# كره — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B1%D9%87/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B1%D9%87/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كره](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B1%D9%87.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: كره

باب الهاء والكاف والراء معهما
هك ر، ك ه ر، ك ر ه مستعملات،
هكر:
الهَكْرُ: مُنْتَهَى العَجَب. قال أبو كبير:
فاعجب لذلك فِعلَ دهرٍ وآهكَرِ
وهَكْرانُ: غديرٌ. قال حميد:
بهَكرانَ في موجٍ كثيرٍ بصائرُهْ
أي: من يُبصِرُهُ.
كهر:
كَهَرْتُ الرّجلَ أكهَرُهُ كَهْراً، إذا إستَقْبلته بوجهٍ عابسٍ تَهاوُناً به، وبه تفسير قراءة ابن مسعود: "فأمّا اليتيمَ فلا تكْهَرْ".
وكَهْرُ النَّهار: ارتفاعُهُ في شَدَّة الحَرّ.
كره:
يقال: فَعَلْتُهُ على كُرْهٍ وفعلته كُرْهاً، إذا ضمّوا وخفّفوا قالوا: كُرْه وإذا فتحوا قالوا: كَرْه. والكَرْه: المكروهُ.
ورجلٌ كَرْهٌ مُتكَرِّهٌ. وأمرٌ كريهٌ مُسْتكرَهٌ، مكروهٌ.
وامرأةٌ مُسْتَكْرِهةٌ: غُصِبَتْ نَفْسَها فأُكْرِهَتْ على ذلك.
وأكرهته: حملته على أمرٍ وهو كارهٌ.
والكَريهةُ: الشّدِةَّ في الحرب، وكذلك الكرائه وهي نوازلُ الدّهر.
وتقول: كَرِهْتُه كَراهةً وكَراهِيَة ومَكْرَهَةً.
وكرَّهَ إليّ كذا تكريهاً: صيّره عندي بحالِ كراهةٍ.
وجَمَلُ كَرْهٌ، شديد الرّأس. قال:
كَرْهِ الحِجاجَيْنِ شديدِ الأَرْاَدْ
والكَرْهاءُ: أعلى النُّقْرةِ بلغة هُذَيل.

### Türkçe

باب **الهاء** و**الكاف** و**الراء** معهما
**هك ر**، **ك ه ر**، **ك ر ه** kullanımdadır,
**هكر**:
**الهَكْرُ**: hayretin sonu. Ebû Kebîr dedi ki:
فاعجب لذلك فِعلَ دهرٍ وآهكَرِ
Ve **هَكْرانُ**: bir gölcük. Humeyd dedi ki:
بهَكرانَ في موجٍ كثيرٍ بصائرُهْ
yani: onu gören kimse.

**كهر**:
**كَهَرْتُ** adamı, **أكهَرُهُ** **كَهْراً**, onu küçümseyerek asık bir yüzle karşıladığım zaman; ve bununla İbn Mes‘ûd’un kıraatinin tefsiri vardır: “فأمّا **اليتيمَ** فلا **تكْهَرْ**”.
Ve **كَهْرُ النَّهار**: şiddetli sıcakta onun yükselmesi.

**كره**:
Denir ki: onu **كُرْهٍ** üzere yaptım ve onu **كُرْهاً** yaptım; zammeleyip hafifleştirdiklerinde **كُرْه** derler, fethettiklerinde **كَرْه** derler. Ve **الكَرْه**: hoşlanılmayan şeydir.
Ve bir adam **كَرْهٌ** **مُتكَرِّهٌ**. Ve bir iş **كريهٌ** **مُسْتكرَهٌ**: hoşlanılmayan.
Ve bir kadın **مُسْتَكْرِهةٌ**: nefsi zorla alınmış da buna zorlanmıştır.
Ve onu **أكرهته**: o istemezken onu bir işe yükledim.
Ve **الكَريهةُ**: savaşta şiddet; ve كذلك **الكرائه**; ve onlar zamanın musibetleridir.
Ve dersin ki: onu **كَراهةً** ve **كَراهِيَة** ve **مَكْرَهَةً** ile **كَرِهْتُه**.
Ve bana şunu **كرَّهَ** **تكريهاً**: onu bende hoşnutsuzluk hâli üzere kıldı.
Ve bir deve **كَرْهٌ**: başı sert. Dedi ki:
كَرْهِ الحِجاجَيْنِ شديدِ الأَرْاَدْ
Ve **الكَرْهاءُ**: Hüzeyl lehçesinde çukurun en üstü.
