# كبث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%A8%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كبث](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: كبث

الأَصمعي: البَريرُ ثمر الأَراك، فالغَضُّ منه المَرْدُ،
والنَّضيجُ الكَباثُ. قال ابن سيده: الكَبَاثُ، بالفتح: نضيجُ ثمر الأَراك؛ وقيل: هو ما لم يَنْضَجْ منه؛ وقيل: هو حَمْلُه إِذا كان مُتَفَرِّقاً، واحدته: كَباثَةٌ؛ قال:
يُحَرِّكُ رأْساً كالكَباثَةِ، واثِقاً
بِوِرْدِ فَلاةٍ، غَلَّسَتْ وِرْدَ مَنْهَلِ
الجوهري: ما لم يَنْضَجْ من الكَباثِ، فهو بريرٌ. وفي حديث جابر: كُنَّا نَجْتَني الكَباثَ، هو النضيجُ من ثمر الأَراك. قال أَبو حنيفة: الكَباثُ فُوَيْقَ حَبِّ الكُسْبَرة في المِقْدار، وهو يَمْلأُ مع ذلك كَفَّي الرجُل، وإِذا الْتَقَمه البعيرُ فَضَل عن لُقْمته.
وكَبِثَ اللحمُ، بالكسر، أَي تَغَيَّر وأَرْوَحَ؛ وأَنشد: يَأْكُلُ لَحْماً بائِتاً، قد كَبِثا
أَبو عمرو: الكَبيثُ اللحم قد غَمِرَ. وقد كَبَثْتُه، فهو مَكْبُوثٌ، وكَبيثٌ؛ وأَنشد:
أَصْبَح عَمَّارٌ نَشيطاً أَبِثا،
يَأْكُلُ لَحْماً بائِثاً، قد كَبِثا
وكَبَثٌ: موضع، زَعَمُوا.

### Türkçe

**الأَصمعي**: **البَريرُ** **الأَراك**’ın meyvesidir; ondan **الغَضُّ** olanı **المَرْدُ**’dur, olgun olanı **الكَباثُ**’tır. **ابن سيده** dedi: **الكَبَاثُ**—fetha ile—**الأَراك** meyvesinin olgunudur; ve denildi ki: ondan olgunlaşmamış olandır; ve denildi ki: dağınık olduğu zaman onun yüküdür, onun bir tanesi: **كَباثَةٌ**; dedi ki:
يُحَرِّكُ رأْساً كالكَباثَةِ، واثِقاً
بِوِرْدِ فَلاةٍ، غَلَّسَتْ وِرْدَ مَنْهَلِ

**الجوهري**: **الكَباثِ**’tan olgunlaşmamış olan, o **بريرٌ**’dir. **جابر** hadîsinde: Biz **الكَباثَ** toplardık; o, **الأَراك** meyvesinin olgunudur. **أَبو حنيفة** dedi: **الكَباثُ**, miktar bakımından **حَبِّ الكُسْبَرة**’den birazcık büyüktür; bununla beraber erkeğin iki avucunu doldurur; deve onu lokma edindiğinde, onun lokmasından artar.

Ve **كَبِثَ اللحمُ**—kesra ile—yani değişti ve kokuştu; ve inşad etti:
يَأْكُلُ لَحْماً بائِتاً، قد كَبِثا

**أَبو عمرو**: **الكَبيثُ** (olan) et, (üzerine) **غَمِرَ** (sinmiş) olandır. Ve ben onu **كَبَثْتُه**; o hâlde o **مَكْبُوثٌ**’tur, ve **كَبيثٌ**; ve inşad etti:
أَصْبَح عَمَّارٌ نَشيطاً أَبِثا،
يَأْكُلُ لَحْماً بائِثاً، قد كَبِثا

Ve **كَبَثٌ**: bir yer(ism)i, zannettiler.
