# كعت (ك-ع-ت) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D8%B9%D8%AA

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ك - ع - ت
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 8 sözlük

## Sözlükler (8)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الكُعَيْتُ: البلبل، جاء مصغَّراً، وجمعه كِعْتانٌ. أبو زيد: رجل كَعْتٌ وامرأة كَعْتَةٌ، وهما القصيران.

##### Türkçe

**الكُعَيْتُ**: bülbül; küçültme olarak gelmiştir; çoğulu **كِعْتانٌ**’dır. Ebû Zeyd: **رجل كَعْتٌ** ve **امرأة كَعْتَةٌ**; ikisi de kısa boylu olanlardır.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

باب العين والكاف والتاء
عتك ، كتع ، كعت : مستعملة .
عتك : ابن هانىء عن أبي زيد : العاتك من اللبن : الحازر ، وقد عتك يَعتِك عُتوكاً . وقال أبو مالك : العاتك : الراجع من حالٍ إلى حال .
عمرو عن أبيه : العتيك : الأحمر من القِدَم ، وهو نعتٌ .
ثعلب عن ابن الأعرابي : العاتك : اللَّجوج الذي لا ينثني عن الأمر . وأنشد :
نُتبعهم خيْلاً لنا عواتكا
قال : وسمِّيت المرأة عاتكة لصفائها وحُمرتها . وقال : عتكت المرأة على زوجها ، إذا نَشَزت .
أبو عبيد عن أبي عمرو : عتك فلان يَعتِك عَتْكاً ، إذا كرَّ في القتال . وعتكَ عتكة مُنكرةً ، إذا حَمَل .
وروي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( أنا ابنُ العواتك من سُلَيم ) ، روى القتيبي لأبي اليقظان أنه قال : العواتك ثلاث نسوة تسمَّى كلُّ واحدةٍ عاتكة : إحداهنّ عاتكة بنت هلال بن فالج بن ذَكْوان ، وهي أمُّ عبد مناف بن قصيّ . والثانية : عاتكة بنت مُرّة بن هلال بن فالج بن ذكوان ، وهي أمُّ هاشم بن عبد مناف . والثالثة : عاتكة بنت الأوقصِ بن مُرّة بن هلال بن فالج بن ذكوان ، وهي أم وهب أبي آمنة أم النبي ( صلى الله عليه وسلم ) فالأولى من العواتك عمة الوسطى ، والوسطى عمة الأخرى وبنو سُليم تفخر بهذه الولادة .
أبو عبيد عن الأصمعي : العاتكة من القسيّ : التي طال بها العهدُ فاحمرَّ عودُها .
ثعلب عن ابن الأعرابي : نبيذٌ عاتك ، إذا صفَا .
اللِّحياني : أحمر عاتك ، وأحمر أقشر ، إذا كان شديد الحمرة . ونخلة عاتكة ، إذا كانت لا تأتبِر ، أي لا تقبل الإبار ، وهي
الصَّلود تحمل الشِّيص .
وقال الحرمازي : عتك القومُ إلى موضع كذا ، إذا عدَلوا إليه . وقال جرير :
. . . ولا أدري على أيِّ صَرفَيْ نيّة عتَكوا
وقال الليث : عتك في الأرض يَعتِك ، إذا ذهبَ فيها . وعتيك : أبو قبيلة من اليمن .
كتع : ابن السكيت وغيره : ما بالدار كَتِيع ، كقولك ما بها عَرِيب .
عمرو عن أبيه : الكُتْعة : الدَّلو الصغير ، وجمعها كُتَع .
أبو عبيد : كاتعه وقاتعه ، إذا قاتله .
ويقال جاء القوم أجمعون أكتعون أبصعون أبتعون بالتاء ، تؤكَّد الكلمة بهذه التواكيد كلِّها . أخبرني بذلك المنذري عن أبي الهيثم . وقال غيره : وقال بعضهم : الكُتَع : الذِّئب بلغة أهل اليمن .
وقال الليث : الكُتَع من أولاد الثعالب ، ويجمع كُتْعاناً . قال : وأكتع حرف يوصل به أجمع لا يفرد . وجمعاء كتعاء ، وجُمَع كُتَع ، وأجمعون أكتعون ؛ كلُّ هذا توكيد . قال : ورجلٌ كُتَع : لئيم ، وهم الكُتَعون . لم أسمعه لغيره .
عمرو عن أبيه قال : الكتيع : المفرَد من الناس .
سلمة عن الفراء : إذا كانت الدلو صغيرةً فهي الحُرْجة والكُتْعة ، وإذا كانت كبيرةً فهي السَّجيلة .
وفي ( النوادر ) : جاء فلانٌ مُكَوتعاً ومُكْتِعاً ومُكْعراً ومُكعتراً ، إذا جاء يمشي مشياً سريعاً .
كعت : أهمله الليث . وأخبرني المنذرِي عن ثعلب عن ابن الأعرابي قال : الكُعَيت : البُلبُل جاء مصغَّراً كما ترى .
وقال أبو زيد : رجلٌ كَعْتٌ وامرأةٌ كَعْتة ، وهما القصيران . لم أسمعه لغيره .

##### Türkçe

باب العين والكاف والتاء
**عتك** ، **كتع** ، **كعت** : kullanımdadır.

**عتك** : İbn Hânî’, Ebû Zeyd’den: sütten **العاتك**: keskin (ekşimsi) olan; ve gerçekten **عتك** **يَعتِك** **عُتوكاً**. Ebû Mâlik dedi: **العاتك**: bir hâlden bir hâle dönen.

Amr, babasından: **العتيك**: eskilikten kırmızı olan; ve o bir sıfattır.

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **العاتك**: işten geri dönmeyen inatçı. Ve inşâd etti:
نُتبعهم خيْلاً لنا عواتكا
Dedi: ve kadın, saflığı ve kırmızılığı sebebiyle **عاتكة** diye adlandırıldı. Dedi: kadın kocasına karşı **عتكت**; yani başkaldırdığı zaman.

Ebû Ubeyd, Ebû Amr’dan: falan kimse **عتك** **يَعتِك** **عَتْكاً**; savaşta tekrar tekrar döndüğü zaman. Ve **عتكَ** inkâr edilen bir **عتكة**; yani hücum ettiği zaman.

Ve Peygamber’den ( صلى الله عليه وسلم ) rivayet olundu ki dedi: ( Ben, Süleym’den **العواتك**’in oğluyum ). Kuteybî, Ebû’l-Yakzân’a rivayet etti ki dedi: **العواتك** her birine **عاتكة** denilen üç kadındır: onlardan biri, **عاتكة** bint Hilâl b. Fâlic b. Zekvân’dır; ve o, Abd Menâf b. Kusayy’ın annesidir. İkincisi: **عاتكة** bint Murra b. Hilâl b. Fâlic b. Zekvân’dır; ve o, Hâşim b. Abd Menâf’ın annesidir. Üçüncüsü: **عاتكة** bint el-Evkası b. Murra b. Hilâl b. Fâlic b. Zekvân’dır; ve o, Peygamber’in ( صلى الله عليه وسلم ) annesi Âmine’nin babası Vehb’in annesidir. Böylece **العواتك**’in ilki ortancanın halasıdır; ortanca da ötekinin halasıdır. Ve Benû Süleym bu doğumla övünür.

Ebû Ubeyd, Asma‘î’den: yaylardan **العاتكة**: üzerinden uzun zaman geçen de onun çubuğu kızaran.

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **نبيذٌ عاتك**; durulduğu zaman.

Lihyânî: şiddetli kırmızılık olduğu zaman **أحمر عاتك** ve **أحمر أقشر**. Ve **نخلة عاتكة**; aşılanmayı kabul etmediği zaman; yani tozlamayı kabul etmez; ve o, **الصَّلود**’dur; **الشِّيص** taşır.

Hurmâzî dedi: kavim, falan yere doğru **عتك**; ona yöneldikleri zaman. Cerîr dedi:
. . . ولا أدري على أيِّ صَرفَيْ نيّة عتَكوا
Leys dedi: yerde **عتك** **يَعتِك**; içinde gittiği zaman. Ve **عتيك**: Yemen’den bir kabilenin babasıdır.

**كتع** : İbnü’s-Sikkît ve başkaları: evde **كَتِيع** yok; “onda **عَرِيب** yok” demen gibi.

Amr, babasından: **الكُتْعة**: küçük kova; çoğulu **كُتَع**.

Ebû Ubeyd: onunla **كاتعه** ve **قاتعه**; onunla savaştığı zaman.

Ve denir: kavim hep birlikte geldi: **أكتعون** **أبصعون** **أبتعون** ( **التاء** ile ); kelime bu pekiştirmelerin hepsiyle pekiştirilir. Bunu bana Münzirî, Ebû’l-Heysem’den haber verdi. Başkası dedi: ve bazısı dedi ki: **الكُتَع**: Yemen ehlinin dilinde kurt.

Leys dedi: **الكُتَع** tilkilerin yavrularındandır; ve **كُتْعاناً** olarak çoğul yapılır. Dedi: ve **أكتع** tek başına kullanılmayan, **أجمع**’a bitiştirilen bir harftir. Ve **جمعاء كتعاء**; ve **جُمَع كُتَع**; ve **أجمعون أكتعون**; bütün bunlar pekiştirmedir. Dedi: ve **رجلٌ كُتَع**: alçak; ve onlar **الكُتَعون**’dur. Onun dışındakinden işitmedim.

Amr, babasından dedi: **الكتيع**: insanlardan tek olan.

Seleme, Ferrâ’dan: kova küçük olduğu zaman o **الحُرْجة** ve **الكُتْعة**’dır; büyük olduğu zaman o **السَّجيلة**’dir.

Ve ( **النوادر** )’de: falan kimse **مُكَوتعاً** ve **مُكْتِعاً** ve **مُكْعراً** ve **مُكعتراً** geldi; hızlı bir yürüyüşle yürüyerek geldiği zaman.

**كعت** : Leys onu ihmal etti. Ve bana Münzirî, Sa‘leb’den, İbnü’l-A‘râbî’den haber verdi; dedi: **الكُعَيت**: bülbül; gördüğün gibi küçültme olarak geldi.

Ebû Zeyd dedi: **رجلٌ كَعْتٌ** ve **امرأةٌ كَعْتة**; ve ikisi de kısa boylu olanlardır. Onun dışındakinden işitmedim.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الكاف والعين وما يثلثهما)
(كعم)  الكاف والعين والميم أصلٌ صحيح يدلُّ على سَدِّ شيءٍ بشيءٍ وإمساك. فالكِعَام: شيءٌ يُجعَل في فم البعير فلا يَرغُو. ويقال: كَعَمه فهو مكعوم. وتقول: كعَمه الخَوفُ فلا يَنطِق. قال ذو الرُّمَّة:
* يَهْمَاءَ خابطها بالخَوْف مكعومُ([1]) *
ومن الباب: كَعَم الرّجلُ المرأةَ، إذا قبَّلَها ملتقماً فاهاً، كأنَّه سدَّ فاها بفيه. والكِعْم: وعاء من الأوعية([2]).
(كعظ)  الكاف والعين والظاء. يقولون: الكَعِيظ: الرّجل القصير الضَّخْم.
(كعب)  الكاف والعين والباء أصل صحيح* يدلُّ على نتوٍّ وارتفاعٍ في الشيء. من ذلك الكَعْب: كعب الرّجل، وهو عَظْم طرَفَيِ السّاق عند ملتقَى القدمِ والسّاق. والكعبة: بيتُ الله تعالى، يقال سمِّي لنتوِّه وتربيعه. وذو الكعَبَات: بيتٌ لربيعة، وكانوا يطوفون به. ويقال إنَّ الكَعْبة: الغُرْفة. وكَعَبَتِ المرأةُ كعَابةً، وهي كاعِبٌ، إذا نتأ ثَديُها. وثوبٌ مكعَّب: مطويٌّ شديد الإدراج. وبُردٌ مكَعَّب: فيه وَشْيٌ([3]) مربع. والكعْب من القَصَب، أنبوبُ ما بين العُقْدتَين. وكُعوب الرُّمح كذلك. قال عَنترة:
فطعنتُ بالرُّمْح الأصمِّ كُعوبَه *** ليس الكريمُ على القَنا بمحرَّمِ([4])
والكَعْب من السَّمن: قِطعةٌ منه.
(كعت)  الكاف والعين والتاء. يقولون: الكُعَيْت: طائر. ويقولون: أكْعَتَ الرّجُل إكعاتاً، إذا انطلَقَ مُسرِعاً.
(كعد)  الكاف والعين والدال. يقولون: الكَعْد. الجُوالِق([5]).
(كعر)  الكاف والعين والراء. يقولون: الكَعَر: أن يمتلئ البطنُ من الأكل. وأكعَرَ البعيرُ: عظُم سَنامُه.
(كعس)  الكاف والعين والسين. يقولون: الكَعْس: عَظْم في السُّلامَى. والجمع كِعاسٌ.
--------------ـــ
([1]) صدره كما في ديوانه 575 واللسان (كعم، وصى):
* بين الرجا والرجاء من جنب واصية *
          واصية: فلاة تتصل بأخرى.
([2]) في اللسان: "وعاء توعى فيه السلاح وغيرها".
([3]) في الأصل: "شيء"، صوابه في المجمل.
([4]) البيت من معلقته المشهورة.
([5]) وردت المادة في القاموس ولم ترد في اللسان، وزاد في القاموس: "وبهاء طبق القارورة".

ـ

##### Türkçe

(كaf ile **العين** ve onları üçleyen şeyler bâbı)

(**كعم**)  **الكاف** ve **العين** ve **الميم** sahih bir asıldır; bir şeyi bir şeyle tıkamaya ve tutmaya delâlet eder. Şu hâlde **الكِعَام**: devenin ağzına konulan bir şeydir; böylece köpürmez. Ve denilir: **كَعَمه**; o da **مكعوم**dur. Ve dersin: **كعَمه الخَوفُ**; böylece konuşmaz. **ذو الرُّمَّة** dedi:
* يَهْمَاءَ خابطها بالخَوْف مكعومُ([1]) *
Bâbdan: **كَعَم** adam kadını; onu ağzını ağzına alarak öptüğü zaman; sanki ağzını ağzıyla tıkamış gibidir. Ve **الكِعْم**: kaplardan bir kaptır([2]).

(**كعظ**)  **الكاف** ve **العين** ve **الظاء**. Derler: **الكَعِيظ**: kısa, iri adam.

(**كعب**)  **الكاف** ve **العين** ve **الباء** sahih bir asıldır; şeyde kabarıklığa ve yükselmeye delâlet eder. Ondan: **الكَعْب**: adamın topuğu; o, ayağın ve baldırın birleştiği yerde baldırın iki ucunun kemiğidir. Ve **الكعبة**: Allah Teâlâ’nın evi; denilir ki kabarıklığı ve dörtgenliği sebebiyle adlandırılmıştır. Ve **ذو الكعَبَات**: Rabîa’ya ait bir evdir; onun etrafında tavaf ederlerdi. Ve denilir ki **الكَعْبة**: oda (üst oda)dır. Ve kadın **كعَابةً** olarak **كَعَبَتِ**; o **كاعِبٌ**dir; memesi kabardığı zaman. Ve **مكعَّب** elbise: sıkı dürülmüş, şiddetli sarılmış. Ve **مكَعَّب** bürde: içinde kare **وَشْيٌ**([3]) vardır. Ve kamıştan **الكعْب**: iki boğum arasındaki şeyin borusudur. Ve mızrağın **كُعوب**u da böyledir. **عَنترة** dedi:
فطعنتُ بالرُّمْح الأصمِّ كُعوبَه *** ليس الكريمُ على القَنا بمحرَّمِ([4])
Ve yağdan **الكَعْب**: ondan bir parçadır.

(**كعت**)  **الكاف** ve **العين** ve **التاء**. Derler: **الكُعَيْت**: bir kuştur. Ve derler: adam **أكْعَتَ** eder, **إكعاتاً**; hızlıca çıkıp gittiği zaman.

(**كعد**)  **الكاف** ve **العين** ve **الدال**. Derler: **الكَعْد**: **الجُوالِق**([5]).

(**كعر**)  **الكاف** ve **العين** ve **الراء**. Derler: **الكَعَر**: karnın yemekten dolmasıdır. Ve deve **أكعَرَ**: hörgücü büyüdü.

(**كعس**)  **الكاف** ve **العين** ve **السين**. Derler: **الكَعْس**: **السُّلامَى**da bir kemiktir. Çoğulu **كِعاسٌ**dur.

--------------ـــ
([1]) Sadrı, divanında 575’te ve Lisân’da (**كعم**; **وصى**) olduğu gibidir:
* بين الرجا والرجاء من جنب واصية *
          **واصية**: bir başkasına bitişen çöl düzlük.
([2]) Lisân’da: “Silah ve başkası içine konulan bir kap”.
([3]) Asılda: “şey”; doğrusu el-Mücmel’dedir.
([4]) Beyit, meşhur muallakasındandır.
([5]) Madde Kāmûs’ta gelmiştir, Lisân’da gelmemiştir; Kāmûs’ta şu ziyade vardır: “ve onunla şişenin kapağı (tabakası)”.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الكُعَيْتُ: البُلْبُل، مبني على التصغير، كما تَرَى، والجمع: كِعْتانٌ. وقد ورد في الحديث ذِكْرُ الكُعَيْت، قال ابن الأَثير: هو عُصْفُور، وأَهل المدينة يسمونه النُّغَرَ، وقيل: هو البُلْبُلُ. وأَبو مُكْعِتٍ، على مثال مُلْجِمٍ: شاعرٌ معروف؛ قال ابن سيده: ولا أَعرف له فعلاً. أَبو زيد: رجل كَعْتٌ وامرأَة كَعْتة، وهما القصيران؛ ورأَيت في حواشي بعض نسخ الصحاح الموثوق بها: والكُعْتةُ طَبَقُ القارُورةِ.

##### Türkçe

**الكُعَيْتُ**: **البُلْبُل**; küçültme üzere bina edilmiştir, gördüğün gibi; çoğulu: **كِعْتانٌ**. Hadiste **الكُعَيْت** zikri vârid olmuştur. İbnü’l-Esîr dedi: O, **عُصْفُور**dur; Medine ehli ona **النُّغَرَ** der; ve denildi ki: O, **البُلْبُلُ**dür. Ve **أَبو مُكْعِتٍ**, **مُلْجِمٍ** misali üzere: mâruf bir şairdir; İbn Sîde dedi: Ve onun için bir fiil tanımıyorum. Ebû Zeyd: Bir adam **كَعْتٌ** ve bir kadın **كَعْتة**; ikisi de kısadırlar; ve sahihlerin bazı güvenilir nüshalarının hâşiyelerinde gördüm: ve **الكُعْتةُ** **القارُورةِ**’nin tabağıdır.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ك ع ت * * الكُعَيْتُ البلبل جاء مصغرا وجمعه * كِعْتانٌ * بوزن غلمان

##### Türkçe

* ك ع ت * * **الكُعَيْتُ**: bülbül; küçültme olarak gelmiştir. Çoğulu: * **كِعْتانٌ** *; **غلمان** vezninde.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الكعت. القصير، وهي بهاء  ، رجل كعت، وامرأة كعتة، قاله أبو زيد.  والكعيت، كزبير: البلبل  مبنى على التصغير، كما ترى، قال ابن الأثير: هو عصفور، وأهل المدينة يسمونه النغر، وقد جاء ذكره في الحديث  ج كعتان، بالكسر  .  وأكعت  الرجل إكعاتا، إذا  انطلق مسرعا  . أكعت:  :قعد، ضد  ، وقد نظر فيه شيخنا أكعت  :ركب منتفخا من الغضب  ، كل ذا من التكملة.  وأبو مكعت، كمحسن: شاعر  معروف من بني أسد، واسمه منقذ بن خنيس، وقيل: الحارث بن عمرو، قدم على رسول الله صلى الله عليه وسلم وأنشده:
  يقول أبو مكعت صادقـا                      عليك السلام أبا القاسـم
  سلام الإلـه وريحـانـه                      وروح المصلين والصائم في أبيات أوردها الصاغاني في التكملة. وقال ابن سيده: ولا أعرف له فعلا. قال ابن منظور: رأيت في حواشي بعض نسخ الصحاح الموثوق بها  الكعتة بالضم: طبق القارورة  ، كذا في اللسان، ومثله في التكملة.

##### Türkçe

**الكعت**. Kısa; ve o, **بهاء** iledir. **رجل كعت**: kısa (erkek); **امرأة كعتة**: kısa (kadın). Bunu Ebû Zeyd söyledi.

Ve **الكعيت**; **كزبير**: **البلبل**; küçültme üzere bina edilmiştir, gördüğün gibi. İbnü’l-Esîr dedi: O bir **عصفور**dur; Medine ehli ona **النغر** der. Onun zikri hadiste gelmiştir. Çoğulu **كعتان**; kesre iledir.

Ve **أكعت الرجل إكعاتا**: eğer hızlıca çıkıp gitti.

**أكعت**: **قعد**; zıddı. Şeyhimiz bunda baktı: **أكعت**: öfkeden şişkin olarak bindi. Bunların hepsi **التكملة**’dendir.

Ve **أبو مكعت**; **كمحسن**: Benî Esed’den ma‘rûf bir şair; adı **منقذ بن خنيس**’tir; ve denildi: **الحارث بن عمرو**. Resûlullah’a (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun) geldi ve ona inşâd etti:

يقول أبو مكعت صادقـا                      عليك السلام أبا القاسـم
سلام الإلـه وريحـانـه                      وروح المصلين والصائم

**التكملة**’de Sâgânî’nin vârid ettiği beyitler içinde.

İbn Sîde dedi: Onun için bir fiil bilmem. İbn Manzûr dedi: Sahîh’in güvenilir bazı nüshalarının hâşiyelerinde gördüm: **الكعتة** damme ile: şişe tabağı; **اللسان**’da böyledir; benzeri **التكملة**’dedir.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

اكعت
4 اكعت ذ , (inf. n. اِكْعَاتٌ, TA,) He went away quickly. (TS, K.) -A2- He sat down. (TS, K.) -A3- He mounted [his beast] swollen with anger. (TS, K.)

كَعْتٌ
كَعْتٌ ذ Short: fem. with ة (S, K:) an epithet applied to a man, and, with ة, to a woman. (AZ, S.)

كُعْتَةٌ
كُعْتَةٌ ذ The cover of a glass bottle. (K.) So in the scholia in certain of the copies of the S, relied upon for accuracy. (TS, L.)

كُعَيْتٌ
كُعَيْتٌ ذ The [bird called] بُلْبُلٌ: (S, K:) a small bird (عُصْفُورٌ) called by the people of ElMedeeneh نُغَرٌ: (IAth:) pl. كِعْتَانٌ. (S, K.)

تَكَعْثَبَتِ العَرَارَةُ
Q. 2 تَكَعْثَبَتِ العَرَارَةُ ذ The عرارة (with an unpointed ع meftoohah, the name of a certain plant; (TA;) in the CK, غِرَارَة, or sack;) became collected together, and round. (K.)

رَكَبٌ كَعْثَبٌ
رَكَبٌ كَعْثَبٌ ذ (as also كَثْعَبٌ, TA) A large (and full and prominent, TA) pubes, (S, K,) or pudendum: (TA:) a prominent, compact, pubes. (Fr.) Pudendum muliebre. (ISk.) ― -b2- كَعْثَبٌ (as also كَثْعَبٌ, TA) A woman having a large (and full and prominent, TA) pubes, (K,) or pudendum. (TA.)

##### Türkçe

**اكعت**
4 **اكعت** ذ , (mast. is. **اِكْعَاتٌ**, TA,) Çabucak uzaklaştı. (TS, K.) -A2- Oturdu. (TS, K.) -A3- Öfkeyle şişmiş olarak [bineğine] bindi. (TS, K.)

**كَعْتٌ**
**كَعْتٌ** ذ Kısa: dişili ة iledir (S, K:) bir erkeğe uygulanan bir sıfat; ve ة ile, bir kadına. (AZ, S.)

**كُعْتَةٌ**
**كُعْتَةٌ** ذ Bir cam şişenin kapağı. (K.) Doğruluğa güvenilerek dayanılan S’nin nüshalarının bazılarındaki haşiyelerde böyledir. (TS, L.)

**كُعَيْتٌ**
**كُعَيْتٌ** ذ [adı] **بُلْبُلٌ** olan kuş: (S, K:) Medine halkının **نُغَرٌ** diye adlandırdığı küçük bir kuş (**عُصْفُورٌ**): (IAth:) çoğulu **كِعْتَانٌ**. (S, K.)

**تَكَعْثَبَتِ العَرَارَةُ**
Q. 2 **تَكَعْثَبَتِ العَرَارَةُ** ذ **عرارة** (noktalanmamış, fethalı bir **ع** ile; belirli bir bitkinin adı; (TA;) CK’de, **غِرَارَة**, yahut çuval;) bir araya toplanmış ve yuvarlak oldu. (K.)

**رَكَبٌ كَعْثَبٌ**
**رَكَبٌ كَعْثَبٌ** ذ (TA’da ayrıca **كَثْعَبٌ** olarak da) Büyük (ve dolgun ve çıkık, TA) kasık kılları, (S, K,) yahut avret yeri: (TA:) çıkık, sıkı, kasık kılları. (Fr.) Kadın avret yeri. (ISk.) ― -b2- **كَعْثَبٌ** (TA’da ayrıca **كَثْعَبٌ** olarak da) Büyük (ve dolgun ve çıkık, TA) kasık kılları, (K,) yahut avret yeri olan bir kadın. (TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D8%B9%D8%AA/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

كَعَتَ
كَعَتَ أَكْعَتَ IV ,
a.  Went away quickly.

b.  Sat down.

c.  Mounted hastily.

كَعْت
كَعْت 1 ,
a.  Short.

كُعْتَة
كُعْتَة 3t ,
a.  Stopper.

كُعَيْت
كُعَيْت ( pl. كِعْتَاْن 34 ),
a.  Nightingale.

##### Türkçe

**كَعَتَ**
**كَعَتَ أَكْعَتَ** IV,
a. Çabucak uzaklaştı.

b. Oturdu.

c. Aceleyle bindi.

**كَعْت**
**كَعْت** 1,
a. Kısa.

**كُعْتَة**
**كُعْتَة** 3t,
a. Tıpa.

**كُعَيْت**
**كُعَيْت** (çoğ. **كِعْتَاْن** 34),
a. Bülbül.
