# كحب (ك-ح-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AD%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%AD%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ك - ح - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AD%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الحاء والكاف والباء معهما
ك ح ب، ك ب ح، ح ب ك مستعملات
كحب:
الكَحْبُ: البَرْوَقُ بلغة اليَمَن، والحبَّة منه كَحْبة.
كبح:
الكَبْحُ: كَبْحُكَ الدابَّة باللِّجام، وهو قَرْعُك إيّاها.
حبك:
حَبَكتْهُ بالسيف حَبْكاً: وهو ضَربٌ في اللَّحْم دون العَظْم، ويقال: هو مَحْبُوكُ العَجْز والمَتْن إذا كان فيه استِواء مع إرتفاع، قال الأعشى:
على كُلِّ مَحبُوكِ السَّراة كأنَّـه		عُقابٌ هَوَتْ من مَرْقَبٍ وتَعَلَّتِ
أيْ: ارتفَعَتْ. هَوَنْ: انخَفْضَتْ. والحِباكُ: رباطُ الحَضيرة بقَصَبات تُعَرَّضُ ثمَّ تُشَدُّ كما تُحبَكُ عُروشُ الكَرْم بالحِبال. واحَتَبكْتُ إزاري: شَدَدْتُه. والحَبيكة: كلُّ طريقة في الشَّعْر وكُلُّ طريقةٍ في الرَّمْل تَحْبِكهُ الرِياحُ إذا جَرَتْ عليه، ويُرَى نحوَ ذلك في البيضِ من الحديد، قال الشاعر:
والضاربُونَ حَبيكَ البيضِ إذ لَحِقُوا		لا يَنكُصُونَ إذا ما استُلْحِموا وَحَمُوا
أي اشتَدَّ قتالُهم. والحُبُك: جماعة الحبيك، ويقال: كذلك خِلْقةُ وجْهِ السَّماء. ويقال: ما طَعِمْنا عند حَبَكةً لا لَبَكة، ويقال: عَبَكة، فالعَبَكةُ والحَبَكةُ معاً: الحَبَّة من السَّويق، واللَّبَكة: اللُّقمة من الثَريد ونحوِه.

##### Türkçe

باب **الحاء** ve **الكاف** ve **الباء** onlarla birlikte

ك ح ب، ك ب ح، ح ب ك kullanımdadırlar

**كحب**:
**الكَحْبُ**: Yemen diliyle **البَرْوَقُ**; ondan olan tane **كَحْبة**’dir.

**كبح**:
**الكَبْحُ**: senin biniti gem ile dizginlemen; o, senin onu vurmandır.

**حبك**:
Onu kılıçla **حَبْكاً** **حَبَكتْهُ**: o, kemik olmaksızın et içinde bir vuruştur; ve denilir: onda yükselme ile birlikte düzgünlük bulunduğu zaman o, **مَحْبُوكُ العَجْز** ve **المَتْن**’dir. **الأعشى** dedi ki:
على كُلِّ مَحبُوكِ السَّراة كأنَّـه		عُقابٌ هَوَتْ من مَرْقَبٍ وتَعَلَّتِ
Yani: yükseldi. **هَوَنْ**: alçaldı. **الحِباكُ**: kamışlarla enine konulup sonra bağlanan ağıllığın bağıdır; tıpkı asma çardaklarının iplerle örülmesi gibi. **احَتَبكْتُ إزاري**: onu sıktım/bağladım. **الحَبيكة**: saçtaki her yol ve rüzgârlar onun üzerinde estiği zaman onu ören kumdaki her yol; bunun benzeri demirden zırhlarda görülür. Şair dedi ki:
والضاربُونَ حَبيكَ البيضِ إذ لَحِقُوا		لا يَنكُصُونَ إذا ما استُلْحِموا وَحَمُوا
Yani onların çarpışması şiddetlendi. **الحُبُك**: **الحبيك**’in topluluğudur; ve denilir: göğün yüzünün yaratılışı da böyledir. Ve denilir: **حَبَكةً** ne de **لَبَكة** yanında tatmadık; ve denilir: **عَبَكة**; böylece **العَبَكةُ** ve **الحَبَكةُ** birlikte: **السَّويق**’ten tanedir; **اللَّبَكة** ise **الثَريد** ve benzerinden lokmadır.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AD%D8%A8/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ح ك ب
حبك ، كحب ، كبح : ( مستعملات ) .
حبك : قال الليث : حَبَكْتُه بالسّيْف حَبْكا وهو ضَرْب في اللَّحْم دُونَ العَظْم .
ابن هانىء عن أبي زيد : يقال حَبَكْتُه بالسَّيْف حَبْكاً إذا ضَرَبْتَه به .
الليث : إنَّه لمَحْبوكُ المَتْن والعَجُز إذا كان فيه اسْتِوَاء مع ارتِفَاع ، وأنشد :
على كُل مَحْبوك السَّرَاةِ كأَنَّه
عُقابٌ هَوَتْ من مَرْقَبٍ وتَعَلَّتِ
وقال غيره : فرسٌ مَحْبوكُ الكَفَلِ أي مُدْمَجُه . قال لبيد :
مُشْرِفُ الحارِكِ مَحْبوكُ الكَفَل
وقال الفرّاء في قول الله جلّ وعزّ : ( لَوَاقِعٌ وَالسَّمَآءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ) ( الذّاريَات : 7 ) . قال : الحُبُك : تَكسُّر كلِّ شيء كالرَّمْلة إذا مَرَّت عليْهَا الرِّيحُ الساكنةُ والماء القَائم ، والدِّرْع من الحَدِيد لها حُبُك أيضاً . قال : والشَّعْرَةُ الْجَعدة تكسُّرها حُبُك ، وَوَاحِدُ الحُبُك حِباك وَحَبِيكَةٌ . وروى الثورِيُّ عن عطَاء عن سَعيد بن جُبَيْر عن ابن عباس في قوله : ( لَوَاقِعٌ وَالسَّمَآءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ) ( الذّاريَات : 7 ) : ذات الخَلْق الحسن . قال أبو إسحاق : وأهل اللّغة يقولون : ذات الطرائق الحسنة .
قال : والمَحْبوك : ما أُجيد عَمَلُه . وقال شَمِر : دابّة مَحْبوكَة إذا كانت مُدْمَجَة الخَلْق .
وقال الليث : الحِبَاكُ : ربَاطُ الحظيرة بقصبات تُعَرَّضُ ثم تُشَدّ . تقول : حَبَكْتُ الحَظِيرَةَ كما تُحْبَك عُرُوش الكرْم بالحِبَالِ .
قال : وحَبِيكُ البَيْضِ للرأس : طرائق حَدِيده ، وأنشد :
والضارِبُون حَبِيكَ البَيْضِ إذْ لَحِقُوا
لا يَنْكُصُون إذا ما استُلحِمُوا وحَموا
وكذلك طَرائِقُ الرَّمْلِ مِمَّا تَحْبكه الرِّيَاحُ إذا جَرَت عليه .
ورُوِي عن عائِشَة أنَّها كانت تَحْتَبِك تحت دِرْعها في الصَّلاة . قال أبو عُبَيد : قال الأصمعي : الاحتباك : الاحتِباءُ لم يُعرف إلا هذا . قال أبو عُبَيد : وليس للاحْتِبَاء
ههنا معنى ، ولكن الاحْتِباك شَدُّ الإزار وإحكامه ، أرَادَ أنها كانت لا تُصلّي إلاّ مُؤْتَزِرَة .
قال : وكلُّ شيء أَحْكَمْتَه وأَحْسَنْتَ عَمَلَه فقد احْتَبَكْتَه . قال : ويقال : للدَّابَّة إذا كان شديد الْخلْق مَحْبُوك .
قلت : الذي روَاهُ أبو عُبيد عن الأصمعي في الاحْتِباك أنه الاحْتِباءُ غَلَطٌ والصواب الاحْتِياك باليَاءِ . يقال : احْتَاكَ يَحْتَاكَ احْتِياكاً وتَحَوَّكَ بِثَوْبِهِ إذا احْتَبَى به ، هكذا رواه ابن السكيت وغيره عن الأصمعي بالياء .
قلت : الذي يسبِقُ إلى وهمي أن أبا عبيد كتب هذا الحرف عن الأصمعي بالياء ، فزلّ في النقط وتَوهَّمَه باء ، والعالم وإن كان غاية في الضبط والإتقان فإنه لا يكاد يخلو من زلة ، والله الموفق للصواب .
وقال شمر : الحُبْكَةُ . الحُجْزَةُ ومنها أُخِذَ الاحْتِبَاكُ بالباء وهو شَدُّ الإزار .
وحكى عن ابن المبارك : أنه قال : جعلت سِوَاكي في حُبْكَتِي . أي في حُجْزَتي . وقال غيره : التَّحْبِيكُ : التوثيق وقد حَبَّكْتُ العقدة أي وثَّقْتُها .
وقال الليث : يقال : ما طَعِمْنَا عنده حَبَكة ولا لَبَكة . قال وبعض يقول : عَبَكة قال : والعَبَكة والحَبَكةَ : الحَبَّة من السَّوِيق . واللَّبَكَة : اللقمة من الثَّرِيدِ . قلت : ولم أسمع حبكة بمعنى عَبَكة لغير الليث ، وقد طلبته في باب العين والحاء لأبي تراب فلم أجده . والمعروف : ما في نِحْيِه عبكة ولا عَبَقَة أي لَطْخ من السمن أو الزيت من عَبِقَ به وعَبِكَ به أي لصق به .
كحب : قال الليث : الكَحَب بلُغَة أهل اليمن النَّوْرَة .
والحَبَّةُ منه كَحْبَةٌ . قلت : هذا حرف صحيح . وقد رواه أحمد بن يحيى عن ابن الأعرابي قال : ويقال : كحَّب العِنَبُ إذا انعقد .
وقال ابن دريد : الكَحْبُ والكَحْمُ : الحِصْرِمُ لغة يمانية .
وروى سَلَمة عن الفراء : يقال : الدراهم بين يديه كاحِبَة إذا واجهتك كثيرة . قال : والنار إذا ارتفع لهبُهَا فهي كاحِبة .
كبح : قال الليث : الكَبْح : كَبْحُك الدابةَ باللجام . وقال غيره : كَبَحه عن حاجته كَبْحاً إذا ردَّه عنها ، وكبح الحائطُ السهمَ كَبْحاً إذا أصاب الحائط حين رمى به فرده عن وجهه ولم يَرْتَزَّ فيه .
وقيل لأعرابي : ما للصَّقرِ يُحِبّ الأرنب ما لا يحب الخَرَب ؟ فقال : لأنه يكْبَحُ سَبَلَته بذَرْقِهِ فَيَرُدّه .
حكى ذلك الأصمعي ، ثم قال : رأيت صقراً كأَنما صُبَّ عليه وِخاف خِطْمِيٌّ من ذَرْق الحُبَارَى .
قال : والكابحُ : مَن استقبلك مما يُتَطَيَّرُ منه من تَيْسٍ وغيره ، وجمعه كوابِحُ . قال البَعِيثُ :
ومُغْتدياتٍ بالنُّحوس كَوَابِح

##### Türkçe

ح ك ب
**حبك** ، **كحب** ، **كبح** : (kullanılanlar).

**حبك** : Leys dedi: Onu kılıçla **حَبَكْتُه** **حَبْكا**; bu, et içinde, kemikten aşağı (olmaksızın) bir vuruştur.
İbn Hânî’, Ebû Zeyd’den: Denir ki: Onu kılıçla **حَبَكْتُه** **حَبْكاً**; onunla ona vurduğun zaman.
Leys: O, sırtı ve sağrısı **لَمَحْبوكُ**’tur; onda yükselme ile beraber düzgünlük olduğu zaman. Ve inşad etti:
على كُل مَحْبوك السَّرَاةِ كأَنَّه
عُقابٌ هَوَتْ من مَرْقَبٍ وتَعَلَّتِ
Ve başkası dedi: **فرسٌ مَحْبوكُ الكَفَلِ**; yani onun (sağrısı) derli toplu (sıkı yapılı)dır. Lebîd dedi:
مُشْرِفُ الحارِكِ مَحْبوكُ الكَفَل
Ve Ferrâ, Allah جلّ وعزّ’ün sözü hakkında dedi: (**لَوَاقِعٌ وَالسَّمَآءِ ذَاتِ الْحُبُكِ**) (Zâriyât: 7). Dedi: **الحُبُك**: her şeyin kırışıp bükülmesi; rüzgâr durgun iken ve su durgun iken onun üzerinden geçtiği zaman kum tepeciği gibi; demirden zırhın da **حُبُك**’ları vardır. Dedi: Kıvırcık saç telinin kırışıklığı **حُبُك**’tur; **الحُبُك**’un teki **حِباك** ve **حَبِيكَةٌ**’dir. Ve Sevrî, Atâ’dan, Saîd b. Cübeyr’den, İbn Abbâs’tan, şu sözü hakkında rivayet etti: (**لَوَاقِعٌ وَالسَّمَآءِ ذَاتِ الْحُبُكِ**) (Zâriyât: 7): güzel yaratılış sahibi. Ebû İshâk dedi: Dil ehli der ki: güzel yollar (tarikler) sahibi.
Dedi: Ve **المَحْبوك**: işi iyi yapılmış olan şeydir. Şemmer dedi: **دابّة مَحْبوكَة**; yaratılışı derli toplu (sıkı) olduğu zaman.
Leys dedi: **الحِبَاكُ**: kamışlarla ağıla bağ; enlemesine konur, sonra sıkıca bağlanır. Dersin ki: Üzüm asmalarının çardakları iplerle nasıl **تُحْبَك** edilirse, ben de ağılı **حَبَكْتُ**.
Dedi: Ve baş için yumurtanın **حَبِيكُ**’i: onun demirinin çizgileri/şeritleridir. Ve inşad etti:
والضارِبُون حَبِيكَ البَيْضِ إذْ لَحِقُوا
لا يَنْكُصُون إذا ما استُلحِمُوا وحَموا
Ve rüzgârlar onun üzerinde estiği zaman onu **تَحْبكه** eden şeylerden olan kumun çizgileri de böyledir.
Âişe’den rivayet olundu: Namazda zırhının altında **تَحْتَبِك** ederdi. Ebû Ubeyd dedi: Asmaî dedi: **الاحتباك**: **الاحتِباءُ**; bundan başkası bilinmedi. Ebû Ubeyd dedi: Burada **الاحْتِبَاء** için bir anlam yoktur; fakat **الاحْتِباك** izarı sıkmak ve onu sağlamlaştırmaktır; muradı, onun ancak izar kuşanmış olarak namaz kıldığıdır.
Dedi: Her şeyi sağlamlaştırıp işini güzel yaptığında, onu **احْتَبَكْتَه** etmiş olursun. Dedi: Ve denir ki: binek hayvanı için, yaratılışı güçlü olduğu zaman, **مَحْبُوك**.
Dedim: Ebû Ubeyd’in Asmaî’den **الاحْتِباك** hakkında rivayet ettiği, onun **الاحْتِباءُ** olması yanlıştır; doğrusu **الاحْتِياك** (ياء ile)dır. Denir ki: **احْتَاكَ** **يَحْتَاكَ** **احْتِياكاً** ve **تَحَوَّكَ بِثَوْبِهِ**; onunla **احْتَبَى** ettiği zaman. İbn Sikkît ve başkaları bunu Asmaî’den ياء ile böyle rivayet etmiştir.
Dedim: Vehmime önce gelen şudur ki: Ebû Ubeyd bu harfi Asmaî’den ياء ile yazdı; sonra noktalamada sürçtü ve onu باء sandı; âlim, ضبط ve itkanın nihayeti olsa bile, bir sürçmeden neredeyse hâlî olmaz; Allah doğruya muvaffak edendir.
Şemmer dedi: **الحُبْكَةُ**: **الحُجْزَةُ**; ve ondan باء ile **الاحْتِبَاك** alınmıştır; o, izarı sıkmaktır.
İbnü’l-Mübârek’ten nakletti: O dedi: Misvakımı **حُبْكَتِي**’me koydum; yani **حُجْزَتي**’me. Başkası dedi: **التَّحْبِيكُ**: sağlamlaştırmadır; ve ben düğümü **حَبَّكْتُ**; yani onu sağlamlaştırdım.
Leys dedi: Denir ki: Onun yanında ne bir **حَبَكة** ne de bir **لَبَكة** tattık. Dedi: Bazısı **عَبَكة** der. Dedi: **العَبَكة** ve **الحَبَكة**: **السَّوِيق**’ten bir tanedir. **اللَّبَكَة**: **الثَّرِيدِ**’den bir lokmadır. Dedim: Leys’ten başkasında **حبكة**’yi **عَبَكة** anlamında işitmedim; onu Ebû Turâb’ın ع ve ح babında aradım da bulmadım. Bilinen şudur: Onun tulumunda ne **عبكة** ne de **عَبَقَة** vardır; yani içyağı veya zeytinyağından bir bulaşık; **عَبِقَ** onunla ve **عَبِكَ** onunla; yani ona yapıştı.

**كحب** : Leys dedi: **الكَحَب** Yemen ehlinin dilinde kireç (nûre)dir.
Ve ondan bir tane **كَحْبَةٌ**’dir. Dedim: Bu sahih bir harftir. Ahmed b. Yahyâ bunu İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etti; dedi: Ve denir ki: Üzüm **كحَّب** etti; yani bağlandı (tane tuttu).
İbn Düreyd dedi: **الكَحْبُ** ve **الكَحْمُ**: koruk; Yemen dili.
Seleme, Ferrâ’dan rivayet etti: Denir ki: Dirhemler onun önünde **كاحِبَة**’dir; sana karşı çok oldukları zaman. Dedi: Ateş de, alevi yükseldiği zaman, o **كاحِبة**’dir.

**كبح** : Leys dedi: **الكَبْح**: senin binek hayvanını gemle **كَبْحُك** etmen. Başkası dedi: Onu ihtiyacından **كَبَحه** **كَبْحاً**; ondan geri çevirdiği zaman. Ve duvar oku **كَبْحاً** **كبح** etti; onu attığında ok duvara isabet edip onu yönünden geri çevirdiği ve onda saplanıp kalmadığı zaman.
Bir bedevîye denildi: Doğanın tavşanı sevdiği, **الخَرَب**’i sevmediği şey nedir? Dedi: Çünkü o, pisliğiyle bıyığını/sakalını **يَكْبَحُ** eder de onu geri çevirir.
Bunu Asmaî nakletti; sonra dedi: Bir doğan gördüm; sanki üzerine, toy kuşunun pisliğinden, burun delikli bir taş dökülmüş gibi.
Dedi: Ve **الكابحُ**: uğursuz sayılan şeylerden, teke ve başkası gibi, sana karşıdan gelen kimsedir; çoğulu **كوابِحُ**’tur. el-Ba‘îs dedi:
ومُغْتدياتٍ بالنُّحوس كَوَابِح

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AD%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الكَحْبُ والكَحْمُ: الـحِصْرِمُ، واحدته كَحْبةٌ، يمانية. وقد كَحَّبَ الكَرْمُ إِذا ظهر كَحْبُه، وهو البَرْوَقُ، والواحد كالواحد. وفي حديث الدجال: ثم يأْتي الخِصْبُ، فيُعَقِّلُ الكَرْمُ ثم يُكَحِّبُ أَي تَخْرُجُ عَناقيدُ الـحِصْرِم، ثم يَطيبُ طَعْمُه. قال الليث: الكَحْبُ بلغة أَهل اليمن: العورة؛ والـحَبَّةُ منه: كَحْبَةٌ. قال الأَزهري: هذا حرف صحيح، وقد رواه أَحمد بن يحيـى عن ابن الأَعرابي. قال: ويقال كَحَّبَ العِنَبُ تَكْحِـيباً إِذا انْعَقَدَ بعد تَفْقيح نَوْره، وروى سَلَمة عن الفراء، يقال: الدَّراهمُ بين يديه كاحِـبةٌ إِذا واجَهَتْكَ كثيرةً. قال: والنار إِذا ارْتَفَعَ لَـهَبُها، فهي كاحِـبةٌ. والكَحْبُ بلغتهم أَيضاً: الدُّبُر. وقد كَحَبَه: ضَرَبَ ذلك منه. وكَوْحَبٌ: موضع.

##### Türkçe

**الكَحْبُ** ve **الكَحْمُ**: **الـحِصْرِمُ**; onun teki **كَحْبةٌ**’dir; Yemenlidir.

Ve **كَحَّبَ الكَرْمُ**: **كَحْبُه** göründüğü zaman; o da **البَرْوَقُ**tur; tekil, tekil gibidir. **الدجال** hadîsinde: “Sonra bolluk gelir; böylece **الكَرْمُ** **يُعَقِّلُ** olur, sonra **يُكَحِّبُ** olur”; yani **الـحِصْرِم** salkımları çıkar; sonra tadı hoş olur. **الليث** dedi: Yemen ehlinin dilinde **الكَحْبُ**: **العورة**; ondan olan tanesi: **كَحْبَةٌ**. **الأَزهري** dedi:

Bu sahih bir harftir; onu **أَحمد بن يحيـى** **ابن الأَعرابي**’den rivayet etmiştir. Dedi: Ve **كَحَّبَ العِنَبُ تَكْحِـيباً** denir; **نَوْره**nun aşılanmasından sonra bağlandığı zaman. Ve **سَلَمة** **الفراء**’dan rivayet etti: “**الدَّراهمُ** önünde **كاحِـبةٌ** (olur)” denir; sana çok olarak karşı geldiği zaman. Dedi: Ve ateş, alevi yükseldiği zaman, o **كاحِـبةٌ**dir. Ve onların dilinde **الكَحْبُ** ayrıca: **الدُّبُر**. Ve onu **كَحَبَه**: ondan o şeyi vurdu.

Ve **كَوْحَبٌ**: bir yer.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AD%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الكحب: أهمله الجوهري، وقال ابن دريد: الكحب، والحكم: الحصرم، بالكسر، واحدته كحبة بهاء، يمانية، وهو البروق. الكحب، بلغتهم أيضا: الدبر، بضمتين.  وكحب الكرم تكحيبا: ظهر كحبه  ، أي، ظهر عنقود حصرمه قال الأزهري: هذا حرف صحيح، وقد رواه أحمد بن يحيى، عن ابن الأعربي. قال: ويقال: كحب العنب، إذا انعقد  أو كثر حبه  .  و  قد كحبه كمنعه ضرب دبره. روى سلمة،عن الفراء: يقال: الدراهم بين يديه كاحبة، الكاحبة: الكثيرة. قال: والنار التي ارتفع لهبها، هي كاحبة. وكوحب، كجوهر: ع، عن ابن دريد.

##### Türkçe

**الكحب**: el-Cevherî onu ihmal etti; İbn Düreyd dedi ki: **الكحب** ve **الحكم**: ekşi üzüm (koruk), kesre ile; onun tekili, **كحبة** (sonunda **هاء** ile), Yemenîdir; ve o, **البروق**’tur. **الكحب**, onların dilinde ayrıca: **الدبر**, iki damme ile.

Ve **كحب** asmayı **تكحيبا**: onun **كحب**’ı ortaya çıktı; yani, onun koruğunun salkımı ortaya çıktı. el-Ezherî dedi ki: bu sahih bir harftir; onu Ahmed b. Yahyâ, İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etmiştir. Dedi ki: ve denilir: **كحب** üzüm, bağlandığı zaman yahut tanesi çoğaldığı zaman. Ve onu **كحبه** (onu men‘ etti gibi): onun **دبر**’ini dövdü.

Seleme, el-Ferrâ’dan rivayet etti: denilir: dirhemler onun önünde **كاحبة**; **الكاحبة**: çok olan. Dedi ki: ve alevi yükselen ateş, o **كاحبة**’dir.

Ve **كوحب**, **كجوهر** gibi: bir yer; İbn Düreyd’den.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AD%D8%A8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

كَحَبَهُ
1 كَحَبَهُ ذ , aor. كَحَبَ , He struck him on his podex. (K.)

كحّب الكَرْمُ
2 كحّب الكَرْمُ ذ , inf. n. تَكْحِيبٌ, The vine put forth its unripe, or sour, grapes: (K:) or its bunches thereof: this is a correct explanation, given on the authority of IAar: (Az:) or it became abundant in grapes: (K:) or its grapes became pleasant in flavour. (TA.)

كَحْبٌ
كَحْبٌ ذ T he podex: (K:) of the dial. of ElYemen. (TA.) -A2- As coll. gen. n. Unripe, or sour, grapes: n. un. with ة: (K:) as also كَحْمٌ: a word of the dial. of El-Yemen. (TA.)

كَاحِبَةٌ
كَاحِبَةٌ ذ , Many, or much. (K.) دَرَاهِمْ كَاحِبَةٌ Many dirhems; or much money. (Fr.) ― -b2- نَارٌ كَاحِبَةٌ Fire of which the flame rises high. (K.)

##### Türkçe

**كَحَبَهُ**
1 **كَحَبَهُ** ذ , muzâri‘ **كَحَبَ** , Onu kıçına vurdu. (K.)

**كحّب الكَرْمُ**
2 **كحّب الكَرْمُ** ذ , mastar ismi **تَكْحِيبٌ**, Asma ham, yahut ekşi, üzümlerini çıkardı: (K:) yahut onun salkımlarını: bu, IAar’ın rivayetine dayanarak verilmiş sahih bir açıklamadır: (Az:) yahut üzümce bol oldu: (K:) yahut üzümleri lezzetçe hoş oldu. (TA.)

**كَحْبٌ**
**كَحْبٌ** ذ Kıç: (K:) Yemen ehlinin lehçesinden. (TA.) -A2- Cem‘î cins isim olarak: Ham, yahut ekşi, üzümler: tekili ة ile: (K:) ve ayrıca **كَحْمٌ**: Yemen lehçesinden bir kelime. (TA.)

**كَاحِبَةٌ**
**كَاحِبَةٌ** ذ , Çok, yahut pek çok. (K.) **دَرَاهِمْ كَاحِبَةٌ** Çok dirhem; yahut çok para. (Fr.) ― -b2- **نَارٌ كَاحِبَةٌ** Alevi yüksekçe yükselen ateş. (K.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AD%D8%A8/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

كَحَبَ
كَحَبَ A ( n. ac. كَحْب 1 ),
a.  Struck on the posterior.

كَحَّبَ
كَحَّبَ II ,
a.  Bore sour grapes ( vine ).

كَحْب
كَحْب 1 ,
a.  Podex, posterior.

b.  Sour grapes; verjuice.

كَحْبَة
كَحْبَة 1t ,
a.  see 1 (b) .

كَاْحِبَة
كَاْحِبَة 21t ,
a.  Much; many.

b.  Flaming ( fire ).

##### Türkçe

**كَحَبَ**
**كَحَبَ** A (mastar-ı akuzatif: **كَحْب** 1),
a. Arka tarafına vurdu.

**كَحَّبَ**
**كَحَّبَ** II,
a. Ekşi üzüm verdi (asma).

**كَحْب**
**كَحْب** 1,
a. Anüs, arka taraf.

b. Ekşi üzümler; koruk suyu.

**كَحْبَة**
**كَحْبَة** 1t,
a. 1 (b)’ye bak.

**كَاْحِبَة**
**كَاْحِبَة** 21t,
a. Çok; birçok.

b. Alevli (ateş).
