# كظم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B8%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B8%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كظم](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B8%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: كظم

الكاف والظاء والميم معهما
ك ظ م مستعمل فقط
كظم: كَظمَ الرجل غيظه: اجترعه. وكَظَم البعير جرته إذا ازدردها وكف عنها. ويقال للإبل: كَظُوم، وناقة كَظُوم أيضاً، إذا لم تجتر.
والكَظْمُ: مخرج النفس. يقال: قد غمه وأخذ بكَظْمه فما يقدر أن يتنفس، أي: كربه، وهو مكظوم كظيم، أي: مكروب.
والكِظامةُ: سير نوصله بوتر القوس العربية، ثم يدار بطرف السية العليا، وربما كانت حبلاً يكظم به خطم البعير، ويتخذ له درجة يجعلونها في القد، ويشد ذلك الحبل عليه، والدرجة خرقة تلف لفاً شديداً شبه الصمامة عظمت أو صغرت.
والكِظامةُ: القناة. كَظمتُ القناة: سددتها. والكظيمة: واحدة الكظائم، وهي خروق تحفر فيجرى فيها الماء من بئر إلى بئر.
والمكظوم: الذي يلتقمه الحوت.
كاظمة: موضع بالبادية.

### Türkçe

**الكاف** ve **الظاء** ve **الميم** bunlarla birlikte
**ك ظ م** yalnızca kullanılmıştır.

**كظم**: **كَظمَ** adam öfkesini: onu yuttu. Ve **كَظَم** deve gevişini, onu yuttuğu ve ondan vazgeçtiği zaman. Ve develer için denir: **كَظُوم**; ve dişi deve **كَظُوم** da, geviş getirmediği zaman.

Ve **الكَظْمُ**: nefesin çıkış yeri. Denir: onu boğdu ve **كَظْمه**’inden tuttu da nefes almaya güç yetiremez; yani: onu sıkıntıya soktu; ve o **مكظوم كظيم**’dir; yani: sıkıntıya sokulmuş.

Ve **الكِظامةُ**: Arap yayının kirişiyle birleştirdiğimiz bir kayış; sonra üst **السية**’nin ucuyla dolaştırılır; bazen de deve burnunu onunla bağladıkları bir ip olur; ve ona bir **درجة** yapılır, onu deride yaparlar; ve o ip onun üzerine sıkıca bağlanır; ve **الدرجة** şiddetli bir sarışla sarılan bir bez parçasıdır; büyüse de küçülse de **الصمامة** benzeri.

Ve **الكِظامةُ**: kamış/kanal. **كَظمتُ** kanalı: onu tıkadım. Ve **الكظيمة**: **الكظائم**’in bir tanesi; ve o, deliklerdir; kazılır da su, bir kuyudan bir kuyuya onların içinde akıtılır.

Ve **المكظوم**: balığın yuttuğu kimse.

**كاظمة**: bozkırda bir yer.
