# كبش — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8%D8%B4/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%A8%D8%B4/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كبش](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8%D8%B4.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: كبش

الكاف والشين والباء معهما
ك ش ب، ك ب ش، ش ب ك، ب ش ك مستعملات كشب: الكَشْبُ: شدة أكل اللحم. قال:
ملهوج مثل الكُشَى نُكَشِّبُهْ
وكَشْب: إحدى حرار بني سليم.
كبش: إذا أثنى الحمل صار كبشاً، ولو لم تخرج رباعيته. وبعضهم يقول: لا: حتى تخرج رباعيته.
وكَبْشُ الكتيبة: قائدها.
شبك: شَبكْتُ أصابعي بعضها في بعض فاشتبكتْ، وشَبَّكْتُها فتشبَّكَتْ.
ويقال لأسنان المشط: شَبَك.
واشتبك السراب: دخل بعضه في بعض.
وبينهما شبكة رحم.
والشُّبّاك: اسم لكل شيء كالقصبة المحبكة التي تجعل على صنعة البواري، كل طائفة شباكة.
والشَّبكةُ: المصيدة في الماء وغيره.
والشِّباكُ: مواضع من الأرض ليست بسبخة، ولا تنبت، كنحو شِباك البصرة.
وطريق شابكٌ: مختلط بعضه في بعض. وبعير شابكُ الأنياب، ورجل شابِكُ الرمح، إذا رأيته من ثقافته يطعن به في الوجوه كلها، قال:
كمي ترى رمحه شابكاً
واشتبك الظلام، أي: اختلط. واشتبكت النجوم، إذا تداخلت واتصل بعضها ببعض.
بشك: البَشْكُ في السير: خفة نقل القوائم، وهو يَبْشُكُ ويَبْشِكِ بَشْكاً وبَشكاً.
وامرأة بَشَكَى اليدين والعمل، أي: سريعة.
والبَشْكُ: الكذب، بَشَكَ يَبْشُكُ بَشْكا، أي: كذب.

### Türkçe

**الكاف** ve **الشين** ve **الباء** onlarla birlikte

**ك ش ب**، **ك ب ش**، **ش ب ك**، **ب ش ك** kullanımdadır.

**كشب**: **الكَشْبُ**: et yemenin şiddeti. Dedi ki:
ملهوج مثل **الكُشَى** نُكَشِّبُهْ

Ve **كَشْب**: Benî Süleym’in hummalarından biridir.

**كبش**: kuzu iki yaşına girince **كبش** olur; dörtlü dişi çıkmamış olsa bile. Bazıları der ki: hayır; dörtlü dişi çıkıncaya kadar.

Ve **كَبْشُ الكتيبة**: onun kumandanı.

**شبك**: Parmaklarımı birbirine geçirdim; böylece birbirine geçti; ve onları birbirine geçirdim; böylece birbirine geçti.

Ve tarağın dişlerine **شَبَك** denir.

Ve **اشتَبَك** serap: onun bir kısmı bir kısmının içine girdi.

Ve ikisi arasında rahim ağı vardır.

Ve **الشُّبّاك**: hasırların yapımı üzerine konulan, birbirine geçirilmiş kamış gibi her şeyin adıdır; her taife bir **شباكة**dır.

Ve **الشَّبكةُ**: suda ve başkasında tuzak.

Ve **الشِّباكُ**: yerden, tuzlu-bataklık olmayan ve bitirmeyen yerlerdir; Basra’nın **شِباك**ı gibi.

Ve **طريق شابكٌ**: bir kısmı bir kısmına karışmış. Ve **بعير شابكُ الأنياب**; ve **رجل شابِكُ الرمح**: onu, mızrağıyla bütün yüzlere saplayacak derecedeki maharetinden dolayı gördüğün zaman. Dedi ki:
كمي ترى رمحه شابكاً

Ve **اشتَبَك** karanlık, yani: karıştı. Ve **اشتَبَكَت** yıldızlar: iç içe girdikleri ve bir kısmı bir kısmına bağlandığı zaman.

**بشك**: yürüyüşte **البَشْكُ**: ayakların naklinin hafifliği; o **يَبْشُكُ** ve **يَبْشِكِ** **بَشْكاً** ve **بَشكاً**.

Ve **امرأة بَشَكَى اليدين والعمل**: yani: hızlı.

Ve **البَشْكُ**: yalan; **بَشَكَ يَبْشُكُ بَشْكا**: yani: yalan söyledi.
