# كشأ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A3/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B4%D8%A3/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كشأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A3.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: كشأ

كَشَأَ وَسَطَه كَشْأً: قَطَعَه. وكَشَأَ المرأَةَ كَشْأً: نَكَحها. وكَشَأَ اللحمَ كَشْأً، فهو كشِيءٌ، وأَكْشَأَه، كلاهما: شَواهُ حتى يَبِسَ، ومثله: وزَأْتُ اللحمَ إِذا أَيْبَسْتَه. وفلان يَتَكَشَّأُ اللحمَ: يأْكله وهو يابِسٌ.
وكَشَأَ يَكْشَأُ إِذا أَكلَ قِطْعَةً مِن الكَشِيءِ، وهو الشِّواءُ الـمُنْضَجُ. وأَكْشَأَ إِذا أَكَلَ الكَشيءَ، وكَشَأْتُ اللحمَ وكَشَّأْته إِذا أَكلتَه . قال: ولا يقال في غير اللحم. وكَشَأْتُ القِثَّاءَ: أَكَلْته. وكَشَأَ الطَّعامَ كَشْأً: أَكلَه، وقيل: أَكله خَضْماً، كما يُؤْكَلُ القِثَّاءُ ونحوه. وكَشِئَ من الطعام كَشْأً وكَشَاءً، الأَخيرة عن كُراع، فهو كَشِئٌ وكَشِيءٌ، ورجل كَشِيءٌ: مُمْتَلِئٌ من الطَّعام.
وَتكَشَّأَ: امْتَلأً. وتَكَشَّأَ الأَدِيمُ تَكَشُّؤاً إِذا تَقَشَّر. وقال الفَرَّاءُ: كَشَأْتُه ولَفَأْتُه أَي قَشَرْتُه.
\<ص:139>
وكَشِئَ السِّقاءُ كَشْأً: بانَتْ أَدَمَتُه مِن بَشَرَتِه. قال أَبو حنيفة: هو إِذا أُطِيلَ طَيُّه فَيَبِسَ في طَيِّه وتَكَسَّرَ. وكَشِئْتُ من الطَّعام كَشْأً: وهو أَن تَمْتَلِئَ منه. وكَشَأْتُ وَسَطَه بالسيف كَشْأً إِذا قطعته.
والكَشْءُ: غِلَظٌ في جِلْد اليَدِ وتَقَبُّضٌ. وقد كَشِئَتْ يَدُه. وذو كَشَاءٍ: موضعٌ، حكاه أَبو حنيفة قال: وقالت جِنِّيَّةٌ مَن أَراد الشِّفَاءَ مِن كل داءٍ فعليه بِنَباتِ البُرْقةِ من ذِي كَشَاءٍ. تعني بِنَبات البُرْقةِ الكُرَّاثَ، وهو مذكور في موضعه.

### Türkçe

**كَشَأَ** ortasını **كَشْأً**: onu kesti. Ve **كَشَأَ** kadını **كَشْأً**: onunla cinsel ilişkide bulundu. Ve **كَشَأَ** eti **كَشْأً**; o hâlde o **كشِيءٌ**’dur; ve onu **أَكْشَأَه**; ikisi de: onu, kuruyuncaya kadar kızarttı; ve onun benzeri: “Eti, onu kuruttuğum zaman **وزَأْتُ**.”

Ve falan, eti **يَتَكَشَّأُ**: onu kuru iken yer.

Ve **كَشَأَ يَكْشَأُ**: **الكَشِيءِ**’den bir parça yediği zaman; o ise, pişirilmiş kızartmadır. Ve **أَكْشَأَ**: **الكَشيءَ**’i yediği zaman. Ve “Eti **كَشَأْتُ** ve onu **كَشَّأْته**”: onu yediğim zaman. Dedi ki: Etin dışında söylenmez. Ve “Salatalığı **كَشَأْتُ**”: onu yedim.

Ve **كَشَأَ** yemeği **كَشْأً**: onu yedi; ve denildi ki: onu, salatalık ve benzeri yenildiği gibi, çiğneyerek yedi.

Ve yemekten **كَشِئَ** **كَشْأً** ve **كَشَاءً**; sonuncusu **كُراع**’dan (rivayetle); o hâlde o **كَشِئٌ**
ve **كَشِيءٌ**’dur; ve **كَشِيءٌ** adam: yemekten doludur.

Ve **تَكَشَّأَ**: doldu. Ve **تَكَشَّأَ** deri **تَكَشُّؤاً**: soyulduğu zaman.

Ve **الفَرَّاءُ** dedi: “Onu **كَشَأْتُ** ve onu **لَفَأْتُ**”, yani: onu soydum.

\<ص:139>
Ve **كَشِئَ** tulum **كَشْأً**: onun derisi, kabuğundan ayrıldı. **أَبو حنيفة** dedi: O, katlanması uzatıldığı zaman; böylece katında kurur ve kırılır. Ve “Yemekten **كَشِئْتُ** **كَشْأً**”: o, ondan dolmandır.

Ve “Kılıçla ortasını **كَشَأْتُ** **كَشْأً**”: onu kestiğim zaman.

Ve **الكَشْءُ**: el derisinde kalınlık ve büzülmedir. Ve onun eli **كَشِئَتْ**.

Ve **ذو كَشَاءٍ**: bir yerdir; **أَبو حنيفة** onu nakletti; dedi ki: Ve bir cinniyye dedi ki:
“Her dertten şifayı isteyen kimseye, **ذِي كَشَاءٍ**’dan **البُرْقةِ** bitkisi gerekir.” **البُرْقةِ** bitkisiyle **الكُرَّاثَ**’ı kastediyor; o, kendi yerinde zikredilmiştir.
