# كسر — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B3%D8%B1/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B3%D8%B1/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كسر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B3%D8%B1.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: كسر

كَسَرْتُ الشيء فانْكَسَرَ وتَكَسَّرَ وكَسَّرْتُهُ، شدِّد للتكثير والمبالغة. وناقةٌ كَسيرٌ كما قالوا: كفٌّ خضيبٌ. ويقال: كَسَرَ الطائرُ، إذا ضمَّ جناحيه حين ينقضّ. قال العجاج:
تَقَضِّيَ البازي إذا البازي كَسَرْ
والكاسِرُ: العُقاب. والكِسْرُ، بالكسر: أسفل شُقَّةِ البيت التي تلي الأرض من حيثُ يكسر جانباه من عن يمينك ويسارك، عن ابن السكيت. قال: ومنه قيل: فلانٌ مُكاسِري، أي جاري، كِسْرُ بيتِه إلى جانب كِسْرِ بيتي. والكِسْرُ أيضاً: عَظْمٌ ليس عليه كثير لحمٍ، والجمع كُسورٌ. ويقال أيضاً لعظم الساعد مما يلي النِصف منه إلى المرفق: كِسْرُ قَبيحٍ. والفتحُ في هؤلاء الثلاثة لغةٌ. والكِسْرَةُ: القطعةُ من الشيء المكسور، والجمع كِسَرٌ. وعودٌ صلبُ المَكْسِرِ، بكسر السين، إذا عَرفْت جَوْدَتَهُ بكسرِهِ. ويقال: فلان طيِّب المَكْسِرِ، إذا كان محموداً عند الخِبرة. وأرضُ ذاتُ كُسورٍ، أي ذات صَعودٍ وهَبوطٍ. ورجلٌ ذو كَسَراتٍ وهَزَراتٍ، إذا كان يُغْبَنُ في كلِّ شيء. وكُسارُ الحطبِ: دُقاقُهُ. وشيءٌ كَسيرٌ، أي مكسورٌ، والجمع كَسْرى.

### Türkçe

**كَسَرْتُ** şeyi; böylece **فانْكَسَرَ** ve **تَكَسَّرَ**; ve onu **كَسَّرْتُهُ**; (burada) şedde, çokluk ve mübalağa içindir. Ve bir dişi deve **كَسيرٌ**(dir); onların “**كفٌّ خضيبٌ**” dedikleri gibi. Ve denilir: **كَسَرَ الطائرُ**; yani, (kuş) saldırıp dalacağı zaman iki kanadını topladı. el-‘Accâc dedi ki:
تَقَضِّيَ البازي إذا البازي **كَسَرْ**

Ve **الكاسِرُ**: kartal. Ve **الكِسْرُ**—kesre ile—evin, yerin bitişiğindeki alt kısmıdır; iki yanı, sağından ve solundan kırıldığı yer itibarıyla; İbnü’s-Sikkît’ten. Dedi ki: Bundan dolayı denildi: “Falan **مُكاسِري**(dir)”; yani komşumdur; onun evinin **كِسْرُ**’ü, benim evimin **كِسْرُ**’ünün yanınadır. Ve **الكِسْرُ** ayrıca: üzerinde çok et olmayan bir kemiktir; çoğulu **كُسورٌ**’dur. Ve ayrıca, önkol kemiğine—onun yarısından dirseğe doğru olan kısmına—**كِسْرُ قَبيحٍ** denilir. Ve bu üçünün hepsinde fetha (ile söyleyiş) bir lehçedir. Ve **الكِسْرَةُ**: kırılmış şeyden parça; çoğulu **كِسَرٌ**. Ve sert bir dal **صلبُ المَكْسِرِ**(dir)—**السين**’in kesresiyle—onu kırmakla onun kalitesini bildiğin zaman. Ve denilir: Falan **طيِّب المَكْسِرِ**(dir); yani tecrübe yanında övülmüş olduğu zaman. Ve **أرضُ ذاتُ كُسورٍ**: yani iniş ve çıkış sahibi. Ve bir adam **ذو كَسَراتٍ وهَزَراتٍ**(tır); her şeyde aldatıldığı zaman. Ve **كُسارُ الحطبِ**: onun ufak kırıntılarıdır. Ve bir şey **كَسيرٌ**: yani kırılmış; çoğulu **كَسْرى**.
