# كب — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%A8/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%A8.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: كب

كَبَّهُ
1 كَبَّهُ ذ , aor. كَبُ٣َ , (inf. n. كَبٌّ, TA;) and كَبْكَبَهُ; (K, TA;) He inverted it, or turned it upside-down. (K.) ― -b2- كَبَّ الاـِنَآءَ, aor كَبُ٣َ , inf. n. كَبٌّ, [He inverted, or turned down, the vessel, so as to pour out its contents]: (TA:) he turned the vessel over upon its head. (Msb.) ― -b3- كَبَّ القَصْعَةَ He turned over the wooden bowl upon its face. (TA.) ― -b4- كَبَّهُ, (K,) or كبّه لِوَجْهِهِ, (S,) [or عَلَى وَجْهِهِ (see 4),] and ↓ اكبّه (K) and ↓ كَبْكَبَهُ, (S, K,) He prostrated him; threw him down upon his face. (S, K.) [One says,] كَبَّ اللّٰهُ عَدُوَّ المُسْلِمِينَ [May God overthrow, or prostrate, the enemy of the Muslims!]: but one should not say ↓ اكبّ. (S.) See also 4. ― -b5- He cut, or wounded, a camel in the legs. (TA.) -A2- كَبَّ, (aor. كَبُ٣َ , inf. n. كَبُّ, TA,) (tropical:) He [convolved, or glomerated, thread, and likewise hair (see فَلِيلٌ), or he] made thread [&c.] into كُبَب [or balls]: (S, K:) or into a كُبَّة [or ball]. (ISd.) [The verb is used in the present day to signify He wound thread into a ball, or balls.] See 5. -A3- كَبَّ, [aor., app., كَبِ٣َ ,] He, or it, was weighty, or heavy. (K.) See كُبَّةٌ -A4- He kindled, or set on fire, كُبّ, which is [a plant, or tree, of the kind called] حَمْض. (AA, K.)

كبّب
2 كبّب ذ , inf. n. تَكْبِيبٌ, (tropical:) He made كَبَاب, or meat cut up, &c. (K.)

4 أَكْبَ٣َ See 1. -A2- اكبّ He bent his head down towards the ground; [as also اـِلَى الأَرْضِ ↓ انكبّ, occurring in the TA, art برز;] bent himself down; stooped. (TA.) [See Kur, lxvii, 22.] ― -b2- اكبّ, (K,) or اكبّ عَلَى وَجْهِهِ, (S) and ↓ انكبّ, (TA,) quasi-pass. of كَبَّ; He fell prostrate or prone; fell upon his face: (S, K:) the former verb extr. with respect to analogy, (S,) [as quasipass. of كَبَّ: see أَحْجَمَ, and أَحْنَجَ]: [and ↓ كَبَّ, aor., app., كَبِ٣َ , inf. n. كَبٌّ, he fell, having stumbled: for] كَبٌّ is the contr. of اِنْتِعَاشٌ. (S, art. تعش.) ― -b3- اكبّ لَهُ (i. e., لِلشَّىْءِ, TA) i. q. تَحَانَى (as in some copies of the K) or تَجَانَأَ (as in others): the latter [meaning He bent down towards it] is probably the correct reading. (TA.) -A3- اكبّ عَلَيْهِ, (i. e., على الشَّىْءِ, TA,) and ↓ انكبّ, (assumed tropical:) He fell to, or set about, doing it. (K.) اكبّ على الأَمْرِ يَفْعَلُهُ, and ↓ انكبّ, [He fell to, or set about, the thing, to do it]. (S.) -A4- اكبّ عَلَيْهِ, (i. e., على عَمَلٍ, TA,) and ↓ انكبّ, (tropical:) He kept, or adhered, to it; (K;) i. e., to a work. (TA.)

تكبّبت الاـِبِلُ
5 تكبّبت الاـِبِلُ ذ The camels were prostrated by disease (S, K) or emaciation. (S.) -A2- تكبّب (tropical:) It (sand) became contracted (by reason of its moisture, TA,) into a compact mass: (S:) or became moist, and, in consequence, compact: whence كُبَّةُ غَزْلٍ [a ball of spun thread], as indicated by Z in the A. (TA.) ― -b2- تكبّب (tropical:) He wrapped himself up in his garment: (A:) [as also ↓ تكبكب: ex.] جَاءَ مُتَكَبْكِبًا فِى ثِيَابِهِ He came wrapped up in his garment. (S.)

تكابّوا عَلَيْهِ
6 تكابّوا عَلَيْهِ ذ (tropical:) They pressed together, or crowded together, upon it. (TA.) [See تَّكَاتُّوا, in art. كت.]

انكبّ
7 انكبّ ذ It (a jug, or the like) was, or became, inverted, or turned down, so as to pour out its contents. (IB, in TA, voce غَرَبٌ.) ― -b2- See 4, in five places.

كَبْكَبَهُ
R. Q. 1 كَبْكَبَهُ ذ He turned him over, one part upon another: or threw him from the top of a mountain or wall. (TA.) See 1, in two places. ― -b2- كَبْكَبَهُ, inf. n. كَبْكَبَةٌ, He threw him into a deep place, or hollow. (K.) فَكُبْكِبُوا فِيهَا [Kur, xxvi, 9 4,] And they shall be thrown prostrate therein: [i. e., into the fire of hell:] (S:) or they shall be collected together and thrown down into it, namely, the abyss of hell-fire: (Lth:) lit., they shall be thrown so as to turn over and over until at length they come to a stop therein: (TA:) or they shall be thrown into it, one upon another: (Zj:) or they shall be collected together therein. (TA.) ― -b3- كبكب المَالَ He collected together, and brought or put back, the extremities of what was scattered of the wealth or property: [meaning, he collected the camels &c. by driving together those that were dispersed:] like كَمْهَلَهُ and دَبْكَلَهُ &c. (L.)

تَكَبْكَبُوا
R. Q. 2 تَكَبْكَبُوا ذ (tropical:) They collected themselves together. (TA.) ― -b2- See 5.

كُبٌّ
كُبٌّ ذ , [coll. gen. n., A plant or tree, of the kind called] حَمْض; (K;) a kind of tree excellent for kindling, the leaves of which make the tails of horses beautiful and long; it has joints and thorns, and grows in fine, or soft, and plain soil: n. un. with ة: or, accord. to some, it is [a plant, or tree,] of the kind called نَجِيلُ الفَلَاةِ: but IAar says, among the [plants, or trees, called] حَمْض, are the نجيل and the كبّ. (TA.)

كَبَّةٌ
كَبَّةٌ ذ and ↓ كُبَّةٌ A charge, an assault, or an onslaught, in war. (K) [And] كَبَّةٌ (S, K) and ↓ كُبَّةٌ (K) A single impetus [in some copies of the S, دَفْعَة; in others, and in my copies of the K, دُفْعَة: I prefer the former reading:] in fighting and in running [in the CK, والجَرْىُ, which is doubtless a mistake]: (S, K:) and vehemence thereof. (TA.) ― -b2- كَبَّةٌ and ↓ كُبَّةٌ A collision between two troops of horses: in the K, بِيْنَ الجَبَلَيْنِ; but correctly, بَيْنَ الخَيْلَيْنِ, as in other lexicons. (TA.) ― -b3- كَبَّةٌ (S, K) and ↓ كُبَّةٌ (K) A letting loose, or setting free, horses, (S, K,) upon the race-course, or field, to run, or to charge. (S.) [This is evidently meant in the S as an explanation of the words rendered here “ a single impetus ” &c.] ― -b4- كَبَّةٌ (S, K) and ↓ كُبَّةٌ (K) The vehemence and assault [in some copies of the S, دَفْعَة: in others, and in my copies of the K, دُفْعَة: I prefer the former reading:] of winter. (S, K) ― -b5- كَبَّةُ النَّارِ A dash, or dashing of the fire [of hell]. (TA.) -A2- كَبَّةٌ and ↓ كُبَّةٌ and ↓ كَبْكَبَةٌ and ↓ كِبْكِبَةٌ and ↓ كِبْكِبٌ or (accord. to the TA) ↓ كَبْكَبٌ, A throwing into a deep place, or hollow. (K.) See كَبْكَبَ. -A3- See also كُبَّةٌ.

كُبَّةٌ
كُبَّةٌ ذ : see كَبَّةٌ passim. -A2- الكبّ [a mistranscription for الكُبَّةُ, as is shown by the next sentence,] What is collected together, of dust, or earth, and of other things. (TA [See also سَفَاةٌ, voce سَفًا.] ― -b2- Hence, (TA,) كُبَّةٌ (tropical:) A جَرَوْهَق (which is not an Arabic word, TA, [but arabicized, from the Persian كُرُوهَهْ guróhah, signifying a ball] of spun thread: (S, K:) or such as is collected together, [or convolved, so as to form a ball,] of spun thread: (TA: [see 5:]) pl. كُبَبٌ. (S, K.) [And it is likewise of hair: see فَلِيلٌ.] ― -b3- [Hence,] كُبَّةٌ (S, K) and ↓ كُبْكُبَةٌ (S) or ↓ كَبْكَبَةٌ (K) (tropical:) A company, congregated body, or troop, (K,) of horses, (S,) or of men. (TA.) كبكبةٌ مِنْ بَنِى اـِسْرَائِيلَ A company of the Children of Israel. (TA, from a trad.) كُبَّةُ السُّوقِ The company of the market: said in a trad. to be the company of Satan. (TA.) رَمَاهُمْ بِكُبَّتِهِ [He threw upon them] his troop, or company. (TA.) See also below. ― -b4- A herd of great camels. (K.) اـِنَّكَ لَكَالبَائِعٍ الكُبَّةَ بِالهُبَّةِ Verily thou art like the seller of a herd of great camels for wind. A proverb, thus related by AZ: but, as related by some, الكبة بالهبة, without teshdeed: see arts. كبو and هبو. (TA.) ― -b5- كُبَّةُ الخَيْلِ The greater number, or main part, of the troop of horses. (Th.) ― -b6- I. q. عِيَالٌ: so in the phrase عَلَيْهِ كبّةٌ [He has a family, or household, dependant upon him]. (TA.) ― -b7- كُبَّةٌ (K) and ↓ كَبَّةٌ (S, K) (tropical:) A pressing, or crowding, together. (S, K.) -A3- كُبَّةٌ Weight. (K.) So in the saying رَمَاهُمْ بِكُبَّتِهِ [He threw upon them his weight]. (TA.) (But see above.) And أَلْقَى عَلَيْهِ كُبَّتَهُ He threw his weight upon him. (TA.)

كَبَابٌ
كَبَابٌ ذ i. q. طَبَاهَجٌ; (S;) i. e., (TA,) (tropical:) Flesh-meat cut up [into small pieces] (K) and roasted, or broiled; or thrown upon burning coals: (TA:) [small morsels of meat, generally mutton or lamb, roasted on skewers]. Asserted by El-Khafájee to be Persian; and thought to be so by Yaakoob. (TA.)

كُبَابٌ
كُبَابٌ ذ A large number of camels or of sheep or goats. (K.) Also used as an epithet: ex. نَعَمٌ كُبَابٌ Camels, or camels and sheep or goats, so numerous that one mounts upon another. (TA.) نَعَمٌ كُبَاكِبٌ Many camels, or camels and sheep or goats. (TA.) See also كُثَابٌ -A2- Dust; earth. (K.) ― -b2- Adhesive mud; or clay. (K.) ― -b3- Moist earth. (K.) ― -b4- An abundance of moist, or soft, earth, that cleaves together. (TA.) ― -b5- Sand that is contracted (by reason of its moisture, TA,) into a compact mass: (S:) sand that has become moist, and, in consequence, compact. (TA.)

كَبَابَةٌ
كَبَابَةٌ ذ A certain medicine (S, K) of China: (K:) [cubeb, or piper cubebae.]

كِبْكِبٌ
كِبْكِبٌ ذ and كَبْكَبٌ, see كَبَّةٌ -A2- A certain game (K) of the Arabs. (TA.)

كُبْكُبٌ
كُبْكُبٌ ذ and كُبَاكِبُ A man (TA) of compact (and strong, TA,) make: pl. كَبَاكِبُ. (K.)

كَبْكَبَةٌ
كَبْكَبَةٌ ذ and كِبْكِبَةٌ, see كُبَّةٌ.

كُبْكُبَةٌ
كُبْكُبَةٌ ذ see كُبْكُوبٌ.

كَبْكَابٌ
كَبْكَابٌ ذ An excellent kind of thick dates. (K.)

كُبْكُوبٌ
كُبْكُوبٌ ذ and كُبْكُوبَةٌ and ↓ كُبْكُبَةٌ A closely congregated body of men. (K.)

كَبْكَابَةٌ
كَبْكَابَةٌ ذ A fat woman. (K.)

رَجُلٌ أَكَبُّ
رَجُلٌ أَكَبُّ ذ A man who is constantly stumbling. (TA.)

مِكَبٌّ
مِكَبٌّ ذ and ↓ مِكْبَابٌ One who looks much towards the ground. (K.)

مُكَبَّبَةٌ
مُكَبَّبَةٌ ذ A dust-coloured wheat, with thick ears, (K,) like small birds, and a thick straw, the eaters of which [namely the straw, a common fodder in Arabia,] do not become brisk, or sprightly. (TA.)

مِكْبَابٌ
مِكْبَابٌ ذ see مِكَبٌّ.

### Türkçe

**كَبَّهُ**
1 **كَبَّهُ** ذ, muzâri‘i **كَبُ٣َ**, (mastarı **كَبٌّ**, TA;) ve **كَبْكَبَهُ**; (K, TA;) Onu ters çevirdi, yahut başaşağı çevirdi. (K.) ― -b2- **كَبَّ الاـِنَآءَ**, muzâri‘i **كَبُ٣َ**, mastar **كَبٌّ**, [içindekini dökmek için kabı ters çevirdi, yahut aşağı çevirdi]: (TA:) kabı başı üzerine çevirdi. (Msb.) ― -b3- **كَبَّ القَصْعَةَ** Tahta çanağı yüzü üzerine çevirdi. (TA.) ― -b4- **كَبَّهُ**, (K,) yahut **كبّه لِوَجْهِهِ**, (S,) [yahut **عَلَى وَجْهِهِ** (bk. 4),] ve ↓ **اكبّه** (K) ve ↓ **كَبْكَبَهُ**, (S, K,) Onu secde ettirdi; onu yüzü üzerine yere attı. (S, K.) [Denir ki,] **كَبَّ اللّٰهُ عَدُوَّ المُسْلِمِينَ** [Allah Müslümanların düşmanını devirsin, yahut yüzüstü yere sersin!]: fakat ↓ **اكبّ** denmemelidir. (S.) 4’e de bak. ― -b5- Devenin bacaklarından kesti, yahut yaraladı. (TA.) -A2- **كَبَّ**, (muzâri‘i **كَبُ٣َ**, mastarı **كَبُّ**, TA,) (mecaz:) O [ipliği, ve aynı şekilde kılı (bk. **فَلِيلٌ**), yumak yaptı; yahut] ipliği [&c.] **كُبَب** [yahut yumaklar] hâline getirdi: (S, K:) yahut bir **كُبَّة** [yahut yumak] hâline. (ISd.) [Fiil günümüzde ipliği bir yumağa, yahut yumaklara, sarmak mânasında kullanılır.] 5’e bak. -A3- **كَبَّ**, [muzâri‘i, görünüşe göre, **كَبِ٣َ**,] O, yahut o (şey), ağır oldu. (K.) **كُبَّةٌ**’ye bak. -A4- **كُبّ**’u tutuşturdu, yahut ateşe verdi; o, **حَمْض** denilen [cins]tendir. (AA, K.)

**كبّب**
2 **كبّب** ذ, mastarı **تَكْبِيبٌ**, (mecaz:) **كَبَاب** yaptı; yahut doğranmış et, &c. yaptı. (K.)

4 **أَكْبَ٣َ** 1’e bak. -A2- **اكبّ** Başını yere doğru eğdi; [TA’da برز maddesinde geçen **اـِلَى الأَرْضِ ↓ انكبّ** de böyledir;] kendini eğdi; çömeldi. (TA.) [Kur’ân, lxvii, 22’ye bak.] ― -b2- **اكبّ**, (K,) yahut **اكبّ عَلَى وَجْهِهِ**, (S) ve ↓ **انكبّ**, (TA,) **كَبَّ**’nin sanki edilgeni; Yüzüstü düştü; yüzü üzerine düştü: (S, K:) birinci fiil kıyasa göre dışarıdır, (S,) [**كَبَّ**’nin sanki edilgeni olarak: **أَحْجَمَ** ve **أَحْنَجَ**’a bak]: [ve ↓ **كَبَّ**, muzâri‘i, görünüşe göre, **كَبِ٣َ**, mastarı **كَبٌّ**, sendeleyerek düştü: zira] **كَبٌّ**, **اِنْتِعَاشٌ**’un zıddıdır. (S, تعش md.) ― -b3- **اكبّ لَهُ** (yani, **لِلشَّىْءِ**, TA) K’daki bazı nüshalarda **تَحَانَى**’nın aynısıdır yahut diğerlerinde **تَجَانَأَ**’nın: ikincisi [“ona doğru eğildi” mânasında] muhtemelen doğru kıraattir. (TA.) -A3- **اكبّ عَلَيْهِ**, (yani, **على الشَّىْءِ**, TA,) ve ↓ **انكبّ**, (varsayılan mecaz:) Ona girişti, yahut onu yapmaya koyuldu. (K.) **اكبّ على الأَمْرِ يَفْعَلُهُ**, ve ↓ **انكبّ**, [işe girişti, onu yapmak üzere koyuldu]. (S.) -A4- **اكبّ عَلَيْهِ**, (yani, **على عَمَلٍ**, TA,) ve ↓ **انكبّ**, (mecaz:) Ona devam etti, yahut ona yapıştı; (K;) yani bir işe. (TA.)

**تكبّبت الاـِبِلُ**
5 **تكبّبت الاـِبِلُ** ذ Develer hastalık sebebiyle (S, K) yahut zayıflık sebebiyle yüzüstü yere kapandı. (S.) -A2- **تكبّب** (mecaz:) O (kum) nemi sebebiyle (TA,) büzülüp sıkı bir kütle hâline geldi: (S:) yahut nemlendi ve bunun sonucu olarak sıkılaştı: buradan **كُبَّةُ غَزْلٍ** [eğrilmiş iplik yumağı], A’da Z’nin işaret ettiği üzere. (TA.) ― -b2- **تكبّب** (mecaz:) Elbisesine büründü: (A:) [↓ **تكبكب** de böyledir: örn.] **جَاءَ مُتَكَبْكِبًا فِى ثِيَابِهِ** Elbisesine bürünmüş olarak geldi. (S.)

**تكابّوا عَلَيْهِ**
6 **تكابّوا عَلَيْهِ** ذ (mecaz:) Üzerine sıkıştılar, yahut üzerine üşüştüler. (TA.) [كت maddesinde **تَّكَاتُّوا**’ya bak.]

**انكبّ**
7 **انكبّ** ذ O (ibrik, yahut benzeri) içindekini dökmek için ters çevrildi, yahut aşağı çevrildi. (IB, TA’da **غَرَبٌ** maddesinde.) ― -b2- 4’e, beş yerde, bak.

**كَبْكَبَهُ**
R. Q. 1 **كَبْكَبَهُ** ذ Onu devirdi; bir kısmını diğer kısmı üzerine çevirdi: yahut onu bir dağın yahut duvarın tepesinden aşağı attı. (TA.) 1’e, iki yerde, bak. ― -b2- **كَبْكَبَهُ**, mastarı **كَبْكَبَةٌ**, Onu derin bir yere, yahut çukura attı. (K.) **فَكُبْكِبُوا فِيهَا** [Kur’ân, xxvi, 94,] Ve orada yüzüstü atılacaklardır: [yani cehennem ateşine:] (S:) yahut bir araya toplanıp içine, yani cehennem ateşinin uçurumuna, atılacaklardır: (Lth:) lafzen, dönüp duracak şekilde atılacaklar, nihayet orada duracaklar: (TA:) yahut içine, biri diğerinin üzerine, atılacaklardır: (Zj:) yahut orada bir araya toplanacaklardır. (TA.) ― -b3- **كبكب المَالَ** Malın, yahut mülkün, dağılmış olanının uçlarını bir araya topladı ve getirdi yahut geri koydu: [yani, dağılmış olanları bir araya sürerek develeri &c. topladı:] **كَمْهَلَهُ** ve **دَبْكَلَهُ** &c. gibi. (L.)

**تَكَبْكَبُوا**
R. Q. 2 **تَكَبْكَبُوا** ذ (mecaz:) Kendi kendilerini bir araya topladılar. (TA.) ― -b2- 5’e bak.

**كُبٌّ**
**كُبٌّ** ذ, [cins isim, **حَمْض** denilen türden] bir bitki yahut ağaç; (K;) tutuşturmak için mükemmel bir ağaç türü; yaprakları atların kuyruklarını güzel ve uzun yapar; boğumları ve dikenleri vardır; ince, yahut yumuşak ve düz toprakta biter: tekili ة ile: yahut bazılarına göre o, **نَجِيلُ الفَلَاةِ** denilen türdendir: fakat IAar der ki, **حَمْض** denilenler arasında **نجيل** ve **كبّ** vardır. (TA.)

**كَبَّةٌ**
**كَبَّةٌ** ذ ve ↓ **كُبَّةٌ** Savaşta bir hücum, bir saldırı, yahut bir baskın. (K) [Ve] **كَبَّةٌ** (S, K) ve ↓ **كُبَّةٌ** (K) Dövüşte ve koşmada tek bir itiş [S’nin bazı nüshalarında **دَفْعَة**; diğerlerinde ve K’nın nüshalarımda **دُفْعَة**: birincisini tercih ederim:] (S, K:) ve bunun şiddeti. (TA.) ― -b2- **كَبَّةٌ** ve ↓ **كُبَّةٌ** İki at birliği arasında çarpışma: K’da **بِيْنَ الجَبَلَيْنِ**; fakat doğru olan, diğer sözlüklerde olduğu gibi, **بَيْنَ الخَيْلَيْنِ**’dir. (TA.) ― -b3- **كَبَّةٌ** (S, K) ve ↓ **كُبَّةٌ** (K) Atları yarış yerine yahut meydana koşmak, yahut hücum etmek üzere salıverme. (S.) [Bu, S’de burada “tek bir itiş” &c. diye çevrilen sözlerin açıklaması olarak kastedilmiş görünmektedir.] ― -b4- **كَبَّةٌ** (S, K) ve ↓ **كُبَّةٌ** (K) Kışın şiddeti ve saldırısı [S’nin bazı nüshalarında **دَفْعَة**; diğerlerinde ve K’nın nüshalarımda **دُفْعَة**: birincisini tercih ederim:] (S, K) ― -b5- **كَبَّةُ النَّارِ** Ateşin [cehennem ateşinin] bir savuruşu, yahut savurması. (TA.) -A2- **كَبَّةٌ** ve ↓ **كُبَّةٌ** ve ↓ **كَبْكَبَةٌ** ve ↓ **كِبْكِبَةٌ** ve ↓ **كِبْكِبٌ** yahut (TA’ya göre) ↓ **كَبْكَبٌ**, Derin bir yere, yahut çukura, atma. (K.) **كَبْكَبَ**’a bak. -A3- **كُبَّةٌ**’ye de bak.

**كُبَّةٌ**
**كُبَّةٌ** ذ: **كَبَّةٌ**’ye, her yerde, bak. -A2- **الكبّ** [bir yanlış yazımdır; bir sonraki cümleden **الكُبَّةُ** olduğu anlaşılır,] Tozdan yahut topraktan ve başka şeylerden bir araya toplanmış olan. (TA [**سَفَاةٌ**’ya da, **سَفًا** maddesinde, bak.] ― -b2- Bundan dolayı, (TA,) **كُبَّةٌ** (mecaz:) Eğrilmiş ipliğin bir **جَرَوْهَق**’ı (bu Arapça bir kelime değildir, TA, [Farsça **كُرُوهَهْ** guróhah’tan Arapçalaştırılmıştır; “yumak” mânasındadır]) : (S, K:) yahut eğrilmiş iplikten bir araya toplanmış olan, [yahut sarılıp yumak hâline getirilmiş olan]: (TA: [5’e bak:]) çoğulu **كُبَبٌ**. (S, K.) [Ve aynı şekilde kıldandır: **فَلِيلٌ**’e bak.] ― -b3- [Bundan dolayı,] **كُبَّةٌ** (S, K) ve ↓ **كُبْكُبَةٌ** (S) yahut ↓ **كَبْكَبَةٌ** (K) (mecaz:) Atlardan (S,) yahut adamlardan (TA,) bir topluluk, toplanmış cemaat, yahut bölük. (K.) **كبكبةٌ مِنْ بَنِى اـِسْرَائِيلَ** İsrailoğullarından bir topluluk. (TA, bir rivayetten.) **كُبَّةُ السُّوقِ** Pazarın topluluğu: bir rivayette şeytanın topluluğu olduğu söylenmiştir. (TA.) **رَمَاهُمْ بِكُبَّتِهِ** Onların üzerine kendi bölüğünü, yahut topluluğunu, attı. (TA.) Aşağıya da bak. ― -b4- Büyük develerden bir sürü. (K.) **اـِنَّكَ لَكَالبَائِعٍ الكُبَّةَ بِالهُبَّةِ** Şüphesiz sen, büyük develer sürüsünü rüzgâr karşılığında satan gibisin. AZ’nin böyle rivayet ettiği bir darb-ı meseldir: fakat bazılarınca **الكبة بالهبة**, teşdidsiz, rivayet edilmiştir: **كبو** ve **هبو** maddelerine bak. (TA.) ― -b5- **كُبَّةُ الخَيْلِ** At birliğinin daha büyük kısmı, yahut ana kısmı. (Th.) ― -b6- **عِيَالٌ** ile aynı: şu ibarede böyledir: **عَلَيْهِ كبّةٌ** [Onun üzerinde (geçindirdiği) bir aile, yahut hane halkı, vardır]. (TA.) ― -b7- **كُبَّةٌ** (K) ve ↓ **كَبَّةٌ** (S, K) (mecaz:) Sıkıştırma, yahut kalabalıklaşma. (S, K.) -A3- **كُبَّةٌ** Ağırlık. (K.) Şu sözde böyledir: **رَمَاهُمْ بِكُبَّتِهِ** [Onların üzerine ağırlığını attı]. (TA.) (Fakat yukarıya bak.) Ve **أَلْقَى عَلَيْهِ كُبَّتَهُ** Ağırlığını onun üzerine attı. (TA.)

**كَبَابٌ**
**كَبَابٌ** ذ **طَبَاهَجٌ** ile aynı; (S;) yani, (TA,) (mecaz:) küçük parçalara doğranmış et (K) ve kızartılmış yahut közlenmiş; yahut yanan kömürlerin üzerine atılmış: (TA:) [genellikle koyun yahut kuzu etinden küçük lokmalar, şişlerde kızartılmış]. El-Khafájee tarafından Farsça olduğu ileri sürülmüştür; ve Yaakoob tarafından da öyle sanılmıştır. (TA.)

**كُبَابٌ**
**كُبَابٌ** ذ Develerden yahut koyun yahut keçilerden büyük bir sayı. (K.) Sıfat olarak da kullanılır: örn. **نَعَمٌ كُبَابٌ** Develer, yahut develer ve koyun yahut keçiler, o kadar çok ki biri diğerinin üzerine biner. (TA.) **نَعَمٌ كُبَاكِبٌ** Çok develer, yahut develer ve koyun yahut keçiler. (TA.) **كُثَابٌ**’a da bak. -A2- Toz; toprak. (K.) ― -b2- Yapışkan çamur; yahut kil. (K.) ― -b3- Nemli toprak. (K.) ― -b4- Birbirine yapışan nemli yahut yumuşak topraktan bolluk. (TA.) ― -b5- Nemi sebebiyle (TA,) büzülüp sıkı bir kütle hâline gelmiş kum: (S:) nemlenmiş ve bunun sonucu olarak sıkılaşmış kum. (TA.)

**كَبَابَةٌ**
**كَبَابَةٌ** ذ Çin’den bir ilaç. (S, K) (K:) [cubeb, yahut piper cubebae.]

**كِبْكِبٌ**
**كِبْكِبٌ** ذ ve **كَبْكَبٌ**, **كَبَّةٌ**’ye bak. -A2- Arapların bir oyunu. (K) (TA.)

**كُبْكُبٌ**
**كُبْكُبٌ** ذ ve **كُبَاكِبُ** Sıkı yapılı (ve güçlü, TA,) bir adam: çoğulu **كَبَاكِبُ**. (K.)

**كَبْكَبَةٌ**
**كَبْكَبَةٌ** ذ ve **كِبْكِبَةٌ**, **كُبَّةٌ**’ye bak.

**كُبْكُبَةٌ**
**كُبْكُبَةٌ** ذ **كُبْكُوبٌ**’a bak.

**كَبْكَابٌ**
**كَبْكَابٌ** ذ Kalın hurmanın mükemmel bir türü. (K.)

**كُبْكُوبٌ**
**كُبْكُوبٌ** ذ ve **كُبْكُوبَةٌ** ve ↓ **كُبْكُبَةٌ** Birbirine sıkıca toplanmış bir adam topluluğu. (K.)

**كَبْكَابَةٌ**
**كَبْكَابَةٌ** ذ Şişman bir kadın. (K.)

**رَجُلٌ أَكَبُّ**
**رَجُلٌ أَكَبُّ** ذ Sürekli sendeleyen bir adam. (TA.)

**مِكَبٌّ**
**مِكَبٌّ** ذ ve ↓ **مِكْبَابٌ** Yere çok bakan kimse. (K.)

**مُكَبَّبَةٌ**
**مُكَبَّبَةٌ** ذ Toz renkli bir buğday; kalın başaklı, (K,) küçük kuşlar gibi, ve kalın saplı; onu yiyenler [yani sapını; Arabistan’da yaygın bir yemdir] çevik, yahut atik, olmazlar. (TA.)

**مِكْبَابٌ**
**مِكْبَابٌ** ذ **مِكَبٌّ**’e bak.
