# كشث — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%AB/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B4%D8%AB/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كشث](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B4%D8%AB.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: كشث

الكشوث  بالفتح، وهي أفصح لغاته، وعليها اقتصر الجوهرى  ويضم، والكشوثى  مقصورا  ويمد، والأكشوث بالضم-  وفي المحيط للصاحب بن عباد، يقال له: كشوث وأكشوث، وكشوث، وكشوثاء وشكوثاء. ووجد بخط الأزهري: كشوث، بالضم صورة لا مقيدا، وابن الأنبارى أورده في المقصور والممدود له: الكشوثاء: الذي تسميه العامة الكشوث، وهذه أي اللغة الأخيرة  خلف  بفتح فسكون أي ساقطة رديئة، وجوزه الدينورى، وقال: هو لغة أهل السواد  -: نبت يتعلق بالأغصان ولا عرق له في الأرض  ، قال الشاعر:
  هو الكشوث فلا أصل ولا ورق                      ولا نسيم ولا ظل ولا ثـمـر وفي المعجم: يكشوثا: موضع في شعر أبي تمام، ويروى يكسوما. قلت: ويروى أيضا: أكشوثا، والبيت المذكور يمدح فيه أبا سعد الثغرى، هو هذا:
  كل حصن من ذى الكلاع وأكشو                      ثاء أطلعت فيه يوما عصـيبـا

### Türkçe

**الكشوث**: fetha ile; ve o, onun lugatlarının en fasihidir; ve Cevherî onun üzerine iktisar etti; ve damme ile de gelir. Ve **الكشوثى**: maksûr olarak ve med ile gelir. Ve **الأكشوث**: damme ile. Ve Sâhib b. Abbâd’ın **المحيط**’inde: ona şöyle denir: **كشوث** ve **أكشوث**; ve **كشوث**; ve **كشوثاء** ve **شكوثاء**. Ezherî’nin hattıyla bulundu: **كشوث**, damme ile, suret olarak, kayıtlı değil. Ve İbnü’l-Enbârî onu **المقصور والممدود**’da zikretti; ona göre: **الكشوثاء**: avamın **الكشوث** diye isimlendirdiği şeydir. Ve bu, yani son lugat, **خلف** (fetha ile sonra sükûn ile), yani düşmüş, kötü(dür); Dîneverî onu caiz gördü ve dedi ki: o, **أهل السواد**’ın lugatıdır: dallara tutunan bir nebattır; ve onun yerde bir kökü yoktur. Şair dedi ki:

  O, **الكشوث**’tur; ne asıl vardır ne yaprak,
                      ne esinti ne gölge ne de meyve.

Ve **المعجم**’de: **يكشوثا**: Ebû Temmâm’ın şiirinde bir mevzidir; ve **يكسوما** diye rivayet olunur. Dedim: ayrıca **أكشوثا** diye de rivayet olunur. Ve zikredilen beyit, onda Ebû Sa‘d es-Sağrî medhedilir; o şudur:

  Her hisar, **ذى الكلاع**’dan ve **أكشو                      ثاء**’dan,
                      onda bir gün çetin bir (şeyi) ortaya çıkardı.
