# قين — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%8A%D9%86/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%82%D9%8A%D9%86/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [قين](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%82%D9%8A%D9%86.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: قين

القَيْنُ: الحدَّاد، والجمع القيونُ. وقِنْتُ الشيء أَقينُهُ قَيْناً: لممتُه وأصلحته. وأنشد:
ولي كَبِدٌ مجروحةٌ قد بَدا بـهـاصُدوعُ الهوَى لو كان قَيْنٌ يَقينُها
والقَيْنانِ: موضع القيد من وَظيفَيْ يدَي البعير. واقْتانَ النبتُ اقْتِياناً، إذا حَسُنَ. واقتانَتِ الروضة: أخذت زُخرفُها. ومنه قيل للماشطة مُقَيَّنَةٌ. وقد قَيَّنت العروسَ تَقْييناً: زَيَّنَتْها. وإنَّما سمِّيت بذلك لأنَّها تزيِّن النساء، شبِّهت بالأَمَةِ، لأنَّها تُصلح البيت وتزيِّنه وتقينت هي أي تزينت. والقَيْنَةُ: الأَمَةُ مغنّيةً كانت أو غير مغنّيةٍ، والجمع القِيانُ. قال أبو عمرو: كلُّ عبدٍ هو عند العرب قَيْنٌ، والأَمَةُ قَيْنَةٌ. وبعض الناس يظنُّ القَيْنَةَ المغنِّية خاصَّةً، وليس هو كذلك.

### Türkçe

**القَيْنُ**: demirci; çoğulu **القيونُ**. Ve “**قِنْتُ** şeyi **أَقينُهُ** **قَيْناً**”: onu topladım ve ıslah ettim. Ve inşad etti:
ولي كَبِدٌ مجروحةٌ قد بَدا بـهـاصُدوعُ الهوَى لو كان **قَيْنٌ** **يَقينُها**
Ve **القَيْنانِ**: devenin iki elinin **وَظيفَيْ**’inden bağ yerinin mevkii. Ve bitki “**اقْتانَ**” **اقْتِياناً**, güzel olduğu zaman. Ve “**اقتانَتِ الروضة**”: onun süsü alındı. Bundan dolayı tarayıcı kadına **مُقَيَّنَةٌ** denildi. Ve gelini **تَقْييناً** “**قَيَّنتُ**”: onu süsledi. Ancak o bununla adlandırıldı; çünkü kadınları süsler; cariyeye benzetildi; çünkü o evi ıslah eder ve süsler; ve o da “**تقينت**” yani süslendi. Ve **القَيْنَةُ**: şarkıcı olsun olmasın cariye; çoğulu **القِيانُ**. Ebû Amr dedi: Araplar nezdinde her köle **قَيْنٌ**’dir; cariye **قَيْنَةٌ**’dir. Bazı insanlar **القَيْنَةَ**’yi özellikle şarkıcı zanneder; hâlbuki öyle değildir.
