# كفت — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D8%AA/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%81%D8%AA/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كفت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D8%AA.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: كفت

الكاف والتاء والفاء معهما
ك ت ف، ك ف ت، ف ت ك مستعملات كتف: الكَتِفُ: عظم عريض خلف المنكب تؤنث، وتجمع على أكتاف.
والكِتْفُ: شد اليدين من خلف، والفعل: التَّكْتيف.
والكَتَفُ: مصدر الأكتف، وهو الذي انضمت كتفاه على وسط كاهله، وهي خلقة قبيحة.
والكِتْافُ: مصدر المِكْتافِ من الدواب، وهو الذي يعقر السرج كَتِفَهُ.
والكِتاف: وثاق في الرحل والقتب، وهو أسرُ عودين أو حنوين يشد أحدهما إلى الآخر.
والكَتيفةُ: حديدة طويلة عريضة كأنها صفيحة، قال حسان:
سيوف الهند لم تضرب كتيفاً
أي: لم تطبع طبع الكتائف.
والكَتَفانُ: ضرب من الطيران. كأنه يضم جناحيه من خلف شيئاً.
والكُتْفانُ من الجراد: أول ما يطير وتستوي أجنحته، الواحدة بالهاء.
فتك: الفَتْك: أن تهم بالشيء فتركبه، وإن كان قتلاً، قال:
وما الفَتْكُ إلا أن تهم فتفعلا
والفاتكُ: الذي يرتكب ما تدعوه إليه نفسه من الجنايات، والجميع الفُتّاك، قال:
وإذا فَتَكَ النعمان بالناس محرمـاً		فملئ من عوف بن كعب سلاسله
أي: فتك بهم فأسرهم.
كفت: الكَفْتُ: صرفك الشيء عن وجهه، تكفِتُهُ فينكَفِتُ، أي: يرجع راجعاً. كَفَتَ يكْفِتُ كِفاتاً وكَفَتاناً.
والكِفاتُ من العدو والطيران كالحيدان في شدة. وكفات الأرض: ظهرها للأحياء وبطنها للأموات.
والمُكَفِّتُ: الذي يلبس درعين بينهما ثوب.
والكَفْتُ: تقليب الشيء ظهراً لبطن، وبطناً لظهر.
وانكفتوا إلى منازلهم، أي: انقلبوا.
وكَفَّت إليك ولدك، أي: ضمهم إليك.. وهو يكفت في مشه، أي: يقصر.
وشد كَفيتٌ: أي سريع.

### Türkçe

**الكاف** ve **التاء** ve **الفاء** onlarla birlikte

**ك ت ف**، **ك ف ت**، **ف ت ك** kullanımdadır. **كتف**: **الكَتِفُ**: omuz başının arkasında geniş bir kemik; müennes yapılır ve **أكتاف** üzerine cem‘ edilir.
Ve **الكِتْفُ**: iki elin arkadan bağlanması; fiil: **التَّكْتيف**.
Ve **والكَتَفُ**: **الأكتف**’in masdarıdır; o, iki **كتف**’i **كاهل**’inin ortası üzerine birleşmiş olandır; bu çirkin bir yaratılıştır.
Ve **الكِتْافُ**: binek hayvanlarında **المِكْتافِ**’ın masdarıdır; o, eyerin onun **كَتِفَهُ**’sini yaraladığı kimsedir.
Ve **الكِتاف**: **الرحل** ve **القتب**’te bir bağdır; o, iki çubuğun yahut iki eğrinin bağlanmasıdır; bunlardan biri diğerine bağlanır.
Ve **والكَتيفةُ**: uzun geniş bir demir; sanki bir levha gibidir. **حسان** dedi ki:
سيوف الهند لم تضرب كتيفاً
Yani: **الكتائف**’in tab‘ı gibi tab‘ edilmedi.
Ve **والكَتَفانُ**: uçmanın bir türüdür; sanki iki kanadını arkadan bir şeye doğru birleştirir.
Ve çekirgede **الكُتْفانُ**: ilk uçtuğu ve kanatlarının düzleştiği zamandır; bir tanesi **الهاء** iledir.

**فتك**: **الفَتْك**: bir şeye kastetmendir de ona binmendir; öldürme olsa bile. Dedi ki:
وما الفَتْكُ إلا أن تهم فتفعلا
Ve **الفاتكُ**: nefsinin kendisini çağırdığı cinayetlerden olan şeyi işleyen kimsedir; hepsi **الفُتّاك**tır. Dedi ki:
وإذا فَتَكَ النعمان بالناس محرمـاً		فملئ من عوف بن كعب سلاسله
Yani: onlara **فتك** etti de onları esir aldı.

**كفت**: **الكَفْتُ**: senin bir şeyi yüzünden çevirmendir; onu **تكفِتُهُ** de o **ينكَفِتُ**; yani geri dönerek döner. **كَفَتَ** **يكْفِتُ** **كِفاتاً** ve **كَفَتاناً**.
Ve koşmada ve uçmada **الكِفاتُ**: şiddette **الحيدان** gibidir. Ve yerin **كفات**’ı: diriler için sırtı ve ölüler için karnıdır.
Ve **المُكَفِّتُ**: aralarında bir elbise bulunan iki zırh giyen kimsedir.
Ve **الكَفْتُ**: bir şeyi sırtını karnına, karnını sırtına çevirmektir.
Ve **انكفتوا** evlerine; yani: döndüler.
Ve **كَفَّت** sana çocuğunu; yani: onları sana topladı.. Ve o, yürüyüşünde **يكفت** eder; yani: kısaltır.
Ve **شد كَفيتٌ**: yani hızlı.
