ
