# كشأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B4%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كشأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: كشأ

كشأه أي القثاء كمنعه: أكله وكشأ الطعام كشأ: أكله، وقيل: أكله أكل القثاء أي خضما كما يؤكل القثاء ونحوه، وكشأ اللحم كشأ فهو كشئ شواه حتى يبس ومثله وزأت اللحم أي أيبسته، وسيأتي كأكشأه رباعيا. وكشأت اللحم وكشأته مضعفا، إذا أكلته، ولا يقال في غير اللحم، وكشأ يكشأ إذا أكل قطعة من الكشيء وهو الشواء المنضج، وأكشأ، إذا أكل الكشيء، وكشأ الشيء ولفأه أي قشره قاله الفراء، فتكشأ، ويستعمل في الأديم تكشأ إذا تقشر وكشأ وسطه بالسيف: ضربه وقطعه والظاهر أن ذكر السيف والوسط ليسا بقيدين، كما يدل له سياقهم وكشأ المرأة كشأ: جامعها ولو قال: جامع، كان أخصر. وكشئ من الطعام، كفرح كشأ وكشاء كسحاب، الأخيرة عن كراع، وضبطه بعضهم محركة وكذا هو في نسختنا فهو كشئ ككتف، وكشيء كأمير وتكشأ أي امتلأ من الطعام، ورجل كشئ ممتلئ منه، وفلان يتكشأ اللحم: يأكله وهو يابس ككشأ ثلاثيا يكشأ إذا أكل قطعة من الكشيء وهو الشواء المنضج، فامتلأ. وكشئ السقاء كشأ: بانت أدمته من بشرته بالتحريك فيهما. قال أبو حنيفة: هو إذا أطيل طيه فيبس في طيه وتكسر. والكشء: غلظ في جلد اليد وتقبض، وقد كشئت يده أي تشققت أو غلظ جلدها وتقبض وذو كشاء كسحاب ع حكاه أبو حنيفة، قال: وقالت جنية: من أراد الشفاء من كل داء فعليه بنبات البرقة من ذي كشاء. تعني بنبات البرقة الكراث، وقد يأتي في موضعه إن شاء الله تعالى. والكشأة، بالضم: العيب يقال: ما في حسبه كشأة، نقله الصاغاني.

### Türkçe

**كشأه** yani **القثاء**; **منعه** gibi: onu yedi. Ve **كشأ الطعام كشأ**: onu yedi; ve denildi ki: **القثاء** yemesi gibi yedi; yani **القثاء** ve benzeri yenildiği gibi çiğneyerek. Ve **كشأ اللحم كشأ فهو كشئ**: onu kızarttı; ta ki kuruyuncaya kadar; ve onun benzeri: **وزأت اللحم** yani onu kuruttum; ve ileride dörtlü olarak **أكشأه** gibi gelecektir. Ve **كشأت اللحم** ve **كشأته** (şeddeli), onu yediğinde; ve etten başkası hakkında söylenmez. Ve **كشأ يكشأ**: **الكشيء**’den bir parça yediğinde; o da pişmiş kızartmadır. Ve **أكشأ**: **الكشيء** yediğinde. Ve **كشأ الشيء** ve **لفأه** yani onu soydu; bunu **الفراء** söyledi; böylece **تكشأ**. Ve deride kullanılır: **تكشأ**; yani soyulduğunda. Ve **كشأ وسطه بالسيف**: ona vurdu ve onu kesti; ve zahir olan, kılıcın ve ortanın zikredilmesinin ikisi de kayıt değildir; onların siyakı buna delalet ettiği gibi. Ve **كشأ المرأة كشأ**: onunla cinsel birleşmede bulundu; ve eğer “birleşti” deseydi daha kısa olurdu.

Ve **كشئ** yemekten, **فرح** gibi: **كشأ** ve **كشاء** **سحاب** gibi; sonuncusu **كراع**’dan (rivayetle). Ve bazıları onu harekeli ضبط etti; ve bizim nüshamızda da böyledir; o hâlde o **كشئ** **كتف** gibi; ve **كشيء** **أمير** gibi. Ve **تكشأ** yani yemekten doldu. Ve adam **كشئ**: ondan dolu. Ve falan **يتكشأ اللحم**: onu yer, hâlbuki o kurudur; üçlü **كشأ** gibi; **يكشأ**: **الكشيء**’den bir parça yediğinde—o pişmiş kızartmadır—böylece doldu.

Ve **كشئ السقاء كشأ**: onun derisi, derisinden ayrıldı; ikisinde de hareke ile. **أبو حنيفة** dedi: o, katlanması uzatıldığında; katında kurur ve kırılır. Ve **الكشء**: el derisinde kalınlık ve büzülmedir. Ve **كشئت يده** yani eli çatladı; yahut derisi kalınlaştı ve büzüldü. Ve **ذو كشاء** **سحاب** gibi: bir yer; bunu **أبو حنيفة** rivayet etti. Dedi ki: Ve bir cinniye dedi: “Her dertten şifayı isteyen kimseye, **ذي كشاء**’dan **البرقة** bitkisi gerekir.” **نبات البرقة** ile **الكراث**’ı kastediyor; ve inşallah تعالى, yerinde gelebilir.

Ve **الكشأة** (ضم ile): ayıp; denilir: “Onun soyunda **كشأة** yoktur.” Bunu **الصاغاني** nakletti.
