# قمم — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%85%D9%85/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%85%D9%85/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قمم](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%85%D9%85.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: قمم

القِمَّةُ بالكسر: قامَةُ الرجل. يقال: ألقى عليه قمَّتَهُ، أي بدنَه. وفلان حسن القِمَّةِ، والقامَةِ، والقُومِيَّةِ، بمعنًى. والقِمَّةُ والقُمامَةُ أيضاً: جَماعة الناس. والقِمَّةُ: أعلى الرأس، وأعلى كلِّ شيء. والمِقَمَّةُ: مِقَمَّةُ الثَور وكلِّ ذات ظِلْفٍ، يعني شفتيه، وفتحُها لغةٌ. وقَمَّتِ الشاةُ من الأرض واقْتَمَّتْ، إذا أكلت من المِقَمَّةِ، ثم يستعار فيقال: اقْتَمَّ الرجل ما على الخوان، إذا أكله كله وقَمَّهُ، فهو رجلٌ مِقَمٌّ. والمِقَمَّةُ: المِكنسةُ. وقَمَمْتُ البيت: كنسته. والقُمامَةُ: الكناسة، والجمع قُمامٌ. الأصمعي: يقال ليبيس البَقْل القميمُ. وأقَمَّ الفحلُ الإبلَ: ضربها كلها حتَّى قَمَّتْ. ابن السكيت: يقال شدَّ الفرسُ على الحجرِ فَتَقَمَّمها، أي تسنَّمها. وتَقَمَّمَ، أي تَتَبَّعَ القُمامَ في الكناسات.

### Türkçe

**القِمَّةُ** kesre ile: adamın boyu-posu. Denilir: “Ona **قمَّتَهُ**’ni attı”, yani bedenini. Ve falan **القِمَّةِ**’si, **القامَةِ**’si ve **القُومِيَّةِ**’si güzeldir; (hepsi) bir mânâdadır. Ve **القِمَّةُ** ve **القُمامَةُ** da: insanların topluluğu. Ve **القِمَّةُ**: başın en üstü ve her şeyin en üstü. Ve **المِقَمَّةُ**: öküzün ve her tırnaklı olanın **مِقَمَّةُ**’si; yani iki dudağı; onun fethası da bir lehçedir. Ve koyun yerden **قَمَّتِ** ve **اقْتَمَّتْ**, **المِقَمَّةِ**’den yediği zaman; sonra ödünç alınır da denilir: adam sofranın üzerindekini **اقْتَمَّ**, onu bütünüyle yediği ve onu **قَمَّهُ** (süpürüp topladığı) zaman; o hâlde o, **مِقَمٌّ** bir adamdır. Ve **المِقَمَّةُ**: süpürge. “Evi **قَمَمْتُ**”: onu süpürdüm. Ve **القُمامَةُ**: süprüntü; çoğulu **قُمامٌ**. el-Asma‘î: sebzenin kurusuna **القميمُ** denilir. Ve aygır develeri **أقَمَّ**: hepsini vurdu, tâ ki **قَمَّتْ**. İbnü’s-Sikkît: “At taşın üzerine şiddetle koştu da onu **فَتَقَمَّمها**”, yani onun üzerine hörgüçlendi. Ve **تَقَمَّمَ**: yani süprüntüleri süprüntülüklerde takip etti.
