# كبت — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8%D8%AA/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%A8%D8%AA/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كبت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8%D8%AA.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: كبت

الكاف والتاء والباء معهما
ك ت ب، ك ب ت، ب ك ت، ت ب ك، ب ت ك مستعملات كتب: الكَتْبُ: خرز الشيء بسير، والكُتْبةُ: الخرزة التي ضم السير كلا وجهيها.
والناقة إذا ظئرت على ولد غيرها كُتِبَ منخراها بخيط لئلا تشم البول والرأم. قال ذو الرمة.
وفراء غرفيةٍ أثأى خوارزُها		مشلشلٌ ضيعته بينها الكُتَبُ
والكَتْبُ: الخرزُ بسيرين، قال:
لا تأمننَّ فزاريا خلوت بـه		على قلوصك واكْتُبْها بأسيار
والكِتابُ الكتابة: مصدر كتبت. والمُكْتِبُ: المعلم. والكُتَاب: مجمع صبيانه.
والكَتيبةُ من الخيل: جماعة مستحيزة.
والكِتْبة: الاكتتاب في الفرض والرزق، واكْتَتَبَ فلان، أي: كَتَب اسمه في الفرض.
والكتِبةُ: اكتتابُك كتاباً تكتبه وتنسخه.
كبت: الكَبْتُ: ضرع الشيء لوجهه. كَبَتَهُمُ الله فانكبتوا، أي: لم يظفروا بخير. وكَبَتَ الله أعداءكَ، أي: غاظهم وأذلهم. والاسم: الكُباتُ.
بكت: التَّبْكيتُ: ضرب بالعصا والسيف ونحوها بكّته بالعصا تبكيتاً، وبالسيف ونحوه.
تبك: تَبُوك: اسم أرض وبين تبوك والمدينة اثنتا عشرة مرحلة.
بتك: البَتْكُ: قبضك على الشيء، على شعر أو ريش، أو نحو ذلك، ثم تجذبه إليك فينبتكُ من أصله. أي: ينقطع، وينتتف، وكل طاقة من ذلك في كفك: بِتْكةٌ، قال زهير:
حتى إذا ما هو كف الغلام لهـا		طارت وفي كفه من ريشها بِتَكُ
والبَتْكُ: قطع الأذن من أصلها. قال الله تعالى: "فليُبتِّكُنَّ أذان الأنعام".

### Türkçe

**الكاف** ve **التاء** ve **الباء** birlikte

**ك ت ب**، **ك ب ت**، **ب ك ت**، **ت ب ك**، **ب ت ك** kullanımdadır. **كتب**: **الكَتْبُ**: bir şeyi kayışla delikleyip boncuklamak; **الكُتْبةُ**: kayışın iki yüzünü bir araya getirdiği boncuk.
Ve deve, kendi yavrusu olmayan bir yavruya sütanne olduğunda, idrarı ve yavruyu koklamasın diye, iki burun deliği bir iplikle **كُتِبَ** (bağlanır/dikilir). ذُو الرمة dedi:
Ve bir غرفية kürkü; onun خوارزُları (boncukları) gevşemiş; **الكُتَبُ** onun arasında onu zayi etmiştir.
Ve **الكَتْبُ**: iki kayışla boncuklamak/deliklemek. Dedi ki:
Bir فزاري’den, onunla baş başa kaldığında, dişi deven üzerinde emin olma; ve onu kayışlarla **واكْتُبْها** (bağla/dikle).
Ve **الكِتابُ**: yazma; **كتبت**’in mastarıdır. Ve **المُكْتِبُ**: öğretmen. Ve **الكُتَاب**: çocuklarının toplandığı yer.
Ve **الكَتيبةُ** atlardan: bir araya toplanmış bir cemaat.
Ve **الكِتْبة**: farz ve rızıkta yazılma (kaydolma); ve falan kimse **واكْتَتَبَ**, yani: farzda adını **كَتَب** (yazdı).
Ve **الكتِبةُ**: yazıp çoğalttığın bir kitabı yazdırman (istinsah ettirmen) için kaydolman.

**كبت**: **الكَبْتُ**: bir şeyi yüzüstü bastırmak. Allah onları **كَبَتَهُمُ** da **فانكبتوا**; yani: bir hayra nail olmadılar. Ve Allah düşmanlarını **كَبَتَ**; yani: onları öfkelendirdi ve zelil etti. İsim: **الكُباتُ**.

**بكت**: **التَّبْكيتُ**: sopa ve kılıç ve benzerleriyle vurmak; onu sopayla **بكّته** (vurdu) **تبكيتاً**; ve kılıçla ve benzeriyle.

**تبك**: **تَبُوك**: bir yerin adıdır; ve تبوك ile Medine arasında on iki merhale vardır.

**بتك**: **البَتْكُ**: bir şeye—saç veya tüy yahut bunun benzeri üzerine—avuçla tutuşun, sonra onu kendine çekersin de onu kökünden **فينبتكُ**; yani: kopar, yolunur. Ve bunun her bir tutamı avucunda: **بِتْكةٌ**. زهير dedi:
Nihayet o, onun için bir oğlanın avucu gibi olunca, uçtu; ve onun avucunda tüylerinden **بِتَكُ** vardı.
Ve **البَتْكُ**: kulağı kökünden kesmek. Allah تعالى dedi ki: "فليُبتِّكُنَّ أذان الأنعام".
