# كشب (ك-ش-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B4%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ك - ش - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

الكاف والشين والباء معهما
ك ش ب، ك ب ش، ش ب ك، ب ش ك مستعملات كشب: الكَشْبُ: شدة أكل اللحم. قال:
ملهوج مثل الكُشَى نُكَشِّبُهْ
وكَشْب: إحدى حرار بني سليم.
كبش: إذا أثنى الحمل صار كبشاً، ولو لم تخرج رباعيته. وبعضهم يقول: لا: حتى تخرج رباعيته.
وكَبْشُ الكتيبة: قائدها.
شبك: شَبكْتُ أصابعي بعضها في بعض فاشتبكتْ، وشَبَّكْتُها فتشبَّكَتْ.
ويقال لأسنان المشط: شَبَك.
واشتبك السراب: دخل بعضه في بعض.
وبينهما شبكة رحم.
والشُّبّاك: اسم لكل شيء كالقصبة المحبكة التي تجعل على صنعة البواري، كل طائفة شباكة.
والشَّبكةُ: المصيدة في الماء وغيره.
والشِّباكُ: مواضع من الأرض ليست بسبخة، ولا تنبت، كنحو شِباك البصرة.
وطريق شابكٌ: مختلط بعضه في بعض. وبعير شابكُ الأنياب، ورجل شابِكُ الرمح، إذا رأيته من ثقافته يطعن به في الوجوه كلها، قال:
كمي ترى رمحه شابكاً
واشتبك الظلام، أي: اختلط. واشتبكت النجوم، إذا تداخلت واتصل بعضها ببعض.
بشك: البَشْكُ في السير: خفة نقل القوائم، وهو يَبْشُكُ ويَبْشِكِ بَشْكاً وبَشكاً.
وامرأة بَشَكَى اليدين والعمل، أي: سريعة.
والبَشْكُ: الكذب، بَشَكَ يَبْشُكُ بَشْكا، أي: كذب.

##### Türkçe

**الكاف** ve **الشين** ve **الباء** birlikte

ك ش ب، ك ب ش، ش ب ك، ب ش ك kullanımdadırlar.

**كشب**: **الكَشْبُ**: et yemenin şiddeti. Dedi ki:
ملهوج مثل **الكُشَى** نُكَشِّبُهْ

Ve **كَشْب**: Benî Süleym’in hummalarından biridir.

**كبش**: kuzu iki yaşına girince **كبش** olur; dörtlü dişi çıkmamış olsa bile. Bazıları der ki: hayır; dörtlü dişi çıkıncaya kadar.

Ve **كَبْشُ الكتيبة**: onun kumandanı.

**شبك**: Parmaklarımı birbirine **شَبكْتُ** de, birbirine geçti; ve onları **شَبَّكْتُ** de, birbirine geçti.

Ve tarağın dişlerine **شَبَك** denir.

Ve **اشتَبك السراب**: onun bir kısmı bir kısmının içine girdi.

Ve ikisi arasında rahim ağı vardır.

Ve **الشُّبّاك**: hasırların yapımı üzerine konulan, birbirine geçirilmiş kamış gibi her şeyin adıdır; her taife bir **شباكة**(dır).

Ve **الشَّبكةُ**: suda ve başkasında tuzak.

Ve **الشِّباكُ**: yerden, tuzlu-bataklık olmayan ve bitirmeyen yerler; Basra’nın **شِباك**’ı gibi.

Ve **طريق شابكٌ**: bir kısmı bir kısmına karışmış. Ve **بعير شابكُ الأنياب**; ve **رجل شابِكُ الرمح**: onu, mızrağıyla bütün yüzlere saplar hâlde görürsen; dedi ki:
كمي ترى رمحه شابكاً

Ve **اشتَبك الظلام**: yani karıştı. Ve **اشتبكت النجوم**: iç içe girdiklerinde ve bir kısmı bir kısmına bitiştiğinde.

**بشك**: yürüyüşte **البَشْكُ**: ayakların naklinin hafifliği; o **يَبْشُكُ** ve **يَبْشِكِ** **بَشْكاً** ve **بَشكاً**.

Ve **امرأة بَشَكَى اليدين والعمل**: yani hızlı.

Ve **البَشْكُ**: yalan; **بَشَكَ يَبْشُكُ بَشْكا**: yani yalan söyledi.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A8/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ك ش ب
كشب ، كبش ، شكب ، شبك ، بشك : ( مستعملة ) .
كشب : قال الليث : الكَشْبُ : شدة أَكلِ اللحم ونحوه .
وقال الراجز :
ثمَّ ظَلِلْنَا في شِوَاءٍ رُعْبَبُهْ
مُلَهْوَج مِثْل الكُشَى نُكَشِّبُه
وكشب : اسم جبل في البادية .
كبش : قال الليث : إذا أَثْنَى الحَمَل فقد صار كَبْشاً ، وكَبشُ الكتيبةِ : قائدُها .
وأخبرني المنذري عن الحَرّاني عن ابن السكيت قال : يقال : بلد قِفَارٌ كما يقال : بُرْمة أَعْشارٌ وثوب أكْباشٌ ، وهي ضُرُوب من بُرُودِ اليمن ، وثوب شَمارق ، وشَبَارق إِذا تمزق .
قال الأزهري : هكذا أَقْرَأنيه المنذريُّ : ثوب أكباش بالكاف والشين ، ولست أحفظه لغيره .
وقال ابن بُزُرْجَ : ثوب أكْراشٌ ، وثوب أكباش ، وهذا من برُود اليمن ، وقد صَحَّ الآن أكباشٌ .
وكُبيْشَةُ : اسم امرأة ، كأنه تصغيرُ كبشة ، وكان مشرِكو مكة يقولون للنبي ( صلى الله عليه وسلم ) ابن أبي كَبْشةَ ، وقيل : إن ابن أبي كبشة كان رجلاً من خُزاعةَ خالفَ قرَيشاً في عبادة الأوثان ، وعَبَدَ الشِّعْرَى العَبُورَ ، فشبهوا النبي عليه السلام به ، ومعناه أنه خالفَهم كما خالفهم ابن أبي كبشة .
وقال آخرون : أبو كبشةَ : كنيةُ وَهْبِ بن عبد مناف جدِّ النبي عليه السلام مِن قِبَلِ أمِّه ، فنسب إليه لأنه كان نزعَ إليه في الشَّبَهِ .
شبك : قال الليث : الشَّبْكُ : مصدرُ قولك شَبكتُ أصابعي بعضَها ببعض . فاشتبَكت وشبَّكتها فتشبكتْ على التكثير .
ورُوي عن النبي صلى عليه وَآله أنه قال : ( إذا خرج أحدُكم إلى الصلاة فلا يُشَبِّكْ بين أَصابعه ) ، ويقال لأسنان المِشْطِ : شَبَكٌ ، واشتباكُ الرّحِم وغيرها : اتصال بعضها ببعض .
وقال أبو عبيد : الرّحِمُ المشتَبِكة : المتصلة ، ويقال : بَيني وبينهُ شُبْكَةُ رَحِمٍ .
وقال الليث : الشُّبّاكُ : اسمٌ لكل شيء كالقصَب المحبّكةِ التي تُجعَل على صنعةِ البَواري ، فكلُّ طائفةٍ منها شُبّاكةٌ ، قال : والشَّبَكةُ للرأس ، وجمعُها شبَكٌ ، والشبكةُ : المَصْيَدة في الماء وغيره ، والشِّباكُ من الأرض : مواضعُ ليست بسِباخٍ ولا تنبت كنحو شِبَاك البصْرة .
 ( قلتُ ) : شِباك البصْرة : ركايا كثيرة مفتوحٌ بعضها في بعض . قال طَلْقُ بن عديّ :
في مُسْتَوَى السّهْلِ وفي الدَّكْدَاكِ
وفي صِمَادِ البِيدِ والشِّباكِ
وأَشبَك المكانُ : إذا أكثر الناس احتِفارَ الرَّكايا فيه .
روى ابن شميل عن الهِرْماس بن حبيب عن أبيه عن جده أنه التقط شبكةً بقُلَّةِ الحَزْنِ أيام عمر فأتى عمرَ . وقال : يا أمير المؤمنين : أسقني شبَكةً بقُلة الحَزْن ، فقال عمر : مَن تركْتَ عليها من الشاربة ؟ قال : كذا وكذا فقال الزبير : إنك يا أخا تميم تسأل خيراً قليلاً فقال عمر : لا بل خير كثيرٌ ، قِرْبتانِ ، قربةٌ من ماء ، وقربة من لبَن يغاديِان أهلَ بيت من مُضرَ بقلَّةِ الحَزْن ، قد أسقاكه الله .
قال القُتَيبي : الشبَكةُ : آبارٌ متقاربة قريبةُ الماء ، يُفضي بعضها إلى بعض ، وجمعها شِبَاكٌ .
وقوله : التقطْتُها : أي هجمت عليها وأنا لا أشعر بها ، يقال : وردتُ الماء التقاطاً .
وقوله : أسقِنيها : أي أَقْطِعنيها واجعلها لي سُقْيا ، وأراد بقوله : قربتان : قربة من ماء ، وقربة من لبن أن هذه الشبَكة تَرِدُ عليها إِبلهم وترعى بها غنمهم فيأتيهم اللبنُ والماءُ كل يوم بقلة الحزْنِ .
وقال الليث : طريقٌ شَابكٌ أي مُلتبِسٌ مختلِطٌ شَرَكُه ، بعضُها ببعض ، وبعيرٌ شابك الأنيابِ ، ورجلٌ شابكُ الرُّمح إذا رأيتَه من ثقَافَتِه يطعن به في الوجوه كلها ، وأنشد :
كَمِيٌّ ترَى رُمْحَهُ شابِكا
ويقال : اشتَبَكَ الظلام إذا اختَلط ، واشتبكتِ النجوم إذا تداخلَت واتصل بعضها ببعض ، والشابك مِن أسماء الأسد ، وهو الذي اشتبكتْ أنيابُه واختلفت .
وقال البُرَيقُ الهذليُّ :
وَما إنْ شابِكٌ مِنْ أُسْدِ تَرْجٍ
أَبُو شِبْلَينِ قدْ مَنعَ الخُدَارَا
وقال غيره : يقال للدرُوع : شُبّاكٌ . وقال طفيل :
لهنّ بشُبَّاكِ الدُّرُوع تَقَاذُفُ
والشُّبَّاك : القُنَّاص الذين يحبُلون الشباكَ وهي المصايد للصيد ، وكل شيء جُعِل بعضُه في بعض فهو مُشبَّكٌ .
وقال ابن شميل : الشِّباك : جِحَرَةُ الجِرْذان ، والشِّباك : الرَّكايا الظاهرة .
شكب : روى بعضهم قول وِعَاس الهذلي :
وهنَّ معاً قيام كالشُّكوبِ
قال : وهي الكرَاكيُّ .
ورواه الأصمعي : كالشُّجُوب ، وهي عمدٌ من أعمدة البيت ، الشُّكْبان : شُبَّاك يسوِّيه حَشّاشو البادية مِنَ اللِّيف والخُوْص ،
يُجعل لها عُرًى واسعة يتقلدها الحشاش ، ويجمع فيه الحَشيش الذي يحتش ، والنون في الشكبان : نون جمع ، وكأَنها في الأصل شُبْكانٌ فقُلِبَتِ الشّكْبَانَ .
وفي ( نوادر الأعراب ) : الشُّكْبَانُ : ثوبٌ يُعقد طرفاه من وراء الحَقْوَين ، والطرفان الآخران في الرأس يحشُّ فيه الحشاشُ على الظهر ، ويُسمَّى الحالَ قال أبو سليمان الفَقْعسي :
لما رأيتُ جفوة الأقارب
فقلتُ للشِّقْبَان وهْو راكبي
أنتَ خليلِي فالزَمَنَّ جانبي
وإنما قال : وهو راكبي ، لأنه على ظهره ، ويقال له : الزَّوْالُ ، وقاله بالقاف ، وهما لغتان : شُكبانٌ وشقْبَان ، وسماعي من الأعراب : شكبان .
بشك : قال الليث : البَشْكُ في السَّير : خفَّة نقل القوائم ، إنها لتَبْشُكُ وتَبْشِكُ بشكاً ، ويقال للمرأة : إنها لبَشَكَى اليدين أي عَمُولُ اليدين ، وبَشَكَى العَمَل أي سريعة العمل .
ابن بُزُرْجَ : إِنه بَشَكى الأمر أي يُعَجّلُ صَريمة أمره .
( أبو عبيد عن أبي زيد ) : البَشْكُ : السير الرَّفيق ، وقد بَشَكَ بشكاً .
وأخبرني المنذريُّ عن ثعلب عن ابن الأعرابي ، يقال للخيَّاطِ إذا أساء خياطة الثوب : بَشَكَهُ وشَمْرجَهُ .
قال : والبَشْكُ : الخلط من كل شيءٍ رديءٍ وجَيِّدٍ .
وقال أبو عبيدة : ابْتَشكَ فلانٌ الكلام ابتشاكاً إذا كذب .
وقال أبو زيد : بَشَكَ وابْتَشَكَ إِذا كذب ويقال للرجل إِذا أسرعَ في باطلٍ اختلقَه : لقد ابْتَشَكَهَا في جيبه .

##### Türkçe

ك ش ب
**كشب** ، **كبش** ، **شكب** ، **شبك** ، **بشك** : (kullanılan).

**كشب** : Leys dedi: **الكَشْبُ**: et ve benzerini yemenin şiddeti.
Ve recez söyleyeni dedi:
ثمَّ ظَلِلْنَا في شِوَاءٍ رُعْبَبُهْ
مُلَهْوَج مِثْل الكُشَى نُكَشِّبُه
Ve **كشب**: çölde bir dağın adıdır.

**كبش** : Leys dedi: kuzu iki yaşına girince artık **كَبْشاً** olmuştur; ve **كَبشُ الكتيبةِ**: onun kumandanıdır.
Münzirî bana Harrânî’den, o da İbnü’s-Sikkît’ten haber verdi; dedi: denir ki: **بلد قِفَارٌ** denildiği gibi **بُرْمة أَعْشارٌ** ve **ثوب أكْباشٌ** (da denir); ve o, Yemen’in çizgili kumaşlarından türlerdir; ve **ثوب شَمارق**; ve yırtılınca **شَبَارق**.
Ezherî dedi: Münzirî bana onu şöyle okuttu: **ثوب أكباش** kâf ve şîn ile; ve ben onu başkası için ezberlemiyorum.
İbn Büzürc dedi: **ثوب أكْراشٌ** ve **ثوب أكباش**; ve bu, Yemen’in çizgili kumaşlarındandır; ve şimdi **أكباشٌ** sahih olmuştur.
Ve **كُبيْشَةُ**: bir kadının adıdır; sanki **كبشة**’nin küçültmesidir. Mekke müşrikleri Peygamber’e (Allah’ın salâtı onun üzerine olsun) **ابن أبي كَبْشةَ** derlerdi. Ve denildi ki: İbn Ebî Kebşe, Huzâa’dan bir adam idi; putlara tapmada Kureyş’e muhalefet etti ve **الشِّعْرَى العَبُورَ**’a taptı; böylece Peygamber’i—aleyhi’s-selâm—ona benzettiler; bunun manası: İbn Ebî Kebşe’nin onlara muhalefet ettiği gibi onun da onlara muhalefet etmiş olmasıdır.
Ve başkaları dedi: **أبو كبشةَ**: Peygamber’in—aleyhi’s-selâm—annesinin tarafından dedesi olan Vehb b. Abdümenâf’ın künyesidir; ona nisbet edildi; çünkü benzerlikte ona çekmişti.

**شبك** : Leys dedi: **الشَّبْكُ**: “parmaklarımı birbirine geçirdim” sözünün mastarıdır. Böylece **فاشتبَكت**; ve ben onları **شبَّكتها** ettim, böylece çokluk için **فتشبكتْ**.
Ve Peygamber’den—Allah’ın salâtı ve âli üzerine olsun—rivayet olundu ki dedi: “(Sizden biri namaza çıktığında parmakları arasında **يُشَبِّكْ** etmesin.)” Ve tarağın dişlerine: **شَبَكٌ** denir. Ve rahmin ve başkasının **اشتباكُ**’ı: bazısının bazısına bağlanmasıdır.
Ebû Ubeyd dedi: **الرّحِمُ المشتَبِكة**: bitişik olan; ve denir: benimle onun arasında **شُبْكَةُ رَحِمٍ** vardır.
Leys dedi: **الشُّبّاكُ**: hasır yapımı işinde kullanılan, birbirine geçirilmiş kamış gibi her şeyin adıdır; onun her bir taifesi **شُبّاكةٌ**dır. Dedi: ve **الشَّبَكةُ** baş içindir; çoğulu **شبَكٌ**tir. Ve **الشبكةُ**: suda ve başkasında av tuzağıdır. Ve yerden **الشِّباكُ**: tuzlalık olmayan ve bitki bitirmeyen yerlerdir; Basra’nın **شِبَاك**’ı gibi.
( Ben dedim ): Basra’nın **شِباك**’ı: çok sayıda kuyulardır; bazısı bazısına açık (bağlantılı)dır. Talḳ b. Adiyy dedi:
في مُسْتَوَى السّهْلِ وفي الدَّكْدَاكِ
وفي صِمَادِ البِيدِ والشِّباكِ
Ve mekân **أَشبَك** oldu: içinde insanların kuyuları çok kazması hâlinde.
İbn Şümeyl, Hirmâs b. Habîb’den, o da babasından, o da dedesinden rivayet etti: Ömer günlerinde **بقُلَّةِ الحَزْنِ**’de bir **شبكةً** bulup aldı; sonra Ömer’e geldi. Ve dedi: Ey müminlerin emîri, bana **بقُلة الحَزْن**’de bir **شبَكةً** sulama olarak ver. Ömer dedi: onun üzerinde içenlerden kimi bıraktın? Dedi: şöyle şöyle. Zübeyr dedi: ey Temîm’in kardeşi, sen az bir hayır istiyorsun. Ömer dedi: hayır, bilakis çok hayır: iki kırba; bir kırba su, bir kırba süt; **بقُلَّةِ الحَزْنِ**’de Mudar’dan bir ev halkına sabahleyin gelirler; Allah onu sana sulattı.
Kuteybî dedi: **الشبَكةُ**: suyu yakın, birbirine yakın kuyulardır; bazısı bazısına ulaşır; çoğulu **شِبَاكٌ**tır.
Ve onun sözü: “**التقطْتُها**”: yani ben onu farkında değilken üzerine ansızın vardım; denir: “suya **التقاطاً** vardım.”
Ve onun sözü: “**أسقِنيها**”: yani onu bana kesip ver ve onu benim için sulama kıl. Ve “iki kırba” sözüyle muradı: bir kırba su ve bir kırba süt; yani bu **الشبَكة**’ye develeri gelir ve yanında koyunları otlar; böylece her gün **بقلة الحزْنِ**’de onlara süt ve su gelir.
Leys dedi: **طريقٌ شَابكٌ**: yani dolaşık, karışık; onun **شَرَكُه**’i bazısı bazısına (karışmıştır). Ve **بعيرٌ شابك الأنيابِ**; ve **رجلٌ شابكُ الرُّمح**: onu, ustalığından dolayı onunla bütün yüzlere sapladığını gördüğün zaman. Ve şu beyiti okudu:
كَمِيٌّ ترَى رُمْحَهُ شابِكا
Ve denir: karanlık **اشتَبَكَ** etti, karıştığı zaman. Ve yıldızlar **اشتبكت**: iç içe girip bazısı bazısına bağlandığı zaman. Ve **الشابك** aslanın adlarındandır; o, dişleri **اشتبكت** etmiş ve ayrışmış olandır.
Bureyk el-Hüzelî dedi:
وَما إنْ شابِكٌ مِنْ أُسْدِ تَرْجٍ
أَبُو شِبْلَينِ قدْ مَنعَ الخُدَارَا
Ve başkası dedi: zırhlara **شُبّاكٌ** denir. Tufeyl dedi:
لهنّ بشُبَّاكِ الدُّرُوع تَقَاذُفُ
Ve **الشُّبَّاك**: av için tuzaklar olan ağları kuran avcılardır. Ve her şey ki bazısı bazısına yapılmıştır, o **مُشبَّكٌ**tir.
İbn Şümeyl dedi: **الشِّباك**: sıçan delikleridir; ve **الشِّباك**: görünen kuyulardır.

**شكب** : Bazıları, Vi‘âs el-Hüzelî’nin sözünü rivayet etti:
وهنَّ معاً قيام كالشُّكوبِ
Dedi: ve onlar turnalardır.
Asma‘î onu şöyle rivayet etti: **كالشُّجُوب**; ve onlar evin direklerinden direklerdir. **الشُّكْبان**: çölde ot toplayanların lif ve hurma yaprağından düzelttiği bir **شُبَّاك**tır;
ona geniş halkalar yapılır; ot toplayan onu omuzlar; ve içinde biçtiği otu toplar. Ve **الشكبان**’daki nûn: çoğul nûnudur. Ve sanki aslında **شُبْكانٌ** idi de **الشّكْبَانَ**’a çevrildi.
Ve (Arapların Nâdirleri)’nde: **الشُّكْبَانُ**: iki ucu belin arkasından bağlanan bir elbisedir; öteki iki uç baştadır; ot toplayan onun içinde sırt üstünde ot doldurur; ve ona **الحالَ** denir. Ebû Süleymân el-Faḳ‘asî dedi:
لما رأيتُ جفوة الأقارب
فقلتُ للشِّقْبَان وهْو راكبي
أنتَ خليلِي فالزَمَنَّ جانبي
Ve ancak “ve o benim binitimdir” dedi; çünkü o onun sırtı üzerindedir. Ve ona **الزَّوْالُ** denir. Ve onu kāf ile söyledi; ve ikisi iki lehçedir: **شُكبانٌ** ve **شقْبَان**. Ve benim bedevîlerden işittiğim: **شكبان**.

**بشك** : Leys dedi: yürüyüşte **البَشْكُ**: ayakların naklinde hafifliktir; o mutlaka **تَبْشُكُ** ve **تَبْشِكُ** eder, **بشكاً**. Ve kadına denir: o mutlaka **بَشَكَى اليدين**dir; yani elleriyle çok iş yapan. Ve **بَشَكَى العَمَل**: yani işe çabuk olan.
İbn Büzürc: o, işi **بَشَكى الأمر** eder; yani işinin kesin kesmesini çabuklaştırır.
( Ebû Ubeyd, Ebû Zeyd’den ): **البَشْكُ**: yumuşak yürüyüştür; ve o **بَشَكَ** etti, **بشكاً**.
Münzirî bana Sa‘leb’den, o da İbnü’l-A‘râbî’den haber verdi: terziye, elbisenin dikişini kötü yaptığında denir: onu **بَشَكَهُ** etti ve **شَمْرجَهُ** etti.
Dedi: ve **البَشْكُ**: her şeyden kötü ve iyi olanın karışımıdır.
Ebû Ubeyde dedi: falan kimse sözü **ابْتَشكَ** etti, **ابتشاكاً**; yalan söylediği zaman.
Ebû Zeyd dedi: **بَشَكَ** ve **ابْتَشَكَ**: yalan söylediği zaman. Ve erkeğe, uydurduğu bir bâtılda hızlandığında denir: onu mutlaka cebinde **ابْتَشَكَهَا** etti.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الكَشْبُ: شِدَّةُ أَكْلِ اللحمِ ونحوه، وقد كَشَبه. الأَزهري: كَشَبَ اللحمَ كَشْباً: أَكله بشِدَّة. والتَّكْشِـيبُ للمبالغة؛ قال: ثم ظَلِلْنا في شِواءٍ، رُعْبَبُهْ *  مُلَهْوَجٍ مِثلِ الكُشَى نُكَشِّبُهْ الكُشَى: جمعُ كُشْية، وهي شَحْمةُ كُلْية الضَّبِّ. وكُشُبٌ: جبل معروف، وقيل اسم جبل في البادية.

##### Türkçe

**الكَشْبُ**: et ve benzerini yemenin şiddeti; ve onu **كَشَبه**. el-Ezherî:
**كَشَبَ اللحمَ كَشْباً**: onu şiddetle yedi. Ve **التَّكْشِـيبُ** mübalağa içindir; dedi ki:
ثم ظَلِلْنا في شِواءٍ، رُعْبَبُهْ *  مُلَهْوَجٍ مِثلِ الكُشَى نُكَشِّبُهْ

**الكُشَى**: **كُشْية**’nin çoğuludur; o da kelerin böbreğinin yağıdır. Ve **كُشُبٌ**: bilinen bir dağ; ve “bozkırda bir dağın adı” denilmiştir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الكشب، كالضرب: أهمله الجوهري، وقال الليث: هو شدة أكل اللحم ونحوه، كالتكشيب للمبالغة، قال الشاعر:
  ثم ظللنا في شواء، رعببه                      ملهوج مثل الكشى نكشبه الكشى: جمع كشية، وهي شحمة كلية الضب كشب: ع، أو جبل بالبادية. وكشبى محركة كجمزى، وفي نسخة: الكشبى. وفي لسان العرب: كشب: جبل بالبادية. كشب ككتب، أو ككتف كما قيده بعض من تكلم على المواضع: جبل آخر في ديار محارب بن خصفة. وعلى الأول قول بشامة بن عمرو المري:
  فمرت على كشب غـدوة                      وحاذت بجنب أراك أصيلا كشيب، كأمير: جبل آخر، م أي: معروف.

##### Türkçe

**الكشب**، **كالضرب**: el-Cevherî onu ihmal etti; el-Leys dedi ki: O, et ve benzerini yemenin şiddetidir; mübalağa için **كالتكشيب** gibi. Şair dedi ki:
  Sonra biz bir kızartmada kaldık, onun korkusu                      **ملهوج** (tutkulu/şiddetle istekli) gibi, **مثل الكشى** ( **الكشى** gibi), onu **نكشبه** (onu **كشب** yaparız) **الكشى**: **كشية**’nin çoğuludur; o da kelerin böbreğinin yağıdır. **كشب**: ‘Ayn (harfi) ile; yahut çölde bir dağdır. Ve **كشبى** harekeli, **كجمزى** gibi; bir nüshada: **الكشبى**. Ve Lisânü’l-ʿArab’da: **كشب**: çölde bir dağdır. **كشب** **ككتب** gibi; yahut bazı yerler hakkında konuşanların kaydettiği üzere **ككتف** gibi: Muhârib b. Ḫaṣafa diyarında başka bir dağdır. Birincisine göre Bişâme b. ʿAmr el-Murrî’nin sözü:
  **فمرت على كشب غـدوة**                      **وحاذت بجنب أراك أصيلا** **كشيب**، **كأمير**: başka bir dağdır; m yani: bilinen.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

كَشَبَ
1 كَشَبَ ذ , aor. كَشُبَ , inf. n. كَشْبٌ; and ↓ كشّب, inf. n. تَكْشِيبٌ; He ate flesh-meat and the like with vehemence. (K, TA.)

2 كَشَّبَ see 1.

##### Türkçe

كَشَبَ
1 **كَشَبَ** **ذ** , muzâri‘ **كَشُبَ** , mastar ismi **كَشْبٌ**; ve aşağıdaki **كشّب** , mastar ismi **تَكْشِيبٌ**; O, et etini ve benzerini şiddetle yedi. (K, TA.)

2 **كَشَّبَ** 1’e bak.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%A8/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

كَشَبَ
كَشَبَ I ,  U ( n. ac. كَشْب 1 ),
a.  Gorged.

كَشَّبَ
كَشَّبَ II ,
a.  see I .

كُشْتُبَان
كُشْتُبَان ( pl. كَشَاتِبِيْن ),  P. ,
a.  Thimble.

كَُشُوْث
كَُشُوْث ,  كَشُوْثَآء
a.  A certain parasitical plant; dodder, cuscuta.

##### Türkçe

**كَشَبَ**
**كَشَبَ** I, U (mast. ismi: **كَشْب** 1),
a. Tıka basa yemiş; karnını doyurup şişmiş.

**كَشَّبَ**
**كَشَّبَ** II,
a. I’e bak.

**كُشْتُبَان**
**كُشْتُبَان** (çoğulu: **كَشَاتِبِيْن**), Farsça,
a. Yüksük.

**كَُشُوْث**
**كَُشُوْث**, **كَشُوْثَآء**
a. Parazit bir bitki; küsküt, cuscuta.
