# كظا — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B8%D8%A7/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B8%D8%A7/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كظا](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B8%D8%A7.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: كظا

(باب الكاف والظاء وما يثلثهما)
(كظر) الكاف والظاء والراء كلمة. يقولون: الكُظْر: مَحَزُّ الفُرْضة في سِيَة القَوس.‏
(كظم) الكاف والظاء والميم أصلٌ صحيح يدلُّ على معنىً واحد، وهو الإمساك والجمعُ للشَّيء. من ذلك الكَظْم: اجتراع الغَيظ والإمساك عن إبدائه، وكأنَّه يجمعه الكاظمُ في جوفه. قال الله تعالى: ﴿وَالكَاظِمِينَ الغَيْظَ﴾ [آل عمران 134]. والكُظُوم: السُّكوت. [و] الكُظوم: إمساك البعير عن الجِرَّة. والكَظَم: مَخْرج النَّفَس. يقال أخَذَ بكَظَمه. ومعنى ذلك قياسُ ما ذكرناه؛ لأنّه كأنَّه منَعَ نفَسَه أن يخرج. والكظائم: خُروق تُحفَر يجري فيها الماءُ من بئرٍ إلى بئر. وإنَّما سُمِّيت كِظَامةً لإمساكها الماء. والكِظامة أيضاً: الحَلْقة التي تجمع خيوطَ حديدةِ الميزان؛ وذلك من الإمساك أيضاً. والكِظَامة: سَير يُوصَل بوَتَرِ القَوس العربيّة ثم يُدار بطرف السِّيَة العُليا. والقياس في جميع ذلك واحد.‏
(كظا) الكاف والظاء والحرف المعتل كلمةٌ من الإبدال. يقولون كَظَا لحمُه، مثلُ خَظَا، وهو يَكظُو.‏

ـ

### Türkçe

(كaf ile **الظاء** ve ikisini üçleyen şeyler bâbı)

(**كظر**) kâf, **الظاء** ve râ bir kelimedir. Derler ki: **الكُظْر**: yayın **سِيَة**’sinde **الفُرْضة**’nın oyuk açtığı yer.

(**كظم**) kâf, **الظاء** ve mîm, tek bir mânaya delâlet eden sahih bir asıldır; o da şey için tutmak ve toplamaktır. Bundan: **الكَظْم**: öfkeyi yutmak ve onu açığa vurmaktan kendini tutmak; sanki **الكاظم** onu iç boşluğunda toplar. Allah Teâlâ dedi ki: ﴿وَالكَاظِمِينَ الغَيْظَ﴾ [Âl-i İmrân 134]. Ve **الكُظُوم**: susmak. [Ve] **الكُظوم**: devenin geviş getirmekten kendini tutması. Ve **الكَظَم**: nefesin çıkış yeri. “**كَظَمه**’sinden tuttu” denir. Bunun mânası, zikrettiğimizin kıyasıdır; çünkü sanki nefesinin çıkmasını engelledi. Ve **الكظائم**: bir kuyudan bir kuyuya suyun aktığı, kazılan deliklerdir. Ancak suyu tutmalarından dolayı **كِظَامة** diye adlandırılmıştır. Ve **الكِظامة** ayrıca: terazinin demirinin ipliklerini toplayan halkadır; bu da tutmaktandır. Ve **الكِظَامة**: Arap yayının kirişiyle birleştirilen, sonra üst **السِّيَة**’nin ucuyla döndürülen kayıştır. Ve bütün bunlarda kıyas birdir.

(**كظا**) kâf, **الظاء** ve illetli harf, ibdâlden bir kelimedir. “Eti **كَظَا** oldu” derler; **خَظَا** gibi; ve o, **يَكظُو**.
