# كزب (ك-ز-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B2%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B2%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ك - ز - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B2%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

الكاف والزاي والباء معهما
ك ز ب، ز ك ب مستعملان فقط كزب: الكُزْبُ: لغة في الكسب. كالكسبرة في الكُزْبَرة.
زكب: زَكَبَتْ به أمه زَكْباً: رمت به.
وانزكب الرجل: انقحم في وهدة، أو سرب.
وزَكَبَ الطائر: ذرق، والزُّكابُ: سلاحه.

##### Türkçe

**الكاف** ve **الزاي** ve **الباء** bunlarla birlikte

**ك ز ب**، **ز ك ب** yalnızca kullanılmıştır: **كزب**: **الكُزْبُ**: **الكسب**’te bir dildir. **الكُزْبَرة**’de **الكسبرة** gibi.

**زكب**: Annesi onu **زَكَبَتْ**; **زَكْباً**: onu attı.

Ve adam **انزكب**: bir çukura, yahut bir deliğe daldı.

Ve kuş **زَكَبَ**: dışkıladı; ve **الزُّكابُ**: onun silahıdır.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B2%D8%A8/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ك ز ب
كزب ، زكب : ( مستعملة ) .
زكب : ( ثعلب عن ابن الأعرابي ) : الزَّكْبُ : إِلقاءُ المرأةِ وَلَدَها بِزَحْرَةٍ واحدة .
يقال : زَكَبَتْ بهِ وأَزْلخَتْ وأَمْصَعَتْ بهِ وحَطَأَتْ به .
وقال اللحيانيّ : يقال : زَكَبَ بِنُطْفَتِهِ وزكم بها أي أَنْفَصَ بها .
ويقال : هو الأمُ زُكْبَةٍ وزُكمَةٍ في الأرضِ ، أي الأمُ شيءٍ لفظَهُ شيءٌ .
( الليث ) : زَكَبَتْ به أمُّهُ : رمتْ به ، وانزَكَبَ إذا انْقَحَمَ في وَهْدَةٍ أو سَرَبٍ .
قال : والزَّكْبُ : النِّكاح ، والزّكْبُ : المَلْءُ .
يقال : زكَبَ إِناءَهُ يزْكبه إذا ملأه .
وقال ابن الأعرابيّ : المزكوبة : المَلْقُوطةُ من النساء .
كزب : قال : والمَكْزُوبَةُ من الجواري : الخِلاسِيَّةُ في لونها .
قال : والكَزَبُ : صِغَرُ مُشطِ الرِّجلِ وتقبُّضُهُ وهو عيبٌ .
قال الليث : الكُزْبُ : لغةٌ في الكُسْبِ ، كالكزْبَرَةِ والكسبُرَةِ .

##### Türkçe

ك ز ب
**كزب** , **زكب** : (kullanılan).

**زكب** : (Saʿleb, İbnü’l-Aʿrâbî’den): **الزَّكْبُ**: kadının çocuğunu tek bir **بِزَحْرَةٍ** ile (bir defada) atması.
Denir ki: **زَكَبَتْ** onunla; ve onunla **أَزْلخَتْ** ve onunla **أَمْصَعَتْ** ve onunla **حَطَأَتْ**.
Lihyânî dedi ki: denir ki: **زَكَبَ** kendi **بِنُطْفَتِهِ** ile ve onunla **زكم**; yani onunla **أَنْفَصَ**.
Ve denir ki: o, yerde **الأمُ زُكْبَةٍ** ve **زُكمَةٍ**’dir; yani bir şeyin, bir şeyin onu attığı “ana”sıdır.

( Leys ): **زَكَبَتْ** onunla annesi: onu attı; ve **انزَكَبَ**; bir çukura yahut bir deliğe/yeraltı geçidine daldığı zaman.
Dedi ki: ve **الزَّكْبُ**: nikâh; ve **الزّكْبُ**: doldurma.
Denir ki: **زكَبَ** kabını **يزْكبه**; onu doldurduğu zaman.
İbnü’l-Aʿrâbî dedi ki: **المزكوبة**: kadınlardan “toplanmış/bulunmuş” olan.

**كزب** : dedi ki: ve cariyelerden **المَكْزُوبَةُ**: renginde **الخِلاسِيَّةُ** olan.
Dedi ki: ve **الكَزَبُ**: ayağın tarak kısmının küçüklüğü ve büzülmesidir; ve o bir ayıptır.
Leys dedi ki: **الكُزْبُ**: **الكُسْبِ**’de bir dildir; **الكزْبَرَةِ** ve **الكسبُرَةِ** gibi.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B2%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الكُزْبُ: لغة في الكُسْبِ، كالكُسْبَرة والكُزْبَرَة، وسيأْتي ذكره. ابن الأَعرابي: الكَزَبُ صِغَر مُشْطِ الرِّجْل وتَقَبُّضُه، وهو عَيْبٌ.

##### Türkçe

**الكُزْبُ**: **الكُسْبِ** hakkında bir lugattır; **الكُسْبَرة** ve **الكُزْبَرَة** gibi; onun zikri gelecektir. İbnü’l-A‘râbî: **الكَزَبُ**, ayağın tarak kısmının küçüklüğü ve onun büzüşmesidir; ve o bir ayıptır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B2%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الكزب، بالضم: أهمله الجوهري، قال ابن الأعرابي: هو لغة في الكسب، وهو عصارة الدهن، كالكزبرة والكسبرة. قال أيضا: الكزب، بالتحريك: صغر مشط الرجل، وتقبضه، وهو عيب. والمكزوبة: الخلاسية بالكسر من الألوان، وهي ما كان بين الأسود والأبيض، ومنه: الجواري المكزوبة، وهي الخلاسية اللون، عن ابن الأعرابي، وقد تقدم في ز ك ب. والكوزب، كجوهر: الرجل البخيل، الضيق الخلق. وفي نسخة: النفس، بدل الخلق. ومما يستدرك عليه: الكزب، بالضم: شجر صلب نقله الصاغاني.

##### Türkçe

**الكزب**, ötre ile: Cevherî onu ihmal etti. İbnü’l-A‘râbî dedi: O, **الكسب** hakkında bir lugattır; o, yağın özsuyudur; **الكزبرة** ve **الكسبرة** gibi. Yine dedi: **الكزب**, hareke ile: erkeğin tarağının küçüklüğü ve onun büzülmesidir; o bir ayıptır. Ve **المكزوبة**: renklerden kesre ile **الخلاسية**’dir; o, siyah ile beyaz arasında olan şeydir. Ondan: **الجواري المكزوبة**; o, **الخلاسية** renktir; İbnü’l-A‘râbî’den. Ve **ز ك ب**’de daha önce geçti. Ve **الكوزب**, **كجوهر**: cimri adam; huyu dar. Bir nüshada: **النفس**, **الخلق** yerine. Ve ona istidrâk olunanlardandır: **الكزب**, ötre ile: sert bir ağaç; Sâgânî onu nakletti.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B2%D8%A8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

كُزْبٌ
كُزْبٌ ذ i. q. كُسْبٌ. (K.) ― -b2- [Coll. gen. n., A kind of] hard trees. (K.)

كَزَبٌ
كَزَبٌ ذ Smallness and contraction of the مُشْط (or metatarsal bones) of the foot; which is a defect. (K.)

كَوْزَبٌ
كَوْزَبٌ ذ Avaricious, or niggardly, and narrowminded. (K.)

مَكْزُوبَةٌ
مَكْزُوبَةٌ ذ i. q. خِلَاسِيَّة in colour; i. e., between black and white. (K.)

##### Türkçe

كُزْبٌ
**كُزْبٌ** ذ i. q. **كُسْبٌ**. (K.) ― -b2- [Topluluk genel isim, bir tür] sert ağaçlar. (K.)

كَزَبٌ
**كَزَبٌ** ذ Ayağın **مُشْط**’unun (yahut metatarsal kemiklerinin) küçüklüğü ve büzülmesi; ki bu bir kusurdur. (K.)

كَوْزَبٌ
**كَوْزَبٌ** ذ Cimri, yahut pinti, ve dar görüşlü. (K.)

مَكْزُوبَةٌ
**مَكْزُوبَةٌ** ذ renk bakımından i. q. **خِلَاسِيَّة**; yani siyah ile beyaz arasında. (K.)
