# كدف (ك-د-ف) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AF%D9%81
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%AF%D9%81

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ك - د - ف
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AF%D9%81/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ك د ف
كدف ، فدك
استعمل من وجوهه : كدف ، فدك .
كدف : أهمله الليث . وفي ( نوادر الأعراب ) : سمعنا : كَدَفَتهم ، وجَدَفَتهم ، وهَدَفَتَهم ، وحَشَكَتهم ، وهَدَأَتهُم ، ووبدهم ، وأوبدهم ، وأَزَّهْم وأَزِيزهم ، وهو الصوتُ تسمعُه مِن غير مُعاينةٍ .
فدك : فَدَكُ : قريةٌ بناحية الحجاز ذات عين فوَّارة ونخيل كثيرة ، أفاءَها الله جل وعز على رسوله ( صلى الله عليه وسلم ) وكان عليٌّ والعباس رضي الله عنهما بعد وفاتِه يتنازعانها ، وسلَّمها عمر إليهما فذكر عليٌّ أن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) كان جعَلها في حياتِه لفاطمة رضي الله عنها ، وكان العباسُ يأبى ذلك .
وقال ابن دُريد : فَدَّكْتُ القطنَ تفديكاً إذا نَفَشْتَه .
قال : وهي لُغةٌ أَزْدِيّةٌ . وفُدَيْكٌ اسم عربي .
والفُدَيْكاتُ قومٌ من الخوارج نُسِبُوا إلى أبي فْدَيْكٍ الخارجيّ .

##### Türkçe

ك د ف
**كدف** , **فدك**

Şu vecihlerinden kullanılmıştır: **كدف** , **فدك** .

**كدف**: Onu **الليث** ihmâl etti. ( **نوادر الأعراب** )’da: “İşittik: **كَدَفَتهم** , **وجَدَفَتهم** , **وهَدَفَتَهم** , **وحَشَكَتهم** , **وهَدَأَتهُم** , **ووبدهم** , **وأوبدهم** , **وأَزَّهْم** ve **وأَزِيزهم**; o, muayene olmaksızın işittiğin sestir.” denilmiştir.

**فدك**: **فَدَكُ**: Hicaz nahiyesinde, fışkıran bir pınarı ve çok hurmalıkları olan bir köydür; Allah جل وعز onu Resûlüne ( صلى الله عليه وسلم ) fey olarak verdi. Vefatından sonra Ali ve Abbas رضي الله عنهما onu çekişirlerdi; Ömer onu ikisine teslim etti. Ali, النبي ( صلى الله عليه وسلم )’in onu hayatında Fâtıma رضي الله عنها için kılmış olduğunu zikretti; Abbas ise bunu reddederdi.

İbn Düreyd dedi: “Pamuğu kabarttığında **فَدَّكْتُ القطنَ تفديكاً** (derim).”

Dedi: “O, **أَزْدِيّةٌ** bir lugattır.” Ve **فُدَيْكٌ** Arapça bir isimdir.

**والفُدَيْكاتُ**: Hâricîlerden bir kavimdir; Hâricî **أبي فْدَيْكٍ**’e nisbet edildiler.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AF%D9%81/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

في نوادر الأَعراب: سمعت كَدَفَتهم وحدفتهم وهَدْفتهم وحَشكتهم وهذأَتهم وويدهم وأويدهم وأَزَّهم وأَزيزَهم، وهو الصوت تسمعه من غير معاينة.

##### Türkçe

نوادر الأَعراب’da: **كَدَفَتهم**’i, **حدفتهم**’i, **هَدْفتهم**’i, **حَشكتهم**’i, **وهذأَتهم**’i, **وويدهم**’i, **أويدهم**’i, **أَزَّهم**’i ve **أَزيزَهم**’i işittim; ve o, görerek tanık olmaksızın işittiğin sestir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AF%D9%81/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الكدفة، بالمهملة محركة أهمله الجوهري، وقال الخارزنجي: هو صوت وقع الأرجل. أو هو صوت تسمعه من غير معاينة كذا في نوادر الأعراب، يقال: سمعت كدفتهم، وجدفتهم، وهدفتهم، وحشكتهم وهدأتهم، وأزهم، وأزيزهم، وكل ذلك بمعنى واحد. وقال الخارزنجي: أكدفت الدابة: سمع لحوافرها صوت.
 ومما يستدرك عليه: الكداف: كرمان: اسم. والكدفة محركة: بمنزلة الجليدة.

##### Türkçe

**الكدفة**, **بالمهملة** harekeli olarak; el-Cevherî onu ihmal etti. el-Hârizencî dedi ki: O, ayakların düşüşünün sesidir. Yahut o, görerek muayene olmaksızın işittiğin bir sestir; **نوادر الأعراب**’da böyle (gelmiştir). Denir ki: “Onların **كدفتهم**’ini, **جدفتهم**’ini, **هدفتهم**’ini, **حشكتهم**’ini ve **هدأتهم**’ini, **أزهم**’ini ve **أزيزهم**’ini işittim”; bunların hepsi tek bir mânâdadır. el-Hârizencî dedi ki: “**أكدفت** binek hayvanı”: onun toynakları için bir ses işitti.

Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: **الكداف**: Kirmân: bir isim. Ve **الكدفة** harekeli: **الجليدة** menzilesindedir.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%AF%D9%81/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

كَدَفَ
كَدَفَ أَكْدَفَ IV ,
a.  Clattered; stamped the ground ( horse ).

كَدَف
كَدَف 4 ,
a.  Clatter, stamping.

##### Türkçe

**كَدَفَ**
**كَدَفَ** **أَكْدَفَ** IV ,
a.  Takırdadı; (at) yer(e) vurdu.

**كَدَف**
**كَدَف** 4 ,
a.  Takırtı, yere vurma.
