# كربل — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B1%D8%A8%D9%84/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B1%D8%A8%D9%84/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كربل](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B1%D8%A8%D9%84.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: كربل

كَرْبَل الشيءَ: خلطه. أَبو عمرو: كَرْبَلْت الطعام كَرْبَلةً هذَّبته ونقَّيته مثل غَرْبَلَتْه؛ وأَنشد في صفة حنطة:
يَحْمِلْنَ حمراءَ رَسُوباً بالنَّقَلْ،
قد غُرْبِلَتْ وكُرْبِلَتْ من القَصَلْ
والكِرْبالُ: المِنْدَف الذي يُنْدَف به القُطْن؛ وأَنشد الشيباني: تَرْمي اللُّغامَ على هاماتها قَزَعاً،
كالبِرْس طَيَّره ضرْبُ الكَرابِيلِ
والكَرْبَلة: رَخاوة في القَدَمين. يقال: جاء يمشي مُكَرْبِلاً أَي كأَنه يمشي في طين.
وكَرْبَل: اسم نبت، وقيل: إِنه الحُمَّاض، قال أَبو وجزة يصف عُهُون الهَوْدج:
وثامِرُ كَرْبَلٍ وعَمِيمُ دِفْلى
عليها، والنَّدَى سَبِط يَمُور
والكَرْبَل: نبت له نَوْر أَحمر مشرِق؛ حكاه أَبو حنيفة؛ وأَنشد: كأَنَّ جَنى الدِّفْلى يُغَشِّي خُدورَها،
ونُوَّارُ ضاحٍ من خُزامى وكَرْبَل
وكَرْبَلاء: اسم موضع وبها قبر الحسين بن
علي، عليهما السلام؛ قال كثيِّر:
فَسِبْطٌ سِبْطُ إِيمان وبِرٍّ،
وسِبْطٌ غَيَّبَته كَرْبَلاء

### Türkçe

**كَرْبَل** şeyi: onu karıştırdı. Ebû Amr: “Yemeği **كَرْبَلْت**; **كَرْبَلةً** (olarak)” (yani) onu ayıkladım ve arıttım; **غَرْبَلَتْه** (yaptığın) gibi; ve buğdayın vasfında (şu beyti) okudu:

Taşırlar kızıl, çöken (yükü) **بالنَّقَلْ**,
**القَصَلْ**’den **غُرْبِلَتْ** ve **كُرْبِلَتْ** (olarak).

Ve **الكِرْبالُ**: pamukla atılan (iş yapılan) **المِنْدَف**; ve Şeybânî (şu beyti) okudu:

Başlarının tepelerine **قَزَعاً** (olarak) **اللُّغامَ** atar,
**الكَرابِيلِ**’in vurmasıyla uçurulmuş **البِرْس** gibi.

Ve **الكَرْبَلة**: iki ayakta gevşeklik. Denir: **مُكَرْبِلاً** yürüyerek geldi; yani sanki çamur içinde yürür.

Ve **كَرْبَل**: bir bitkinin adıdır; ve denildi ki: o **الحُمَّاض**’dır. Ebû Vecze, **الهَوْدج**’in yünlerini vasfederek dedi:

Üzerinde **كَرْبَلٍ**’in meyveli (olanı) ve **دِفْلى**’nın gür (olanı;
üzerlerinde, çiy, düz (ve) dalgalanır.

Ve **الكَرْبَل**: parlak kırmızı çiçeği olan bir bitkidir; bunu Ebû Hanîfe nakletti; ve (şu beyti) okudu:

Sanki **الدِّفْلى**’nın meyvesi onun perdelerini örtüyor,
ve **خُزامى**’dan ve **كَرْبَل**’den açıkta (olan) çiçek.

Ve **كَرْبَلاء**: bir yer adıdır; ve orada Hüseyin b. Ali’nin kabri vardır—ikisine de selâm olsun; Kesîr dedi:

Öyleyse bir torun, iman ve iyilik torunu,
ve bir torun ki onu **كَرْبَلاء** gizledi.
