# قوح (ق-و-ح) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%88%D8%AD
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%88%D8%AD

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ق - و - ح
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%88%D8%AD/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الحاء والقاف و وايء معهما
ح ق و، ق ح و، ح و ق، ح ي ق، ق و ح، و ق ح مستعملات
حقو:
الحَقْوانِ: الخاصرتان. والجميع: الأحقاء. والعدد: أَحْقٍ. وإذا نظرتَ إلى رأسِ الثَّنيّةِ من ثنايا الجَبَل رأيت لمَخْرِمَيْها حَقْوَيْن من جانِبَيْها. قال ذو الرمة:
تلوي الثّنايا بأَحْقيها حواشَيُه		لَيَّ المُلاءِ بأبوابِ التّفاريج
يعني السّراب. يقول: كما تلتوي السّتور بأبواب المصاريع.
وعُذْتُ بحَقْوِه إذا عاذَبه ليمنعَه. قال:
أعوذُ بحَقْوَيْ عاصمٍ وابنِ عاصم
ورمى فلانٌ بحَقْوِه، أي: بإزاره.
والحَقْوُة: داءٌ يأخذُ في البْطنِ يُورِثُ نفخةً في الحَقْوينِ. حقا الرّجلُ فهو مَحقُوٌّ من ذلك الداء.
قحو:
القَحْوُ تأسيسُ الأُقْحُوان، وهو في التقدير: أُفْعُلان، وهو من نبات الرّبيع، مُفَرَّض الورق، صغيرٌ، دَقيقُ العِيدان، طيِّب الرّيحِ والنّسيمِ، له نَوْرٌ أبيضُ منظومٌ حول بُرْعومتِه، كأنّه ثغر جارية، الواحدة: أقْحُوانة. قال:
وتضحَكُ عن غُرِّ الثّنايا كأنه		ذُرَى أُقْحُوانٍ نَبْتُهُ لم يُفَلَّـلِ
ودواء مَقْحُوٌّ ومُقَحَّى خُلِط به.
وأُقْحُوانة: موضعٌ بالبادية.
حوق:
الحَوْقُ والحُوقُ- لغتان: ما استدار بالكَمَرة. يقال: فَيْشَلةٌ حَوْقاءُ.
حيق:
الحيق: ما حاق بالإنسان من مُنكَر أو سُوءٍ يعمله فينزل به ذلك. تقول: أحاق الله به مكره.
قوح:
تقوَّح الجُرحُ إذا انتبر. وقاح الجُرح يُقيحُ وقيَّح. وأَقاح. والقَيْحُ: المِدَّة الخالصة التي لا يُخالِطُها دمٌ.
وقح:
الوَقَاحُ: الحافر الصُّلب، والنّعت وقاح، الذّكُر والأنثى فيه سواء. والجميع: وُقُحٌ ووَقَّحٌ. ورجل وَقاح الوجه صُلْبُه: قليلُ الحياء. وقد وَقُحَ وَقاحةً وقِحَةً. قال:
ليس للحاجـاتِ إلاّ		مَن له وجهٌ وَقاحْ
ولسان صـارفـيّ		وغــدوّ ورَواح
ذإن تكن أبطأتِ الحا		جة عنّي واستراح
فعلّي الجهد فـيهـا		وعلى الله النّجـاح
والتّوقيح: أن تُوقّح الحافرَ بشحمة تُذيبُها حتّى إذا تشيّطت كويت بها مواضع الحفاء والأشاعر.
واستَوْقَح الحافر، أي: صلب.

##### Türkçe

باب **الحاء** ve **القاف** ve onlarla birlikte **وايء**
**ح ق و**، **ق ح و**، **ح و ق**، **ح ي ق**، **ق و ح**، **و ق ح** kullanımdadır

**حقو**:
**الحَقْوانِ**: iki böğür. Hepsi: **الأحقاء**. Sayı: **أَحْقٍ**. Ve dağın geçitlerinden geçidin başına baktığında, onun iki yarığının iki yanından iki **حَقْو** görürsün. ذو الرمة dedi:
تلوي الثّنايا بأَحْقيها حواشَيُه		لَيَّ المُلاءِ بأبوابِ التّفاريج
**السّراب**ı kastediyor. Diyor ki: perdeler kapıların kanatlarında nasıl kıvrılırsa (öyle).

Ve “**عُذْتُ بحَقْوِه**” (dedim), ona sığındığında, onu engellesin diye. Dedi:
أعوذُ بحَقْوَيْ عاصمٍ وابنِ عاصم
Ve falan kimse **بحَقْوِه** attı; yani: izarıyla.

Ve **الحَقْوُة**: karında olan bir hastalıktır; iki **حَقْو**da bir şişkinlik miras bırakır (meydana getirir). Adam **حقا** oldu; o hastalıktan dolayı **مَحقُوٌّ**dur.

**قحو**:
**القَحْوُ**: **الأُقْحُوان**ın kuruluşudur; ve takdirde: **أُفْعُلان**dır. Ve o, bahar bitkilerindendir; yaprağı yarılmış, küçük, ince dallı, kokusu ve esintisi hoş; onun, tomurcuğunun etrafında dizilmiş beyaz bir çiçeği vardır; sanki bir cariyenin ağzı. Tekili: **أقْحُوانة**. Dedi:
وتضحَكُ عن غُرِّ الثّنايا كأنه		ذُرَى أُقْحُوانٍ نَبْتُهُ لم يُفَلَّـلِ
Ve **مَقْحُوٌّ** ve **مُقَحَّى** bir ilaç: onunla karıştırılmıştır.

Ve **أُقْحُوانة**: bedevîlikte (çölde) bir yerdir.

**حوق**:
**الحَوْقُ** ve **الحُوقُ** - iki lehçe: **الكَمَرة** ile yuvarlaklaşan şey. Denir: **فَيْشَلةٌ حَوْقاءُ**.

**حيق**:
**الحيق**: insanı kuşatan, onun yaptığı bir inkâr/çirkinlik veya kötülüktür; sonra o (yaptığı) onun üzerine iner. Sen: “Allah onun hilesini ona **أحاق** etti” dersin.

**قوح**:
Yara **تقوَّح** ettiğinde, kabardı. Yara **قاح** eder; **يُقيحُ** ve **قيَّح**. Ve **أَقاح**. Ve **القَيْحُ**: kana karışmayan saf irindir.

**وقح**:
**الوَقَاحُ**: sert tırnaktır; sıfatı **وقاح**tır; erkekte ve dişide onda eşittir. Hepsi: **وُقُحٌ** ve **وَقَّحٌ**. Ve yüzü **وَقاح** olan adam: onun serti; hayâsı azdır. Ve **وَقُحَ** **وَقاحةً** ve **قِحَةً**. Dedi:
ليس للحاجـاتِ إلاّ		مَن له وجهٌ وَقاحْ
ولسان صـارفـيّ		وغــدوّ ورَواح
ذإن تكن أبطأتِ الحا		جة عنّي واستراح
فعلّي الجهد فـيهـا		وعلى الله النّجـاح
Ve **التّوقيح**: tırnağı, erittiğin bir içyağıyla **تُوقّح** etmendir; nihayet o kızışıp (yanıp) tutuştuğunda, onunla çıplaklık ve kıllar yerlerini dağlarsın.

Ve tırnak **استَوْقَح** etti; yani: sertleşti.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%88%D8%AD/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

قاحَ الجُرْحُ يَقُوح: انْتَبَرَ، وسيذكر في الياء؛ قال ابن سيده: لأَن الكلمة يائية واوية. وقاحَ البيتَ قَوْحاً وقَوَّحه: لغة في حاقَه أَي كنسه؛ عن كراع.
ابن الأَثير: في الحديث: إِن رسول الله، صلى الله عليه وسلم، احتجم بالقاحةِ وهو صائم؛ هو اسم موضع بين مكة والمدينة على ثلاث مراحل منها، وهو من قاحة الدار أَي وسطها مثل ساحتها وباحتها.

##### Türkçe

**قاحَ** **الجُرْحُ** **يَقُوح**: kabuk bağladı; **الياء**’da zikredilecektir; İbn Sîde dedi ki: Çünkü kelime **يائية** **واوية**’dir. Ve **قاحَ** **البيتَ** **قَوْحاً** ve **قَوَّحه**: **حاقَه**’de bir lugattır; yani onu süpürdü; Kırâ‘dan.

İbnü’l-Esîr: hadiste: “Şüphesiz Resûlullah, صلى الله عليه وسلم, oruçlu iken **بالقاحةِ** hacamat oldu”; o, Mekke ile Medine arasında, ondan üç merhale uzaklıkta bir yerin adıdır; ve o, **قاحة** **الدار**’dan, yani onun ortasıdır; **ساحتها** ve **باحتها** gibi.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%88%D8%AD/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

قاح الجرح يقوح: انتبر، وصارت فيه المدة، وسيذكر في الياء، كتقوح. وقاح البيت قوحا: كنسه، لغة في حاقه، عن كراع، كقوحه. وعن ابن الأعرابي: أقاح الرجل، إذا صمم على المنع بعد السؤال، ولكنه ذكره في الياء. وروى عن عمر أنه قال: من ملأ عينيه من قاحة بيت قبل أن يؤذن له فقد فجر، القاحة: الساحة، قال ابن الفرج: سمعت أبا المقدام السلمى يقول: هذا باحة الدار وقاحتها. ومثله طين لازب ولازق، ونبيثه البئر ونقيثتها، عاقبت القاف الباء. وقال ابن زياد: مررت على دوقرة فرأيت في قاحتها دعلجا شظييظا. قال قاحة الدار: وسطها. والدعلج: الجوالق. الدوقرة: أرض نقية بين جبال أحاطت بها. قوح، مثل ساحة وسوح، ولابة ولوب، وقارة وقور. وعن ابن الأعرابي: القوح: الأرضون التي لا تنبت شيئا. وفي النهاية، في الحديث أن رسول الله صلى الله عليه وسلم احتجم بالقاحة وهو صائم، هو اسم بقرب المدينة على ثلاث مراحل منها. وفي التوشيح: على ميل من السقيا.

##### Türkçe

**قاح** yara **يقوح**: kabardı; onda irin oldu; **الياء**’da zikredilecektir; **تقوح** gibi. Ve **قاح** evi **قوحا**: onu süpürdü; **حاقه**’de bir lugat; **كراع**’dan; **قوحه** gibi. Ve İbnü’l-A‘râbî’den: **أقاح** adam, eğer sormadan sonra men‘ üzerine katılaşırsa; fakat onu **الياء**’da zikretti. Ve Ömer’den rivayet olundu ki dedi: Kim kendisine izin verilmeden önce bir evin **قاحة**’sından gözlerini doldurursa, muhakkak fâcirlik etmiş olur; **القاحة**: avlu; İbnü’l-Ferec dedi: Ebü’l-Mukaddem es-Sülemî’yi işittim, diyordu: Bu, evin **باحة**’sı ve onun **قاحة**’sıdır. Ve bunun benzeri: **طين لازب ولازق**; ve onun **نبيثه**’si kuyu ve onun **نقيثتها**’sı; **القاف** **الباء**’ya bedel oldu. Ve İbn Ziyâd dedi: **دوقرة** üzerine uğradım da onun **قاحتها**’sında **دعلجا شظييظا** gördüm. Dedi: Evin **قاحة**’sı: onun ortasıdır. Ve **الدعلج**: çuval. **الدوقرة**: etrafını kuşatan dağlar arasında temiz bir yer. **قوح**, **ساحة** ve **سوح** gibi; ve **لابة** ve **لوب**; ve **قارة** ve **قور**. Ve İbnü’l-A‘râbî’den: **القوح**: hiçbir şey bitirmeyen yerler. Ve **النهاية**’de, hadiste: Resûlullah صلى الله عليه وسلم oruçlu iken **القاحة** ile hacamat oldu; o, Medine’ye yakın, ondan üç merhale uzaklıkta bir yer adıdır. Ve **التوشيح**’te: **السقيا**’dan bir mil üzerinde.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%88%D8%AD/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

قَاحَ
1 قَاحَ ذ , aor. يَقُوحُ, said of a wound, i. q. قَاحَ, inf. n. قيح, q. v.; as also ↓ تقّوح. (K.) -A2- And قاح, (K, TA,) inf. n. قَوْحٌ, (TA,) He swept a house, or chamber; (K, TA;) a dial. var. of حَاقَ; mentioned by Kr; (TA;) as also ↓ قوّح. (K, TA.)

2 قَوَّحَ see what next precedes.

اقاح
4 اقاح ذ He (a man, TA) kept constantly, or perseveringly, to refusing, after the act of asking, or begging; (K, TA;) mentioned by IAar, but in art. قيح. (TA.)

5 تَقَوَّحَ see 1, first sentence.

قَاحَةٌ
قَاحَةٌ ذ The court of a house; a spacious vacant part, or portion, thereof, in which is no building; syn. سَاحَةٌ; (S in art. قيح, and L, K, in the present art.;) and بَاحَةٌ, ق and ب being interchangeable in this case, as in طِينٌ لَازِبٌ and لَازِقٌ, and in نَبِيثَةُ البِئْرِ and نَقِيثَتُهَا: and the middle of a house: (TA:) pl. قُوحٌ; (K, TA;) like [its syn.] سُوحٌ pl. of سَاحَةٌ. (TA.) It is related of 'Omar that he said, مَنْ مَلَأَ عَيْنَهُ مِنْ قَاحَةِ بَيْتٍ قَبْلَ أَنْ يُؤْذَنَ لَهُ فَقَدْ فَجَرَ [He who satisfies his eye by the sight of what is in the court of a house before permission is given to him to enter verily transgresses]. (TA.) And [the pl.] signifies Lands giving growth to nothing. (TA.)

##### Türkçe

**قَاحَ**
1 **قَاحَ** **ذ** , muzâri‘ **يَقُوحُ**, bir yara hakkında söylenir; yani **قَاحَ**, mastar ismi **قيح**, bkz.; ve yine ↓ **تقّوح**. (K.) -A2- Ve **قاح**, (K, TA,) mastar ismi **قَوْحٌ**, (TA,) bir evi yahut odayı süpürdü; (K, TA;) **حَاقَ**’ın bir lehçe varyantıdır; Kr tarafından zikredilmiştir; (TA;) ve yine ↓ **قوّح**. (K, TA.)

2 **قَوَّحَ** bir sonraki önce gelenin ne olduğuna bak.

**اقاح**
4 **اقاح** **ذ** O (bir adam, TA) isteme yahut dilenme fiilinden sonra, reddetmeye sürekli yahut ısrarla devam etti; (K, TA;) IAar tarafından zikredilmiştir, fakat **قيح** maddesinde. (TA.)

5 **تَقَوَّحَ** 1’e, birinci cümleye bak.

**قَاحَةٌ**
**قَاحَةٌ** **ذ** Bir evin avlusu; onun geniş, boş bir kısmı yahut bölümü; içinde bina olmayan; eş anlamlısı **سَاحَةٌ**; (S, **قيح** maddesinde, ve L, K, bu maddede;) ve **بَاحَةٌ**, bu durumda **ق** ile **ب** birbirinin yerine geçer, **طِينٌ لَازِبٌ** ve **لَازِقٌ**’da olduğu gibi, ve **نَبِيثَةُ البِئْرِ** ve **نَقِيثَتُهَا**’da: ve bir evin ortası: (TA:) çoğulu **قُوحٌ**; (K, TA;) [eş anlamlısı] **سُوحٌ** gibi, **سَاحَةٌ**’ın çoğuludur. (TA.) ‘Omar’dan rivayet edilmiştir ki o şöyle dedi: **مَنْ مَلَأَ عَيْنَهُ مِنْ قَاحَةِ بَيْتٍ قَبْلَ أَنْ يُؤْذَنَ لَهُ فَقَدْ فَجَرَ** [Bir evin avlusunda olanı, kendisine girmesi için izin verilmeden önce görerek gözünü doyuran kimse, muhakkak taşkınlık etmiştir]. (TA.) Ve [çoğul] Toprağı bitki bitirmeyen araziler mânasına gelir. (TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%88%D8%AD/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

قَاحَ
قَاحَ ( w )  U ( n. ac. قَوْح 1 ),
a.  Suppurated ( wound ).

b.  see II .

قَوَّحَ
قَوَّحَ II ,
a.  Swept.

أَقْوَحَ
أَقْوَحَ IV ,
a.  Refused to give.

تَقَوَّحَ
تَقَوَّحَ V ,
a.  see I (a) .

قَاحَة
قَاحَة [ 1tA ] , ( pl. قُوْح 3 ),
a.  Court, courtyard; open space.

قُوْح
قُوْح [ 3 ],
a.  Waste lands.

##### Türkçe

قَاحَ
**قَاحَ** ( w ) U ( n. ac. **قَوْح** 1 ),
a. İltihaplandı (yara).

b. II’ye bak.

قَوَّحَ
**قَوَّحَ** II ,
a. Süpürdü.

أَقْوَحَ
**أَقْوَحَ** IV ,
a. Vermeyi reddetti.

تَقَوَّحَ
**تَقَوَّحَ** V ,
a. I (a)’ya bak.

قَاحَة
**قَاحَة** [ 1tA ] , ( pl. **قُوْح** 3 ),
a. Avlu, avlu içi; açık alan.

قُوْح
**قُوْح** [ 3 ],
a. Çorak araziler.
