# قنبل — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%86%D8%A8%D9%84/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%86%D8%A8%D9%84/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قنبل](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%86%D8%A8%D9%84.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: قنبل

القَنْبَلة والقَنْبل: طائفة من الناس ومن الخيل، قيل: هم ما بين الثلاثين إِلى الأَربعين ونحوه، وقيل: هم جماعة الناس، قَنْبَلة من الخيل، وقَنْبَلة من الناس طائفة منهم، والجمع القَنابِل؛ قال الشاعر: شَذَّبَ عن عاناتِه القَنابِلا
أَثْناءها، والرُّبَعَ القَنادِلا
وقِدْرٌ قُنْبُلانيَّة: تجمع القَنْبَلة من الناس أَي الجماعة. ورجل قُنْبُل وقُنابِل: غليظ شديد. والقُنابِل: العظيم الرأْس؛ قال أَبو طالب:وعَرْبَةُ أَرْضٌ لا يُحِلُّ حَرامَها،
من الناس، غير الشَّوْتَريّ القُنابِل
(* قوله «وعربة ارض إلخ» هي محركة وسكنها الشاعر ضرورة كما نبه على ذلك المجد في مادة عرب وأتى بعجز البيت:
من الناس إلا اللوذعيّ الحلاحل)
عَرَبةُ: اسم جزيرة العرب. والشَّوْتريُّ: الجريء. والقُنابِل: حمار معروف؛ قال:
زُعْبةَ والشَّحَّاجَ والقُنابِلا
ابن الأَعرابي: القُنْبُلة مِصْيدة يُصاد بها النُّهَسُ، وهو أَبو بَراقِش.
وقَنْبَل الرجلُ إِذا أَوقد القُنْبُل، وهو شجر.

### Türkçe

**القَنْبَلة** ve **القَنْبل**: insanlardan ve atlardan bir taife; denildi ki: onlar otuz ile kırk arası ve onun benzeridir; ve denildi ki: onlar insanların topluluğudur. Atlardan bir **قَنْبَلة** ve insanlardan bir **قَنْبَلة**: onlardan bir taife; çoğulu **القَنابِل**’dir; şair dedi ki:

عاناتِه’den **القَنابِلا**’yı
onun esnâsını ve **الرُّبَعَ** **القَنادِلا**’yı budadı.

Ve **قِدْرٌ قُنْبُلانيَّة**: insanlardan **القَنْبَلة**’yi, yani topluluğu toplar. Ve bir adam **قُنْبُل** ve **قُنابِل**: kalın, şiddetli. Ve **القُنابِل**: büyük başlı; Ebû Tâlib dedi ki:

Ve **عَرْبَةُ** bir yerdir; onun haramını helâl kılmaz,
insanlardan, **الشَّوْتَريّ** **القُنابِل**’den başkası.

(* Onun “وعربة ارض إلخ” sözü harekelidir; şair onu zaruret olarak sâkin kıldı, bunun üzerine mecdi **عرب** maddesinde uyardığı gibi; ve beytin ikinci yarısını getirdi:
من الناس إلا اللوذعيّ الحلاحل)

**عَرَبةُ**: Arap yarımadasının adıdır. Ve **الشَّوْتريُّ**: cesur. Ve **القُنابِل**: bilinen bir merkep; dedi ki:

**زُعْبةَ**’yi ve **الشَّحَّاجَ**’ı ve **القُنابِلا**’yı.

İbnü’l-A‘râbî: **القُنْبُلة** bir tuzaktır; onunla **النُّهَسُ** avlanır; o da **أَبو بَراقِش**’tir.

Ve adam **قَنْبَل** eder; **القُنْبُل**’ü yaktığı zaman; o ise bir ağaçtır.
